¡Días 13, 14 y 15 en Norwich! Thorpe St. Andrew

¡Hola familias!

Este fin de semana empezó con el sábado siendo el día que las chicas y los chicos pasan con las “host families”.

El domingo tuvimos el viaje a Cambridge, una de las ciudades más conocidas de Reino Unido. estuvimos caminando y conociendo los distintos “college” que alberga la Universidad de Cambridge, los cuáles son más de treinta.

 

Realizamos también una interesante visita al Museo Fitzwilliam.

El día acabó con tiempo libre para hacer unas compras bastante deseadas.

Al día siguiente, tuvimos solo la mitad de las clases pues nos teníamos excursión a la ciudad costera de Great Yarmouth, donde estuvieron jugando en los varios “arcades” que tiene la ciudad y al fin descubrimos el tiempo real de Reino Unido, lluvia intensa que no paró hasta el día siguiente.

¡Hasta la próxima!

 

 

Tarde de lazer dome!!

Hola familias!

Dejamos atrás el fin de semana de excursión a la preciosa costa galesa Gower y su playa Rhossili para completar el día los chicos tuvieron la oportunidad de hacer tiro con arco y también cetrería, algo realmente muy interesante.  El domingo muy tranquilo con sus familias y haciendo compras por el centro de la ciudad de Swansea.

 

8

Este lunes,los chicos han empezado la semana en Brombil como de costumbre en sus clases y en compañía de sus estudiantes locales. Más tarde  nos dirigimos a la actividad propuesta que era juego de láser en equipos  que disfrutaron mucho ya que esta experiencia era diferente al resto de las que habían  realizado hasta ahora . Después de ello se fueron a casa con sus respectivas familias.

Sigue leyendo

Milton Keynes – 01/10 – Day trip a Cambridge

¡Muy buenas familias! Espero que estéis tan bien como nosotros por tierras inglesas.

Hoy os vengo a contar sobre nuestro segundo viaje de fin de semana a la ciudad de los 31 Colleges (básicamente residencias): Cambridge.

El domingo tuvimos que despertarnos un poco más temprano que el día que fuimos Londres, ya que teníamos que pasar por Bedford para recoger a nuestros queridos compañeros y a Joe, el guía local que nos contaría historias y lugares de interés de la maravillosa ciudad que visitamos.

Cuando llegamos, nos separamos del otro grupo y Joe nos llevó a los principales colleges  de la ciudad. Mientras caminábamos, nos encontramos un reloj bastante peculiar, chapado con oro de 24 quilates, que representa las irregularidades de la vida y el pasar del tiempo ⏳.

Aquí., posando con el Corpus Clock

Cuando vimos el rio Cam, nos emocionamos mucho porque por allí haríamos punting, un paseo en una especie de “góndola” que usaban antiguamente para transportar mercancía por el rio pero que más tarde se adaptó para el uso turístico, tal cual como lo hacen en la ciudad de Venecia.

Vimos muchíiisimos colleges, y pudimos entrar en uno de ellos, específicamente en Pembroke College, que tenía unos jardines preciosos. Algunos hasta se atrevieron a investigar más allá y casi entrar en los dormitorios jajaja (broma).

Pembroke College

Después nos dirigimos al pantalán para empezar nuestro recorrido en punting. Nos dividimos en dos grupos, porque no podíamos ir todos juntos en la pequeña barca, pero nos lo pasamos muy bien viendo las otras barcas que también pasaban por allí, mientras alimentábamos algún que otro pato que se acercaba  y hasta un cisne.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al terminar, recargamos un poco las pilas y nos fuimos al Fitzwilliam Museum, con múltiples salas y plantas ambientadas en distintas épocas, como por ejemplo el antiguo Egipto, esculturas romanas y griegas, etc. Algunos chicos representaron alguna momia tan a la perfección, que veían que podían formar parte de la exposición 😂.

Alejandro modo momia

Y también Ines, pero esta momia estaba un poco shocked😳

Cuando salimos del museo, nos reencontramos con el grupo de Bedford y nos sacamos una GRAN foto de familia con un total de 42 hijos y 2 madres 👩‍👧‍👦🤣👩‍👧‍👦. Tuvimos nuestro valioso free time para irnos de compras y explorar un poco la ciudad por nuestra cuenta. Antes de irnos al bus, quedamos en el punto de encuentro donde habían las típicas cabinas telefónicas rojas, así que les reté a ver cuantos cabían dentro.

La gran familia de MK y Bedford <3

Volviendo a casa, hicimos el mismo recorrido y dejamos a la mitad de la familia en Bedford para luego irnos con nuestras respectivas familias a descansar y prepararnos para la 2º semana de clase y actividades.

