































































El lunes marcó el primer día de clases en West Exe School. WES es una escuela secundaria mixta ubicada al sur de Exeter, abarcando áreas como o St Thomas, Alphington y parte de Exwick.
Al llegar, lo primero que notamos fue lo grande y moderna que es la escuela. Desde los amplios pasillos hasta las aulas completamente equipadas con tecnología de última generación, la sensación de espacio y organización es impresionante. Tiene un enfoque claro en el bienestar y éxito académico de sus estudiantes, y se nota desde el primer momento que pones un pie dentro.
Cada mañana, un bus recoge a los estudiantes en paradas cercanas a nuestras casas, lo que es muy conveniente, aunque todavía nos estamos acostumbrando a madrugar. Una vez en la escuela, nos integramos rápidamente, ya que cada estudiante tiene asignado un buddy que le acompaña y ayuda a moverse por el colegio y adaptarse. Esto ha sido clave para que todos se sientan más cómodos desde el principio, y no se pierdan entre los pasillos y las aulas.
Por otro lado, me encanta el enfoque pedagógico de West Exe porque las clases no son solo un profesor hablando frente a los estudiantes – todo es mucho más dinámico e interactivo, lo que hace que los chicos realmente participen y se mantengan interesados. Las técnicas de enseñanza están muy bien diseñadas para que los estudiantes aprendan de manera activa, con debates, trabajos en grupo y actividades que promueven el pensamiento crítico y la colaboración. Además, está prohibido el uso de teléfonos durante el horario escolar, lo que ayuda a mantener la concentración y el ambiente de estudio mientras pueden interactuar entre ellos.
El campus es realmente amplio, con varios edificios y muchas zonas abiertas para que los estudiantes puedan relajarse entre clases o disfrutar del recreo. Las instalaciones son impresionantes: cada aula cuenta con pantallas digitales, cámaras, pizarras interactivas y cuadernos personalizados para cada materia. Desde mi punto de vista, es un espacio que invita al aprendizaje, y el ambiente moderno y tecnológico lo hace aún más atractivo. Además, el sistema escolar sigue un modelo americano, en el que los estudiantes se desplazan de una aula a otra, en lugar de permanecer en la misma durante todo el día – creo que esto aporta dinamismo al día a día y les permite cambiar de entorno constantemente, lo cual es muy estimulante.
Otro detalle que me gustaría compartirles de la escuela es que todo esta organizado y planificado, desde los horarios hasta el sistema de rotación entre clases. Hay una estructura clara en cada cosa que hacen, lo que facilita mucho el trabajo tanto para los estudiantes como para los profesores.
Deje para el final mi parte preferida de la escuela – como les comentaba, tienen un equipo de bienestar estudiantil y anti bullying, entre los cuales tienen un miembro muy especial: Ernie, un cockapoo de 10 meses, que es el perro de soporte emocional de la escuela. El primer día pense que había enloquecido cuando vi un perro caminando por los pasillos pero Ernie es una verdadera estrella, siempre listo para ofrecer consuelo a cualquier estudiante que lo necesite. Le encanta jugar con la pelota (y no se cansa nunca), pero también da cariño y apoyo cuando alguien lo necesita, lo cual me parece espectacular.
En cuanto a los valores de la escuela, West Exe se enfoca profundamente en el desarrollo integral de los estudiantes, fomentando cualidades como el coraje, la compasión y la ciudadanía. Aquí, los chicos no solo aprenden materias académicas, sino que también se les guía para que se conviertan en personas amables, resilientes, curiosas, adaptables y ambiciosas. Este enfoque en el desarrollo de habilidades socioemocionales, que coincide con mi área de especialización en proyectos de vida, orientación vocacional y preparación para el trabajo, es algo que valoro enormemente. La escuela no se centra únicamente en lograr buenas calificaciones, sino en formar estudiantes preparados para enfrentar los desafíos de la vida.
Después de la primera jornada de clases, por la tarde, nos fuimos a disfrutar de una divertida actividad: ¡un escape room! Había tres salas temáticas: una de Sherlock Holmes, otra de científicos, y la última sobre un robo a un banco. Los primeros en salir fueron los del equipo de Sherlock, quienes demostraron una gran capacidad deductiva. Luego, el equipo de los científicos logró resolver los acertijos, y finalmente, aunque con un poco más de tiempo, el equipo del robo se llevó el oro, ¡una hora y cuarto después!
