Milton Keynes – 04, 05/10 – Patinaje y cream tea

¡Hola familias! Ya queda poquito para que tengáis a vuestros “peques” de vuelta, pero aquí estoy yo para contaros qué hemos hecho esta semana.

El miércoles, algunos llegamos un poco más temprano y para hacer tiempo antes de irnos a la academia, nos fuimos a un parque 🛝. Los chicos se montaron en un columpio muy chulo en el que primero tenían que correr y luego saltar para que giraran a la vez. También se atrevieron a escalar unas cuerdas y sacar sus dotes de Spider-Man.

¡Hora de debatir!

Al terminar la clase, nos fuimos al centro de la ciudad a hacer patinaje sobre hielo ⛸️. A pesar de alguna que otra caída y que a algunos les costara más que a otros, nos lo pasamos genial. Nos lo pasamos tan bien que algunos no se querían marchar jajaja.

Una ayudita a Ivan por favor 🤣

No sabía que teníamos un patinador artístico entre nosotros 😱

Haciendo el trenecito

El jueves fue el último día de clase de inglés, y después de la entrega de diplomas, nos dirigimos a Stony Stratford, un pueblito situado a 20 minutos de la academia donde tomaríamos cream tea, un té acompañado de un scone, un panecillo con pasas que se unta con mantequilla y mermelada. Fuimos por un camino muy bonito que había un lago y hasta un arcoíris a causa de la poca lluvia que caía 🌈. El pueblo nos pareció muy cuqui, y la cafetería donde tomaríamos el té estaba situada en una calle decorada con banderas de UK y muchas flores.

Cuando terminamos, nos fuimos a la ciudad y fuimos a nuestro lugar favorito: el centro comercial. Algunos jugaron al ping-pong, unos al futbolín y otros decidimos irnos de compras.

¡Ping-pon time 🏓!

Probándonos pijamas conjuntos en el primark

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Y ayer, viernes, volvimos a nuestro querido colegio, al que tanto echábamos de menos. Los chicos volvieron a tener clases con sus compañeros ingleses y al terminar tuvieron la tarde libre para hacer lo que quisieran.

Alejandro y Abraham con los guantes de osito de Carla

Mañana tendremos nuestra última excursión de esta experiencia a Londres ☎️💂🏼.

Buen finde,

Inara🫶🏼

 

Norwich (Ormiston), 06/10/2023: It is time to say goodbye… and thank you!

GAL: Bo día, familias! Chegou a hora de dicir adeus… Ou, máis ben, chegou a hora de dicir deica logo! Quen sabe se o día de mañá voltamos a Norwich e nos reencontramos con todo e con tod@s ás / aos que imos deixar aquí o domingo?! … É mellor deixar a porta aberta a esa posibilidade! As despedidas nunca son doadas, para ninguén, mais se non pensamos nisto coma unha despedida, senón coma unha paréntese, sentirémonos moito mellor cando nos toque facer a maleta e nos decatemos de que estamos a piques de pór punto e final a esta experiencia; sen dúbida, inesquecíbel!

É tempo de despedidas, aínda que tamén de agradecementos. Nada disto tería sido posíbel sen a participación dunha morea de persoas que, con maior ou menor acerto, se implicaron neste proxecto para que nós puidésemos vivilo, gozalo e contalo. Gustaríanos dárllelas grazas, en primeiro lugar, á cidade de Norwich, por se converter no escenario ideal no que escribir a nosa aventura; a Ormiston Victory Academy e The English Experience, por nos ofrecer un espazo onde aprender e mellorar as nosas competencias en lingua inglesa; ás / aos nos@s buddies, por nos guiar e preocuparse pola nosa adaptación; ás nosas host families, por nos proporcionar todo o que estivo nas súas mans para facernos sentir coma na casa; a Dan (e a Camila), por organizar actividades extraescolares tan variadas e interesantes; a Javi, por axudarnos a nos enfrontar a toda unha serie de situacións que son novas e, incluso, difíciles para moz@s coma nós; e, por suposto, a Newlink e ao Concello de Vigo, por facilitar os recursos económicos e humanos precisos para levar a cabo un programa tan ambicioso coma o de Vigo en inglés.

