SWORDS – fin de semana y vuelta a Dublín

Aquí estamos una vez más para narrar nuestras aventuras por Irlanda.

El sábado hemos descansado un poco y hemos aprovechado para quedar con los amigos y pasar un día tranquilo explorando algunos rincones de la ciudad como el Rivervalley Park. No hay nada como un día para solazarse y coger energías.

En el puerto de Howth.

El domingo hemos madrugado un poco porque tocaba una excursión que merecía la pena: visitar el puerto de Howth y hacer una ruta por los acantilados.

En el faro del puerto de Howth.

Cogimos el bus 102 como hicimos el viernes, pero esta vez viajaremos hasta la última parada en Sutton station. Una vez allí cogimos el tren hacia Howth. Después de un breve viaje en tren llegamos a nuestro destino. El día parece que no va a acompañar mucho, pero no nos desanimamos y nos dirigimos al muelle para contemplar las vistas y acercarnos al faro. También podemos observar El Ojo de  Irlanda, una pequeña isla deshabitada que está situada al frente del muelle. Después de tomar unas cuantas instantáneas la lluvia nos da un respiro y nos animamos a subir hacia Balscadden House, la casa donde vivió el famoso poeta William Butler Yeats entre los años 1880 y 1883.

Delante de Balscadden House.

Continuamos subiendo y como el tiempo acompaña un poco más nos atrevemos a hacer parte de la ruta de los acantilados, que nos ofrece unas vistas increíbles de la naturaleza que nos rodea. Como ya estamos un poco cansados, paramos a mitad de la ruta y cogemos un autobús cerca de la cima que va hacia el puerto.

Samuel posando con el faro del acantilado al fondo.

Aprovechamos para reponer fuerzas y alguno prueba uno de los más famosos platos de la gastronomía de las islas: fish & chips. Por último nos acercamos al mercado de Howth para echar un vistazo y quizás hacernos con un recuerdo.

Sin más dilación, nos dirigimos de vuelta a la estación de tren para hacer el camino de vuelta hasta Swords y así dar por concluido nuestro día.

El lunes nos recibió con mucho sol y, aprovechando que hoy cerraba la escuela, decidimos que era un día perfecto para poder visitar una vez más Dublín. Así que cogimos el bus temprano y nos fuimos hasta el centro de la ciudad. Como el día estaba genial nos dirigimos a visitar el Phoenix Park, el pulmón de Dublín, con algo más de 700 hectáreas.

Delante de la estación de Heuston.

Este parque tiene una larga historia, desde que los normandos tomaron la zona en el siglo XII, pasando por la orden de San Juan, incluso Enrique VIII. Se estableció como coto de caza real con faisanes y ciervos en el siglo XVII, para lo que hizo falta amurallar el perímetro, con un coste de nada menos que 31,000 libras. Durante finales del siglo XIX se sucedieron los infames asesinatos del Phoenix Park, donde el secretario jefe para Irlanda y el subsecretario fueron apuñalados con un bisturí por un grupo de revolucionarios irlandeses conocidos como the Invincibles.

En 1922, junto con la independencia de Irlanda, la residencia del lord teniente de Irlanda que había sido construida en el siglo XVIII se convirtió en Áras An Uachtaráin o la residencia del presidente de la nación irlandesa.

Delante del monumento Wellington en Phoenix Park.

Después de esta pequeña didascalia sobre el parque vamos al quid de nuestra visita. Entramos por la parte sur, cerca de río Liffey y nos dirigimos al monumento Wellington. Acto seguido nos dirigimos hacia el norte para intentar localizar a los famosos ciervos del parque. De camino observamos la residencia del presidente antes citada, así como la cruz papal que fue erigida para celebrar la misa que dio San Juan Pablo II durante su visita a Irlanda en 1979. Continuamos buscando los ciervos y pasamos por al lado de lo que es la residencia del embajador de EE.UU. Parecía que no íbamos a poder encontrar a los ciervos pero finalmente los avistamos por una arboleda junto a la residencia del embajador.

Una vez disfrutado de la estampa, cogimos un bus para volver al centro de la ciudad y disfrutar de un rato tranquilo reponiendo fuerzas y comprando algún que otro souvenir.

Y sin más nos dirigimos a la parada para coger nuestro autobús de vuelta a Swords y así prepararnos para el próximo día de clase.