El martes, tras una nueva jornada de clases por la mañana, terminamos el día con algo completamente diferente pero igual de divertido: clases de danza en el Leisure Centre. Fue una tarde llena de energía, donde todos los estudiantes mostraron sus habilidades y disfrutaron de un buen rato juntos. Definitivamente, fue una excelente manera de concluir estos dos primeros días en Exeter.
No puedo esperar a ver qué otras experiencias nos deparan en West Exe School, nos estamos leyendo!
¡HOLAAAA HOLAAA! ¿Cómo estáis, familiaaaa? 🌞🌞
Nosotros estamos FANTÁSTICOS, ¡aunque hoy es nuestro último día en Lime House! 😢 ¡NOOOO! Nos queremos quedar FOREVER, pero vamos, ¡nada de caras largas! ¡Vamos a celebrarlo todo lo que hemos vivido juntos que es lo que más nos encanta! 😍 ¿Sabéis qué? ¡El martes fue un día increíble! Empezamos con nuestras clases, como siempre, pero ¡BUUUM! Algunos hicieron gimnasia y otros cocina… ¡Y VAYA, ya sabéis que estamos hechos unos chefazos! 👨🍳
¡Pero LO MEJOR es que después nos comemos todo lo que preparamos! Y cuando digo TODO, ¡ES TODO! 😂 Tanto que ni nuestro monitor pudo sacar una sola foto, ¡porque nos lo zampamos todo en un abrir y cerrar de ojos! Jajaja, menos nuestro querido Leo, que… bueno… 😬 ¡el chef se confundió y le echó sal a las crepes en lugar de azúcar! Así que, digamos que su postre fue… ¡interesante! 🤣🤣
¡Os dejo una fotito por aquí para que veáis la magia! Jajajaja 😜
El Chef Leo, descubriendo nuevas fronteras culinarias con su crepe a la sal.
¡Y hablando de cosas aún MÁS interesantes! 🥳 Todos los días tenemos actividades geniales, pero lo de HOY fue otro nivel, ¡una actividad sorpresa que nos dejó boquiabiertos! ¡Fuimos a los BOLOS! 🎳 ¡MADRE MÍA, MARIBEL, QUÉ PASADAAA! 😱✨ ¡La emoción era real y ni te cuento la competitividad!
¡El Team Deditos ataca de nuevo con su pose más icónica! Esta vez con una variación innovadora: la legendaria “Rub the Kiwi Pose*”😎👊
⚠️ Disclaimer: El ‘kiwi’ no pretende ser despectivo en absoluto. Es simplemente el nombre cariñoso que los chicos han dado al nuevo peinado de Brais.
¡Lucía, Celia, Michelle, Carolina, Rebeca y Eva brillando como verdaderas estrellas en los bolos!
Y aquí tenéis la prueba de que lo nunca visto ha sucedido: ¡Nico ha posado como modelo de forma VOLUNTARIA! 😱📸 ¡Gracias, Nico, por regalarnos este increíble recuerdo y por demostrar que todos llevamos un modelo interior dentro! 😂
✨ Dicho esto, ¡aprecien la siguiente foto y lo bonita que es! ✨
Nico, Noa, Iván, Carme y María, ¡slaying como siempre!
¡El Team Modelo representando a lo grande! Versace, ¡ya estás tardando en contactarlos!
Raul Salvi, Ían, Mafalda, Clara, Raúl y Yeray
¡Y ahora, queridos amigos, es hora de empacar las maletas! Hoy será un día de organización y estrategia digna de un campeonato mundial, ¡porque la misión es no superar los 20 kg de la compañía! 😅
Primero, tenemos que enfrentarnos a ese monstruo conocido como “el equipaje”. ¿Quién se ha llevado la mitad de la tienda de campaña en su maleta? ¡TODOS NOSOTROS! 🤔 En fin, después de lidiar con el rompecabezas de las maletas, llega el momento más emocionante de todos: ¡la entrega de certificados! 🎓 Así que, con un pie en la maleta y el otro en la graduación, ¡vamos a hacer que este día sea inolvidable!
¡Hasta el siguiente post!
¡Hola holaa! ¿Cómo va todo por Vigo? Por Tunbridge ya os digo que muy bien 🙂 Estos dos días han sido más relajados, de vuelta a la rutina después del finde de viajeras.
Las clases transcurrieron con normalidad, pero hay cosas de la organización de este colegio que no dejan de sorprendernos. Por ejemplo, los horarios de clase y las asignaturas que tenemos cada semana son rotativas, hay dos calendarios diferentes, por lo que las asignaturas que tenemos esta semana no son las mismas que la semana pasada. En la entrada del Boarding house hay un corcho con toda esta información, y un recordatorio de que semana toca, para evitar confusiones :p
Junto a este corcho también encontramos una pizarrita con los días del mes y unos nombres apuntados… Las responsables de limpiar la cocina cada día. En la casa tenemos dos cocinas pequeñas, donde podemos preparar snacks cuando queramos por si nos entra el hambre después de la cena de las 18:00, como siempre pasa jaja. La tarea de las personas encargadas de su limpieza es poner a funcionar el lavavajillas y pasar un paño a la encimera. La semana pasada nos libramos de esto pero ahora ya somos como cualquier otras internas y ocuparnos de esto mejora la convivencia con el resto de estudiantes no-viguesas 🙂
Y no vale escaquearse, porque te vuelven a apuntar! (ejem ejem Nathalia y Marta ejem ejem…jajaja)

