Tarde de lazer dome!!

Hola familias!

Dejamos atrás el fin de semana de excursión a la preciosa costa galesa Gower y su playa Rhossili para completar el día los chicos tuvieron la oportunidad de hacer tiro con arco y también cetrería, algo realmente muy interesante.  El domingo muy tranquilo con sus familias y haciendo compras por el centro de la ciudad de Swansea.

 

8

Este lunes,los chicos han empezado la semana en Brombil como de costumbre en sus clases y en compañía de sus estudiantes locales. Más tarde  nos dirigimos a la actividad propuesta que era juego de láser en equipos  que disfrutaron mucho ya que esta experiencia era diferente al resto de las que habían  realizado hasta ahora . Después de ello se fueron a casa con sus respectivas familias.

Sigue leyendo

Excursión a Belfast y última semana

¡Hola, familas! Perdón por la tardanza, fueron unos días muy intensos. Ahora es cuento.

El domingo nos tocaba una excursión muy esperada: nos íbamos a Belfast. De tantas ganas que teníamos, nadie llegó tarde, estábamos todos a la hora para subir el bus y empezar el día. Lo primero que hicimos al llegar a Belfast fue ir al Ulster Museum, un museo que combinaba exposiciones de diferentes ramas: historia, animales, minerales, artes… Una visita muy entretenida en la que los chavales pudieron explorar libremente, deteniéndose en las salas que más les interesaban. Aquí os dejo algunas fotos:

Después de la visita al museo, cogimos el bus y nos dirigimos al City Hall, allí tomamos nuestro lunch y tuvimos tiempo libre para visitar la ciudad e ir de compras. Creo que alguno de vosotros tendrá más de un detalle de Belfast, os encantarán. Los que fuimos a visitar y descubrir un poco Belfast, descubrimos muchos monumentos importantes, algunos hasta llegamos al museo del Titanic, pero, por falta de tiempo, no pudimos entrar.

 

Nos hemos quedado con muchas ganas de volver a esta ciudad, así que, ya sabéis cuál puede ser el próximo destino de las vacaciones familiares: ¡Belfast! Vuestros chicos os harán un tour espectacular por las calles más insólitas.

El lunes empezó la semana con fuerza, hacía un día precioso en Derry. Como las chicas de St. Cecilia no tenían clases, pues decidimos dar un paseo por la ciudad y encontrar rincones por los que nunca habían pasadol. Recorrimos toda la muralla y llegamos a la Craft Village, allí nos permitimos hacer un descanso y probar los Scones, algo que, en casi tres semanas, no habían probado ni sabían de su existencia.

Por la tarde, nos volvimos a encontrar todos para hacer la actividad del día, noche de KARAOKE. Cantan mucho en las excursiones, pero cuando llega la hora de la verdad hay que empujarlos un poquito para que cojan el micro y canten para todos. Hay  muchos artistas ocultos en este grupo, ya veréis cuando os enseñen los vídeos. Al final, aunque a muchos no le apetecía cantar, pasamos un gran rato.

¡Nos vemos en nada!

Alba.

PD.: el móvil con el que saqué las fotos el domingo de todos se me ha roto, espero poder recuperar todas las fotos y mandároslas. Lo siento mucho.

Milton Keynes – 01/10 – Day trip a Cambridge

¡Muy buenas familias! Espero que estéis tan bien como nosotros por tierras inglesas.

Hoy os vengo a contar sobre nuestro segundo viaje de fin de semana a la ciudad de los 31 Colleges (básicamente residencias): Cambridge.

El domingo tuvimos que despertarnos un poco más temprano que el día que fuimos Londres, ya que teníamos que pasar por Bedford para recoger a nuestros queridos compañeros y a Joe, el guía local que nos contaría historias y lugares de interés de la maravillosa ciudad que visitamos.

Cuando llegamos, nos separamos del otro grupo y Joe nos llevó a los principales colleges  de la ciudad. Mientras caminábamos, nos encontramos un reloj bastante peculiar, chapado con oro de 24 quilates, que representa las irregularidades de la vida y el pasar del tiempo ⏳.

Aquí., posando con el Corpus Clock

Cuando vimos el rio Cam, nos emocionamos mucho porque por allí haríamos punting, un paseo en una especie de “góndola” que usaban antiguamente para transportar mercancía por el rio pero que más tarde se adaptó para el uso turístico, tal cual como lo hacen en la ciudad de Venecia.

Vimos muchíiisimos colleges, y pudimos entrar en uno de ellos, específicamente en Pembroke College, que tenía unos jardines preciosos. Algunos hasta se atrevieron a investigar más allá y casi entrar en los dormitorios jajaja (broma).