Mais non queremos que a entrada de hoxe se limite a expresar a nosa tristura polo que imos deixar nin palabras de agradecemento cara tod@ aquela / aquel que traballou na construción dunha fermosa lembranza. O obxectivo deste blog sempre foi e sempre será o de informarvos sobre a nosa viaxe para que sintades que formades parte dela! Así que tamén vos imos dar algunhas pinceladas do que aconteceu e está por acontecer tanto no día de onte coma no de hoxe…

O xoves tivemos redución de xornada, porque, despois do mediodía, Dan e máis Javi nos levaron de excursión a Great Yarmouth, o destino turístico de referencia para os habitantes da rexión de Norfolk. Está pertiño de aquí, a uns corenta minutos en tren. A verdade é que a nosa idea de resort choca moito co que nos atopamos alí; non obstante, somos plenamente conscientes de que Inglaterra é un país climatoloxicamente, paisaxisticamente e culturalmente moi diferente ao noso, e, así e todo, conseguimos pasar unha tarde bastante xeitosa! A primeira parada da nosa ruta foi unha famosa tenda de doces artesáns, onde puidemos ser testemuñas da súa elaboración en directo e adquirir todo tipo de tentacións azucaradas coas que aumentar os nosos níveis de glicosa en sangue. Todo ese azucre fíxonos falta para camiñar até a praia! Alí botamos un bo rato, xogando a lanzármonos unha pelota e, incluso, remollando os pés na beira, xa que, por mor das correntes, nos prohibiron meternos de corpo enteiro… No tempo restante, dedicámonos a explorar os arredores e máis a facer algunha compra de última hora. Contra as 18:20 xa estabamos de volta en Norwich…

Ás 15:00, cando conclúa a xornada lectiva, temos prevista unha xuntanza a modo de farewell c@s mestras / mestres e alumn@s c@s que compartimos aulas ao longo destas dúas semanas, na que se nos fará entrega dos diplomas que acreditan a nosa participación no programa. Despois colleremos o bus ao centro e pasaremos a nosa tarde libre alí; unha tarde especial, na que nos reuniremos tod@s, monitor incluido, para cear nun fast food joint e gozarmos dun momento de pura confraternización máis que merecido!

Señoras e señores, isto chega á súa fin! Grazas polos vosos comentarios, mais, por enriba de todo, por nos acompañar publicación tras publicación! Todo o que nos quede por contar xa o faremos en persoa! Vémonos en Peinador! 😀

ESP: ¡Buenos días, familias! Es hora de decir adiós… O, mejor dicho, ¡es hora de decir hasta luego! ¡¿Quién sabe si el día de mañana volveremos a Norwich, si nos volveremos a encontrar con todo y con tod@s a l@s que vamos a dejar aquí el domingo?! … ¡Mejor dejar la puerta abierta a esa posibilidad! Las despedidas nunca son fáciles, para nadie, pero si no pensamos en esto como una despedida, sino como un paréntesis, nos sentiremos mucho mejor cuando llegue el momento de hacer las maletas y darnos cuenta de que estamos a punto de poner fin a esta experiencia; sin duda, ¡inolvidable!

Es momento de despedidas, pero también de agradecimientos. Nada de esto hubiera sido posible sin la participación de muchas personas que, con mayor o menor acierto, se involucraron en este proyecto para que pudiéramos vivirlo, disfrutarlo y contarlo. Nos gustaría darle las gracias, en primer lugar, a la ciudad de Norwich, por convertirse en el escenario ideal para escribir nuestra aventura; a Ormiston Victory Academy y The English Experience, por ofrecernos un espacio para aprender y mejorar nuestras competencias en lengua inglesa; a nuestr@s buddies, por guiarnos y preocuparse por nuestra adaptación; a nuestras host families, por proporcionarnos todo lo que ha estado en sus manos para hacernos sentir como en casa; a Dan (y Camila), por organizar actividades extraescolares tan variadas e interesantes; a Javi, por ayudarnos a afrontar toda una serie de situaciones nuevas e, incluso, difíciles para jóvenes como nosotr@s; y, por supuesto, a Newlink y al Concello de Vigo, por aportar los recursos económicos y humanos necesarios para llevar a cabo un programa tan ambicioso como el de Vigo en inglés.

Pero no queremos que la entrada de hoy se limite a expresar nuestra tristeza por lo que vamos a dejar ni palabras de agradecimiento hacia tod@s l@s que trabajaron en la construcción de un hermoso recuerdo. ¡El objetivo de este blog siempre ha sido y será informaros sobre nuestro viaje para que os sintáis parte de él! Así que también os daremos algunas pinceladas de lo que ha sucedido y está a punto de suceder en el día de ayer y de hoy…