Un abrazo,

Inara🫶🏼

 

 

 

SWORDS – Any given weekend

El fin de semana llegó y el sábado nos juntamos para hacer una última visita a Dublín para cambiar de aires y hacer algún que otro estipendio con el fin de adquirir preciados recuerdos para familiares y amigos.

El día no pudo recibirnos con peor cara, pero el motivo valía la pena. Así que esperamos al autobús resguardados en la marquesina de la parada y emprendimos la marcha. En cuanto llegamos al centro, aprovechamos para ir a comer y así poder ir con energías a hacer un poco de shopping.

Laro, Mateo, Samuel, Lara, Alan, Ángel y Amanda por Dublín.

Al terminar, nos reunimos para coger el bus de vuelta y nos despedimos hasta el día siguiente.

Foto de grupo antes del coger el tren hacia Bray.

El domingo amaneció despejado y nos dirigimos a Dublín para encontrarnos una última vez con Jaime, que nos acompañaría en la visita a Bray. Nos encontramos con él delante del Irish life building y caminamos un par de calles hasta la estación de Connolly. Allí cogimos un DART que nos llevaría hasta la susodicha Bray. DART son las siglas en inglés para Dublin Area Rapid Transit, que son los trenes disponibles en el área de Dublín, como el que cogimos la semana pasada para llegar a Howth.

Durante el trayecto pudimos contemplar la costa al sur de Dublín, con sus casas y pequeños acantilados.

En la playa de Bray.

Decidimos llegar en tren hasta la siguiente parada y así vimos el pequeño municipio de Greystones y caminamos un poco hacia Bray, pero el día estaba demasiado caluroso así que nos subimos al bus que nos dejaba en el centro de Bray y fuimos hasta el paseo junto a la playa. Allí aprovechamos para comer algo y ver la playa, relajarnos un poco junto al mar o dar un pequeño paseo.

Una vez llegada la hora, nos juntamos y fuimos a la estación de tren para emprender la marcha de vuelta a casa.

Cuando llegamos a Dublín, nos despedimos de Jaime y nos subimos en el bus de vuelta a Swords para así descansar un poco y coger fuerzas para los últimos días de clase.

Foto de grupo con Jaime en Connolly Station.

El lunes se presentó un poco gris, pero se quedó solo en eso, así que después de una tranquila mañana de clases nos reunimos de nuevo al terminar para hacer la actividad. Una búsqueda del tesoro por la ciudad.

Nuestra profesora de educación física Orla nos tenía preparadas las pistas. Sin más dilación, nos dividimos en parejas para hacer la búsqueda. Para cada una de las diez pistas, tenían que hacerse un selfie como prueba de que habían encontrado el lugar correspondiente. Si en el tiempo fijado encontraban todas las pistas, tan solo tendrían que volver al punto de reunión en el colegio para reclamar la victoria.  

Y algunas parejas apuraron mucho. Antes de que se terminase el tiempo, llegaron Mateo y Alan. Y una vez verificadas las fotos conforme habían encontrado todas las pistas, obtuvieron la victoria. Unos pocos minutos más tarde María y Daniela Alonso reclamaron el segundo puesto.

Con esto, nos despedimos hasta el siguiente día como de costumbre.

Feltam- 29/09/2023- Día 15: ¿En serio tenemos deberes?

Greetings!!!

No desde Feltham si no desde Kingston. Ya que, empezábamos nuestra última etapa aquí con clases en el Kingston Quaker Centre (una iglesia que también alquila salas).

Las clases empezaban a las 9, pero estábamos ya un poco antes.

Salvo unos cuantos rezagados jajaja

Eva, Lucía y Noa llegando tarde

Darío y Hugo también tarde. Como veis a Hugo ya se le han roto dos mochilas y lleva unos días usando una bolsa de la compra de gatitos

Nuestro profe para esta semana es Zaryab. Guía, profe, juez… polifacético

Con él tenemos clases de 9 a 12. De 9 a 10:30 practicaron speaking mediante un debate, mitad de la clase defendía el fútbol y la otra mitad el balonmano. Ganó el equipo del handball, con los argumentos finales de Teresa.

A las 10:30 disfrutaron de un break de 30 minutos en los que algunos se fueron hasta el McDonalds o aprovecharon para comer sus pack lunch.

Hugo recordándome que me tenían que dar sus oyster cards antiguas

Y, tras el descanso, practicaron el writing al tener que hacer una redacción de 300 palabras sobre el ciberbullying.

Acabadas las clases, a la 13:00 quedaron con Zaryab para ir a visitar el Kingston Museum. Yo no pude ir con ellos pero tenemos unas palabras y fotos redactadas por Lara sobre como fue la visita:

El Museo de Kingston tiene exhibiciones que comprenden la historia local y el arte. Las exhibiciones se podían dividir en tres. La primera relata desde la prehistoria hasta la antigua Inglaterra. En la segunda parte enseña la evolución de kingston como pueblo en 1800 hasta la actualidad. Mientras subes la escaleras hay un recorrido de fotografías y pintura de kingston. Ya en el segundo piso, había una exposición de arte. Para finalizar este museo cuenta con una biblioteca. Las cosas que más llamaban la atención era una estatua de una mano y un altar romano.

