Llegamos a nuestro último fin de semana y la verdad es que nos da mucha pena. Por aquí comentan que lo están pasando muy bien y que se quedarían más tiempo, aunque os aseguro que también os echan mucho de menos. Nos hemos adaptado muy bien y rápido a la vida aquí, y sin duda lo extrañaremos, pero, ¡Que no decaiga el ánimo, que aún nos quedan varios días para disfrutar!
Comenzamos el sábado con el desayuno a las 9 h, seguido de actividades elegidas de 11 a 12:30 h. Después de la comida, tuvimos tiempo libre, durante el cual algunos aprovecharon para dar un paseo o un súper paseo por el pueblo, mientras que otros descansaron en sus boarding houses. A las 7, tuvimos la actividad de los sábados en el internado, que esta vez consistió en ver una película a elegir entre tres opciones. Todos los que se apuntaron eligieron Jumanji (¡Una buena elección!). Además, incluía palomitas y bebidas. Hubo algunas bajas en la actividad de la película, y ya os habréis imaginado por qué… ¡Los futboleros del grupo no podían perderse el partido entre España y Dinamarca 😜!
El domingo fue nuestra última excursión (y también nuestro último brunch 😭). Esta vez visitamos un pueblecito no muy lejos del internado, llamado Cheddar. ¿A qué os suena Cheddar? ¡Al queso, claro! Y aunque sí, hay queso, descubrimos mucho más que eso.
Comenzamos nuestra visita en la cueva de Gorge, donde descendimos más de 100 metros de profundidad. Nos impresionaron bastante sus formaciones internas, con estalactitas y estalagmitas. Luego visitamos su museo, donde descubrimos un dato curioso: en 1904 encontraron un esqueleto de hace 9,000 años. En 1996, un análisis de ADN reveló que coincidía con un profesor de historia local de Cheddar (¡Menuda coincidencia!).
También exploramos la cueva de Cox, que aunque era más pequeña que la de Gorge, nos encantó. Nos sorprendió la cantidad de detalles interesantes que nos contaban en cada rincón. Justo al lado estaban los escalones de Jacob y el mirador. Algunos nos aventuramos a subir los 274 escalones hasta la cima del acantilado, además de otros 48 escalones más para alcanzar la torre que se encuentra arriba. 274 + 48… ¡Unos cuantos! Aunque las escaleras eran bastante empinadas, logramos subir en tiempo récord, ¡Y mereció mucho la pena! Las vistas del pueblo y de las montañas circundantes eran realmente preciosas.
Después de disfrutar del paisaje, no podíamos dejar pasar la visita a la fábrica y tienda más famosa de queso Cheddar, la “Cheddar Gorge Cheese Company“. La verdad es que casi todos caímos en la tentación de comprar algún queso, ¡Si no para nosotros, para regalar este famoso queso mundial! Como la fábrica no ofrecía un tour hasta una hora después, decidimos dar una vuelta por el pueblo y explorar sus tiendas de recuerdos. Luego, volvimos a la fábrica para descubrir cómo se elabora este delicioso queso.
Después de la visita a la fábrica, solo algunos tuvimos energía suficiente para explorar, aunque fuera un poco, la famosa Cheddar Gorge o Garganta de Cheddar, la formación geológica más grande del Reino Unido, con más de 140 metros de profundidad. Mirar hacia arriba desde allí es impresionante, y las fotos no hacen justicia a las vistas increíbles de estos grandiosos acantilados. Cheddar nos sorprendió gratamente 😍
Así concluyó nuestro fin de semana. Empezamos a contar los días para regresar, pero no por falta de ganas, sino para aprovechar al máximo cada día que nos queda. Un abrazo.
Última fin de semana por Ipswich . O venres rematou cos nenos indo ao supermercado, e algúns facendo o que parecía a compra semanal, con carrito incluído!!
O sábado fixemos unha excursión por libre, xa que non estaba programada con Newlink. Creo que todos o pasamos ben, a xuzgar polas sonrisas e historias varias ao final do día. Nos agobiamos todos un pouco ao coller o metro de volta a estación de tren, xa que iamos super enlatados pero todos chegamos con un bo recordo do día.