El lunes por la tarde, después de la cena, tuvimos una actividad muy divertida: un concurso de decorar galletas!! Como ya empieza octubre y aquí en Inglaterra Halloween es una fiesta grande, se propuso una temática spooky: monstruos, calabazas, arañas… Cualquier cosa espeluznante! Aunque también se dejó libertad creativa para realizar cualquier diseño que nuestras maestras reposteras quisieran hacer.

Trabajamos todas en amor y compañía para crear las galletas más bonitas y apetitosas (o no tanto para las que siguieran la temática de Halloween…). Lo que utilizamos para decorar fue icing de diferentes colores (una mezcla de azúcar glass y agua hirviendo con colorante alimenticio). Nos enseñaron a hacer una mini manga pastelera con papel de horno, para conseguir trazos precisos.

Atentísimas a como se dobla el papel correctamente
Peeero al final acabamos decorando a brocha gorda, directamente con la cuchara. Aunque también nos pusimos creativas para encontrar nuevos utensilios de decoración, y algunas emplearon un tenedor para crear nuevas texturas.

Noa en plena producción, se vino arriba!

Con las manos en la masa 😉

Dije antes que esto era un concurso, verdad? Pues bueno, para nuestras chicas pudo más el hambre que el espíritu competitivo, ya que algunas galletas no duraron ni para la foto! Estas son algunas de las obras de arte que pude retratar antes de ser digeridas:

Las galletas monísimas de Carmen e Inés, que no querían salir en la foto…

Las artistazas Martina y Lucía!!

El chulísimo delfín de Clara, aún en proceso

Segunda obra de Carmen, que precisión!

Estas de Carlota y Laura, impresionantes!