Violeta en el museo

Graciñas Lara <3

Una vez acabada la visita disfrutaron de un poco de tiempo libre antes de volver con sus host families.

See you soon y besitos

UCKFIELD. SEPTIEMBRE 2023. BRIGHTON Y LONDRES.

¡HOLA FAMILIAS!

El viernes fue un día un tanto especial, ya que el colegio organizaba la Wellbeing Walk, es decir, una caminata por senderos donde participaba todo el colegio. De 12.30 a 15.30 hicimos 8 kilómetros de camino por sitios muy bonitos al rededor de la ciudad. Pudimos ver vacas, patos, caballos y hacía muy buen día. El último tramo antes de entrar a la escuela fue el más duro, pero el general estuvo muy bien.

Como recompensa, hoy tocaba día libre por la ciudad de Uckfield, que es en donde se encuentra la escuela. Al final del día, como de costumbre, Mark nos recogió y nos llevó a casa. Gracias a la caminata, el cansancio hizo que durmiéramos pronto para tener energías para las excursiones de este finde.

El sábado fuimos a Brighton, una ciudad a apenas una hora tanto de Eastbourne como de Uckfield. Cada grupo cogía un bus con una ruta distinta e iba acompañado por una de las monitoras.

Al llegar, a eso de las 10 de la mañana, nos encontramos con nuestra activity leader del fin de semana, Hollie. (Otra Hollie). Ella nos llevó por las partes más importantes de la ciudad, y fuimos desde el centro con los mercadillos y las callejuelas de la ciudad hasta el muelle de la ciudad, donde había un mini parque de atracciones, pasando antes por uno de los edificios más importantes, The Royal Pavilion. 

Comimos el lunch todos juntos en un parque de la zona, aprovechando el buen tiempo y pudimos ver alguna que otra ardilla.

En el día de hoy contaron con bastante tiempo libre ya que no es una ciudad muy grande pero si que es bonita y acogedora. Todos quedaron satisfechos con la excursión.

A las 5 de la tarde, Hollie nos acompañó a nuestros respectivos buses y volvimos a casa.

Y por fin de vuelta a Londres, lo más deseado por muchos.

El domingo a las 9 de la mañana salía el tren de camino a Londres, Victoria Station.

De nuevo, con Hollie acompañándonos. Y ya que estábamos las tres y muchos ya habían visitado antes del Pili la ciudad, organizamos 3 posibles rutas dependiendo de los intereses de los niños: De 11 a 12.30 todos visitamos el museo de historia natural, además, al lado, para aquellos más científicos, estaba el museo de ciencias. A la salida comimos y organizamos los grupos.

  • Estadio del Arsenal y tiempo libre en Camden Town.
  • British Museum y tiempo libre en Camden Town.
  • Piccadilly Circus y National Gallery con tiempo libre en Camden Town.

Todos los grupos nos reunimos en Camden para coger el tren de vuelta a la estación de Londres que nos llevaba a Eastbourne. Allí, nos despedimos de Hollie y cada uno cogió su medio de transporte de vuelta a casa.

Fue un fin de semana muy largo y cansado pero todos estaban muy contentos cuando hablamos con ellos en el tren de vuelta.

Ahora toca dormir para coger energía para afrontar la tercera y última semana de nuestra aventura por las tierras inglesas.

Norwich (Ormiston), 02/10/2023: London Calling!

GAL: Boa noite, familias! Xa entramos na recta final! Dúas semanas de experiencias inesquecíbeis que atesouraremos para o resto da nosa vida! Agora, o único que nos queda nesta maratón é marcarnos un sprint final. Para moit@s de nós, esta está a ser a nosa primeira oportunidade de vivir no estranxeiro e de xeito case independente… Mais vos prometemos unha publicación á altura dunha fin de semana tan especial e aquí está, recén saída do forno!

Do sábado temos pouco que vos contar, porque foi o noso día libre e cada unha / un decidiu aproveitalo ao seu gusto. Sabemos que algunhas rapazas do noso grupo querían facerse un pendente, aínda que avisaron ao monitor pola tarde e non lles deu a virada. Supoñemos que irán mañá, despois de pechar a xornada lectiva… Había que descansar para poder facer fronte á súper excursión que tiñamos ao día seguinte e se descansou.