Inda que chegamos ao internado a iso das 8 da tarde, e nos levantaramos as 6.30, todos viñan con moita enerxía, e despóis de toparme a Unha das nenas saindo do pasillo dos cuartos dos chicos con cara de haber roto mais que un plato, e eu pillarme un bo enfado, fixen guardia preventiva na zona da cociña, que separa as dúas zonas. Máis vale prevenir que curar, que eu non quero ningún disgusto na última semana! A alarma sonará cando esa porta se abra polo día tamén, que ata agora so estaba alarmada polas noites.
O domingo comezou algo mais tarde, co almorzo as 9.30 e unha excursión programada polo internado a Cambridge, nunha excursión que pareceu express, xa que sólo tivemos 3.5horas na cidade, das cales unha fixémola recorrendo o río en barquiñas. Así que non houbo tempo para moito porque as 15.30 xa había que estar no punto de encontro para volver ao bus.
Déixovos un Photo dump da fin de semana por aquí. Sinto se non hai moitas fotos grupais pero pedirlles para facer unha foto grupal é toda unha odisea! Nin que lles pedira que me deran 50 euros….Saben que cando eu pido para sacar fotos é” foto para los padres”
Vémonos no blog 8
ES:
Hola familias:
Último fin de semana por Ipswich. El viernes acabó con los niños yendo al supermercado, y algunos haciendo lo que parecía la compra semanal, con carrito incluído!!
El sábado hicimos una excursión por libre, ya que no estaba programada con Newlink. Creo que todos lo pasamos bien, a juzgar por las sonrisas e historias varias al final do día. Nos agobiamos todos un poco al coger el metro de vuelta a la estación de tren, ya que ibamos super enlatados pero todos llegamos con un buen recuerdo del día.
Aunque llegamos al internado a eso de las 8 de la tarde, y nos habíamos levantado a las 6.30, todos venian con mucha energía, y despues de encontrarme a Una de las niñas saliendo del pasillo de los cuartos de los chicos con cara de haber roto mas que un plato, y yo pillarme un buen enfado, hice guardia preventiva en la zona de la cocina, que separa las dos zonas. Más vale prevenir que lamentar, que yo no quiero ningún disgusto en la última semana! La alarma sonará cuando esa puerta se abra por el día tambien, que hasta ahora solo estaba alarmada por las noches.
El domingo empezó algo mas tarde, con él desayuno a las 9.30 y una excursión programada por el internado a Cambridge, en una excursión que pareció express, ya que sólo tuvimos 3.5horas en la ciudad, de las cuales una la pasamos recorriendo el río en barcas. Así que no hubo tiempo para mucho porque a las 15.30 ya había que estar en el punto de encuentro para volver al bus.
Os dejo un Photo dump del fin de semana por aquí. Siento si no hay muchas fotos grupales pero pedirles que hagan una foto grupal es toda una odisea! Ni que les pidiese que me dieran 50 euros….Saben que cuando yo pido para sacar fotos es “foto para los padres”
Hoy tengo bastantes cosas que contar, hemos tenido un fin de semana bastante ocupado. El viernes en clase hicieron un pequeño proyecto, tuvieron que hacer un cartel contando como había sido su primera semana en Dublín. La verdad es que hicieron unos carteles súper bonitos, os dejo abajo unas cuantas fotos. Por la tarde, después del tiempo libre, fuimos a jugar fútbol gaélico al propio patio del colegio. Al principio las chicas estaban un poco reacias a jugar, pero al final se lo pasaron súper bien.
El sábado fue un día de lo más movidito. Empezaron la mañana súper temprano teniiendo que coger un bus hasta el centro donde se encontrarían conmigo. El siguiente bus que teníamos que coger solo pasa 2 veces por la mañana así que no podíamos perderlo, todos tenían que ser puntuales… y algunos casi se quedan en tierra. Después de una hora de bus llegamos al Emerald Park, un parque de atracciones que creo que todos disfrutaron, creo que se montaron en todas las atracciones que había. Después de pasar 7 horas en el parque tocaba volver a casa.
El domingo, como supongo que sabréis, es día con la host family. Algunos tenían actividades organizadas con las familias, otros decidieron juntarse y hacer algún plan… mañana sabré con más detalle qué hicieron.