El jueves tuvimos reducción de jornada, porque, pasado el mediodía, Dan y Javi nos llevaron de excursión a Great Yarmouth, el destino turístico de referencia para los habitantes de la región de Norfolk. Está cerca de aquí, a unos cuarenta minutos en tren. La verdad es que nuestra idea de resort choca mucho con lo que nos encontramos allí; sin embargo, somos plenamente conscientes de que Inglaterra es un país climática, paisajística y culturalmente muy diferente al nuestro y, a pesar de ello, ¡conseguimos pasar una tarde bastante divertida! La primera parada de nuestra ruta fue una famosa confitería, donde pudimos presenciar en directo la elaboración artesanal de dulces y adquirir todo tipo de tentaciones azucaradas para elevar nuestros niveles de glucosa en sangre. ¡Necesitábamos toda esa azúcar para caminar hasta la playa! Allí lo pasamos muy bien, jugando con una pelota e, incluso, chapoteando en la orilla, ya que, debido a las corrientes, se nos prohibió meternos de cuerpo entero… El tiempo restante lo dedicamos a explorar los alrededores y a hacer algunas compras de última hora. A las 18:20 estábamos de regreso en Norwich…

A las 15:00, cuando finalice la jornada escolar, tenemos previsto un acto a modo de farewell con algun@s de l@s profesoras / profesores y alumn@s con l@s que hemos compartido aulas a lo largo de estas dos semanas, en el que se entregarán los diplomas que acreditan nuestra participación en el programa. Luego cogeremos el bus al centro y pasaremos allí nuestra tarde libre; ¡una tarde especial, en la que nos reuniremos tod@s, monitor incluido, para cenar en un fast food joint y disfrutar de un momento de pura confraternización más que merecido!

Señoras y señores, ¡esto llega a su fin! ¡Gracias por vuestros comentarios, pero, sobre todo, por acompañarnos publicación tras publicación! ¡Todo lo que nos quede por contar ya lo haremos en persona! ¡Nos vemos en Peinador! 😀

ENG: Good morning, dear families! It is time to say goodbye… Or, rather, it is time to say see you later! Who knows if someday we will come back to Norwich, if we will ever meet everything and everyone we are leaving here on Sunday?! … We better leave the door open to that possibility! Farewells are never easy, for anyone, but if we do not think of this as a goodbye, but as a parenthesis, we will feel much better when packing and realizing we are about to end this experience; unforgettable, no question about it!

It is time to say goodbye, but also to say thank you. None of this would have been possible without the support of many people who, with greater or lesser success, got involved in this project so that we could live it, enjoy it and tell about it. We would like to thank, first and foremost, the city of Norwich, for becoming the ideal setting to write our adventure; to Ormiston Victory Academy and The English Experience, for offering us a space to learn and improve our English language skills; to our buddies, for guiding us and worrying about our adaptation; to our host families, for providing us with everything in their power to make us feel at home; to Dan (and Camila), for organizing diverse and interesting extracurricular activities; to Javi, for helping us face a whole lot of new and even difficult situations for young people like us; and, of course, to Newlink and the Concello de Vigo, for contributing with the financial and human resources necessary to carry out a programme as ambitious as the one of Vigo en inglés.

But we do not want today’s post to be constrained to expressing our sadness for what we are about to leave, nor words of gratitude to everyone who has worked to build up a beautiful memory. The purpose of this blog has always been and will always be keeping you updated about our journey so that you feel part of it! So we will also give you some glimpses of what has happened and is about to happen around here lately…

On Thursday we got a half-length school day, because, in the afternoon, Dan and Javi took us on an excursion to Great Yarmouth, the reference tourist destination for the inhabitants of Norfolk. It’s pretty close to here, about forty minutes by train. To be honest, our idea of ​​a resort clashes greatly with what we found there; however, we are fully aware that England is very different from our country, and, in spite of it, we managed to have fun! The first stop on our itinerary was a famous rock candy store, where we were able to witness first-hand the artisanal making of sweets and purchase all kinds of sugary temptations to raise our blood glucose levels. We actually needed all that sugar to walk to the beach! We had a great time there, playing with a ball and even splashing on the shore, since, due to the currents, we were forbidden to go swimming… The remaining time was spent exploring the surroundings and doing some last minute shopping. By 18:20 we were back in Norwich…

At 15:00, when school is over, we are going to have a farewell meeting with some of the teachers and students with whom we have shared classrooms throughout these two weeks, in which the diplomas that certify our participation in the programme will be issued. Then we will take the bus to the center and spend our free afternoon there; a special afternoon, by the way, in which we will all get together, group leader included, to have dinner in a fast food joint and enjoy a long overdue moment of pure fellowship!

Ladies and gentlemen, this is coming to an end! Thank you very much for your comments, but, more importantly, for engaging with us post after post! Everything left to be told we will do in person! See you at Peinador! 😀

 

Feltham- 03/10/2023- Día 19: Que estamos en una iglesia

Greetings from Kingston!!!!!

