Ipswich (Rosalía de Castro – Outubro/Octubre 2024) Blog 1

GL:

Hola familias!

Despois de case 10 horas dende que quedamos en Peinador, por fin chegamos ao destino! Adxuntaria unha foto grupal pero as únicas fotos que me deixaron facer foi por atrás e foi as que vos enviei por WhatsApp 🙁

Non tivemos ningún contratempo, salvo un leve retraso e algún que outro mini ataque ao corazón que me deu un dos estudiantes…. Primeiro que “perdeu” a carteira, e logo que “perdeu” o pasaporte! Pero todo falsas alarmas!! Todo estaba na mochila….phew!! Deixemos a esta persona no anonimato. Me da a min a sensación que será reincidente!!

Despois de hora e media de traslado, chegamos a Ipswich high school, donde nos estaba esperando Tom. Un dos estudiantes deixou a carteira no bus, pero nuns minutos xa estaba recuperada! Todo parecía idílico ata que nos deron as normas do internado! Móviles requisados ás 20.30h todos os días, e devoltos as 7am!! Estas 3 semanas van a ser algo durillas….

A primeira noite remata con un par de regañinas e órdenes de meterse nas habitacions as 21:30. Despois de algún que outro alboroto, as 22:30 se fai o silencio en Ipswich high school.

Primer día completado✅
Nos vemos no siguiente blog!

 

 

ES:

Hola familias!

Después de casi 10horas desde que quedamos en Peinador, por fin llegamos a destino! Adjuntaria una foto grupal pero las únicas fotos que me dejaron hacer fue por detrás y fue las que envie por WhatsApp 🙁

No tuvimos ningún contratiempo, salvo un leve retraso y algún que otro mini ataque al corazón que me dio uno de los estudiantes…. Primero que “perdio” la cartera, y luego que “perdio” el pasaporte! Pero todo falsas alarmas!! Todo estaba en la mochila….phew!! Dejemos a esta persona en el anonimato. Me da a mi la sensación que será reincidente!!

Despues de hora y media de traslado, llegamos a Ipswich high school, donde nos estaba esperando Tom. Uno de los estudiantes se dejó la cartera en el bus, pero en unos minutos ya estaba recuperada! Todo parecía idílico hasta que nos dieron las normas del internado! Móviles requisados a las 20.30h todos los días, y devueltos a las 7am!! Estas 3 semanas van a ser algo durillas….

La primera noche acaba con un par de regañinas y órdenes de meterse en las habitaciones a las 21:30. Despues de algún que otro alboroto, a las 22:30 se hace elsilencio en Ipswich high school.

 

Primer día completado✅
Nos vemos en el siguiente blog!

 

Dublín- Senderismo en Glendalough, piscina y turismo en Clondalkin

Buenos días, familias!

Empieza nuestra última semana, aquí en Dublín. Pero sin olvidar el estupendo fin de semana que pasamos. El domingo nos recogió un autobús privado para ir a Glendalough, una zona cerca de Dublín entre lagos y rodeado de montañas y bosques.

Hicimos una ruta de senderismo que habían preparado nuestros guías y disfrutamos de aire puro y vistas espectaculares. Cuando hicimos la parada para comer nuestra organizadora, Donna, había encargado una tarta de cumpleaños para nuestra Eva que cumplía justo ese día 15 años!! Empezamos a cantarle ‘Happy birthday’ y se unió todos los irlandeses que estaban en la zona del merendero. También hubo entrega de regalos y seguro que Eva nunca olvidará este día!

El domingo tuvimos tiempo libre y, como llovía, muchos aprovechamos para pasar tiempo con nuestros host o ir al centro comercial vecino para comprar algunos recuerdos.

El lunes volvimos al colegio por la mañana y los alumnos que teníamos clase de cocina preparamos una tortilla española!

Por la tarde teníamos una horita de piscina en el centro deportivo de Clondalkin, parroquia vecina de Luca, donde está nuestro colegio. Después de una relajante sesión de natación, que nos sentó como ir a un SPA, aprovechamos para visitar el centro de Clondalkin, que cuenta con la única torre redonda completamente intacta en toda Irlanda. También visitamos el centro de interpretación de dicha torre donde pudimos aprender con el material interactivo que allí había.

Después fuimos a merendar aprovechando que allí al lado teníamos un McDonald’s y desde allí cogimos nuestros buses a casa.

Qué rápido pasa el tiempo! Nos vemos en menos de una semana, familia!