Preparad@s para o prato forte?! … Onte fomos á capital!!! Cantas veces veriamos imaxes de Londres na tele ou en Internet e pensamos: “Algún día estarei eu alí, e todo o que estou a ver na pantalla farase realidade!” … Pois ben, ese día chegou! Chegou e comezou bastante cedo; sobre as 7:30 da mañá, para sermos exact@s. As nosas host families leváronnos até a estación de tren de Norwich e alí coñecimos a Camila, a activity leader encargada de guiarnos a través das diferentes localizacións da nosa ruta londinense. Ela é colombiana, e debeu pensar que, se nos falaba co seu inmaculado American English, iamos crer que non entendía nin papa de español, mais non conseguiu vendernos a moto

Tivemos que coller dous trens á ida e dous á volta, xa que había transbordo en Cambridge; tardamos coma unhas dúas horas e media por traxecto, máis ou menos. Arribamos en Liverpool Street contra as 10:45 e, acto seguido, subímonos á liña amarela do tube (do metro, vaia) en dirección a Westminster. Por certo, que calor facía alí dentro, mimadriña! … Se o nome da parada que vos acabamos de mencionar non vos di nada, cómpre facervos saber que fomos a un dos centros neurálxicos da cidade. Foi saír da estación e ver o Big Ben, as Houses of Parliament e a grande nora de Londres xusto diante dos nosos fociños! E claro, como non podía ser doutro xeito, tivemos unha longa sesión de fotos para asegurármonos de que tod@s @s nos@s seguidoras / seguidores de Instragram soubesen que estabamos alí e que saímos máis guap@s ca Victoria e David Beckham! …

Despois de probar todo tipo de perfís, ángulos, poses e backgrounds, Camila fíxonos ir a pé durante un bo rato, mentres nos explicaba algúns detalles da historia e a configuración administrativa actual da capital. Polo camiño, cadrou que ían facer un troco da garda real e quedamos para ver o momentazo! Queriamos facer parada en Trafalgar Square tamén, un dos recunchos londinenses máis coñecidos e emblemáticos; porén, o acceso estaba restrinxido ao público por mor da celebración dun evento cultural e non quedou máis remedio que vela dende lonxe e marchar… Así que, como xa deran as 13:00, fomos xantar (e descansar) directamente ao St. James Park, un parque de grande colorido e dimensións onde a xente vai a estar de chill…

A comida prestou. Tras estar corenta e cinco minutos de reloxo sentad@s naquela herbiña tan cozy, a dixestión ralentizounos e custou volver á carga. Aínda que nos faltaba un lugar sumamente importante por visitar: o Buckingham Palace; é dicir, a casa da monarquía británica. Tiramos a foto de rigor co suntuoso edificio de fondo, mais non quedamos alí moito tempo; desexabamos ter, como mínimo, unha hora libre para poder ir de compras, e para iso tiñamos que proseguir até o Picadilly Circus, o derradeiro stop do noso percorrido. Levounos un chisco; xa estabamos cans@s de tanto patear. Houbo que atravesar o Green Park enteiro e transitar por unha rúa que, con tanto turista, parecía non ter fin…

Apañamos uns souvenirs para a familia e, sobre as 16:15, iniciamos a viaxe de volta a casa. Entre metros, trens e coches, tardamos algo máis de catro horas en regresar aos nosos fogares. Iso sí, coas mans cheas de agasallos e a memoria ateigada de lembranzas marabillosas!

Hoxe foi un día un tanto anódino. Despois de semellante excursión, ir a clase deixounos un pouco aparvad@s, a dicir verdade. Poder ser que o tempo tamén influira; din que a choiva faite andar a outro ritmo. O caso é que Fabio, o profe portugués do que xa vos temos falado, fixo unha sesión grupal de relaxación e mindfulness con tod@s nós e, ao rematarmos, notabamos como os ollos se nos pechaban sos… Por sorte, a actividade da tarde foi ir xogar aos birlos e, aos poucos lanzamentos, conseguimos espabilar!

Esperamos que este resumo vos axudase a visualizar con palabras e imaxes o que vivimos nestes últimos días e agardámosvos na próxima edición do noso blog para relatarvos o que pase de aquí ao mércores. Xa non queda nada para nos reencontrar! Que teñades unha semana espectacular! 😀

ESP: ¡Buenas noches, familias! ¡Ya hemos entrado en la recta final! ¡Dos semanas de experiencias inolvidables que atesoraremos para el resto de nuestras vidas! Ahora, lo único que nos queda en esta maratón es marcarnos un sprint final. Para much@s de nosotr@s, esta está siendo nuestra primera oportunidad de vivir en el extranjero y casi de forma independiente… Pero os prometimos una publicación a la altura de un fin de semana tan especial y aquí la tenéis, ¡recién salida del horno!

Del sábado poco podemos contaros, porque era nuestro día libre y cada un@ decidió aprovecharlo a su gusto. Sabemos que algunas chicas de nuestro grupo querían hacerse un pendiente, aunque se lo dijeron al monitor por la tarde y no les dio tiempo. Suponemos que irán mañana, después de que acabe la jornada escolar… Tuvimos que descansar para poder afrontar la súper excursión que teníamos al día siguiente, ¡y vaya si lo hicimos!