¡Nos vemos en la próxima!

Sutton- Días 9 al 11- Regreso a Londres

Hola familias,

Qué tal todo? Por aquí muy bien ya en nuestra segunda semana de clases en el high school.

Sábado:

Era el día en familia así que todos por la mañana aprovechamos para dormir, reponer fuerzas y pasar un poco de tiempo con nuestras familias de acogida. Por la tarde fue un poco más variado y algunos seguimos con nuestras familias de acogida y los que preferimos quedar con los compañeros en Kingston para darnos una vuelta que ya nos conocemos casi mejor que Vigo 🙂

Domingo:

Era nuestro día de excursión de día completo y no hay mejor plan que volver a Londres esta vez para conocer sus lugares más emblemáticos. Así que madrugamos un poco, nada en comparación con entre semana, y nos encontramos en Kingston y Wimbledon para poner rumbo a Waterloo. Allí como nos encontramos con los compañeros de Feltham decidimos sacarnos una foto de grupo antes de cada uno emprender sus rutas.

Nuestra primera parada fue el famoso London Eye que queda al lado de Waterloo Station y nos contó Pam, nuestra guía, que en un principio era una atracción temporal como tuvo tanto éxito se ha quedado en un símbolo más de la ciudad. También que cada una de las cabinas tiene el nombre de un barrio de Londres y que no existe la cabina nº13 por temas de superstición.

Al lado había una tienda de Shrek y con nuestro permiso los chicos disfrutaron de un poco de tiempo para explorarla y algunos comprar algún souvenir. De camino de nuestra siguiente parada aprovechamos para sacarnos una foto con el emblemático Big Ben y la abadía de Westminster.

Antes de cruzar el puente nos llevó al “Covid memorial” que está en el muro del hospital más grande de Londres y por lo tanto donde más gente murió y que las familias iban allí a cantarles a los enfermos y empezaron a llenar este muro de corazones en protesta de la desatención por parte del Gobierno ya que está enfrente del Parlamento.

Una vez cruzado el puente nos contó que realmente el Big Ben no es la torre del reloj sino la enorme campana que se encuentra dentro, su verdadero nombre es “Elizabeth tower”.

De allí pasamos al Memorial de la batalla de Bretaña, que es la batalla en la II Guerra Mundial por Londres contra los bombardeos nazis. Este memorial tiene la peculiaridad de que no sólo se ensalza a los soldados sino a toda la población que ayudó a salvar Londres como las mujeres y los niños, a estos últimos los adiestraban para reconocer si el sonido de un avión era alemán o inglés y así poder alertar.

De ahí pusimos rumbo al interior y nos encontramos con la “Vitality race” una carrera de 10 km que nos hizo poco mas complicada la llegada a nuestras diferentes paradas aunque tuvo sus ventajas como en el rodeo a Buckingham Palace pasar por el palacio de St James antiguo hogar de los príncipes Guillermo y Harry.

Una vez conseguimos ver Buckingham Palace nos dirigimos a la estación de metro más cercana para poner rumbo a Kings Cross Station, donde los más fans de Harry Potter hicieron una cola de más de una hora para sacarse la foto con el carrito empotrado en el Andén 9 3/4 mientras el resto aprovechamos para descansar y tomar nuestros pack lunch.

Para la tarde repartimos el grupo entre los que querían volver a Candem town, la mayoría, y los que prefirieron pagar por ir al museo de Sherlock Holmes y hacerse una foto en el famoso paso de peatones de Abbey Road.

Para acabar nos reencontramos en Waterloo y pusimos rumbo de vuelta a nuestras casas.

Lunes:

Empezábamos la segunda semana de clases en Greenshaw con la noticia de que la mayoría íbamos a cambiar de buddies ya que hay muchos estudiantes que quieren ser nuestros buddies y así dar oportunidad a más estudiantes a conocernos y nosotros a ellos y también otras asignaturas.

Por la tarde no teníamos actividad así que algunos fueron a casa y otros con permiso de las familias de acogida se fueron a dar una vuelta y a conocer uno de los parques de Cheam.