El martes volvíamos a tener clases de 9 a 12. No obstante, nos cambiaron de clase. La de hoy era en la sala de oración, por lo que era bastante más grande e iluminada.

Este día tampoco pudo estar Zaryab con nosotros 🙁 . Pero vino a sustituirlo Pam, la monitora que normalmente acompaña al grupo de Sutton, quedaron encantados con ella.

Pam les encomendó la tarea de dividirse en equipos, crear un producto nuevo y hacer una presentación para sacarlo al mercado. Que luego expondrían delante de sus compañeros.

Muy concentrados se pusieron a ello.

 

Noa, Lara, Violeta, Teresa y Lucía crearon un nuevo concepto de restaurante como experiencia social

Pablo, Pablo, Hugo, Darío y Diego una nueva marca de proteína

Eva, Noa, Lucía, Sofía y Aroa un chocolate con forma de abrazo de oso

Y Amaya, Susana, Blanca, Blanca y Keira un spray que potencia el atractivo y la conquista. Una pena no poder subir videos.

Quedaron muy curradas todas las presentaciones. Como lo hicieron tan bien y estuvieron tan implicados, Pam les dejó salir un poquito antes.

A lo que nos fuimos a Home Park, uno de los parques que rodean Hampton Court, que a parte de ser precioso, está lleno de ciervos.

Amaya y Teresa con los ciervos de fondo

Un lugar precioso

Por lo que esta tarde se resume en pasear, hacer algo de deporte, ver ciervos y disfrutar de algo de tiempo libre. Antes de irse a sus casas a cambiarse, ya que habíamos decidido cenar todos juntos en Kingston y el código de vestimenta era “arreglado”.

Fuimos al Zizzi, que tenían antojo de italiano

Violeta y Noa con su postre

Podemos decir que la nostalgia se asentaba. Al ser conscientes que, debido a las actividades de los próximos días (museos en londres), era nuestra última tarde con algo de tiempo libre en Kingston. Fue bonito que este último momento fuera todos juntos.

See you soon y besitos.

 

Feltham- 02/10/2023- Día 18: Por qué hay tres señoras con linternas

Greetings from Kingston!!!

Os enseño la ruta para llegar, que estaba algo escondido

Última semana en tierras inglesas y la empezábamos con clases en el Kingston Quarker Center (el mismo del viernes).

A estas horas hay mucho trafico y caravana en Kingston por lo que es complejo llegar a las horas estimadas

La lección de este lunes por la mañana se centraba en el listening y el writing. Lucía (S.V.) leyó un fragmento de periódico en alto, mientras los demás anotaban las expresiones o palabras que no entendían o conocían. Las cuales luego le explicó Zaryab.

 

Aún seguían llegando nuestros chic@s

Después, para consolidar el aprendizaje, tuvieron que construir frases con dichas palabras. Y, posteriormente, un texto que las englobara todas. Incluso algunos expusieron su texto a toda la clase.

Así pasaron la mañana, con su correspondiente break a mitad de mañana para salir a tomar el aire.

Hugo con su botella de dos litros

Al acabar las clases tuvieron tiempo libre hasta las 14:00. Cuando quedábamos a las puertas del Odeon, los cines de Kingston.

La semana pasada hiciéramos una encuesta y salieran como ganadoras, Toy Story, la conocida película de animación y A Haunting in Venice, una adaptación de un libro de Agatha Christie. Cada uno pudo ir, de esas dos, a la película que quisiera.

Esperando a la peli, ya que Toy Story empezaba un poco antes

Adelantando deberes en cualquier hueco

 

Acabamos pronto, por lo que pudieron disfrutar de una de sus últimas tardes libres por Kingston, antes de marcharse para estar a las 19:30 en casa con sus host.

Hoy me despido con nuestra última redacción de este piliVigo, Lucía (S. F) en su elección de película:

Cuando nos han propuesto entre elegir Toy Story y Haunting in Venice como películas para ver en el cine he elegido sin pensármelo la primera opción por dos razones.
La primera, porque Toy Story es una de las películas de mi infancia y me hacía mucha ilusión verla en otro idioma como es el inglés. Cabe destacar que durante esta película voy a volver a ver a uno de mis personajes favoritos de cuando era pequeña, el creador de la famosa frase “Hasta el infinito y más allá”. Y sí, estoy hablando de nuestro querido Buzz Light Year.
El segundo motivo es porque es una película fascinante que nos enseña cosas sobre el amor, la amistad y la importancia de los sueños y de luchar por ellos hasta que se cumplan. Por mi parte prefiero una película que se base en todos estos conceptos en vez de una que tenga que ver con el crimen, el drama y el suspense.

See you soon, besitosss

 

UCKFIELD. SEPTIEMBRE 2023. BALONCESTO Y ROUNDERS.

