LA ACTIVIDAD DESPUES DEL COLE HOY FUE IR A VISITAR UN TEMPLO HINDU.

Hayes – 17 y 18 de octubre
Hello again!
Hoy hemos terminado la primera semana de integración en Barnhill Community High School y os puedo asegurar que todos los profes están contentísimos con los estudiantes españoles.
Os dejo por aquí las pocas fotos que me han dejado sacar en clase. Mención especial a la profe de costura que cambió la clase de hoy para que los alumnos que fueron pudieran llevarse un recuerdo🥹

Martín, Sara, Xiana y Emma en clase de costura

Brais con su creación de la clase de cocina
Ayer por la tarde fuimos a un laser tag y celebramos el cumple de Leire 🎂🥳




¡Enhorabuena al equipo rojo!

Happy birthday Leire!
Hoy fuimos hasta Richmond, un pueblo precioso de la zona donde dimos un paseo por el río y ¡pudimos ver ciervos!

Swansea – Morriston: Primera semana de clases, Waterfront Museum, Plantasia Tropical Zoo y Copper Jack Boat
¡Hola familias!
Este martes l@s chic@s siguieron con su integración en la Morriston Comprehensive School, todo funciona muy diferente: el uniforme, los pases para ir al baño, tener que cambiarse de clase para ir a otras asignaturas en vez de cambiarse l@s profes, interactuar con el alumnado local en inglés… Pero lo están haciendo genial y l@s teachers están contentos con ell@s 🥰

Por la tarde fuimos al Waterfront Museum, un museo con exposiciones temporales de temáticas varias. Actualmente tienen una sobre la Royal National Lifeboat Institution (RNLI), que cumple 200 años de ayudar a mantener la seguridad de la costa galesa, y la exposición Ours To Tell, que habla sobre la vida en Gales de personas LGTBQ+ de forma autobiográfica. También tienen una zona dedicada a personajes célebres de Wales y Swansea, y otra con un montón de artefactos varios que forman parte de la historia y la cultura de la zona.

Lo estoy haciendo sonar interesante pero en verdad fue bastante aburrido para tod@s (y eso que me encantan los museos), tiene muchos textos largos para leer y no es especialmente interactivo, lo que se hizo pesado después de una mañana de clases. Al final acabamos tirad@s en los sofás charlando, que también es importante para conocernos más y relajarnos un ratito ❤️
El miércoles por la mañana asistí con l@s chic@s a la tutoría con Paco, el spanish teacher, que como era de esperar nos dijo que l@s profes del cole están encantad@s con ell@s y dicen que tienen muy buen nivel de inglés: todo verdades ✨
Por la tarde visitamos el Plantasia Tropical Zoo, un minizoo dentro de una de las naves del centro comercial de Parc Tawe, donde han hecho magia para aprovechar el espacio y crear una mini jungla. Tienen sobre todo insectos, reptiles y arácnidos, pero también suricatas, titíes, caimanes, peces, un loro y una gata de Bengala entre otros. Al parecer la mayoría son animales rescatados o cedidos por particulares y algunos cedidos por zoos, personalmente me dieron bastante penita la verdad. Varias de las chicas sufrieron un poquito con la pitón (Clyde para l@s amig@s), las arañas o las cucarachas gigantes de Madagascar (que aún por encima silvan 🤢), así que aviso de que las fotos no son aptas para gente que tenga fobia a algún animalito de los que he mencionado 😰

El jueves llegamos por los pelos al cole. Está siendo duro despertarse a las 6 de la mañana para l@s chic@s pero lo vamos consiguiendo aunque se note el cansancio. Tendré que colarme en alguna de las clases la semana que viene para sacar fotillos porque no tengo ni una, pero he estado en la clase de Textil y en la de Spanish de Paco y la verdad que muy bien 👌🏻
Por la tarde tuvimos paseo en el Copper Jack Boat, un barquito que sube el río Tawe que atraviesa Swansea, y nos contaron la historia de la industria local del carbón y el cobre. También nos explicaron la historia del río actual y como lo tuvieron que cavar a mano porque con la forma anterior se atascaban los barcos que llegaban en la curva que tenía. Aprendimos sobre la implicación de Swansea en la batalla de Trafalgar y pudimos disfrutar de un precioso paseo río arriba y río abajo con el que l@s chic@s se estaban quedando sobadísim@s porque era muy relajante 😴