Hasta la próxima entrada

Primeros días: 28/9 Salida de Vigo, 29/9 Bristol y comienzo de clases 30/9

¡Hola a todos! ⭐

¿Cómo estáis por España? Nosotros por aquí ya bastante adaptados a nuestro nuevo entorno. El primer día, después de despedirnos en el aeropuerto nos encontramos alguna celebridad por sorpresa, y nos dirigimos hacia la puerta de embarque, y sin mucho tiempo para pensárselo, comenzamos la aventura. El vuelo fue muy tranquilo e incluso los que volaban por primera vez se mantuvieron relajados y como si nada 😉 Una vez en Londres pasamos inmigración y, aunque alguna maleta llego algo tarde, todo fue sobre la marcha. A la salida ya estaba Cristina, nuestra responsable en destino, esperándonos, para dirigirnos hacia el autobús destino Winscombe. Let´s start the journey! Estuvimos bastante animados las primeras horas, conociéndonos, haciéndonos preguntas pero después de la parada a medio camino, ya la energía bajo un poquito. Llegamos sobre la 1 de la mañana, allí estaban Amandine y James, directores de los boarding houses de chicas y chicos respectivamente esperándonos para llevarnos a nuestras habitaciones y…a dormir!

El domingo fue día de excursión pero antes…brunch! Al llegar al comedor nos quedamos con la cara de: WOW! Teníamos zumos, fruta, salchichas, bacon, croissabts, tortitas, tortilla… vamos, de todo un poco! Nada más terminar nos vinieron a recoger para ir a Bristol. Después de 30 minutos de trayecto descubrimos que nuestra monitora sería nuestra guía turística 😉 Visitamos un centro comercial enorme, Cabot Circus, paseamos por sus calles, un poquito de shopping, coffee break, y dimos un buen paseo hasta el puerto pasando por alguna tienda, el callejón navideño Christmas steps y la catedral de Bristol donde nos hicimos una súper foto saltando y vídeo del making of (que algunos pensaron que era solo foto, jejeje) Algunos se quejaban un poco de las fotos pero la monitora las hizo igualmente 😜. Nos vinieron a recoger sobre las 16h porque la cena era a las 17:30. La verdad, algunos no teníamos mucha hambre pero poco a poco nos iremos acostumbrando al horario English. Después de la cena tenemos tiempo libre de 19h a 21:30, además podemos hacer visitas así que decidimos visitar la boarding house de los chicos que es súper chula, con zonas amplias con sofás y otras zona de juegos con futbolín y billares. Allí estuvimos un buen rato charlando y jugando a videojuegos. Algunas decidimos dar una vuelta para explorar la escuela por nuestra cuenta.

Hoy, lunes, comenzamos la semana oficial de clases. Nos sentíamos motivados y contentos, aunque nerviosos porque son muchas cosas a recordar y sobre todo, en un ambiente todavía desconocido. Ha sido intenso pero no nos olvidemos que los comienzos son siempre más duros! Después de desayunar nos reunimos en la Old Library con Lisa y Sarah, del equipo de la escuela, junto con personal que no ayudaría a poner a punto nuestros iPads. La verdad, hemos tenido algún problemilla que iremos solucionando. Más tarde hemos elegido las últimas dos clases de las tardes, donde podemos optar entre varias clases en la piscina, algún deporte, y arte ,entre otras, además de la opción de tener tiempo de estudio, biblioteca o quedarnos en la boarding house en uno de los dos períodos. La verdad tenemos un buen grupo con muchos talentos como el dibujo, el deporte y los idiomas entre otros. Además, también hemos  elegido las clases denominadas PASS que solo tendremos durante dos horas los jueves a la tarde a poder elegir entre Newsroom, Koreano/Gardening, Latin/Mahjong o Korean/Wellbeing and Art Walk. Después de elegir todas las clases nos enseñaron en un tour la escuela y la verdad nos pareció muy bonita con un montón de cosas pero un poquito lioso para encontrar todo al principio. Ya nos han asegurado que el encontrar todo será cuestión de un par de días hasta ubicarse. Sobre las 11 comenzamos las primeras clases de educación física donde nos mezclaron con otros estudiantes internacionales e ingleses y la verdad que dejamos el listón alto 🙂 Al finalizar fuimos a comer y terminamos el resto de clases optativas. Después de las clases de la tarde fuimos a cenar, algunos llegaron algo más tarde porque tuvieron piscina.  Por la tarde, podemos hacer visitas entre semana de 19:45 a 21:15 ya que a las 21:30 tenemos el call roll y pasan lista. Para vuestra información, el móvil lo quitan a las 10 de la noche y lo devuelven a las 8 de la mañana y lo pueden utilizar 5 minutos a las 8 de la mañana y la 1 de la tarde, para devolvérselo de nuevo después de la última clase de la tarde. Hoy fuimos de nuevo a la casa de los chicos a pasar un rato allí. El grupo promete, se llevan muy bien, con diferentes personalidades y todos muy simpáticos y amables, nos lo dicen por aquí.  😎