Buenos días, familias. Ya no queda nada para volver a vernos.

Empezamos el penúltimo blog de esta aventura con una visita al hospital, ¡no puede faltar en cada pili! Una de nuestras compañeras se escacharró el dedo y tuvieron que ponérselo chulo de nuevo.

Además, hoy es nuestro último día con Alfie, nuestro activity leader (empiezan las despedidas 😢)

Hoy, a pesar de que cuando empezó la actividad no había muchas ganas, jugamos al baloncesto. En las actividades de la escuela siempre nos acompañan amigos ingleses, así que somos un equipo grande.

Alfie empezó con un calentamiento, luego por grupos practicamos lanzamientos y luego jugamos 3 partidos, dividiéndonos en 3 equipos distintos que se alternaban.

Al final de la actividad todos habían participado y todos habían pasado un buen rato, eso sí, acabaron molidos.

 

Antes de subirnos al minibus de vuelta a Eastbourne y a nuestras casas en Uckfield, nos despedimos de Alfie.

Es jueves 5 de octubre y es de las primeras veces que hay que ir abrigados, ¡qué sorpresa!

Hoy todos vuelven a clase y, a las 15.25, empezamos la que será nuestra última actividad aquí. (Mañana tenemos la tarde libre). Aún así, no estamos siendo muy conscientes de que esto se acaba.

Como actividad final tenemos un deporte típico inglés: Rounders. 

“El juego implica golpear una pequeña bola de cuero con un bate redondeado de madera, metal o plástico. Los jugadores anotan al ejecutar una carrera alrededor de las cuatro bases del terreno de juego.

Se centra en un número de “Innings” (entradas), en los que los equipos se alternan un bateo y un fildeo. Un máximo de nueve jugadores están autorizados para jugar en cualquier momento.

Es un juego de origen irlandés. A pesar de ser muy similar al béisbol las reglas del juego son muy diferentes.”

No todos lo entienden a la primera ni es del gusto de todos, pero desde luego han aprendido algo más de la cultura inglesa, han participado y lo más importante, se lo han pasado bien.

A mayores, después de despedirnos de Holly, nuestra otra activity leader, tuvimos tiempo un poco de tiempo libre antes de Mark nos llevase de vuelta a Eastbourne, ya que hay que empezar a preparar las maletas para volver a casa.

Bedstone – días 15 y 16 – estrellas de los videoclips y salida a Telford

¡Hola familias!

burger night!

Vaya dos días intensitos y llenos de creatividad. Os cuento que el miércoles 4 los chicos estaban super contentos y emocionados porque las estupendas cocineras prepararon unas tremendas hamburguesas con las que literalmente nos chupamos los dedos. Y con las barrigas llenas y sonrisas en la cara se enfrentaron al reto que les propusimos como aprte de nuestra actividad nocturna: grabar un videoclip en formato TikTok, con una canción en inglés a su elección, y que enseñara el colegio y las amistades que han formado durante estas semanas. Divididos en grupos, ¡a ello que se pusieron! Os dejo una imagen del detrás de las cámaras pero os tienen que enseñar el resultado final; consiguieron un total de cinco vídeos de una calidad cinematográfica espectacular y además se lo pasaron pipa. Cualquier día esperamos una llamada de Steven Spielberg.

los cuatro fantásticos detrás de las cámaras de su videoclip

en el arcade hubo competencias amistosas…

…un público entregado animando a los competidores…

Ayer jueves 5 organizamos una salida exprés a Telford, donde nos acompañó la lluvia todo el día y decidimos refugiarnos echando unas partidas a los bolos. Además en el local tenían un montón de juegos arcade y pinzas de premios, por lo que pasaron un rato bien entretenido antes de ir en busca de las mejores tiendas donde dejarse los cuartos. Algunos volvieron con deportivas de tacos para jugar al fútbol, camisetas de sus equipos deportivos o vestidos para nuestra discoteca del sábado, pero lo que más llenaba las bolsas eran golosinas y dulces varios para “sobrevivir las horas de hambruna” que decía alguna María de los Dolores exagerada por ahí, o Antón, que declaraba que “se pasa mal, ticher”.

Creo que las cenas a las 5:30 de la tarde no son su parte favorita de la estancia pero os prometo que siguen contentos, alimentados y sanotes (y mola mas comerte un gofre en tu habitación que cenar verduras).

…¡y un super equipo de bolos!

¡Nos leemos en la próxima entrada!

Feltham- 01/10/2023- Día 17: Hoyo en 16

Greetings from Feltham!!!!