Daniela, Laura, Victoria y Nathalia con sus creaciones 🙂
Los martes siempre tiene lugar una reunión de internas, donde Mrs Silve comenta la semana, aprovecha para dar recados y recibir feedback de las estudiantes. También tuvimos tiempo libre que cada una empleó como más quiso. Algunas hicieron una escapada a la clase de música, donde tienen muchísimos instrumentos que pudieron tocar para hacer un pequeño concierto! Otras fueron a los columpios que hay en el parque, donde Marta consiguió superar su miedo a base de terapia de choque! Literalmente, ya que el primer día que fue, se cayó de uno, y puede que esté grabado en vídeo… jajaja
Yo, los días que no llueva recomiendo salir a dar un paseo, porque no sabéis que me pasó el sábado por la mañana que di una vuelta por los patios del cole… vi un bebé ciervo!! Al parecer hay muchos por esta zona, realmente te das cuenta que sí que estamos en mitad del bosque…

Hoy, miércoles, nos espera una nueva salida al supermercado! Creo que las chicas ya tienen planeadas sus compras y han hecho algún bote para comprar y compartir comida en las habitaciones estos días jiji.
La verdad es que ya estamos más que hechas a nuestra vida aquí. Uno de mis momentos favoritos del día es cuando nos reunimos en la sala común por la noche y simplemente pasamos tiempo juntas, algunas haciendo el puzzle, otras charlando, tomando cereales, viendo una película, socializando con otras estudiantes, aprendiendo chino… Son chicas muy especiales y no sabéis cuantas profesoras me han comentado lo buenas que son y que están encantadas con ellas! Yo también, por supuesto <3
¡Hasta el viernes, familias!
Hello everybody!
Como xa sabemos oficialmente atopámos en terras inglesas, nos nosos novos fogares en Eastbourne.
Comentar que o blog ademáis de ser unha ferramenta para saber as nais e o pais do que están a desfrutar as rapazas e os rapaces desta experiencia, é un medio marabilloso de releer este blog dentro de 5 anos, 10 anos e/ou cando veñan os bisnetos de PILI ao programa (con outro padriño ou madriña que este non vai a durar toda a vida).

Falando do padriño Abel no aeroporto de Peinador apareceu para facerse a foto cós 5 grupos que saimos no día de onte, algunha deste grupo procurou achegarse a el na foto pero por algunha razón esa posición estaba solicitada. A realidade foi Abel que deixou que se colocaran todos os estudantes e colocouse el no centro (estou seguro que xa o tiña máis que preparado!)

Pero para fotos a foto xeral das rapazas e rapaces, todo un clásico no álbum de fotos, a foto de despedida para facer o contraste á volta por saber se en tres semanas perden cor na pel e/ou se os sudadoiros quedan máis frouxos.

Iso sí a foto máis importante de todas nais, pais, fillas e fillos xuntos. A separación de dúas xeracións por tres semanas, a independencia das rapazas e os rapaces!!!, a liberdade das nais e pais!!!
As incidencias comúns de todas as viaxes do PILI de rematar a maleta pola mañá, chegar con tempo ao aeroporto, coñecer ao monitor, despedirse da familia, e nesta viaxe sair con algo de retraso sobre a hora prevista queda en nada unha vez no aire.
Despois de dúas horas de vó aterrizamos na illa británica, no aeroporto de Stansted. Tocaba pasar control de pasaportes, recoller as maletas, e coller o bus que nos trouxo ao punto de encontro cás familias en Eastbourne. Hora de chegada antes do previsto, ás 20.20h hora local, o sea igual que nas Canarias, salvo o bo tempo.