Hasta aquí llegamos por ahora. Seguiremos informando…We keep in touch! Un abrazo

 

 

¡De Lime House al zoo, comienza la aventura!

¡NO VAS A CREER LO QUE TENGO QUE CONTARTE!

¡VAMOS A VER! Empiezo por el principio porque esto es una locura de alegría. ¡Fuimos al zoo! Y claro, ¿quién no se pone en modo mono 🙊🙊?

¡Pero ojo! Antes de nada, ¡fotito obligatoria representando a nuestra querida Vigo con todo el flow! 📸💛

Y ahora viene lo más increíble: ¡Nos plantamos frente al SAFARI, y no era solo un zoo normal! ¡NO, NO, NO! ¡ERA UNA EXPERIENCIA INMERSIVA TOTAL! 😍✨ ¡LOS ANIMALES VIVÍAN COMÍAN Y HASTA JUGABAN CON NOSOTROS!

Tras la fotito representando a Vigo, ¡llegó el momento de lanzarnos a la aventura y disfrutar de todos los animales!  Empezamos por el criadero, donde nos encontramos con los más pequeñitos y adorables del lugar. ¡Eran como una explosión de ternura en cada rincón!

¡La verdad es que las crías eran tan diminutas que casi no se las podía ver! 😱✨ ¡Una auténtica locura! Tenías que fijarte bien porque estaban escondidas entre las hojas. ABRE BIEN LOS OJOS O TE LO PERDERÁS 👀

¡Pero es que aquí no solo hablamos de criaturas pequeñas, lo más sorprendente de todo fue ver a las jirafas! 😱🦒 ¡MADRE MÍA, QUÉ AUTÉNTICA LOCURA! Y eso que nos dijeron que estas jirafas eran jovencitas, así que, según ellos, eran “bajitas.” ¡Imagínate!

¡Es que son ENORMES! ¡Cada vez que levantaban la cabeza, parecía que estaban saludando a las nubes!

Después de disfrutar de las jirafas, ¡era hora de ir a ver a los rinocerontes! Pero, ¡espera un momento! No nos apresuremos, que siempre hay tiempo para tomar un par de fotos. ¡ SAY CHEEEESE! 📸

¡Bueno, ahora sí, ya estamos con los rinocerontes! 🦏✨ Pero, ¿por qué están tan llenos de barro? ¡Qué sucios, ¿no?! 😂 Al principio pensamos que era un poco extraño, pero nuestro monitor nos explicó que, al final, son más listos de lo que pensábamos. ¡Ojo! Resulta que el barro no solo les ayuda a mantenerse frescos, sino que también les protege de los mosquitos y el sol. ¡Cómo le saben!

 

 

Después de disfrutar de los rinocerontes, algunos nos dispersamos. El grupo de “Deditos” y Eva fueron a ver a los canguros. Aquí, mi amigo Martín estaba retando a uno de ellos, pero este pasó completamente de él. ¡Probablemente no lo vería como un contrincante digno! 😂

¡Para la próxima, si queréis, le hacemos una entrevista a Don Canguro! ¡Sería genial conocer su perspectiva sobre su día a día y su opinión sobre el retos de Martín!

¡Bueno, retar a un canguro siempre es una aventura divertidísima, como si estuviéramos buscando al próximo Muhammad Ali! 🥊😂 Pero oye, algunos preferimos algo menos combativo y más amigable. Así que decidimos inmortalizar el momento en una fotito cuando Don Canguro se nos acercó, todo curioso y tranquilo.  ¡Pero qué guapo sales, Don Canguro! Pero venga, no os pongáis celosos chicos, ¡vosotros también estáis súper monos🐵🐵!