Y eso es todo por hoy familias, nos vemos en el siguiente post 🤗
Un biquiño,
Alex💙
Ipswich (Rosalía de Castro – Outubro-Oct 2024) Blog 9
Ola familias. Derradeiros días por Ipswich high school.
Momentos de despedidas, fotos, apertas e de derradeiras experiencias: último almorzo, última merenda, última comida, últimas clases, último enrichment….
Estes últimos días pasaron bastante calmados. A Tarde está sendo momentos de recollida e limpeza e facer as maletas. E logo Noite de bingo musical e películas.
Mandarei a información por WhatsApp pero mañan collemos o autobús as 10.30( falo todo en hora local). Vó desde Stansted con saida prevista as 14.10. Chegada a Peinador estimada as 17.25.
Mandarei mensaxe cando esteamos no bus, cando acabemos de facturar e pasemos o control e cando estemos embarcando. Se hai algún retraso tamén o comunicarei por WhatsApp.
Un saúdo e nos vemos xa en nada!

Última entrada del blog :(
¡Ayyy! Que escribo el título y ya se me empañan los ojitos de lágrimas. Joder. Hoy os escribo comiéndome mi sandwich con algunxs de nuestrxs mini seres de luz por aquí revoloteando y hablando de sus cosas.
No me puedo creer que sean los últimos días en Hazeley. ¡No sé cómo se han pasado tan rápido estas tres semanas! Esta tarde vamos a hacer Laser tag (como el paint ball pero con laser en vez de pintura, no sé si lo conocéis). ¡Estamos todxs emocionadxs! Me incluyo, me apetece un montón la actividad de hoy. Todo lo que hacemos fuera del instituto suele estar súper guay: la bolera, el patinaje sobre hielo, las camas elásticas esas en las que se lo pasaron bomba. Estamos aprovechando ya cada momento al máximo. Cada vez vamos siendo más conscientes de que esto se acaba :((((
Me hace feliz saber que todxs nuestrxs mini seres de luz viven en Vigo y podrán hacer algún reencuentro de vez en cuando, aunque estudien en institutos distintos. Creo que es parte de lo guay de la experiencia, salir de lo que conoces y mezclarte con otro grupo de chavales que, al final, son como tú. Y siempre tendrán en común esto que hemos vivido, siempre podrán volver a estos días en los que han crecido y se han conocido un poco mejor para conectar con esta etapa tan bonita de sus vidas. Aún no lo saben, claro. Eso se lo dará el tiempo. Además creo que, cuando vives una experiencia así, solo las personas con las que la has vivido podrán entender ciertas cosas. Así que deseo de corazón que aunque se pierdan la pista en algún punto (que lo harán, porque la vida es muy larga si tenemos suerte), siempre puedan volver a reencontrarse en el camino.
Hemos reído, hemos llorado, hemos tenido conversaciones importantes, hemos aprendido a comunicarnos mejor y a ponernos en el lugar de los demás. O al menos eso espero, vaya. No será con todo el mundo, pero si han tenido un minuto de pararse a darse cuenta de algunas cosas, el día que me muera, yo me muero feliz. Todo merece la pena. Me ha encantado verles felices, interactuando con otrxs chavales del cole por los pasillos, e incluso saludando a otros turistas en nuestras excursiones diciéndoles “Hello, my friend!!!”, con una sonrisa de oreja a oreja. Nos lo hemos pasado muy bien <3 Si pienso que en un par de días nos despedidos, lloro. Lloro mucho. Pero eso no es nada nuevo, ya sabíamos que iba a pasar. Y, como siempre os cuento, bienvenido sea, que significa que nos importa.
Me ha encantado escribir este blog. Ha sido inesperado, pensaba que iba a ser una carga más que otra cosa, pero no ha sido así para nada. Quiero daros las gracias por el apoyo que he sentido por vuestra parte, ya desde el primer día, cuando nos conocimos en el aeropuerto. También por todo el apoyo que les dais a ellas y a ellos, que entiendo que a veces, especialmente ahora que están en esta edad más complicada, debe ser todo un reto. Que a veces actuarán un poco gilipollas, pero como siempre pienso… es el momento que tienen para actuar así. Para equivocarse, para testear cuáles son los límites, para caerse y aprender a levantarse mil y una veces. Que luego ya les vendrá la vida, mucho más en serio, y hará su magia. Gracias por dejar que los años que les quedan puedan ser de libertad, de prueba y error sin más consecuencias. Gracias por dejarles libertad para que puedan disfrutarlos y sentirse queridxs en el proceso. Gracias por vuestra paciencia con ellxs y conmigo, y también por la que debéis tener con vosotrxs mismxs al ver cómo van creciendo y transformándose en su mejor versión.
No sé qué más puedo deciros, y creo que a estas alturas ya estoy simplemente alargando esto porque, literalmente, no quiero cerrarlo. Voy a terminar contándoos que voy a volver como monitora con Newlink en las próximas semanas (algo que no sabía cuando nos conocimos) y que me hace tremenda ilusión.
En esta experiencia he tenido un gran aprendizaje y he recordado otro que tenía un poco olvidado en los últimos meses.
- El aprendizaje sobre mí (la realization, el darme cuenta) de que quiero seguir trabajando con niñxs, pero especializarme en adolescentes. La vida es maravillosa e inesperada que te cagas jajajjaajjajaj
- El aprendizaje que me han grabado a fuego todos los retiros de meditación que he hecho hasta ahora, y que tenía algo olvidado y necesitaba recordar, es responder con amor. Para mí este ha sido un aprendizaje para la vida. Da igual lo que te hagan, da igual lo que te digan. Siempre poniendo límites cuando sea necesario y, aún así, dar esa respuesta desde el amor y la compasión. Eso LO CAMBIA TODO. Cuando alguien sea un borde contigo, sonríele y deséale un buen día. Y a ver qué pasa.
Os escribo estas líneas finales (ahora sí que sí) en una de las últimas clases con todxs nuestrxs mini seres de luz. Nos estamos firmando los diarios y sudaderas, echando alguna lagrimilla. Aún nos quedan muchas por soltar, ¡si tenemos suerte!
Os mandamos todxs MUCHO, MUCHÍSIMO AMOR DESDE MILTON KEYNES <3
¡Mañana nos daremos todos los abrazos en persona por fin!
<3
Derry – Días 11 y 12 – Calma, chicos, calma
¡Hola familias!
Estos dos días han sido muy tranquilitos, los chicos ya son todos unos ciudadanos de pleno derecho de Derry, se conocen la ciudad y sus rutas de autobús y han tenido un par de días un poco más relajados para conocer la ciudad por su cuenta.
Día 11 – 16/10/24 – Reflexionamos
El miércoles nos juntamos en Foyle International para recordar aquellas metas que nos pusiéramos la semana pasada respecto a nuestras dos semanas de instituto, y después de representar con dibujos nuestros primeros días de integración, tomamos turnos para hablar de ello. Mucho fútbol, Tesco, nuevos amigos, y anécdotas divertidas.