servizo de descarga de maletas


Eva e Laura entrando no seu novo fogar
Cada quen cá súa nova familia e a desfrutar da indepenencia paterna, as ceas cedo, os desaiunos británicos, escaleiras estreitas, moquetas na casa… e a durmir. Light off.
Hello everybody!!
Como ya sabemos oficialmente nos encontramos en Tierra inglesas, en nuestros nuevos hogares en Eastbourne.
Comentar que el blog además de ser una herramienta para saber las madres y los padres de lo que están disfrutando las chicas y los chicas de esta experiencia, es un medio maravilloso de releer este blog dentro de 5 años, 10 años y/o cuando vengan los bisnietos de PILI al programa (con otro padrón o madrina que este no va a durar toda la vida).
Hablando del padrino Abel en el aeropuerto de Peinador apareció para hacerse la foto con los 5 grupos que salimos en el día de ayer, alguna de este grupo procuró acercarse a él en la foto pero por alguna razón esa posición estaba solicitada. La realidad fue Abel que dejó que se colocasen todos los estudiantes y colocarse en el centro (estoy seguro que lo tenía mas que preparado!)
Pero para fotos la foto general de las chicas y los chicos, todo un clásico en el álbum de fotos, la foto de despedida para hacer la foto de contraste a la vuelta por saber si en tres semanas pierden color de piel y/o si las sudaderas quedan más flojas.
Eso sí la foto más importante de todas madres, padres, hijas e hijos juntos. La separación de dos generaciones por tres semanas, la independencia de las chicas y los chicos!!!, la libertad de padres y madres!!!
Las incidencias comunes de todas las viajes del PILI de acabar la maleta por la mañana, llegar con tiempo al aereopuerto, conocer al monitor, despedirse de la familia y en este viaje salir con algo de retraso sobre la hora prevista queda en nada una vez en el aire.
Después de dos horas de vuelo aterrizamos en la isla británica, en el aeropuerto de Stansted. Tocaba pasar control de pasaportes, recoger maletas, y coger el bus que nos trajo al punto de encuentro con las familias en Eastbourne. Hora de llegada antes de lo previsto a las 20.20h hora local o sea igual que en las Canarias, salvo el buen tiempo.
Cada quien con su nueva familia y a disfrutar de la independencia paterna, las cenas tempranos, los desayunos británicos, escaleras estrechas, maquetas en la casa… y a dormir. Light off.
Ola familias!! Que alegría poder escribir o primeiro blog de moitos!!
Como xa sabedes chegamos sanas e salvas a Letchworth e estamos a facernos o noso oquiño e entendendo este lugar.
Cóntovos un pouco por días como foi indo:
SÁBADO
Como ben sabedes chegamos nerviosas ó aeroporto e despois de facturar (algunhas como Iria cambiando maleta) e sacarnos fotos co alcalde dirixímonos á porta de embarque.

A viaxe en avión foi con poucas turbulencias e iso agradeceuse (que algunha estaba cagada ajajaj)

Unha vez alí, veu recollernos ó aeroporto Cristina, de Inmersión UK. E xa estaban alí dous minibuses para levarnos ata o instituto. A viaxe foi curtiña, 45 min, aínda que coas ganas que tiñamos de chegar todo ía ser eterno…


Alí déronnos cea ó chegar e repartímonos nas habitacións. Mañá ía ser máis e mellor.
DOMINGO
O noso primeiro almorzo foi suaviño, un pouco de bollería con pasas (que algunhas pensaron que era chocolate e levaron decepción), tostadas e leite con cereais.
Fomos coñecer o pobo/cidade de Letchworth e xa houbo quen mercou todo o que viu e máis (ejem Carmen ejem). Descubriron o paraíso do Poundland, a tenda na que case todo ronda 1 pound.
Voltamos o internado para comer (primeira comida inglesa!!)

fixádevos en como evitan coller verdura jajaja
e pola tarde déronnos unha charla sobre as normas e ensinaronnos o internado. Aquí as vedes preparadas para o meeting:


O mellor de todo foi esa sala común con tele xigante. Nada máis rematar o tour xa puxeron a primeira peli!!!

Parecían bebés!
Despois de cear tivemos ping pong e case todas decidiron facelo en pixama.



E aquí si que, como digo eu; pis, dentes e para cama que o día seguinte era PRIMEIRO DÍA DE CLAAASEEE.
LUNS

Almorzamos forte pola mañá á inglesa: ovos, beans, tostadas, pataca…

E logo a maioría das buddies, as que serán as súas compañeiras inglesas viñeron buscalas, xunto a titora do seu ano. Están repartidas en year 9,10 y 11.

Nerviosas antes de coñecer ás compis

Aquí xa falando coas buddies
Adentráronse en diferentes aulas, que si arte, bioloxía, matemáticas, historia e reforzo de inglés (que non podía faltar).

Saíunos artista!!!
Fixeron unha pausa para comer e… seguiron coas aulas!
Remataron ás catro e podo xurarvos que estaban cansadísimas, algunhas dixeron que lles doía a cabeza de tanto escoitar inglés ajajaja.
Vendo que estaban tan mortas decidimos ir ó centro da cidade a despexarnos.