Como bien sabemos, ¡María es nuestra fotógrafa profesional! 📸✨ No pierde ni un solo momento. Si queréis la mejor foto, ¡sabed que María always has got your back!   ¡Es una auténtica artista del instante! No hay mejor forma de asegurar que todos nuestros recuerdos sean perfectos.

¡Pero bueno, para los que no lo sabíais, María NO solo es fotógrafa, sino que también es genial frente a la cámara! Miradla aquí en esta foto grupal. COMO ENAMORAN !

¡BUENO BUENO, ¿Y A QUIÉN NO LE GUSTAN LOS CAPIBARAS? 🐾✨ ¡CAPIBARA, CAPIBARA, CAPIBARAAAA! 😄😍 Son tan adorables y llenos de personalidad que es imposible no quererlos.

¡Cómo nos gusta lo que nos encanta! 💖✨ Y aquí, ¡nos encantan los animales!

 

Michelle, la encantadora de animales

¡Aquí quiero presentaros a las 4 gemas del zoo, porque son los mejores💎!

¡Y aquí unas fotos de regalo!  ¡El Team Deditos ataca de nuevo!

Y ya para finalizar, el domingo nos fuimos a Gretna Gateway y hicimos un poco de shopping. Fue el cierre perfecto para un fin de semana lleno de aventuras y risas. Exploramos las diferentes tiendas, cada una ofreciendo algo único, ¡había de todo! ¡Era como un paraíso para los amantes de las compras!

No os cuento mucho más porque, desde Inglaterra, os llegan muchas cositas que seguro os dejarán ASOMBRADOS/AS.

Un saludo!!

Primera toma de contacto con UK <3

¡Hola, hola, familias! <3 cómo estáis? Cómo va todo por España?

Voy a proceder a contaros cómo está siendo la experiencia por ahora. Como os comenté por Whatsapp, la energía del grupo es brutal. Los chavales están conociéndose y desde el minuto uno tuvieron buena química, os aseguro que eso se nota y no sabéis lo feliz que me ha hecho que esté siendo así! Al final, las conexiones que creen y cómo se sientan en todo el proceso es determinante para que disfruten de la experiencia y puedan sacarle el máximo partido. Aprendemos divirtiéndonos (o sufriendo mucho, supongo). Cuanto mayor sea el anclaje emocional que se crea en la experiencia, mayor será el aprendizaje, más hondo calará todo lo que aprendan en estas tres semanas (y no estoy hablando solo del inglés).

Algunos de ellos no habían viajado nunca en avión, fue increíble poder vivir eso juntos. Llegamos a Stansted cansados físicamente pero emocionados por todo lo nuevo que se nos venía. Recogimos las maletas y nos metimos en el bus camino de Milton Keynes. Mientras yo iba con Franca organizando cosas para que estuviera todo claro y a punto a la hora de nuestra llegada, ellos iban en la parte de atrás del bus cantando y riendo como locos. Reconozco que me unía a ellos de vez en cuando, no me escondo. ¡Y mira que íbamos reventados! Pero la emoción supongo que nos llena de adrenalina y nos da la fuerza para seguir. Llegamos a Milton Keynes y, una vez allí, fue todo muy rápido. La mayoría de familias estaban esperándonos, en seguida cada grupo estaba con su familia camino de la que va a ser su casa durante estas tres próximas semanas.

Me dejó mucho pensando la organización por grupos. Sé que compartir espacio con otros estudiantes en sus residencias les ayudará a no sentirse solos. A la vez, también sé que eso hace que puedan usar eso como excusa para no hablar tanto con sus familias. Como todo y como siempre, dualidad. Una cosa no puede ir sin la otra. A pesar de ello ninguna de las familias ha dicho nada con respecto a esto, así que… algo estarán haciendo bien nuestros mini seres de luz (como a mí me gusta llamarles), y yo me alegro mil de que puedan sentirse acompañados. Las host families están encantadas.

El domingo por la mañana las hosts families nos llevaron a todos hasta la estación de Milton Keynes de nuevo. Esta experiencia en UK, por ahora, me está recordando a mi año de inmersión lingüística en USA. A veces se me olvida la suerte que tenemos en España de no depender del coche en muchas situaciones. Aquí dependemos de eso para movernos y estoy tremendamente agradecida a nuestras familias por llevarnos y recogernos. Intentaré que nuestros mini seres de luz también sean conscientes de esto. Conforme vamos creciendo creo que damos por hecho todo lo que nos rodea. Y a todos les está pasando eso, claro, es inevitable. Sólo cuando sales del lugar donde te has criado te das cuenta de que lo normal no existe. Que cada persona es, como decimos en España, de su padre y de su madre. Os iba a pedir disculpas por mi intensidad pero no lo voy a hacer xD Estoy aprendiendo a respetarme como soy. En vez de eso, espero que estas reflexiones viajeras que voy teniendo os resulten interesantes.