¡¿Preparad@s para el plato fuerte?! … ¡¡¡Ayer fuimos a la capital!!! Cuántas veces veríamos imágenes de Londres en la televisión o en Internet y pensaríamos: “¡Un día estaré allí y todo lo que estoy viendo en la pantalla se hará realidad!” … Pues bien, ¡ese día llegó! Llegó y empezó bastante temprano; sobre las 7:30 de la mañana, para ser exactos. Nuestras host families nos llevaron a la estación de tren de Norwich y allí conocimos a Camila, la activity leader encargada de guiarnos por las diferentes localizaciones de nuestra ruta londinense. Ella es colombiana, y debió pensar que, si nos hablaba con su impecable American English, nos íbamos a creer que no entendía ni papa de español, pero no consiguió vendernos la moto

Tuvimos que coger dos trenes de ida y dos de vuelta, ya que hubo transbordo en Cambridge; cada trayecto nos llevó unas dos horas y media, más o menos. Llegamos a Liverpool Street sobre las 10:45 y, acto seguido, nos subimos a la línea amarilla del tube (del metro, vaya) en dirección a Westminster. Por cierto, ¡qué calor hacía allí dentro, madre mía! … Si el nombre de la parada que acabamos de mencionar no os dice nada, debéis saber que nos dirigimos a uno de los centros neurálgicos de la ciudad. ¡Fue salir de la estación y ver el Big Ben, las Houses of Parliament y la gran noria de Londres justo en frente de nuestras narices! Y por supuesto, como no podía ser de otra manera, ¡tuvimos una larga sesión de fotos para que tod@s nuestr@s seguidoras / seguidores de Instagram supieran que estábamos allí y que salimos más guap@s que Victoria y David Beckham! …

Después de haber probado todo tipo de perfiles, ángulos, poses y backgrounds, Camila nos hizo ir a pie durante un buen rato, mientras nos explicaba algunos detalles de la historia y la configuración administrativa actual de la capital. Por el camino, vimos que se iba a producir un cambio de guardia real, ¡y nos quedamos para ver el momentazo! Queríamos hacer parada en Trafalgar Square también, uno de los rincones más conocidos y emblemáticos de Londres; sin embargo, el acceso estaba restringido al público por la celebración de un evento cultural y no nos quedó más remedio que verlo desde lejos e irnos… Así que, como ya habían dado las 13:00, nos fuimos directos a almorzar (y a descansar) al St. James Park, un parque de gran colorido y dimensiones donde la gente va a estar de chill

La comida nos sentó muy bien. Después de cuarenta y cinco minutos de reloj sentad@s en esa hierba tan cozy, la digestión nos ralentizó y nos costó volver a la carga. Aunque nos faltaba un lugar sumamente importante por visitar: el Buckingham Palace; es decir, la residencia de la monarquía británica. Nos sacamos la foto de rigor con el suntuoso edificio al fondo, pero no nos quedamos allí mucho tiempo; deseábamos tener, como mínimo, una hora libre para ir de compras, y para ello teníamos que proseguir hasta Picadilly Circus, el último stop de nuestra ruta. Nos llevó lo suyo; ya estábamos cansad@s ​​de tanto patear. Tuvimos que atravesar todo el Green Park y transitar por una calle que, con tantos turistas, parecía no tener fin…

Nos hicimos con algunos souvenirs para la familia y, sobre las 16:15, emprendimos el camino de vuelta a casa. Entre metros, trenes y coches, tardamos algo más de cuatro horas en regresar a nuestros hogares. Eso sí, ¡con las manos llenas de regalos y la memoria abarrotada de recuerdos maravillosos!

Hoy ha sido un día un tanto anodino. Después de semejante excursión, ir a clase nos ha dejado un poco atontad@s, a decir verdad. Puede ser que el tiempo también influya; dicen que la lluvia te hace funcionar a otro ritmo. El caso es que Fabio, el profe portugués del que ya os hemos hablado, hizo una sesión grupal de relajación y mindfulness con tod@s nosotr@s y, al terminar, notábamos cómo nuestros ojos se cerraban solos… Por suerte, la actividad de la tarde ha sido ir a jugar a los bolos y, tras sólo unos tiros, ¡conseguimos despertar!

Deseamos que este resumen os haya ayudado a visualizar con palabras e imágenes lo que hemos vivido en estos últimos días y os esperamos en la próxima edición de nuestro blog para contaros lo que pase de aquí al miércoles. ¡Ya no queda nada para reencontrarnos! ¡Que tengáis una semana espectacular! 😀

ENG: Good evening, dear families! We have already entered the final lap! Two weeks of unforgettable experiences we will treasure for the rest of our lives! Now, the only thing left to be done in this marathon is the last sprint. For many of us, this is being our first opportunity to live abroad and almost independently… But we promised you a post worthy of such a special weekend and here you have it!