Para calentar motores para a fin de semana, o xoves visitamos o “Baltic Triangle”, barrio onde está o instituto que lle tocou ao grupo e que está cheo de arte urbano.
A nosa finde comezou cunha chulísima visita a Anfield, o estadio do Liverpool FC, onde pudimos disfrutar dun tour por todo o estadio. Tivemos a oportunidade de ver o estadio dende a parte máis alta, de ir ó campo e mesmo de visitar os vestiarios. Finalmente, visitamos o museo do Liverpool FC, onde se atopan as 5 copas da Champions League do equipo masculino, e acabamos cunha paradiña na tenda de merchandising.
O sábado marchamos cara ao Norte, pois tocaba visita ao Lake District. Aquí, fixemos unha camiñata ata Grasmere, onde o grupo papou uns incribles chuzos de auga. Logo, voltamos subir ao bus para visitar Keswick, e aquí fixemos unha camiñata a un dos sitios onde se grabaron algunhas esceas de Star Wars.
Ata aquí a aventura da semana!
PD. As caras tristes nalgunhas das fotos son a forma que teñen de expresarme que están ata os narices de que cada 5 pasos pida foto de grupo :’)
Versión en castellano:
Para calentar motores para el fin de semana, el jueves visitamos el “Baltic Triangle”, barrio donde está el instituto que le tocó al grupo y que está lleno de arte urbano.
Nuestra finde comenzó con una chulísima visita a Anfield, el estadio del Liverpool FC, donde pudimos disfrutar de un tour por todo el estadio. Tuvimos la oportunidad de ver el estadio desde la parte más alta, de ir al campo y mismo de visitar los vestuarios. Finalmente, visitamos el museo del Liverpool FC, donde se encuentran las 5 copas de la Champions League del equipo masculino, y acabamos con una paradita en la tienda de merchandising.
El sábado marchamos hacia el norte, pues tocaba visita al Lake District. Aquí, hicimos una camiñata hasta Grasmere, donde el grupo papó unos increíbles chuzos de agua. Luego, volvimos a subir al bus para visitar Keswick, y aquí hicimos una caminata a uno de los sitios donde se grabaron algunas escenas de Star Wars.
¡Hasta aquí la aventura de la semana!
PD. Las caras tristes en algunas de las fotos son la forma que tienen de expresarme que están hasta las narices de que cada 5 pasos pida foto de grupo :’)
Este sábado los chicos disfrutaron de un día libre para investigar la ciudad por su cuenta: algunos lo pasaron con las familias anfitrionas, otros fueron a la bolera o de compras a gastar sus libras… así que yo os voy a contar qué tal nuestro domingo.
Día 8 – 13/10/24 – Giants Causeway y Portrush
Empezamos el domingo prontito por la mañana, quedamos a las 9:15 en Guildhall, que ya sabeis que es nuestro punto de encuentro siempre. Hasta Giants Causeway nos esperaba hora y pico de bus, pero hicimos una parada estratégica en Tim Hortons, para coger algo de desayuno y así seguir lo que nos faltaba de camino con energía.
Llegamos a Giants Causeway o Calzada del Gigante sobre las 11 de la mañana, haciendo antes una parada exprés en uno de los miradores que hay bordeando los acantilados.
El mito dice que en la Calzada del Gigante se llevó a cabo una batalla épica entre dos gigantes, saliendo victorioso Benandonner el irlandés, y el espacio, con sus piedras con formas tan extrañas, es resultado del gigante Finn queriendo destrozar el puente que unía Escocia e Irlanda en su huida para que no lo pudieran alcanzar. La explicación científica dice que se creó hace 60 millones de años por la actividadvolcánica de la zona.
Algunos aprovechamos para hacer algo de senderismo y, la verdad, las vistas eran brutales, pero mejor bajar que no subir las escaleras.
Os dejo algunas fotos que hicimos allí:
Después, para el lunch, nos movimos hasta Portrush, un pueblo costero al norte, donde algunos se consiguieron con el parque recreativo, donde pasaron la hora que tenían libre. Spoiler: nadie ganó nada (bueno, Luka consiguió su piruleta).