El caso es que nos encontramos en la estación de Milton Keynes y conocimos a Joe, nuestro contacto local. Él nos llevó hasta Londres en tren y, una vez allí, hicimos un tour de casi dos horas por las calles del centro (por supuesto, al final iban todos reventados jajajajajajaj ¡qué challenging age la que atraviesan vuestros hijos e hijas! Todo es un reto, vemos siempre la parte más complicada de la vida… todos hemos pasado por eso, aunque a veces se nos olvide. Solo necesitamos amor y comprensión. Una vez más, os confieso que me hace feliz estar aquí para guiarles a cambiar eso, para acompañarles en el proceso de tomar consciencia de todas las cosas positivas que tienen en sus vidas. ¡Somos unos privilegiados!

Visitamos el Soho (pasando por Chinatown), Picadilly Circus, una plaza super chula cuyo nombre no recuerdo. Allí hicimos un juego de buscar todas las estatuas posibles (¡estaban Mary Poppins y Harry Potter! ¡Mis favoritos! También estaba el de Cantando bajo la lluvia (¿Stanley Donen?) y Charles Chaplin). Por supuesto, vuestros hijos son de la Generación Z y estos artistas les quedan un poco lejos. Brutal poder explicarles algunas cosas y sacar los paralelismos entre los que fueron vuestros referentes en su momento, los míos y cuáles son los suyos. Cada uno en su época, con nuestras diferencias y abrazando el cambio generacional que, al final, es inevitable. Visitamos Westminster y el paseo hacia Buckingham palace. Paseamos viendo el London Eye y, en algún punto, disfrutamos de unas horas de tiempo libre. Sé que todos aprovecharon el tiempo haciendo lo que les apetecía. Hubo algún grupo que se fue a ver una tienda de cosas de fútbol de tres plantas. Estaban súper emocionados jajjaajjajaja Hubo otro grupo que se fue de tiendas por el Soho. Algunos compraron, otros solo miraron. Sea como fuere, volvieron todos contentos. Tuvimos tiempo incluso de parar en King’s Cross en el camino de vuelta y visitar la tienda de Harry Potter. Os reconozco que, para una friki como yo… ¡fue un momentazo!

Después de aquello llegamos a Euston Station y… pasó la vida. Hay pocas cosas que podamos controlar realmente. Nos retrasaron tres trenes distintos y tuvimos que esperar, con el cansancio de haber estado sin parar desde las 7 y media de la mañana. Al final llegamos a Milton Keynes Central (porque todo tiene solución, lo único que podemos controlar nosotros es cómo reaccionamos a los eventos que suceden) y las familias vinieron a recoger a todxs lxs chicxs. Tuvimos conversaciones muy interesantes de camino a casa en aquel tren que nos llevó hasta Milton Keynes, fuimos hablando sobre los pequeños conflictos que están surgiendo (algunos tienen miedo a las arañas que encuentran en sus casas, les cuesta levantarse tan temprano, o aún no tienen confianza en sí mismos para ir de un lado a otro). What a day!! Vaya día! No lo cambiaría por nada. Me siento muy afortunada de poder decir que esto es lo que hago profesionalmente. Gracias por darme la oportunidad de acompañar a vuestrxs hijxs en este proceso <3

Esta mañana hemos ido por primera vez al Ridgeway Center, la academia donde esta semana van a tener algunas lecciones de inglés. Tuvieron clase con Joe (el contacto local que lideró la ruta que hicimos por Londres, ¡un auténtico crack!) y con Claire, una profesora que hemos conocido hoy. Después de eso (la parte algo más aburrida para ellos, claro), Joe nos llevó hasta la parada del bus y allí, los 21 nos pusimos en marcha hasta llegar a Campbell Park. Allí hicimos una dinámica de juego durante una hora, donde los chicos tenían que hacer fotos de distintas cosas (por grupos) para ganar un premio (unas deliciosas Oreo con chocolate que no duraron ni un minuto una vez los ganadores cobraron su premio jajajajaja). Después de eso comimos y les dejamos una hora y media de tiempo libre para estar a su bola por el centro comercial. ¡Les encantó! Estoy segura de que van a querer volver. Puede que me apunte con ellos en algún rato libre que tengamos todos para que puedan disfrutar del sitio un poco más. Iremos viendo cómo lo hacemos en las siguientes semanas, de momento vamos día a día y disfrutando cada momento.