Día 12 – 17/10/24 – Day off
El jueves no tuvimos ninguna actividad todos juntos programada, y es que el finde va a ser muy intenso con viaje tanto el sábado como el domingo, así que después de clase tuvieron la tarde libre.
Algunos entrenaron con el Derry City
Otras cenaron patatas fritas en el sushi


Hubo turismo
Paseos por el río


Y visitas a librerías
Talk to you soon!
La moni Sara
Eastbourne – 16 & 17 Oct – Ninja Warrior and Crazy Golf
Hello everbody!!!! A conta atrás comezou!!! La cuenta atrás ha comenzado!!!
Mércores 16
¿Sabedes que algunhas das nosas buddies se foron a Francia e nos deixaron aquí en Inglaterra? Menos mal que có grande que é o centro sobran estudantes para facer de buddies.
A actividade da tarde levámola a cabo en Ninja Arena en The Beacon, a actividade é Ninja Warrior, seguramente polo nome vós soe por algún programa de televisión, consiste en realizar un percorrido onde se demostren habilidades de velocidade, axilidade e forza. Claro está que o espazo estaba perfectamente para non sufrir quemazóns por fricción, torceduras por superficies non debidamente acolchadas, etc e incluiron uns calcetíns os cales levaremos con moito agarimo e seguramente sen levar.
Aproveitamos a hora completa que dispuxemos da actividade no Arena, decir que dalo todo é moito decir, pero para sudar a camiseta e os calcetíns si que deu.
Que Marcos diga que as poucas fotos sacadas non son dignas do blog é inverosímil pero así é por iso nos vamos a publicidade, un anuncio e voltamos…
Soe pasar, cando queda nada para rematar meten a publicidade.