Los miércoles son días de check-in con Foyle International, ver cómo nos sentimos, qué tal está siendo la experiencia, poner sobre las mesas preocupaciones que podamos tener… Así que en este día, después de una sesión de meditación que algunos aprovecharon para echarse una siestita
…estuvimos hablando de la próxima semana: los chicos empiezan en sus institutos el lunes, así que es normal tener ciertos miedos o inseguridades. Pusimos sobre la mesa nuestros objetivos y expectativas y tuvimos una conversación (en inglés, por supuesto) sobre cómo conseguir esas metas o evitar que se cumplan los miedos.
Los objetivos más populares fueron hacer amigos y mejorar el inglés, alguno habló de aprender más de la cultura irlandesa y la historia de Derry, o como miedo ejemplificaron que otros estudiantes no les entendieran al hablar inglés o que se rieran de ellos, y para tratar de evitarlo vamos a mostrarnos como somos y sin que nos preocupe equivocarnos, ¡estamos aprendiendo!
¡Los chicos de St Joseph’s están muy emocionados por empezar!
Día 5 – 10/10/24 – Treasure hunt
Búsqueda del tesoro (n. fem.): juego en el que uno o más jugadores intentan encontrar artículos, lugares o ubicaciones que están ocultos. Se les puede dar pistas a los jugadores para ayudarles a encontrar lo que se les ha ocultado.
Para la búsqueda del tesoro, los chicos se dividieron en once parejas y tuvieron una hora y media para responder 29 preguntas y conseguir hacerse tres fotos en lugares emblemáticos. ¿A qué hora es la misa de los sábados en la catedral de San Eugenio? ¿El nombre del hombre italiano que hace pizzas en Waterloo Street? ¿Cuántos años tienen las murallas de la ciudad?
A ver si encontrais la foto que está photoshopeada en un intento de ganar la búsqueda del tesoro sin patear tanto:
¡Enhorabuena a los ganadores, Sofía y Lois!
Y un muy merecido segundo puesto para Lola y Alba, que incluso hicieron amigos y consiguieron que se pusieran con ellas en los selfies:
Día 6 – 11/10/24 – Mural tour
Es viernes con v de vamos a ver murales, ¡yay! La historia de la ciudad de Derry se puede ver contada en el arte urbano, siendo el más famoso el de Free Derry Corner, pero habiendo muchos otros en los que se puede seguir la lucha de los ciudadanos por sobrevivir y defender su ciudad frente al fuego y el humo. Aprendimos un poco más de estos conflictos a través de las imágenes repartidas a lo largo del barrio y los monumentos al Bloody Sunday.
Hola de nuevo familias! Ya sabemos que estáis esperando noticias nuestras, así que aquí os actualizamos las novedades y actividades de nuestros grandes aventureros y aventureras.
Estos días, siguieron con las clases en el instituto como de costumbre, haciendo cada vez más “migas” con los ingleses (algunos tanto como con los de la escuela, como con los que viven con ellos en el “boarding school”).
El staff del internado les preparó una “cinema night” y les compramos snacks para que pudieran disfrutar de las películas, que fueron lo más otoñales y de halloween que se pudo jijiji.
Como primera excursión de este último fin de semana, los llevamos de paseo y shopping al centro de la ciudad, que aunque es una ciudad muy pequeña y tiene poquita cosa, aún pudieron darse un paseíto, visitar tiendas y descubrir todo lo que les apeteciera, hasta que nos pilló la lluvia.
Al volver del centro de la ciudad, tenían un montón de utensilios y calabazas esperándoles, ya que el internado preparó un concurso de calabazas decoradas, en el cual participaron todos por parejas o grupitos, estaban quedando de maravilla!!!
Y hasta aquí todo familias!!!! Espero que tengáis muchas ganas de volver a ver a vuestros niños y niñas porque queda poquito, aunque algunos o algunas de ellos están deseando que el programa dure más de lo que dura.
Un besiño enorme y hasta el siguiente blog!!
Lau y Lu 🥰🫶🏻✨🇬🇧✈️
Vimos con moitas cousas que contarvos, unha semana moooi intensa.