Cuando llegó la hora de irse a casa, Donna (la host mum de uno de los grupos) vino a ayudarnos para que cada estudiante se subiera en el bus correcto para llegar a casa. Una vez más, la vida. Un par de estudiantes cogieron el bus en dirección contraria durante 15 minutos. Al final, como todo tiene solución menos la muerte, todos (incluidas las estudiantes perdidas) llegaron a casa sanos y salvos. Una vez más, what a day!!! La vida es maravillosa.

Siempre hay cosas que van acorde a lo que planeamos y otras que no. Pero lo importante es cómo nos enfrentamos a todo lo que viene. Puedo aseguraros que todos y cada uno de los chavales de este grupo son personas inteligentes y resolutivas, estoy muy impresionada y muy agradecida de estar aquí compartiendo con ellas esta experiencia. Mañana volvemos a la academia por la mañana y tenemos tarde de cine. Os iré contando, aunque entiendo que ya estáis hablando con ellos y estáis al día de lo que va pasando.

Para terminar por hoy, quiero agradeceros una vez más vuestra confianza en todas las personas involucradas en este viaje (profesores, monitores, coordinadores, hosts y vuestrxs propixs hijxs). Toda esta experiencia, tan importante para ellxs, solo empieza a ser posible gracias a vosotrxs. Gracias, de corazón, por eso.

Me emociono escribiendo esto, soy una persona sensitiva, no puedo evitarlo.
Pero oye, deseo que nos emocionemos siempre. Significa que nos importa.
El sábado que nos toque despedirnos vamos a llorar mucho jajajajajajaja
Blessed. Bendecidos. Que sea así siempre.
Amor para todxs desde Milton Keynes.

PS. Si tenéis alguna duda, ya sabéis que podéis poneros en contacto conmigo y os responderé en cuanto me sea posible. Espero que estéis teniendo una maravillosa semana 🙂 ¡os escribo de nuevo en dos días!

PS2. Disculpad que no os adjunte imágenes en este post, os las mandaré por Whatsapp. No consigo que vaya bien la wifi y estoy publicando esto con mis propios datos. ¡Gracias por comprenderlo!

Rochester – Strood Academy (días 8, 9 y 10)

Bienvenidas un día más a esta aventura por tierras inglesas familias!!🌻

Después de un fin de semana de descanso, volvemos por aquí para seguir contandoos un poquito más sobre nuestros días. (Aunque de descanso bien poco, que la verdad… no paramos😂😂).

Hoy traigo conmigo a otros tres petits: David, Jandro y Jorge 🤝🏻. Esperamos que os guste!!

El sábado todos los chicos de los dos grupos fuimos a casa de Mona a jugar al fútbol toda la tarde.⚽️⚽️ (La verdad es que Mona se portó genial invitando a todos… porque obviamente fueron tanto de mi grupo como del de Maria y llevaban media semana suplicandolo😂) Las chicas hicieron planes con sus familias como ir a visitar Londres, ir a Bluewater o quedarse en casa y cocinar, etc. (Añadir que aprovecharon el finde para pedirle a sus hosts dormir en casa de amiguit@s, así que os podéis imaginar que hicieron de todo menos recuperar horas de sueño🥴😅). Fue un día muy aprovechado por todos en el que nos lo pasamos genial.

Ayer, domingo, nos levantamos temprano y fuimos directos a la estación de Rochester para coger un tren e ir hasta Faversham (un pueblecito super inglés a 40 minutos de Rochester). Ahí pudimos ver una representación medieval acompañada de un festival del mismo tipo, aprovechamos para visitar el pueblo y callejear un rato. (Como habreis visto en las fotos, algunas aprovecharon para probar el English Breakfast y cumplir al 100% con la cultura inglesa de domingo😋🍳🥓). Cerca del mediodía, cogimos un tren de vuelta a Rochester donde pasamos el resto de la tarde y aprovechamos para comer algo y pasear un rato antes de que nos recogieran.