Pembroke College

Después nos dirigimos al pantalán para empezar nuestro recorrido en punting. Nos dividimos en dos grupos, porque no podíamos ir todos juntos en la pequeña barca, pero nos lo pasamos muy bien viendo las otras barcas que también pasaban por allí, mientras alimentábamos algún que otro pato que se acercaba  y hasta un cisne.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al terminar, recargamos un poco las pilas y nos fuimos al Fitzwilliam Museum, con múltiples salas y plantas ambientadas en distintas épocas, como por ejemplo el antiguo Egipto, esculturas romanas y griegas, etc. Algunos chicos representaron alguna momia tan a la perfección, que veían que podían formar parte de la exposición 😂.

Alejandro modo momia

Y también Ines, pero esta momia estaba un poco shocked😳

Cuando salimos del museo, nos reencontramos con el grupo de Bedford y nos sacamos una GRAN foto de familia con un total de 42 hijos y 2 madres 👩‍👧‍👦🤣👩‍👧‍👦. Tuvimos nuestro valioso free time para irnos de compras y explorar un poco la ciudad por nuestra cuenta. Antes de irnos al bus, quedamos en el punto de encuentro donde habían las típicas cabinas telefónicas rojas, así que les reté a ver cuantos cabían dentro.

La gran familia de MK y Bedford <3

Volviendo a casa, hicimos el mismo recorrido y dejamos a la mitad de la familia en Bedford para luego irnos con nuestras respectivas familias a descansar y prepararnos para la 2º semana de clase y actividades.

Un abrazo,

Inara🫶🏼

 

 

 

SWORDS – Any given weekend

El fin de semana llegó y el sábado nos juntamos para hacer una última visita a Dublín para cambiar de aires y hacer algún que otro estipendio con el fin de adquirir preciados recuerdos para familiares y amigos.

El día no pudo recibirnos con peor cara, pero el motivo valía la pena. Así que esperamos al autobús resguardados en la marquesina de la parada y emprendimos la marcha. En cuanto llegamos al centro, aprovechamos para ir a comer y así poder ir con energías a hacer un poco de shopping.

Laro, Mateo, Samuel, Lara, Alan, Ángel y Amanda por Dublín.

Al terminar, nos reunimos para coger el bus de vuelta y nos despedimos hasta el día siguiente.

Foto de grupo antes del coger el tren hacia Bray.

El domingo amaneció despejado y nos dirigimos a Dublín para encontrarnos una última vez con Jaime, que nos acompañaría en la visita a Bray. Nos encontramos con él delante del Irish life building y caminamos un par de calles hasta la estación de Connolly. Allí cogimos un DART que nos llevaría hasta la susodicha Bray. DART son las siglas en inglés para Dublin Area Rapid Transit, que son los trenes disponibles en el área de Dublín, como el que cogimos la semana pasada para llegar a Howth.

Durante el trayecto pudimos contemplar la costa al sur de Dublín, con sus casas y pequeños acantilados.

En la playa de Bray.

Decidimos llegar en tren hasta la siguiente parada y así vimos el pequeño municipio de Greystones y caminamos un poco hacia Bray, pero el día estaba demasiado caluroso así que nos subimos al bus que nos dejaba en el centro de Bray y fuimos hasta el paseo junto a la playa. Allí aprovechamos para comer algo y ver la playa, relajarnos un poco junto al mar o dar un pequeño paseo.

Una vez llegada la hora, nos juntamos y fuimos a la estación de tren para emprender la marcha de vuelta a casa.

Cuando llegamos a Dublín, nos despedimos de Jaime y nos subimos en el bus de vuelta a Swords para así descansar un poco y coger fuerzas para los últimos días de clase.

Foto de grupo con Jaime en Connolly Station.

El lunes se presentó un poco gris, pero se quedó solo en eso, así que después de una tranquila mañana de clases nos reunimos de nuevo al terminar para hacer la actividad. Una búsqueda del tesoro por la ciudad.

Nuestra profesora de educación física Orla nos tenía preparadas las pistas. Sin más dilación, nos dividimos en parejas para hacer la búsqueda. Para cada una de las diez pistas, tenían que hacerse un selfie como prueba de que habían encontrado el lugar correspondiente. Si en el tiempo fijado encontraban todas las pistas, tan solo tendrían que volver al punto de reunión en el colegio para reclamar la victoria.  

Y algunas parejas apuraron mucho. Antes de que se terminase el tiempo, llegaron Mateo y Alan. Y una vez verificadas las fotos conforme habían encontrado todas las pistas, obtuvieron la victoria. Unos pocos minutos más tarde María y Daniela Alonso reclamaron el segundo puesto.

Con esto, nos despedimos hasta el siguiente día como de costumbre.

Presentación monitor — SWORDS, OCT ’23

¡Muy buenas, familias!

Me presento: Soy Iago y voy a ser el monitor del grupo destinado a Castlefarm, Swords para esta edición de octubre. (De aquí en adelante: SWORDS OCT).

Para que me conozcáis mejor os dejo un breve párrafo a modo de presentación:

Tengo 25 años, soy profesor de inglés y hablo varios idiomas. Soy de Ourense pero he vivido en Vigo (primero cerca de Porta do Sol, luego en la zona de Povisa y también al lado de la avda. Castelao). Me encanta viajar y conocer otros lugares, también a través de la lectura, y soy muy fan de meterme por caminos desconocidos cuando voy a pasear por el monte. De vez en cuando, me gusta jugar a la diana con mis amigos. ¿Algún intrépido o intrépida por aquí que quiera retarme?