De momento vou narrar eu pero teremos colaboracións especiais jeje.
MARTES
Hoxe tocaba excursión! Iamos ir a Brighton, un pobo costeiro do este da illa.
Camiñamos ata o mar e aquilo parecia Coruña con todo o vento que había!
Co palacio que hai en Brighton
Non sei elas pero eu botaba de menos o mar. Chegamos ó Pier (muelle) e alí había uns recreativos ENORMES. Había maquinas de peluches, xogos de bailar, atraccións… Probárono todo!
Probando na primeira máquina a ver se conseguían unha gaivota
sen palabras
nunha atracción de terror. Subíronse case todas e deixáronse a voz ajajaja
Unha vez visto e feito todo o que se podía voltamos cara o centro que tivemos tempo libre nunha rúa moi pintoresta, chea de tendas vintage e de artistas.
Algunhas aproveitaron para comer o típico fish and chips!
Enchendose de slime cun dos premios do Pier
Unha vez voltamos o internado despois da cea tan agardada xogamos ó fútbol. O campo era pequeno e fixemos un 5 para 5. Menuda tensión, aquilo sentíase derby total.
Remataron un pouco picadas (xa sabedes p competitivas que son) pero sobre todo coa árbitra (eu) que parece que non lles pito as suficientes mans… Tiña que ter feito como lle fixeron a Iago Aspas e sacarlle vermella por protestar!
equipo de gañadoras con Carmen de capitana
MÉRCORES
WOW familias!! Hoxe era un día moi especial, ían facer o concurso das casas. Isto trata de que o colexio divídese en catro casas e fan actuación musicais. O xurado decide quen o fixo mellor e elixe a casa gañadora, que volve a facer a actuación e leva un trofeo!
Case todas estaban nunha mesma casa, a morada, Atenea. Pero logo tiñamos a xente en cada casa: representando o vermello con Selene tiñamos a Alexandra, Mai e Uxía; representando rosa tiñamos a Sara e representando verde estaban Carlota, Alba, Iria, Lía D e Marta.
Finalmente gañaron moradas!!! Coa canción Don’t stop me now de Queen!!!
Unha vez voltamos de clases algunhas de nós fixemos galletas. Non puidemos resistirnos a comernos moitísima masa, estaba boísima. Decidimos gardar as galletas para despois da cea, aínda que algunha recién saída do forno caiu… jeje
Tivemos sesión de piscina despois de cear. Tiñamos moitísimas ganas. A piscina estaba climatizada así que metéronse sen problema. Saltaron, xogaron e ata nos fixeron unha demostración de natación sincronizada!!!
Cando voltamos as habitacións comimos as galletas e fomos a durmirr!
Sen embargo tamén teño que contarvos non tan boas novas i e que puxéronsenos enfermas dúas das nosas: Silvia e Marta. Non quero poñerme escatolóxica pero a noite de martes para mércores foi de vómitos e diarrea… Aquí en UK por precaución a que estes virus se extendan as nenas teñen que facer corentera durante 48h dende o último síntoma así que… tocáballes perder clase e estar xuntiñas na habitación.
E TÉÑOAS AQUÍ PARA QUE VOS CONTEN A SÚA VERSIÓN DOS SEGUINTES DÍAS.
MIÉRCOLES ENFERMO Esta parte nos toca contarla a nosotras ya que estamos en cuarentena. Empezamos el día bastante mal porque tenemos gastroenteritis, o eso creemos nosotras. Silvia había vomitado y Marta casi se muere. Decidimos no ir a clase (aunque nos daba pena porque íbamos a bailar) y a las 10 de la mañana nos dijeron q teníamos que estar aisladas durante 2 días. Nos juntaron en la misma habitación y empezamos a delirar. Hicimos un poema para la puerta (uno en inglés y otro en español).
Después de una siesta y una comida asquerosa unas compañeras decidieron venir a saludar (obviamente con distancia de seguridad).
Nos trajeron juegos y un puzzle el cual nos tiene hasta las narices y ya nos damos por vencidas. Más tarde empezamos una serie que nos recomendó Lara (muy buena recomendación) y volvimos a cenar basura. Antes de que se fueran a la piscina Andrea, Claudia, Iria y Lara hicieron un karaoke con nosotras. Y como no, a la vuelta Lara nos contó todo el chisme del día.