Un saludo

Ana

Liverpool – 26/09/2023 – Día libre, zoo y primer día de instituto

El domingo tuvimos nuestra excursión al zoológico. Como no podía ser de otra forma (¡seguimos confiando en que pierdan esa costumbre!) algunos han llegado tarde, por lo que nos hemos dividido en dos grupos para ir al zoo, pero al llegar todos se han divertido mirando los animales, incluso nos hemos atrevido a entrar a la cueva de los murciélagos donde había cientos volando a nuestro alrededor. Hemos comido juntos y luego hemos seguido disfrutando un poco más de los animales. 

Ha sido un día fantástico y después de eso cada uno se ha ido a su casa, donde se han ido a dormir temprano, ya que muchos empezaríamos nuestro día levantándonos el lunes a las 5 de la mañana. 

El lunes, a las 7:00 quedamos en la academia de inglés, donde nos esperaban nuestros acompañantes para ir a nuestro nuevo colegio, el Calday Grammar School. Allí nos presentaron a nuestros “buddies” que nos acompañarían por nuestra estancia y son quienes nos guían. Con ellos comparten todas las asignaturas, algunas realmente difíciles para nuestros chicos, pero por suerte están consiguiendo aprender mucho y seguir las clases.

Por la tarde, tuvimos la oportunidad de ir a un taller de graffiti, donde nos han enseñado las técnicas y después cada uno por libre ha ido haciendo diferentes obras de arte. ¡Dejaré que veáis por vosotros mismos todo el talento que tienen!

lo

Milton Keynes – 24/09 – Day trip a Londres

¡Hola familias! Desde aquí os habla la “progenitora” jajaja 😂.

El domingo tuvimos nuestra primera excursión de fin de semana a la ciudad de Londres. Así que sin prisa, pero sin pausa, ¡nos vamos a la capital!

Quedamos pronto en la estación de tren para aprovechar al máximo el día, ya que teníamos bastantes lugares importantes que visitar. Allí nos encontramos con Joe, un chico que nos guiaría y explicaría datos destacables sobre la ciudad.

Al llegar a Londres, nos montamos en el metro y nos dirigimos a Leicester Square, uno de las plazas principales de la ciudad con distintas tiendas como la de M&M’s, Lego y también estatuas de películas como Harry Potter o Mary Poppins, y fuimos a la plaza que estaba al lado, Piccadilly Circus, que es como Times Square pero en miniatura 👀.

Luego pasamos por Trafalgar Square, donde vimos por primera vez vimos el Big Ben a lo lejos y ya teníamos ganas de llegar al famoso reloj. De camino, nos topamos con una maratón de 10km en la que los chicos dieron apoyo moral a los participantes chocándoles la mano. Cuando por fin llegamos al gran reloj, fuimos a Westminster Bridge, el puente donde se puede apreciar mejor el Big Ben y el London Eye.

⚠️Time to BeReal con la “progenitora”⚠️

¿Qué mejor plan que comer con estas vistas?

Ines y Martina, todo unas modelos💁🏻‍♀️

Después del almuerzo, nos dirigimos al Buckingham Palace 💂🏼, pasando por St. James Park, donde los chicos hicieron nuevos “amigos” (ardillas y palomas), a los que les dieron de comer y con los que se sacaron fotos. 🐿️🕊️

Sin duda, lo más deseado del día era el free time, y cuando por fin llegó el momento, nos juntamos con el grupo de Bedford y nos fuimos de compras por la zona donde llegamos a la mañana, y algunos aprovecharon este valioso tiempo para merendar sushi o snacks asiáticos en Chinatown. 🥢🍣🧧

Irene, Sofia, Abraham, Santi, Alis y Davinia son tan famosos que hasta salen en el “periódico”🤩

Por último visitamos Covent Garden, un mercado monísimos con puestos de artesanía, música callejera, y tiendas y cafeterías bastante fancy. Allí nos despedimos de nuestros queridos compañeros de Bedford y nos dirigimos a la estación de tren para volver a casita y descansar para el 2º día de clase.

Sabréis más sobre estos maravillosos chicos próximamente🫶🏼

Un saludo,

Inara

 

Feltham- 23/09/2023- Día 9: ¿Que hacemos?

Greetings from Feltham!!!