Algunhas mercaron no mítico Starbucks e outras probaron as galletas do Subway.


Voltamos a cear ó internado e despois sucedeu algo que non nos podiamos crer: MARCHOU A LUZ EN TODA A CIDADE. Estabamos no internado a semiescuras e decidimos aproveitalo.

Adiviñade que estabamos a facer…
Puxémonos a xogar as tinieblas ajajaja menudo show.

Iria estivo ahí metida durante 10 minutos!
Unha vez foron as oito subimos a sala común para unha sesión de arte. Pintamos uns pequenos cadros e unhas rochas aínda que Andrea decidiu que o lienzo fose a súa cara jajajaja.
Sinto non ter foto disto familia pero estabamos a semiescuras e super entretidas coa pintura.
Deixamos algúns cadros a secar para seguir outro día e as 9:30pm pis, dentes e para cama. O día seguinte teriamos excursión así que había que descansar. Xa vos contarei que tal foi!!!

Unha fotiño das rapazas i eu explorando o internado
Moitas apertas fortes familiaas, estamos a pasalo super ben ♥️♥️♥️
¡Hola familias!
Me llamo Inara (no Ainara jeje), tengo 23 años, y seré la monitora del grupo de Carlisle las próximas 3 semanas.
Para que me conozcáis un poquito más, soy graduada en Lenguas Extranjeras en la UVigo, con lo cual los idiomas son mi punto fuerte. Desde pequeña soy bilingüe en castellano y portugués (con acento de Portugal y de Brasil). Además, me encanta viajar, escuchar música (además de ir a conciertos/festivales siempre que pueda), sacar fotos y conocer a gente.
No soy nueva en esto de ser monitora, de hecho este el tercer grupo al que acompaño👀.

Solo me queda deciros que vengáis con muchas ganas de conocer Reino Unido y ¡que espero que tengáis tantas ganas como yo de embarcar en este nuevo viaje✈️🇬🇧!
¡Nos vemos el jueves 3 en la Estación de Autobuses antigua de Vigo!
RECORDATORIO
No os olvidéis de llevar:
Un saludo,
Inara✨
Boas a todos e todas! Xa tedes as maletas feitas?
Chámome Gabriela, pero poderedes chamarme Gabi. Serei quen vos acompañe nesta viaxe, pero antes de vernos ‘face to face’ mañá queríame presentar para que coñezades un pouquiño de min.

Nacín en Stuttgar (Alemaña) e son a irmá maior que decidiu estudiar artes xa cando tiña 5 anos, así que poderédesme preguntar cousiñas relacionadas co arte nas visitas que fagamos. Tamén son monitora de tempo libre e monitora ambiental. Ademais falo inglés, alemán e galego. Estou dubidando comezar a estudar entre portugués ou italiano.
Apaixónanme os deportes, son monitora de escalada e actividades náuticas como: surf, bodyboard, kaiak, paddle surf, … Certamente son máis pokemon auga que outra cousa.
O fan que son dos chistes malos, xa o descubriredes na viaxe.
Recórdovos levar algo para xantar no aeroporto/avión e para cear xa que chegaremos tarde. Non vos olvidedes da documentación (tarxeta europea sanitaria, permiso paterno e pasaporte) e o adaptador. E por último, deixade os nervios na casa!
See you!
¡Hola familias!
Mi nombre es Pablo y voy a ser el monitor en el destino de Shebbear College – Devon.
Actualmente, he finalizado mis estudios del Máster de Animación 3D para Cine, mientras lo compaginaba trabajando de monitor. A lo largo de mi vida he podido participar en varios programas de inmersión lingüística como alumno y desde hace ya varios años, he tenido la oportunidad de poder hacerlo también como monitor! Concretamente, este será mi quinto grupo del Pili Vigo!
Nada más por mi parte, recordad traer las autorizaciones, pasaportes y muuuchas ganas de pasarlo genial! Nos vemos mañana en el Estación de Autobuses antigua de Vigo a las 16:30h aproximadamente, esto empieza ya!!
¡Hasta mañana!