XOVES
Hoxe volviamos a ter sorte porque só tiñamos as primeiras horas, logo iamos a Royston, un pobo veciño bastante antiguo. Alí fariamos unha Treasure hunt (busca do tesouro).
Non todo o mundo chegou a completar máis de 6 pistas peeeero houbo 3 grupos que case chegan ó final: Lía, Alexandra, Carmen, Oriana, Uxía, Carlota e Cayetana.
Finalmente as declaradas súper gañadoras foron Carlota e Cayetana, que ata foron á cima da colina!!
Cando chegamos de volta ó internado fixemos sesión de arte e algún dos cadros quedaron lindísimos!
obra de arte de Lola
obra de arte de Iria
obra de arte de Carlota
Despois da cea dimos varias opcións: aula de ioga, sesión de just dance ou película. A maioría escolleu just dance e algunhas quedaron vendo unha peli de chill.
JUEVES ENFERMO
Marta empezó el día cayéndose de la cama por el susto que le dieron que le dieron con el despertador. Dormimos un montón. Hoy salió una nueva temporada de una serie que nos encanta, así que nos la vemos hemos visto entera. Cuando se fueron nuestras compañeras las despedimos desde la ventana. Un poco más tarde una profesora nos trajo la comida (picante) asique no la pudimos comer. Nos alimentamos a base de pan, jamón y unas bebidas energéticas que nos compró Lara. Estuvimos toda la tarde viendo series. Sentimos que no haya sido tan interesante pero es lo que tiene estar encerradas.
VENRES
As enfermas xa voltaban a clase e as demáis seguían coa rutina. Andrea fixo profiteroles en clase e como sabía que me encantan gardoume un para que o probara, QUÉ RICOOO!!!
coméndome o profiterol xa pola noite
Despois de clase tiveron tempo libre pola cidade, que aproveitaron para mercar cousas para o disfraz da festa do sábado. Mercaron sangue falsa, maquillaxe, roupa, etc.
Despois de cear tamén tiñan libre pero quen quixera podía tallar cabazas. Así que algunhas subiron e fixeron as súas creacións, foi moi guai facelas porque tiñamos todo un kit de ferramentas e estivemos coas nenas da casa.
SÁBADO
Hoxe se supuña que iamos ir a Oxford pero por un problema cos autobuses non podía ser así que nos deron o que levabamos moito tempo pedindo: VOLTAR A LONDON.
Vimos o tan agardado London Bridge. Tamén Tower of London que está xusto o lado.
Logo paseamos por todo East London e descubrimos os muros antiguos da cidade, así como igrexas abandonadas.
Chegamos ata St Paul’s cathedral, unha catedral enorme na cidade de Londres.
Despois nos diriximos ata Harrod’s, os almacéns mundialmente coñecidos (Cayetana estaba felicísima!!) e alí tivemos 50 min de tempo libre.
Viviron tamén a experiencia de coller un metro en London: ateigado de xente/ durmindo
non podían faltar os esquíos!!
Voltamos ó internado, ceamos e directas a prepararnos para a festa!!!
A nosa temática grupal era Werewolves, the board game. É un xogo de cartas ó que levamos xogando estas semanas, nel hai diferentes personaxes: villagers (pobo), werewolves (mulleres lobo), witch (meiga), little girl (nena pequena), cupid and lovers (cupido e namoradas), narrator, medium (a adiviña), etc.
Non é por presumir pero o noso disfraz foi o mellor e fomos a alma da festaaaa!
Villagers Manolo o borracho e Javier o peter pan
As Werewolves
As witches e a medium
as litttle girls
Cupid and the lovers
Cantamos, bailamos, sacamos fotos… Incríbel.
aquí facendo tattoos de Halloween
E rematamos cunha partida a Werewolves antes de ir durmir
Tanto jueves como el viernes, nos dirigimos como cada día a la localidad de Sutton desde las diferentes hostfamilies para seguir dejándonos sorprender por las costumbres y tradiciones locales.