Hoola a todos. Primero de todo, quería disculparme por el retraso en los blogs (lo creáis o no tengo a los chavales encima recordándome los post que aún me quedan por subir jajaja). Siempre acaban surgiendo cositas que gestionar y, pese a que las instalaciones de Reach Academy son envidiables, la cobertura y wifi dentro es pésima (lo cual es bueno porque así los niñ@s no pueden estar con el móvil y están más “presentes”). No obstante, ya estamos de vuelta y, entre hoy y mañana, estarán al día. Así que, buscad un momento de aburrimiento o tránsito, que hay lectura para un ratito <3


Nos despertábamos con mucha más calma que de costumbre ya que, este sábado tocaba día libre. Los días libres, en principio, están pensados para estar con las host families. En algunos casos estas trabajaban, por lo que los chic@s también hicieron planes juntos.

Blanca (F) y Violeta pasaron todo el día con sus host, estos los llevaron a londres, al teatro, a ver Frozen. Y, por lo que cuentan, fue precioso.

Que pintaza

Aroa, Lucía (S. V.) y Laura también pasaron el día con sus host en Londres (llegaron hasta allí en descapotable). Y terminaron el día con comida india.

Desayunaron gofres

 

 

La barbacoa

Susana y Sofía disfrutaron de unos agradables paseos con la familia de su host, así como de una barbacoa y un chocolate caliente para finalizar el día.

 

Que bonito atardecer en el paseo de Susana y Sofía

Alguna de las compras de Hugo

Pablo, Pablo, Diego, Hugo y Darío, pasaron la mañana con sus respectivas families y luego, por la tarde, quedaron juntos para hacer algunas compras y pasar el rato en un parque de Kingston donde habitan múltiples ardillas. Fueron a comprar anacardos y consiguieron que les cogieran la comida de la mano y, mismo, acariciar a alguna!

Lucía, Noa y Eva con sus dos compañeros que cogían el bus en la misma parada

 

Lucía (S. F.), Eva y Noa (F) aprovecharon para quedar en Kingston con sus buddies y amigos de clase. Estos les enseñaron parques y recreativos de la zona.

 

 

 

 

 

 

Por último, Keira, Blanca (L), Amaya, Teresa, Noa (P) y Lara pasaron todo el día juntas. Por la mañana aprovecharon para visitar Hampton Court y comer en uno de sus jardines al lado del río. Para luego, de tarde, coger un bus a Kingston, donde dar una vuelta por el mercado, entrar a un par de tiendas y, acabar cenando en el Wendy´s (por variar del McDonald´s).

Lara, Blanca, Noa, Amaya, Keira y Teresa en Hampton Court

En Kingston hay todos los días un mercado de 9 a 17 con distintos puestos

 

Me despido con una foto de Lara y Noa (P) con su host Katherine.

 

 

See you soon y besitosssss

UCKFIELD. SEPTIEMBRE 2023. PRIMER FIN DESEMANA.

¡Hola familias!

Nos ponemos de nuevo en contacto una vez pasado el primer fin de semana.

El viernes fue nuestro último día en Eastbourne College, dando por terminada así, la semana de integración. Además, por la tarde, no tuvieron actividad, si no que podían usar el tiempo para sus actividades preferidas.

El sábado, a las 8.00 de la mañana, cogimos el tren de camino a Londres. A las 10.00 estábamos en Victoria Station listos para caminar por la ciudad.

Visitamos los sitios más emblemáticos de la capital inglesa, London Eye, Big Ben, Westminster Abbey, House of Parliament, Trafalgar Square, Piccadilly Circus… En donde tuvieron dos horas de tiempo libre, cerca de Chinatown y tienda muy divertidas como la de Lego o la de M&M’s. Durante este tiempo tuvieron su tiempo para comer.

Una vez más, en Covent Garden, donde se encuentran un montón de tiendas famosas, tuvieron de nuevo tiempo libre.

A las 16.00 nos reunimos y cogimos el metro, haciendo transbordo, hasta la estación de tren para coger el tren de vuelta a la ciudad.

Pronto llegamos todos a casa y nos metimos en cama para un muy merecido descaso que necesitaremos para el domingo.

El domingo pudimos dormir hasta más tarde y disfrutar de un desayuno inglés. A media mañana nos reunimos para caminar por Seafront hasta la actividad del día de hoy, Soapbox Car Race que, básicamente, es una competición de coches de carreras hechos a mano con cosas que encuentras en casa. Uno a uno, bajan una colina y, el que acabe en mejor estado, gana.

Fue una experiencia nueva para muchos pero fue corta. Después, volvimos al centro y tuvieron un par de horas para disfrutar del tiempo en el centro de la ciudad.