Último domingo, por lo que quedaba feo madrugar, así que quedamos a las 11:30 en la estación de tren de Kingston (nuestro usual meeting point para las actividades de fin de semana) para todos juntos, con Zaryab, coger un bus.

La actividad programada era minigolf, un clásico en los intercambios a inglaterra.

 

 

 

Susana, Darío y Diego, un poco más atrás por tener que esperar por en la tienda de kebabs

 

Tras un breve trayecto en bus, aprovechamos para hacer una parada para reponer provisiones, antes de caminar 15 minutitos hasta el recinto.

Una vez allí, nos dividimos en grupos de 4-5, nos dieron a cada uno nuestras pelotas, stick, y una libretita para anotar los golpes que a cada uno le hacían falta en cada hoyo para “meter” la bola.

Con datos curiosos a lo largo del recinto

El parque tenía una ambientación volcánica con dinosaurios, dividida en dos circuitos de 18 hoyos cada uno.

Blanca (F) con uno de los dinosaurios

Al principio costó múltiples intentos conseguirlo, luego, a medida que pasaban los niveles, le fueron cogiendo el tranquillo.

Lara después de 10 intentos

Lara y Noa

Blanca, Blanca, Susana y Keira

Aroa y Laura

Laura

Noa, con Laura y aroa de fondo

Eva

Diego dandole a probar prime al dino

Descansando

 

Algunos completaron ambos circuitos del tirón, otros con una paradita en medio para descansar y, algunos, solo hicieron un circuito. Pero lo importante es que todos nos reímos bastante.

 

 

 

Los chicos jugando con Zaryab al acabar los circuitos

Después de estar un rato charlando, decidimos marcharnos a las 17:00 de vuelta a casa. Por lo que fuimos a la parada a coger el primero de los dos buses que nos llevaban de vuelta a Kingston.

 

Cuanto cariño, Amaya y Keira

Al bajarnos del primer bus, nos dimos cuenta (en parte gracias a la app de Pablo (G)) de que el bus no pasaba por nuestra parada. Por lo que fuimos a investigar y resultaba que estaba la calle siguiente cortada, así como 4 paradas cerradas.

Keira, Susana, Blanca y Blanca esperando al bus

Decidimos tomárnoslo como un paseo, parando a buscar M&M de brownie y disfrutar de esta excusa para pasar más tiempo juntos. Siempre se agradece.

Laura, Aroa y Teresa

Se une Amaya jajaj

Pablo, Pablo y Diego, matando el tiempo pasandose una sudadera

Eva y Lucía desde el bus

Y ya en el bus, camino a casa a descansar.

Fue un día distinto a los demás, y además hacía buen día.

Os dejo con la experiencia de Eva:

Ayer día 1 de Octubre fuimos todos juntos a jugar al Mini Golf. Cuando llegamos hicimos grupos de 5 y yo iba con Noa, Lucia, Aroa y Laura. Nos dieron los palos y las pelotas y nos dirigimos al hole 1. Yo era la primera que jugaba.
A mi se me da muy mal jugar al golf pero poco a poco le fui cogiendo el tranganillo y mejorando. El sitio era muy bonito, la decoración me encanto sobre todo el agua de colores y los dinosaurios porque me recordaban a mi hermano. También me encanto porque había animales. Después de jugar un rato al golf fuimos al restaurante que había allí y me tomé unas patatas con queso súper ricas. Al acabar la actividad quedé con mis amigas y fue muy divertido. En resumen, me gusto el golf pero es un deporte un poco parado.

See you soon y besitos.

 

 

 

 

 

 

Hshhshsh

Norwich (Ormiston), 04/10/2023: Target Shooting!

GAL: Ola de novo, familias! Comeza a conta atrás: catro e baixando!… Como pode ser que este sexa o noso derradeiro mércores en Norwich? Temos que aproveitar ao máximo os escasos días que nos restan, que en nada nos toca facer as maletas! E vos desexando que as fagamos e que voltemos xa, a que si?! Nós tamén vos botamos moito de menos… Agardade só un pouquiño máis; apareceremos en Peinador nun abrir e pechar de ollos!