¡Hola a todos!
Hoy narramos lo que ha sido el fin de semana y el comienzo de la que será la última. El tiempo pasa realmente rápido, parece que fue ayer cuando acabábamos de llegar y ya vamos a afrontar la última semana.
El sábado aprovechamos para descansar un poco de la dinámica de clases y actividades al no tener que madrugar. También aprovechan algunos para disfrutar de un buen rato en la bolera, donde hay recreativos e incluso fotomatones. También aprovechan para disfrutar de otros manjares como los kebab. Incluso una partida de laser tag. Luego volvemos a casa para coger fuerzas, pues mañana tendremos que madrugar para dirigirnos a Belfast, capital de Irlanda del Norte, donde tendrá lugar nuestra segunda excursión.


El domingo comienza dándonos una tregua en cuanto a la lluvia, lo cual se agradece. Nos reunimos en el Guildhall como es habitual a las 9:15, donde nos espera Aoibheann, que nos acompañará hoy en en la excursión. Subimos al bus y tomamos rumbo a Belfast, así que nos relajamos un poco durante los próximos 90 minutos.

Entrando al museo de Úlster.
Atravesamos el centro de la ciudad y nos dirigimos a nuestro destino de esta mañana: el Museo de Úlster, situado junto al jardín botánico. El museo fue fundado en 1829 por la Sociedad de Historia Natural de Belfast y sus exhibiciones comenzaron en 1833. En 1962 cambió su nombre al actual y obtuvo la condición de museo nacional, el nombre hace honor a Úlster que es una de las cuatro provincias históricas de Irlanda. El museo tiene una no desdeñable colección de arte moderno proveniente de artistas de esta región. El museo también expone un recorrido a través del tiempo de la historia de Irlanda.

Desde restos arqueológicos, como los únicos fragmentos de dinosaurio encontrados en la isla, un fragmento de fémur de un Scelidosaurio y otro de una tibia de un dinosaurio similar al Sarcosaurio. Continuando con restos de diversos animales que han sufrido un proceso de taxidermización, desde pequeños mamíferos, osos e incluso aves. También podemos ver lo que fue el ciervo gigante o alce irlandés. Si avanzamos hasta la época de los antiguos egipcios podremos ver los restos de Takabuti, una mujer egipcia de la nobleza que vivió durante la vigesimoquinta dinastía y que tenía entre veinte y treinta años cuando fue apuñalada. Fue embalsamada y enterrada en Tebas. Como curiosidad cabe destacar que tenía un incisivo inferior adicional, para un total de 33 dientes, algo que es bastante raro.
Al llegar al siglo XVI podemos ver una sección que habla del hundimiento de la Girona, del que ya hablamos en a excursión de la Calzada de los Gigantes.
Terminamos la visita y echamos un vistazo a la tienda de regalos. Subimos al bus y nos acerca hasta el centro, durante el breve trayecto podemos ver la Queen’s University. Llegamos al ayuntamiento de Belfast, que será nuestro punto de encuentro antes de marchar. El imponente edificio data de 1906 y es de estilo neobarroco, sustituyendo al antiguo ayuntamiento.

En los jardines del ayuntamiento de Belfast.
Disponemos de un par de horas para curiosear el centro y ver algunas tiendas, ya que es la hora de comer. Después volvemos a reunirnos delante del ayuntamiento para coger nuestro autobús de vuelta a casa y así descansar un poco para afrontar la que será nuestra última semana de clases.
El lunes comienza de nuevo con lluvia, algo que ya no nos sorprende. Comenzamos las clases y al terminar nos reunimos como siempre en el Guildhall para comenzar nuestra actividad de hoy, meet the locals. En ella tendremos que preguntarle a gente local sobre cosas concretas de la ciudad para que nos ayuden a resolver las cuestiones, de esta manera pondremos a prueba nuestras habilidades lingüítiscas y así también cogemos más confianza.




Cuando se acaba el tiempo vemos nuestros resultados y nos despedimos hasta el próximo día.