Un buen fin de semana para desconectar de la primera semana de clases y preparándonos para las dos semanas restantes en Uckfield College.

Hasta aquí por ahora, nos reportaremos con más noticias cuando pasen los primeros días en la escuela.

¡Hasta pronto!

Feltham- 22/09/2023- Día 8: Business casual

Greetings from Feltham!!!!!

Como Amaya y Teresa

 

Llegaba el viernes, quinto y último día lectivo de la semana. Aún que los días se iban amontonando, nos levantábamos igual con ilusión, algunos, incluso, ayudados de unos pancackes.

Pero, sin duda, lo mejor del viernes es que, en Reach Academy, no hay que llevar uniforme. Eso sí, hay que ir con un código de vestimenta business.

 

 

 

 

 

 

Tras unas breves aclaraciones, sobre lo que esto significa, y alguna que otra foto con outfits de prueba, nos presentamos guapísimos readys para las últimas clases antes de, un merecido, fin de semana.

Blanca, Keira, Blanca y Susana en el recreo

Volvimos a tener las mismas clases y breaks a los que ya se han acostumbrado. Y, para comer, tuvieron Piri-piri roast chicken drumsticks con roasted potatoes, ensalada de col y carrot cake with cream cheese frosting (un 10 la tarta)

Noa y Lara aprovechando sus study sessions

 

Foto para el blog

 

Llegaron las 15:30, por lo que, dejaron sus acreditaciones en recepción y, en el parking de la escuela, los esperaba Zaryab para ir a jugar al baloncesto. Desgraciadamente se puso a llover en ese momento por lo que buscaron cobijo en el Tesco de enfrente a la escuela (el que hace unos post os hablé de que iban a comprar provisiones) y esperar a que amainara.

La lluvia se redujo considerablemente. No obstante, considerando que las pistas estaban mojadas, se decidió cancelar la actividad y darle a los chic@s tiempo libre.

 

 

 

Blanca,  Violeta, Blanca, Keira, Noa (P), Lara, Amaya, TeresaSusana y Sofía decidieron quedarse a explorar las tiendas de Feltham.

 

 

 

 

 

Con una de las múltiples esculturas de monos

 

Mientras que Pablo, Pablo, Diego, Darío, Hugo, Laura, Lucía, Aroa, Lucía, Eva y Noa (F) decidieron poner rumbo a Kingston.

 

 

 

Os dejo una secuencia de fotos que, al menos a nosotros, nos parece muy graciosa, de hacer zoom en Darío y Diego en las múltiples fotos seguidas que les saco buscando una foto grupal con todos sonriendo.

1

2

3

4

Y fin

La pose de hoy al llegar a casa tenía que ser con un corazoncito, spoiler, la mayoría se olvidaron de la pose, igualmente, os pongo unas cuantas.

Doble corazón por parte de Sofía y Susana

<3 de Blanca y Keira (la que sugirió la pose de este día)

Darío y Hugo sin pose, pero igual de guapos

Noa, Lucía y Eva con su host, Carole

 

See you soon y muchos besitos

 

¡Días 6, 7 y 8 en Norwich! Thorpe St. Andrew

¡Hola familias!

El fin de semana comenzó con el sábado libre para estar algunos con las familias y para otros poder disfrutar del centro de Norwich.

El domingo tocó madrugar para emprender el viaje a Londres. Después de un autobús, un tren y el metro (Underground) por fin llegamos a la capital de Inglaterra. La primera parada fue Westminster donde pudimos ver el London Eye y el Palacio de Westminster, el Parlamento de Reino Unido en Londres.

Comimos en el parque justo al lado de Parlamento, donde Mark nos contó algunas anécdotas de grupos anteriores.

Mark nos llevó a dos importantes monumentos, el primero, la estatua dedicada a Emmeline Pankhurst, una de las fundadoras del movimiento sufragista; y el segundo, el Guards Memorial, dedicado a todos los soldados caídos en las guerras y  en los conflictos que Reino Unido ha participado. Este último monumento se encuentra en St. James’s Park, donde pudimos ver unos curiosos pelícanos, cisnes, ardillas y demás animales.

Después visitamos el Buckingham Palace y para finalizar la visita estuvimos de compras por la famosa zona de Piccadilly Circus.