Hoxe imos facer unha maior énfase na imaxe ca na escrita. A elección do título desta entrada non foi arbitraria; chámase Target Shooting! (tiro ao branco en inglés) porque vai ir ao miolo e, ademais, resume en dúas palabras a actividade que tivemos fai apenas unhas horas. Pouco se pode engadir ao que pasa en Ormiston que non saibades xa. A vida d@ estudante é tan rutinaria coma a da grande maioría das persoas deste mundo: ergueste, poste o uniforme, colles o bus e pasas toda a mañá alí; éche así! … Así que preferimos centrármonos no novidoso para non vos amolar con tanta reiteración! …

Pois si: esta tarde fomos adestrar a nosa puntería. Algunhas / algúns con arcos e frechas e outr@s con escopetas de aire comprimido. Tod@s baixo a supervisión de dous expertos na materia (e non estamos a falar nin de Dan nin de Javi…) que nos axudaron a familiarizarnos cos artefactos de tiro e que velaron en todo momento pola nosa seguridade. A sesión tivo lugar no Eaton Vale Activity Centre, ás aforas de Norwich, e durou dúas horas aproximadamente, aínda que se nos fixo moi curta. Tan pronto lle collemos o truco, comezamos a competir amistosamente entre nós e perdemos a noción do tempo! …

Mañá temos unha xornada lectiva reducida, xa que imos de excursión a Great Yarmouth, un resort situado na costa leste que semella ser un dos máis populares do Reino Unido. Din que vai facer bo día, así que nós imos levar bañador e toalla por se acaso! … E o venres, decidimos por unanimidade organizar unha cea informal de despedida. Estamos a elixir restaurante, mais é difícil atopar un que se axuste ao noso peto e ás características do noso grupo. Polo de agora, o monitor propuxo reservar mesa nun restaurante italiano que é bastante affordable e que conta cunha ampla oferta gastronómica no seu menú. A quen non lle gusta a pasta ou a pizza?! …

Graciñas por nos ler un día máis! Agardamos que gozarades tanto coma nós escribindo e tirando fotos para que vos sintades preto dende a distancia! Até o venres! 🙂

ESP: ¡Hola de nuevo, familias! Comienza la cuenta atrás: ¡cuatro y bajando!… ¿Cómo es posible que este sea nuestro último miércoles en Norwich? ¡Tenemos que aprovechar los pocos días que nos quedan, que en nada nos toca hacer las maletas! Y vosotr@s deseando que las hagamos y que volvamos ya, ¡¿a que sí?! Nosotr@s también os echamos mucho de menos… Esperad sólo un poquito más; ¡apareceremos en Peinador en un abrir y cerrar de ojos!

Hoy vamos a hacer más énfasis en la imagen que en la escritura. La elección del título de esta entrada no ha sido arbitraria; se llama Target Shooting! (tiro al blanco en inglés) porque va al grano y, además, resume en dos palabras la actividad que hemos tenido hace apenas unas horas. Poco se puede añadir a lo que pasa en Ormiston que no sepáis ya. La vida del estudiante es tan rutinaria como la de la gran mayoría de personas de este mundo: te levantas, te pones el uniforme, coges el autobús y pasas toda la mañana allí; ¡qué se le va a hacer! … ¡Así que preferimos centrarnos en lo novedoso para no aburriros con tanta reiteración! …

Pues sí: esta tarde hemos ido a entrenar nuestra puntería. Algun@s con arcos y flechas y otr@s con escopetas de aire comprimido. Todo bajo la supervisión de dos expertos en la materia (y no estamos hablando ni de Dan ni de Javi…) que nos han ayudado a familiarizarnos con los artefactos de tiro y que han velado por nuestra seguridad en todo momento. La sesión ha tenido lugar en el Eaton Vale Activity Centre, a las afueras de Norwich, y ha durado aproximadamente dos horas, aunque se nos ha hecho muy corta. ¡Tan pronto le cogimos el truco, empezamos a competir amistosamente entre nosotr@s y perdimos la noción del tiempo! …

Mañana tenemos una jornada escolar reducida, ya que nos vamos de excursión a Great Yarmouth, un resort de la costa este que parece ser uno de los más populares del Reino Unido. Dicen que va a hacer buen día, ¡así que vamos a llevar bañador y toalla por si acaso! … Y el viernes, hemos decidido por unanimidad organizar una cena informal de despedida. Estamos eligiendo restaurante, pero es difícil encontrar uno que se ajuste a nuestro presupuesto y a las características de nuestro grupo. De momento, el monitor ha sugerido reservar mesa en un restaurante italiano que tiene un precio bastante affordable y una carta con una amplia oferta gastronómica. ¡¿A quién no le gusta la pasta o la pizza?! …

¡Gracias por habernos leído un día más! ¡Esperamos que hayáis disfrutado tanto como nosotr@s escribiendo y sacando fotos para que os sintáis cerca desde la distancia! ¡Hasta el viernes! 🙂

ENG: Hi back, dear families! The final countdown has begun: four and counting!… How come this is our last Wednesday in Norwich? We have got to take advantage of the few days we have got left, since we are packing anytime soon! And we already know you would like us to pack and go back right away, would not you?! We miss you a lot too… Wait just a little longer; we’ll pop up at Vigo airport in the blink of an eye!