Hoy lunes 30 de septiembre, nos despertamos muy temprano para nuestro primer día separados del otro grupo pero también nuestro primer día de colegio:Strood Academy!!📚🏫 La mayoría llegamos bastante tarde debido a un accidente, pero no pasó nada porque hubo gente que llegó más tarde todavía🥵🥵. Tuvimos dos descansos en los que conocimos niños de aquí y jugamos al fútbol, a las 4 vinimos a rochester y tuvimos free time hasta las 6, cuando nos recogieron las familias.

Como veis, el día de hoy lo tienen un poco espeso porque no pararon en todo el finde😂. Asi que, os cuento un poquito mas yo:

Una vez estábamos tod@s en el colegio, una de las profes de español (de Madrid, de hecho!!) les asignó los buddies (compis locales con los que compartirán horario las próximas dos semanas) y les hizo un tour por el cole explicándoles las normas. El horario 🕒se divide mas o menos así (excepto los miércoles, que salimos antes🤩):

8.20 a 11.20 primer ciclo de clases.

11.20 a 11.40 descanso.

11.40 a 13.30 segundo ciclo de clases.

13.30 a 14.20 comida.

14.20 a 15.10 última clase.

Creo que no se nos escapa nada, así que nos despedimos hasta el miércoles! 🫶🏻

Esperamos vuestros comentarios, que ya sabeis que nos encantan 🥰.

Att: la moni(tora) favorita y sus tres petits ❤️

 

Chatham – St. John Fisher (21 Sept. – 12 Oct.) Días 28, 29 y 30

Un día más de blog de Chatham!!! 🎉 wohooo 😊

Hoy tenemos de narradores a… IAGO Y NICO !!!! 🥰

El sábado 28 de septiembre, pudimos levantaron un poquito más tarde de lo normal y descansar🥱, ya que era fin de semana… 😜 Después de prepararnos y desayunar☕️, todos los chicos nos juntamos en casa de una de las familias para jugar un partido de fútbol que teníamos planeado⚽️. Por otra parte las chicas hicieron diferentes planes: algunas fueron al Bluewater, el segundo centro comercial más grande de Europa😱🛍️. Otras se quedaron en casa cocinando y pasando tiempo con la familia👩🏼‍🍳. Tod@s nos lo pasamos muy bien!!!!!🥳

El domingo 29 nos levantamos más pronto que el sábado. Desayunamos 🥞 y nos encaminamos a la estación de Rochester 🚅 para ir a Faversham, ya que había un festival medieval🏰. Nada más llegar, vimos una actuación muy realizada por parte de un grupo de locales, en la que tod@s fuimos capaces de aprendernos el ingenioso baile 🕺 (tenía 2 pasos en bucle🤣). Dimos una vuelta por el pueblo y los puestitos que había. Después volvimos a Rochester 🚊, donde tuvimos 2 horas de free time, en las que fuimos la mayoría al McDonalds o a una cafetería a tomar algo. 

Hoy lunes 30, nos levantamos a las 6:30 ⏰ y nos preparamos para el primer día de colegio👩🏼‍🏫📚, que fue una nueva experiencia para tod@s. Pero… antes de contar que paso en el el colegio 🏫, aquí os va una anécdota 😌. Alguien 🧐 (Javi) no llevó la acreditación con la cual debías estar todo el horario escolar (sé lo olvido después de que la las monitoras 👯‍♀️ lo recordaran 5 veces e incluso yo😂) pero bueno, lo seguimos queriendo ❤️. Aunque se acordó cuando estábamos saliendo del vecindario 🏡, nuestra house mother decidió ignorarlo para que aprendiese🤓. Ya en el colegio nos presentaron a nuestr@s acompañantes y nos hablaron de las normas. Después, nos hicieron un tour y ya empezamos nuestra primera clase. Cada un@ tiene que ir a las clases que tiene la persona que le asignaron, así que es bastante fácil porque simplemente nos llevan con ell@s. Es bastante diferente al cole de España … 🤔. En fin, en general tuvimos tod@s mucha suerte 🍀 con nuestr@s compañer@s, estamos muy content@s😊. Acabamos a las 15 y fuimos caminando hasta le centro de la ciudad 🏙️, donde nos juntamos con nuestr@s amig@s que van al otro insti. Tuvimos free time y así acabo el primer día de insti 🙃😝.

Esperemos que os haya encantado!!! Dejad algún comentario para ver qué os parece 😋 un beso a tod@s 😘

Peterborough – días 8, 9 y 10 !