Tras un largo día de viaje, el lunes volvimos a madrugar, esta vez para nuestro primer día de clases en el colegio Thorpe St. Andrew. El encargado de este programa en el colegio, Mr. De Diego, nos enseñó las inmensas instalaciones, que otro día os enseñaré, y repartió los horarios de clases en el que las chicas y los chicos compartirán con un “buddie”, su compañera o compañero inglés.

¡Hasta la próxima familias!

Neath – 25 September – Old school


Día de partida, día de aeroporto, toca madrugar para estar no aeroporto ás 6.30… parece que foi onte, pero é un presente para este grupo de estudantes do colexio Cluny en Swansea. Toca madrugar pero en vez de coller o avión toca estar ás 7.10 na estación de bus de Swansea, o cal significa que hai que coller outro autobús antes.

7:18

Na desesperación de non saber a ruta, o autobús que nos leva ao centro escolar sae ás 7.40 e así durante os días vindeiros de clase. A viaxe faise larga e máis cando un non sabe a onde vai, parada do bus en Neath (estación de bus) para continuarn 6 paradas máis no mesmo bus.

Unha vez que baixamos estanos esperando Miss Alison Ballantine a profesora de francés, que nos guía ata o centro, o cal non precisamente está cerca da parada máis ben lonxe (ou esa é a sensación do primeiro día), e mási cando caen dúas gotas de auga que mollan coma en Galicia, se ben menos fal que foron literalmente 2 minutos.

Vivamos como galegxs!!!

As clases comezan ás 9, pero os luns antes de comezar as clases xuntan ao alumnado do centro antes das clases para darlles unhas indicacións para a semana. E onde amáblementte o director aproveitou para dar a benvida ao grupo.

A primeira hora de clase consistiu en entregar horarios, repasar normas e unha ronda de recoñecemento do centro. E cá mesma a segunda hora viron os buddies para levar a cada un/ha de nós a clase correspondente. Nas clases coinciden ao menos 2 ou 3 do grupo ná mesma asignatura, deste xeito teñen unha cara familiar para preguntar e descifrar o que dín o profesorado e demáis estudantes.

Os días que hai actividades (luns, mércores e venres) pola tarde en vez de finalizar as clases ás 14.55, saltamos a última clase para chegar a tempo á actividade da tarde, polo que ás 13.55 finalizan a actividade escolar tendo que esperar un pouco para coller o bus pero desta vez a parada esta enfrente do centro escolar. En realidade toca coller dous buses para chegar á estación de buses de Swansea. O bo é que ás 15.20 estamos en Swansea e podremos contar sempre cunha media hora para despexar a cabeza e repoñer enerxía, por moito que pasen as edicións do PILI Vigo son da vella escola, aquela a cal a comida nunca lles chega.

As actividades das tardes se fan en conxunto có grupo de Port Talbot, os cales ao contrario veñen xusto de tempo para o comezo da actividade ás 4.

Directos ao Waterfront Museum, museo como dí Emma, a guía, que serve para coñecer a cidade de Swansea, Como cidade costeira hai unha zona dedicada aos medios de transporte marítimos, e outras zonas onde se representa outros medios de transporte, a industria, os deportes, as personaxes máis relevantes etc. Dependendo do punto de vista e da idade pois ata é interesante.

Alguén con gañas de conducir? Coidado !!! Conducir polo carril da esquerda.

Norwich (Ormiston), 25/09/2023: We may not be Cambridge students (yet), but we are Ormiston ones!

GAL: Boa noite, familias! Que mágoa que rematara a fin de semana, verdade?! Mais sabemos que devecedes por que vos contemos como foi a nosa. Así, a volta ao choio non se vos fai tan costa arriba!

Como xa vos comentamos na entrada anterior do blog, o sábado tivemos o día libre. Necesitabámolo. A nosa aventura no Reino Unido, vista dende fóra, pode parecer unhas vacacións. Nada máis lonxe da realidade! Traballamos moi duro e damos o mellor de nós mesmos para poder gozarmos do noso tempo de lecer, polo que xa tocaba unha xornada de relax e esparexemento; para repoñer forzas e coller a semana con ganas. Argallamos diferentes plans entre nós para pasar o día, aínda que acabamos atopándonos no centro cos demais; coma sempre. E é que vos somos un equipo moi unido!