We cannot tell you much about Saturday, because it was our day off and everyone decided to spend it as they desired. We know some girls in the group wanted to get an earring, although they asked our group leader in the afternoon and didn’t have time for it. We assume they will go tomorrow, after the school day ends… We had to rest to be able to face the super excursion we had the next day, and boy did we!

Are you ready for the main course?! …Yesterday we went to the capital!!! How many times would we see images of London on the telly or on the Internet and think: “One day I will be there and everything I am watching on the screen will come true!” …Well, that day came! It came and started quite early; by 7:30 in the morning, to be exact. Our host families took us to Norwich train station and there we met Camila, the activity leader in charge of guiding us through the different locations on our London route. She is Colombian, and she must have thought that, if she spoke to us with her impeccable American English, we would believe she did not understand a word of Spanish, but she could not fool us…

We had to take two trains out and two back, as there was a transfer in Cambridge; each trip took us about two and a half hours, more or less. We arrived at Liverpool Street by 10:45 and, immediately afterwards, we got on the yellow line of the tube heading to Westminster. By the way, it was so hot in there, my goodness! …If the name of the stop we just mentioned does not say anything to you, you should know that we went to the very core of the city. We just got out of the station and saw the Big Ben, the Houses of Parliament and the Big Wheel right before our eyes! And of course, we had a long photo shoot so that all of our Instagram followers knew that we were there and that we looked better than Victoria and David Beckham! (How could it be otherwise?!)…

After having tried all sorts of angles, poses and backgrounds, Camila made us walk for a long time, while she explained some details about the history and the current administrative state of the capital. Along the way, we saw that a change in the royal guard was going to take place, so we stayed to witness it! We also wanted to stop at Trafalgar Square, one of the best-known and most emblematic places in London; however, access was restricted to the public due to the celebration of a cultural event and we had no choice but to see it from afar and leave… So, as it was 13:00 already, we went straight to St. James Park in order to have lunch (and rest), a very colorful and large park where people go to chill…

The food was so satisfying. After forty-five minutes of sitting on that cozy grass, our digestion slowed us down and we had a hard time getting back in business. Although we were missing an extremely important spot: Buckingham Palace; that is, the house of the British monarchy. We took the must-take picture with the sumptuous building in the background, but we did not stay there for long; we wanted to have, at least, one hour to go shopping alone, and, in order to get so, we had to keep going to Picadilly Circus, the last stop on our itinerary. It took us a minute; we were already exhausted of walking so much. We had to cross the entire Green Park and get to the end of a street that was packed with tourists and seemed not to have an end…

We grabbed some souvenirs for our families and, by 16:15, we started our trip back home. Considering all the cars, trains and underground we used to go to London, it took us a little more than four hours to be back in town. Our hands were full of gifts and our minds full of wonderful memories though!

Today has been somewhat uneventful. After such an excursion, going to class has felt a bit out of place, truth be told. It may be that the weather has got an impact on us as well; they say rain makes you function at a different pace. The fact is that Fabio, the Portuguese teacher we have already told you about, did a mindfulness session with all of us and, by the end of it, we noticed how our eyes shut on their own… Luckily, the activity programmed for this afternoon was bowling and, after just a few strikes, we managed to wake up!

We hope this summary has helped you visualize with words and images what we have recently experienced and we look forward to seeing you in following editions of our blog to tell you about whatever happens from now on. The reunion is just around the corner! Have a spectacular week! 😀

 

 

Sutton- Días 16 al 18- Minigolf, Greenwich y Kensington

Hola familias,

Qué tal? Por aquí ya en la recta final y como podéis ver por el título cargados de actividades.

Sábado:

Todos aprovechamos para dormir un poco ya que quedamos a las 11 de la mañana en Kingston, aunque a muchos se les pegaron las sábanas o como según ellos dicen los buses conspiraron en su contra y llegaron tarde…

Una vez todos juntos nos fuimos a por un bus que nos llevase a New Malden un pueblo cercano donde se encuentra el Adventure golf, que es un mini golf con ambientación jurásica bastante chulo.

Una vez repartidos en grupos de 5-6 jugadores se dispusieron a disfrutar de los 18 hoyos que forman parte del circuito en donde aparte de muchos dinosaurios había un río con una zona de agua estancada, donde parecía que se les había ido la mano con el fairy según los chicos, una cueva y hasta una cascada.

Cuando acabaron todos su partida les dimos un poco de tiempo para que pudiesen tomar algo en la cafetería que había en el recinto, descansar o simplemente tomarse sus pack lunch. De vuelta en Kingston tuvieron el resto de la tarde libre que algunos aprovecharon para ir a jugar al futbol a un parque y otros para ir de compras.