¡Hola familias!

Ya es lunes de nuevo, lo que significa que hemos pasado ya nuestra primera semana en Peterborough! Os hago resumen de como han ido estos días desde la última vez que nos vimos.

El sábado es el día con las familias, así que yo no estuve con ellos, pero por lo que me contaron pasaron un día muy divertido en la feria de Peterborough (excepto Anxo y las dos Lucías que prefirieron pasar el día en casa recargando baterías).

El domingo nos tocó ir a Cambridge! Como siempre, nos levantamos temprano para estar pronto en la estación de tren y ahí cogimos un tren hasta St Neots, una ciudad cercana similar a Peterborough, y ahí el bus que nos llevó hasta ciudad universitaria. Nada más llegar, hicimos un poco de walking tourism, lo que en España se conoce como patear, vamos. Pasamos por varios colleges, museos, y edificios muy antiguos, y todo esto sin que nos lloviese ! (lo nunca visto en Reino Unido a estas alturas del año, vaya… o mismo en A Coruña o Santiago).

Foto rapidita en Pembroke College, porque no teníamos permitido entrar… pero ya sabemos que los españoles siempre le echamos morro a la vida

Fitzbillies, la pastelería más antigua de Cambridge, famosa porque daba “Chelsea buns” a los soldados durante la segunda Guerra Mundial… aunque si queréis conocer los 100 años de historia, tienen un libro por 20 pounds jaja

Queen’s College

Trinity College, de los más antiguos y el de más dinero jeje

Después de caminar, las chicas tuvieron unas 3 horas de tiempo libre para poder ver los mercadillos que hay por el centro, pero sobre todo las tiendas de souvenirs y de ropa, que es lo que más les gusta a casi todos jaja (y más aún porque tienen calefacción). Y luego vino quizás lo más original y divertido del día, que fue el viaje en barca.

Fueron 45 minutos muy agradables, teníamos mantitas para el frío, íbamos casi tumbadas, y mientras la persona remando nos iba contando la historia y curiosidades sobre los distintos colegios y la ciudad (a mis 29 años me enteré de que se llama Cambridge porque el río que pasa la ciudad se llama Cam y hay muchos puentes (bridges) que lo atraviesan). Y después, otro poco más de tiempo libre y hacer el mismo recorrido de vuelta a Peterborough.

Lo que nos lleva hasta hoy, lunes, día en el que empezaron ya sí en el colegio, con su buddy inglés, al que tendrán que seguir estas dos semanas que quedan. Gracias a Dios, mis días de clases de instituto ya quedaron atrás, así que para los detalles sobre las clases tendréis que preguntarles a ellos (aunque me dio la sensación de que no les acabó de convencer lo de acabar a las 3 jaja pero ya les dije que así se iban preparando para cuando vayan a la universidad). Al salir de clase nos pilló la lluvia, así que tuvimos que acortar y cambiar un poco la actividad planeada, que consistía en hacer un tour de la ciudad con fotos, lo cual cambiamos por 5 fotos de las cosas más británicas que se encontrasen. Los ganadores fueron las Lucías, Aroa, Carla, Ethan y Anxo.

Y así concluye esta entrada del blog; nos vemos el miércoles!

Días 28 y 29 – Oxford -Bath and relax

Y llegó nuestro segundo fin de semana…!!

Disfrutamos de un día solo para nosotros, estando con nuestras host families, amigos, Oxford.

El domingo fuimos a Bath, la ciudad más bonita de Reino Unido para muchos. Pudimos disfrutar de sus edificios centenarios como de las termas, las cuales datan de época romana.

Aunque quisimos llevarnos el bañador, decidimos que mejor sería pasear y dejarse llevar por la atmósfera romántica de la ciudad.

Presentación Laura

Hola familias!!! It’s Laura over here!!!

Muchos d vosotros ya me habéis conocido en el aeropuerto, soy una de las monitoras de vuestros peques (o no tan peques de la casa).

Para que sepáis un poquito más de mi, llevo muchos años dedicándome a trabajar con niños y adolescentes, tanto en campamentos de verano como en programas de inmersión en inglés. Estoy terminando la universidad y me encantaría ser pediatra. Así que estoy segurísima que entre Lucía y yo, vuestros hijos e hijas van a estar lo mejor cuidados posible, nos encargaremos de ello!!

Un besiño enorme para todos y os esperan novedades en futuros blogs!!!

See you soon 💛🌻