Xoves 17
Hoxe contamos con dúas baixas no “Eastbourne on fire” Team, Martina R. e Uxía, nada grave, contamos con elas para asistir ao noso derradeiro día de clase.
A Celia un iluminado local empapouna con zume de laranxa a posta no recreo, porque non supemos quen era, que senón chamaríamos ao noso primo de Zumosol para que o metese en remollo. Estamos pendentes da revisión do VAR por se atopan a xogada e o infractor.
Para xogada, a de Marcos que despois da comida nos tiña preparada unha sorpresa, esperábamos outra cousa de él, era a proba final de nivel, así que pffff, puido decilo de boas as primeiras que afforaba tempo.

A actividade da tarde Crazy Golf, AKA mini golf nas instalacións do Treasure Island Adventure Golf, resumimos un mini golf exterior de 18 buratos na cal a ambientación é a dunha illa de tesouro e piratas. O resultado daba igual, o importante era non facelo mal e que non saísemos fotografíadas e fotografiados.

Dos mellores momentos que ímos a levar de recordo, os que menos en horario de clase, algúns e/ou varios durante as actividades, pero os que máis suceden no tempo libre ou unha vez rematadas as actividades. Hoxe foi unha desas tardes nas que algunhas liamos a Marcos nunha conversación “profunda”, tales como qué utilizan actualmente a rapazada para interactuar, aquí os ingleses son moito de Snapchat, na nosa terra predomina o Instagram, agora sí, cando lle contamos que para falar o facemos por fotos, cortocircuitou “Non-Entender-Nada.- Non-Entender-Idioma-Fotos.”.
P.D. de Marcos, onde esté un cupido(amiga/o común) que se quiten as redes sociais (tecnolóxicas), onde esté o idioma das palabras que se quiten os iconos e falar con fotos, onde esté unha mirada de cerca que se quiten as pantallas.
A ver cantas deste grupo se van a dar por aludidas mañá?
Miércoles 16
¿Sabéis que algunas de nuestras buddies se fueron a Francia y nos dejaron aquí en Inglaterra? Menos mal que con lo grande que es el centro sobran estudiantes para hacer de buddies.
La actividad de la tarde la llevamos a cabo en Ninja Arena en The Beacon, la actividad es Ninja Warrior, seguramente por el nombre os suene por algún programa de televisión, consiste en realizar un recorrido donde se demuestran habilidades de velocidad, agilidad y fuerza. Claro está que el espacio estaba perfectamente para non sufrir quemaduras por fricción, torceduras por superficies no debidamente acolchadas, etc y incluyeron unos calcetines los cuales llevaremos con mucho cariño seguramente sin levar.
Aprovechamos la hora completa que dispusimos de la actividad en el Arena, decir que darlo todo es mucho decir, pero para sudar la camiseta y los calcetines sí que dio.
Que Marcos diga que las pocas fotos sacadas no son dignas del blog es inverosímil pero así es por eso nos vamos a publicidad, un anuncio y volvemos…
Suele pasar, cuando queda nada para acabar meten la publicidad.
Jueves 17
Hoy contamos con dos bajas en el “Eastbourne on fire” Team, Martina R. e Uxía, nada grave, contamos con ellas para asistir a nuestro último día de clase.
A Celia un iluminado local la empapó con zumo de naranja a posta en el recreo, porque no supimos quién era, que sino chamaríamos ao noso primo de Zumosol para que o metese en remollo. Estamos pendentes da revisión do VAR por se atopan a xogada e o infractor.
Para jugada la de Marcos que después de la comida nos tenía preparada una sorpresa, esperábamos otra cosa de él, era la prueba final de nivel, así que pffff, pudo decirlo de buenas a primeras que ahorraba tiempo.
La actividad de la tarde Crazy Golf, AKA mini golf en as instalaciones del Treasure Island Adventure Golf, resumimos un mini golf exterior de 18 hoyos en la cual la ambientación es de una isla de tesoros de piratas. E resultado daba igual, lo importante era no hacerlo mal y que no saliésemos fotografiadas y fotografiados.
De los mejores momentos que vamos a llevar de recuerdo, los que menos en horario de clase, algunos y/o varios durante las actividades, pero los que más suceden en el tempo libre o una vez acabadas las actividades. Hoy fue una de esas tardes en las que algunas liamos a Marcos en una conversación “profunda”, tales como qué utilizan actualmente la juventud para interactuar, aquí los ingleses son mucho de Snapchat, en nuestra tierra predomina Instagram, ahora sí, cuando le contamos que para hablar lo hacemos por fotos, cortocircuitó “No-Entender-Nada.- No-Entender-Idioma-Fotos.”.
P.D. de Marcos, donde esté un cupido(amiga/o común) que se quiten las redes sociales (tecnológicas), donde esté el idioma de las palabras que se quiten los iconos y hablar con fotos, donde esté una mirada de cerca que se quiten las pantallas.
A ver cuantas de este grupo se van a dar por aludidas mañana?
Día de cine and… Just Dance!
Hola Familias!
El martes hemos tenido un día de cine después de las clases, el grupo eligió Beetlejuice. Por supuesto, Adrienne nos provino de bebida y pop corns! 🎬🍿