Domingo:

Era nuestro último día de excursión completo que no nuestro último día de excursión. Nuestro destino era esta vez a las afueras de Londres a Greenwich famosa por dar nombre al meridiano  mas famoso del mundo que la cruza y divide la Tierra entre este y oeste.

Nuestra primera parada fue el Museo marítimo  donde los chicos tuvieron una hora para descubrir sobre la historia marítima de este país y del resto del mundo.

Después nos toco subir la Greenwich Hill en cuya cima está el observatorio y el meridiano, atravesando el Royal Park más antiguo de Londres. Aunque muchos se quejaron porque la cuesta era muy empinada, si lo reconozco que le llegaba aunque en Vigo las he visto peores 😉 todos llegamos a la conclusión de que las vistas valieron la pena.

Además tuvieron el aliciente que les dejamos bajar a monte la cuesta y algunos aprovecharon para bajar a rolos que siempre mola mas 😉

Una vez abajo nos dirigimos a la zona del río para ver el famoso barco Cutty Sark, que era un Clipper que hacía la ruta del té y quedo éste porque fue el que más premios ganó por ser el más rápido. Bueno en realidad es una réplica porque se quemó en 2007 cuando lo estaban reformando pero aún así es un barco muy impresionante.

Aquí les dimos un poco más de tiempo libre para que pudiesen explorar por su cuenta su famoso mercado y en general este pueblo con encanto. Una vez reencontrados nos fuimos a por otro tren, o dos, que nos llevasen al centro de Londres.

En el centro dimos una pequeña ruta para que pudiesen ver mejor Trafalgar Square y esa zona que el domingo con la carrera no pudimos ver bien. Acabamos en Leicester Square donde tuvieron tiempo libre para explorar sus múltiples tiendas, definitivamente la de M&M’s recibió la visita de todos nosotros pero es que son irresistibles estas bolitas de colores, también fuera a China town y hasta una tienda de Harry Potter.

Una vez acabado el free time nos fuimos andando a Waterloo station, si este día los 8000 pasos los dimos sin problema 😉 pasando por Picadilly Circus, Vigo Street, que les encantó y donde les expliqué la razón de que nuestra ciudad tenga una calle en el centro de Londres, y por el “túnel de los grafitis” que está al lado de la estación y es un túnel donde hay miles de grafitis pintados e incluso pudimos ver algunos grafiteros haciendo sus diseños 🙂

Lunes:

Empezábamos la última semana teniendo que madrugar un poquito menos ya que tenemos clases de repaso de inglés y generalmente son por la tarde y hoy por la actividad de la tarde eran a la más que razonable hora de las 9 de la mañana 🙂

La actividad de la tarde era visitar el barrio de Kensington y especialmente su museo de historia natural, así que nos dirigimos rápidamente a por el primero de los buses que nos llevaría a este barrio, la ventaja de ir en bus es que puedes ver mejor Londres 🙂

Una vez en el museo los chicos tuvieron tiempo libre para poder explorarlo a su gusto, algunos más rápido que otros pero todos pudieron ver todo o casi todas las maravillas que este museo esconde como su exposición de dinosaurios, mamíferos (la mas aclamada por los chicos), los tesoros….

Una vez cerró el museo nos volvimos para Kingston y cada uno a su casa.

No queda nada para que nos veamos pero el miércoles vendré con otra entrada de las aventuras de vuestros hijos por Inglaterra.

See you soon

Ana

SOUTHWOLD, ST FELIX SCHOOL- 29/9- 1/10 – Chegada e descubrimento da cidade

Ola por primeira vez familias!

Estamos moi emocionadas de contarvos como foron estes días ata o de agora. Xa estamos instaladas e comezamos coa rutina!

A viaxe foi looooonga, mooooi looonga, e difícil. Despois de despedirnos no aeroporto embarcamos rumbo a Madrid, no que tivemos que agardar 7 horas para coller o avión que nos levaría a Londres. Deunos tempo para todo: mercar comida, pasear, durmir, xogar e aburrirnos. Pese a estar tanto tempo esparcidos, conseguimos chegar todas enteiras a Reino Unido e sen esquecer nada (só pequenos sustos).

Raúl pilotando o avión que nos levou a Madrid

 

 

 

 

Collimos o bus cara Southwold, parando en St Francis (o internado de outro grupo que viaxaba con nós) para cear. Primeira cea inglesa un 10! Foi lasagna! E había tamén opción vexetal. Todo con zume, patacas… de todo!

Unha vez rematada a cea voltamos ó bus xa dirección St Feliz. Alí chegamos bastante tarde polo que foi pis, pixama, dentes e para cama (non sen antes matar uns cantos mosquitos…)

SÁBADO

Espertamos e tivemos o almorzo ás 10:00: croissants, napolitanas, zume, tostadas, iogures, leite… Todo moi doce e rico.