Solemos tomar parte de registration. Una herramienta muy útil en la que el alumnado recibe feedback ó retroalimentación de sus progresos, necesidades, propuestas y orientación educativa.
El día 10, Carshalton Boys College conmemoró el “World Mental Health Day” en el que la temática fue destacar la importancia de la salud mental así como los recursos que se encuentran disponibles.
Lo que me van contando de las clases, se llevó a cabo en mates con trigonometría, reading, presentación powerpoint sobre España y circuito de de deportes en educación física.
De tarde, nos dieron una MasterClass sobre rounders. Se trata de un juego de equipo muy popular en escuelas de Reino Unido e Irlanda de bateo, en el cual se golpea una pelota pequeña con un bate de madera. Los jugadores anotan puntos al correr alrededor de las cuatro bases del campo.
Es similar al béisbol aunque la principal diferencia reside en el que el tamaño del bate en rounders es mucho más corto y habitualmente se maneja con una sola mano.
Ya entrado el viernes, tocó SWOT analysis sobre el cambio climático en clase de geogfrafía y un curioso experimento en ciencias sobre la capacidad de reacción y medición. El feedback de los profes sobre las presentaciones de España en inglés fueron muy positivas.
Por la tarde, nos desplazamos también en autobús a la localidad de Croydon a jugar a la bolera donde nos volvió a salir el ADN competitivo que llevamos dentro.
Un merecido premio a toda una semana. Además, estamos deseando que llegue el sábado puesto que volveremos a visitar Londres. Os iremos contando…
Este sábado o grupo Eastbourne on fire levou a cabo a segunda excursión de día completo, polo cal tocou enfundar a equipación oficial, the red hoodie.
Destino Brighton. Punto de partida a estación de tren de Eastbourne. Se ben o recorrido en tren é duns 45 minutos ata Brigthon por motivos de obras nas vías ferroviarias o tren levou ao grupo ata Lewes (pronúnciase “Luis”) e dede Lewes ata Brighton en bus. Desta vez o grupo non coincidiu con outros red hoodies, desta vez coincidiron có grupo de estudantes colombianos do St Catherinne’s collegue.
A traductora de hoxe de Nick, NOA e o seu flow
O itinerario foi o seguinte:
Bansky & grafitti
The Lanes (retro shopping area)
The Royal Pavilion
Brighton Pier
Churchill square
A primeira parada un edificio onde se atopaban pintados moitos músicos recoñecidos na escea internacional tales como Freddie Mercury, David Bowie, John Lennon, George Michael, Amy Winehouse, Joe Cooker, Bob Marley, Diana Ross, Micheal Jackson, Aretha Franklin e o seu lado na porta un graffiti de Bansky.
Localizado ao lado do Toy and Model Museum
A seguinte parada no traxecto, The Lanes, non foi tanto unha parada como situar e atravesar esta zona da cidade con opción a poder regresar e indagar nos postos a pé da rúa como nas tendas, podese defenir que o encanto desta parte son a variedade de establecementos que se atopan nel, especialmente para as persoas con inquietudes culturais, musicais, compras alternativas (vintage, segunda man, coleccionistas, artesanais…)
Best part of town
The Royal Pavilion
The Brighton Pier un espazo de diversión especialmente para xente xóven. Todo o grupo se decantou chegar á parte final do peirao para desfrutar do mini parque de atraccións, a casa de terror e a montaña rusa foron as opcións pola cal máis se decantou a maioria do grupo. Parada que se quedou curta de tempo a pesar de desfrutar case unha hora nela.
Seguinte parada Churchill Square (Shopping centre), centro comercial como punto de referencia para iniciar o tempo libre. 3 horas e media para desfrutar da cidade de Brighton. Algúnhas e algúns pasaron a maior parte do tempo no centro comercial mentres as máis intrépidas decidiron dar un paso máis e saír da zona de confort.
Sucesos
Brighton Pier. Todas e todos sairon dunha peza a pesar das gaivotas (tamén adestradas como as de Cíes para o ataque bomba -visto e non visto-).
Sociedade
A pesar da oportunidade única, ningún estudiante do grupo foi visto sacándose unha foto para as súas redes socias co grafiti de Bansky (considerado o grafiteiro máis famoso do mundo).