O domingo, como probablemente tamén saberedes, fomos de excursión a unha das cidades universitarias británicas por excelencia: Cambridge. Tivemos que nos erguer cedo para estar na estación de tren ás oito e media da mañá, mais desta vez foron as nosas host families as que nos levaron até alí e recolleron á volta. O traxecto dende Norwich é relativamente curto; dunha hora e cuarto, máis ou menos. O vagón no que fomos na ida ía practicamente baleiro (bueno, enchémolo nós, que somos vinte e un! – vinte e tres contando con Dan e máis Javi – ); no de volta non cabía nin un alfinete… Ao chegar, Dan fíxonos patear un chisco para poder ver o casco histórico da localidade. Polo camiño, atopámonos cunha morea de vacas brancas e rubias e máis con barquiñas tipo góndola veneciana navegando polo río Cam; English style, iso si! De seguido, fixemos parada nun parque para xantar e máis para repartir os premios entre @s gañadoras / gañadores da pescuda do museo e da city search. Tamén visitamos, pouco despois, o Fitzwilliam Museum, por aquilo de seguir a nos cultivar; porén, dividíronnos en dous grupos e cada un só puido ver as exposicións dunha das súas plantas… O noso percorrido rematou cunha ruta polos colexios máis prestixiosos da universidade que leva o seu nome, trala cal nos deron unha hora e media para dar unha volta polo mercado, facer compras e explorar o centro de Cambridge ao noso aire.

Hoxe foi o noso primeiro día de clase en Ormiston Victory Academy e, como era de esperar, foi unha xornada moi intensa. Cos nervos e as emocións a flor de pel polo que nos podiamos atopar, o certo é que nos costou un pouco afacernos á nova localización. É un instituto xigante, con varios edificios interconectados nos que se ofrecen materias moi diversas, que van dende o máis convencional, coma as matemáticas, até cociña, teatro ou… criminoloxía! O centro impón unhas normas de conducta e vestiario moi estrictas, polo que temos, entre outras cousas, que asistir a clase en uniforme. O bo é que contamos coa axuda d@s nos@s buddies, estudantes locais que nos guían e colaboran coa nosa integración, e máis de Virginia, unha profesora de español orixinaria de Toledo que leva máis de dez anos en UK e que se acaba de incorporar ao cadro de mestres da academia; así que non estamos sós ante este novo reto!

Sen nada máis que engadir e co voso permiso, imos xa para a camiña, que temos por diante unha semana que nos esixe estar en plena forma. Deica o mércores! 🙂

ESP: ¡Buenas noches, familias! Qué pena que se haya acabado el fin de semana, ¡¿verdad?! Aunque sabemos que os morís por que os contemos cómo ha sido el nuestro. Así, ¡la vuelta al chollo no se os hace tan cuesta arriba!

Como ya os comentamos en la entrada anterior del blog, el sábado tuvimos el día libre. Lo necesitábamos. Nuestra aventura en el Reino Unido, vista desde fuera, puede parecer unas vacaciones. ¡Nada más lejos de la realidad! Trabajamos muy duro y damos lo mejor de nosotros mismos para que podamos disfrutar de nuestro tiempo de ocio, por lo que ya tocaba una jornada de relax y esparcimiento; para reponer fuerzas y coger la semana con ganas. Ideamos diferentes planes entre nosotros para pasar el día, aunque nos acabamos encontrando en el centro con los demás; como siempre. ¡Y es que somos un equipo muy unido!

El domingo, como probablemente también sabréis, fuimos de excursión a una de las ciudades universitarias británicas por excelencia: Cambridge. Tuvimos que levantarnos temprano para estar en la estación de tren a las ocho y media de la mañana, pero esta vez fueron nuestras host families las que nos llevaron hasta allí y recogieron a la vuelta. El trayecto desde Norwich es relativamente corto; de una hora y cuarto, más o menos. El vagón en el que fuimos a la ida iba prácticamente vacío (bueno, lo llenamos nosotros, ¡que somos veintiuno! – veintitrés contando con Dan y con Javi – ); en el de vuelta no cabía ni un alfiler… Al llegar, Dan nos hizo patear un rato para poder ver el casco histórico de la localidad. Por el camino, nos encontramos con un montón de vacas blancas y pelirrojas y con barquitas tipo góndola veneciana navegando por el río Cam; English style, ¡eso sí! Acto seguido, hicimos parada en un parque para comer y repartir los premios entre l@s ganadoras / ganadores de la investigación del museo y la city search. También visitamos, poco después, el Fitzwilliam Museum, por aquello de seguir cultivándonos; sin embargo, nos dividieron en dos grupos y cada uno sólo pudo ver las exposiciones de una de sus plantas… Nuestro recorrido terminó con una ruta por los colegios más prestigiosos de la universidad que lleva su nombre, tras la cual nos dieron una hora y media para dar una vuelta por el mercado, hacer compras y explorar el centro de Cambridge a nuestro aire.