Despois de almorzar tivemos tempo libre para lavar os dentes, desfacer maletas, facer o pack lunch e investigar! Descubrimos as salas comúns con billar, ping pong, sofás, cartas, instrumentos musicais… de todo. Non imos ter tempo de aburrirnos.

 

Saímos directas para o pobo xunto con Alex, un dos nosos profesores e vixiantes do internado. Fomos ata a praia, visitamos o muelle e xa nos volvimos locos nos recreativos.

As monis facendo o tonto coa rapazada

   

  Dirixímonos cara a rúa principal e fomos ver as tendas e tamén os supermercados, que xa tiñan ansia de mercar. Aínda non estamos afeitas a só comer un pack lunch de picnic.

De volta ó internado volvimos ter tempo libre para duchas, falar, xogar e agardar con ansias ó máis es perado do día: a cea!

Ceamos súper rico: patacas asadas, anacos de polo con salsa, ensalada… e de postre croissants con chocolate ou mousse.

E parecía que remataría aí o día pero… non! Aínda quedaba a fogueira con malvaviscos, qué bonita!

Unha vez rematamos e entramos, tiveron tempo para relaxarse antes de ter que ir ás habitacións ás 21:30/22.00 e rematar así o primeiro día en St Felix School.

DOMINGO

O noso segundo día comezou con algo moi inglés: un brunch! Tomámolo as 11:00 e tiña ovos, bacon, alubias, patacas, pan e mais todo o do almorzo do día anterior.

Comezamos ben cedo saíndo ás 12:10 para ir ata o muelle de donde sairía a actividade de hoxe: coastal voyager. Unha lancha motora dende onde poder ver a costa de Southwold e ir ben rápido, e incluso viron unha foca dende lonxe!

Algúns deles, que remataron a actividade de primeiros puideron ir ata o centro da cidade antes de voltar ó internado.

Pasámolo xenial!

Unha vez de volta na boarding house tocou cear, tempo libre e reunión na sala de xogos para por fin coñecer os horarios e clases que ían ter esta semana. Que nervios!

Xa vos contaremos que tal foron as clases no blog do mércores 😊.

Deica logo!!

Un saúdo familias 🧡

De Lara e Belén.

 

Aquí deixamos algunhas fotiños máis (sabemos que a calidade non é a mellor pero logo subirémolas todas para que as poidades ter)

 

 

 

Feltham-28/09/2023- Día 14: llegó la hora del adiós

Greetings from Feltham!!!

Noa en la parada cargada con regalos de despedida

 

Y, tras 9 días en esta academia, llegó el día de la despedida. Por lo que iniciábamos el último día de la rutina que llevábamos perfeccionando y, pusimos rumbo a Reach Academy.

Hasta las 14:30 teníamos clases como cualquier otro día. Así que, por última vez, fueron a junto de sus buddies para disfrutar de sus clases.

 

 

 

O de su último independent study. Como fue el caso de Darío, Diego, Pablo, Pablo y Hugo. Quienes, después de terminar con los deberes que tenían pendientes de españa, crearon una oca para pasar el rato.

Diego teniendo que modificar su creación ya que estuvimos 45 minutos jugando antes de que Darío ganara jajaja

Comimos con nuestros compañeros de mesa habituales. Hoy tocaba lasaña de pollo, con ensalada mixta, pan casero y fruta cortadita.

Una vez acabaron de comer subieron a sus clases, pues tocaba la última hora antes de bajar con todos los buddies a disfrutar de una entrega de diplomas, tarta y tiempo para despedirse.

Hubo muchas fotos, algún que otro llanto y intercambio de regalos antes de, finalmente, salir por la puerta como cada día, pero esta vez no volveríamos.

Pero no os preocupéis, que ya estaban haciendo planes para verse la semana siguiente.

Todos juntos con nuestros diplomas

Aroa y Sofía con sus buddies

Blanca, Keira y Blanca con sus buddies y los peluches que les regalaron

Con todos los buddies

Noa con su buddy, Connie

Los chicos con sus buddies provisionales

Darío y Diego con sus buddies

Teresa y su buddy

Este día no teníamos ninguna actividad programada por la tarde. Por lo que, pudieron ir a ahogar sus penas a Kingston, como mucha de las anteriores tardes.

Me despido con una foto graciosa de Blanca con un hombre disfrazado de comida. Y el resumen de Violeta del último día de clases:

 

 

 

Lágrimas y sonrisas eran lo único que se veían el último día de colegio. Tras haber estado toda la mañana dando clase, los alumnos españoles y sus buddys nos reunimos en el recibidor del colegio para despedirnos y llenarnos de regalos. Nos homenajearon con un diploma y un trozo de tarta a cada uno, pero sobre todo nos quedamos con la bonita experiencia que vivimos.

Besitos y see you soon