La verdad es que la última película de Tim Burton ha gustado mucho y sirvió para acabar de vivir el ambiente que ya tenemos por las calles de nuestros barrios, todas las casas y colegios ya están ambientados para celebrar pronto Halloween 🎃

El miércoles tuvimos otro día intenso de clase y a la tarde teníamos Just Dance pero como teníamos al grupo dividido con la actividad nuestro querido profesor John les propuso hacer también Woodwork. Como veis por las fotos de St Finians van a salir unos buen@s artesan@s! 🪵

Estamos un poco en shock pensando que para la semana este mismo día estaremos ya todos y todas en casa 🇪🇸 time flies! 🌬️
And for now… That’s all Folks!
Devon (West Exe School) – Día 9 e 10
Bo día a todos/as☔,
Aquí estamos un día máis para informar das novas deste marabilloso grupo no seu paso polo condado de Devon. 🗞️✨ Imos aló!

Día 9 (martes):
Bien temprano por la mañana cogimos el bus para dirigirnos al West Exe School🏫, el segundo día de nuestra integración. Nuestros chicos/as tuvieron clase hasta la una y diez, teniendo cuatro clases con una pausa entre ellas.
Al acabar, cogimos el bus hacia la estación de tren de Exeter. Allí, nos esperaba Steven para llevar a la actividad diaria, y hoy tocaba… Crazy Golf!⛳
E, diredes, “Por que crazy golf? Que ten de tolo?” Pois, os obstáculos que había que superar para poder metela bóla nos buratos eran un pouco tolos.🎩

Parecía un pouco unha discoteca con este ambiente, jajaja.
Aquí deixovos exemplos da tolemia de buratos que había, eran 9 en todo o circuíto.
Dividimos a rapazada en grupos de 4, máximo 5 persoas, e puxémonos a xogar.

Aquí, tiñan un pouco de desacordo en como era a repartición de puntos!


Ó rematar, estiveron facendo tempo probando a súa forza nesta máquina.💪🏻

E, cando remataron tódolos grupos, tiveron un pouco de tempo libre no centro de Exeter antes de volver para Exmouth en tren🚞. E, ata aquí, o noso martes!
Día 10 (mércores):
Hoxe, despois das clases no instituto, tocounos excursión a… Topsham! 🛥️
Hoy nos acompañaba Jazzy para las explicaciones. Al estar diluviando, hemos intentado hacer el tour por el pueblo lo más rápido posible hasta llegar al museo de la historia del pueblo.

Dentro del museo, había una maqueta enorme de Topsham muy cuca.

Y, también, había un área de juegos tradicionales que nuestros chicos/as estuvieron probando.🎲

Después de recorrer el museo, fuimos a tomar el famoso CREAM TEA.🫖 Es algo muy típico, y nos explicaron que hay dos formas de untar los scones: la de Devon y la de Cornwall. En la de Devon primero se pone la crema y luego la mermelada.
Después, ya pusimos rumbo a Exmouth en tren, y dimos por finalizado el día.

Eu no crazy golf despois dos tiros dalgúns e dalgunhas! JAJAJA
E, isto é todo polo de agora! Seguiremos informando!📣📣📣
Unha aperta,
a moni Paula.
Hayes – 15 y 16 de octubre
Hello!
Seguimos con la primera semana de integración en Barnhill Community Highschool asistiendo a diversas clases y haciendo amigos locales.

Selfie con una ardilla
El martes por la tarde visitamos un templo budista en el que nos hicieron una visita guiada explicando un poco la historia y cultura de esta religión.

El miércoles fuimos al Arts Centre de Ealing donde pintamos nuestras propias totebags y disfrutamos de una tarde relajante ¡con música y chocolatinas!
¡Nos vemos mañana con otro blog!