Today we are going to put more emphasis on the pictures than on the writing. The title of this post has not been chosen randomly; it is called Target Shooting because it is straightforward and also summarizes in two words the activity we have just had a few hours ago. There is little to say about what is going on in Ormiston that you are not aware of yet. Students’ lives are just as tedious as those of the vast majority of people in this world: you get up, put on your uniform, take the bus and spend the whole morning there; what can you do about it?! … So we would rather focus on what is fresh and new not to bore you with so much repetition! …

Well yes: this afternoon we have been training our shooting skills. Some of us with bows and arrows and others with air rifles. All under the supervision of two experts in the field (and we are not talking about Dan or Javi…) who have helped us become familiar with the shooting devices and who have ensured our safety at all times. The training has taken place at the Eaton Vale Activity Centre, away from Norwich city center, and has lasted two hours approximately, although for us it felt very short. As soon as we got used to it, we started competing in a friendly way against each other and lost track of time! …

We have got half a school day tomorrow, as we are off to Great Yarmouth in the afternoon, an East Coast resort that appears to be one of the most popular in the UK. They say we are going to get a nice weather, so we are bringing our swimsuits and towels just in case! … And on Friday, we have unanimously decided to organize an informal farewell dinner. We are in the process of choosing a restaurant, but it is hard to find one that suits our budget and the needs of our group. So far, our group leader has suggested to book a table at an Italian restaurant that has got a fairly affordable price and a menu with a wide variety of culinary options. Who doesn’t like pasta or pizza anyway?! …

Thank you for reading our blog one more time! We hope you enjoyed as much as we did when writing it and taking pictures to post on it so that you feel close from a distance! See you on Friday! 🙂

DUBLÍN / 2-4 OCTUBRE / MUSEOS Y HURLING.

Hooola familias, ya nos vemos hoy, pero os voy a contar un poco como han sido estos últimos días.

El lunes tuvimos half day, y es que por la tarde nos tocaba nueva actividad, esta vez: DUBLINIA, el museo vikingo de Dublín. Como siempre, al terminar de comer, cogimos el bus 27 dirección al centro, donde Conor nos llevó hasta el museo, allí estaba esperándonos Heather, la que sería nuestra guía y la encargada de contarnos toda la historia. Lo que pensábamos que sería un museo más, acabó siendo de lo más interesante, y es que Heather nos lo contaba todo con muchas ganas y el museo en sí es increíble, con una parte interactiva que los chicos disfrutaron un montón. La salida, a través de un puente, te llevaba a la Christ Church Cathedral, pero no teníamos entrada así que la vimos desde fuera…

 

El martes nos despertamos sin tener noticias de lo que nos tocaría hacer esa tarde. Eso sí, esperando saberlo pronto, ya que decidimos que ese día iríamos todos juntos a una cena de despedida por el centro de Dublín. Finalmente, John nos contó que nos tocaba excursión al National Museum, donde nos acompañaron dos profesores del colegio Thelma y Neil, quien nos contó un montón sobre la ciudad de Dublín mientras íbamos camino al museo. Una vez allí, Neil nos estuvo enseñando sus partes favoritas y contándonos sus mejores anécdotas, ya que antes de ser profesor en el colegio, fue arqueólogo por muchos años.

Al terminar el tour, fuimos a comprar regalitos para llevar de vuelta a casa y al terminar nos fuimos a McDonald’s, donde se nos acercó Nicholas, uno de los trabajadores, que nos ofreció un helado a cambio de una encuesta, y obviamente dijimos que si.

  

Pusimos rumbo a Zizzi, ya que teníamos reserva a las 19:00 para la cena de despedida todos juntos.

El miércoles teníamos nuestra última actividad y último half day al completo, ya que el jueves llegaríamos más tarde al colegio con todas las maletas. Terminamos de comer y nos dirigimos al William Pearse Park, a 5 minutos andando del colegio, donde nos estaban esperando ya con todo listo para enseñarnos sobre Hurling. Pasamos unas dos horas aprendiendo y entrenando, y la mayoría sacaron su lado competitivo, os dejo algunas fotos, y ya os enseñarán los vídeos, que merece la pena verlos!!!

Escuchando las reglas antes de empezar.

Durante el partido.

Antía después del partido.

Hoy ya damos por finalizada la experiencia aquí en Dublín, sobre las 2 de la tarde nos vendrá a recoger un bus al colegio para llevarnos al aeropuerto. Han sido tres semanas llenas de experiencias nuevas y mucha diversión. Yo he disfrutado un montón con todos ellos y espero que ellos también conmigo.

Un abrazo muy grande, Olga.