Televisión
Hoxe en PILI VIAXEIRA a cidade de Brighton.
Brigthon situada na costa sur do Reino Unido conta cunha poboación de 290.000 habitantes (comparable á poboación en Vigo). Atópase a unha hora en tren dende Londres o cal a converte nun destino turístico perfecto. Brighton é coñecida polas múltiples opcións que dispón para as compras, e a amplia vida cultural, musical e artísica, así como ampla comunidade LGTBI que reside nela. A suma de todos estes factores fan que a poboación de Brighton sexa máis xoven respecto a outras cidades do Reino Unido, e é polo cal é coñecida por “the hippiest city” and “the happiest place to live in the UK”.
Sección novas promesas
Foto de Martina
Foto de Eva
Jakub & Marley bears Foto de Marta
Edición Domingo
Noticias
Este sábado el grupo Eastbourne on fire levó a cabo la segunda excursión de día completo, por el cual tocó enfundar la equipación oficial, the red hoodie.
Destino Brighton. Punto de partida la estación de tren de Eastbourne. Si bien el recorrido en tren es de unos 45 minutos hasta Brigthon por motivos de obras en las vías ferroviarias el tren llevó al grupo hasta Lewes (se pronuncia “Luis”) y desde Lewes hasta Brighton en bus. De esta vez el grupo no concidió con otros red hoodies, de esta vez coincidieron con el grupo de estudiantes colombianos del St Catherinne’s collegue.
El itinerario fue el seguinte:
Bansky & grafitti
The Lanes (retro shopping area)
The Royal Pavilion
Brighton Pier
Churchill square
La primera parada un edificio donde se encuentran pintados muchos músicos reconocidos en la escena internacional tales como Freddie Mercury, David Bowie, John Lennon, George Michael, Amy Winehouse, Joe Cooker, Bob Marley, Diana Ross, Micheal Jackson, Aretha Franklin y a su lado en la puerta un grafiti de Bansky.
La siguiente parada en el trayecto, The Lanes, no fue tanto una parada como situar y atravesar esta zona de la ciudad con opción a poder regresar e indagar en los puestos a pié de calle como en las tiendas, se puede definir que el encanto de esta parte son la variedad de establecimientos que se encuentran en el, especialmente para las personas con inquietudes culturales, musicales, compras alternativas (vintage, segunda mano, coleccionistas, artesanales…)
The Royal Pavilion
The Brighton Pier un espacio de diversión especialmente para gente joven. Todo el grupo se decantó llegar a la parte final del muelle para disfrutar del mini parque de atracciones, la casa de terror y la montaña rusa fueron las opciones por la cual más se decantó la mayoría del grupo. Parada que se quedó corta de tiempo a pesar de disfrutar casi de una hora en ella.
Siguiente parada Churchill Square (Shopping centre), centro comercial como punto de referencia para iniciar el tempo libre. 3 horas y media para disfrutar de la ciudad de Brighton. Algunas y algunos pasaron la mayor parte del tiempo en el centro comercial mientras las más intrépidas decidieron dar un paso más y salir de la zona de confort.
Sucesos
Brighton Pier. Todas e todos salieron de una pieza a pesar de las gaviotas (también adestradas como las de Cíes para el ataque bomba -visto y novisto-).
Sociedade
A pesar de la oportunidad única, ningún estudiante del grupo ha sido visto sacándose una foto para sus redes sociales con el grafiti de Bansky (considerado el grafitero más famoso do mundo).
Televisión
Hoy en PILI VIAXEIRA la ciudad de Brighton.
Brigthon situada en la costa sur do Reino Unido cuenta con una población de 290.000 habitantes (comparable a la pobloación en Vigo). Se encuentra a una hora en tren desde Londres el cual la convierte en un destino turístico perfecto. Brighton es conocida por las múltiples opciones que dispone para las compras, y la amplia vida cultural, musical y artística, así como amplia comunidad LGTBI que reside en ella. La suma de todos estes factores hacen que la población de Brighton sea más joven respecto a otras ciudades del Reino Unido, y es por lo cual es conocida por “the hippiest city” and “the happiest place to live in the UK”.