Hoy ha sido nuestro primer día de clase en Ormiston Victory Academy y, como era de esperar, ha sido una jornada muy intensa. Con los nervios y las emociones a flor de piel por lo que nos podíamos encontrar, lo cierto es que nos ha costado un poco acostumbrarnos a la nueva localización. Es un instituto gigante, con varios edificios interconectados en los que se ofrecen asignaturas muy diversas, que van desde lo más convencional, como las matemáticas, hasta cocina, teatro o… ¡criminología! El centro impone unas normas de conducta y vestuario muy estrictas, por lo que tenemos, entre otras cosas, que asistir a clase en uniforme. Lo bueno es que contamos con la ayuda de nuestr@s buddies, estudiantes locales que nos guían y colaboran con nuestra integración, y de Virginia, una profesora de español originaria de Toledo que lleva más de diez años en UK y que se acaba de incorporar a la plantilla de profesores de la academia; ¡así que no estamos solos ante este nuevo reto!

Sin nada más que añadir y con vuestro permiso, nos vamos ya a dormir, que tenemos por delante una semana que nos exige estar en plena forma. ¡Volvemos el miércoles! 🙂

ENG: Good evening, dear families! It is a pity that the weekend is over, right?! Although we know you are waiting so desperately for us to tell you what ours was like. Thus, going back to work is not so hard for you!

As we already mentioned on the previous post on this blog, we had the day off on Saturday. We needed it so badly. Our adventure in the United Kingdom, seen from the outside, might look like a vacation. Nothing further from the truth! We work really hard and do our best so that we can enjoy our spare time, so it was time for us to have a day of relaxation and recreation; to rest and take the week with excitement. We thought of different plans to spend the day, but we ended up meeting the others in the center; as usual. And that is because we are a united team!

On Sunday, as you may equally know, we went on an excursion to one of the quintessential British university cities: Cambridge. We had to get up early to be at the train station at eight thirty in the morning, but this time our host families took us there and picked us up on the way back. The length of the trip from Norwich is relatively short; an hour and a quarter, more or less. The car in which we departed was almost empty (well, we crowded it up, there are twenty-one of us! – twenty-three counting Dan and Javi -); the one we came back in was packed… When we arrived, Dan made us walk around for a while so we could see its historic center. Along the way, we met a lot of white and red-haired cows and small Venetian gondola-type boats sailing along the Cam river; English style, of course! Immediately afterwards, we stopped at a park to have lunch and hand out the prizes among the winners of the museum research and the city search. We also visited, shortly after, the Fitzwilliam Museum, just so we could continue cultivating ourselves; however, they splitted us in two groups and each one could only see the exhibitions on one of its floors… Our tour ended with a route through the most prestigious colleges of the university that bears its name, after which we were given an hour and a half to stroll through the market, shop and explore central Cambridge as we pleased.

Today was our first day of school at Ormiston Victory Academy and, as expected, it was a hard one. With the emotions running high because of what we might find in there, we would lie if we said it was easy to get used to the new location. It is a massive high school, with several interconnected buildings in which a plethora of subjects are offered, ranging from the most conventional, such as mathematics, to cooking, theater or… even criminology! The center imposes very strict codes of conduct and dressing, so we have got, among other rules, to attend the lessons in uniform. The good thing though is that we count on the help of our buddies, local students who guide us and collaborate with our integration, and Virginia, a Spanish teacher originally from Toledo who has been living in the UK for more than ten years and who has just joined the academy’s teaching staff; so we are not alone in facing this new challenge!

Having said all that and if you excuse us, we are going to bed, as we have got a week ahead of us that requires us to be in the best shape. We’ll be back on Wednesday! 🙂