Aprovechando que escribo esta entrada os comento un par de cositas. Les recomiendo a los padres y a las madres que hagan una especie de botiquín de primeros auxilios para los chavales con medicamentos (también tiritas, cremas o lo que consideréis necesario). Si traéis de casa dos pastillas de ibuprofeno, dos de paracetamol, algunos probióticos, algunos relajantes musculares, pastillas para chupar y aliviar el dolor de garganta (tipo lizipaína), MEJOR QUE MEJOR. En verdad, cualquier cosa que penséis que les pueda hacer falta a vuestros/as hijos/as. Vosotros los conocéis mejor que nadie y ya os podéis imaginar cómo salvarlos de un apuro. Puede parecer una tontería, pero esas cosas igual no las consiguen en Irlanda por ser menores de edad, por no tener receta o no estar dados de alta en el sistema de salud, etc. Yo en mis viajes sigo este método, y por eso lo expongo aquí. Más vale prevenir que curar. De todas formas, no os sintáis forzados/as a hacerlo: es una recomendación.

Ahora bien, si vuestros/as hijos/as toman alguna medicación especial de modo recurrente o están con algún tipo de tratamiento, aseguraos de que lo lleven, y de que lleven suficiente cantidad, y de que lo coloquen en su mochila y nunca en la maleta facturada, no vaya a ser que se la pierdan en el aeropuerto. Esto si es una indicación de obligado cumplimiento.

Dejando de lado el tema de salud, vengo con consejos importantes en el tema legal. Para viajar a Irlanda, vuestros hijos necesitarán:

  • su DNI en vigor (o quizás hayáis puesto los datos del pasaporte, en tal caso, necesitarán el pasaporte en vigor)
  • una autorización de sus tutores legales firmada en la policía dando consentimiento para que abandonden el país

Si llevan copia de la documentación, mejor, o si no por lo menos aseguraos de que pueden acceder a una copia digital a través del teléfono (sea en el correo electrónico, en la nube o incluso una foto de Whatsapp).

Otros datos de interés: Recordad que en Irlanda os hará falta un adaptador de corriente y que el peso máximo permitido para las maletas con Ryanair es de 20 kgs. No os la juguéis.

Si tenéis cualquier duda, os podéis poner en contacto conmigo pero lo mejor es que os comuniquéis con el personal de Newlink en las oficinas, a través de cualquier dirección de correo electrónico o número de teléfono que os hayan proporcionado. Mi trabajo es acompañar al grupo, y en realidad muchas cuestiones las llevan los gestores.

Creo que no me olvido de nada. Así que nos vemos el viernes. Estaré en el punto de encuentro con un cartel que pone “SWORDS”.

¡Que no se os haga dura la espera!

¡Haaaaasta prontoooo!

Iago.

Feltam- 29/09/2023- Día 15: ¿En serio tenemos deberes?

Greetings!!!

No desde Feltham si no desde Kingston. Ya que, empezábamos nuestra última etapa aquí con clases en el Kingston Quaker Centre (una iglesia que también alquila salas).

Las clases empezaban a las 9, pero estábamos ya un poco antes.

Salvo unos cuantos rezagados jajaja

Eva, Lucía y Noa llegando tarde

Darío y Hugo también tarde. Como veis a Hugo ya se le han roto dos mochilas y lleva unos días usando una bolsa de la compra de gatitos

Nuestro profe para esta semana es Zaryab. Guía, profe, juez… polifacético

Con él tenemos clases de 9 a 12. De 9 a 10:30 practicaron speaking mediante un debate, mitad de la clase defendía el fútbol y la otra mitad el balonmano. Ganó el equipo del handball, con los argumentos finales de Teresa.

A las 10:30 disfrutaron de un break de 30 minutos en los que algunos se fueron hasta el McDonalds o aprovecharon para comer sus pack lunch.

Hugo recordándome que me tenían que dar sus oyster cards antiguas

Y, tras el descanso, practicaron el writing al tener que hacer una redacción de 300 palabras sobre el ciberbullying.

Acabadas las clases, a la 13:00 quedaron con Zaryab para ir a visitar el Kingston Museum. Yo no pude ir con ellos pero tenemos unas palabras y fotos redactadas por Lara sobre como fue la visita:

El Museo de Kingston tiene exhibiciones que comprenden la historia local y el arte. Las exhibiciones se podían dividir en tres. La primera relata desde la prehistoria hasta la antigua Inglaterra. En la segunda parte enseña la evolución de kingston como pueblo en 1800 hasta la actualidad. Mientras subes la escaleras hay un recorrido de fotografías y pintura de kingston. Ya en el segundo piso, había una exposición de arte. Para finalizar este museo cuenta con una biblioteca. Las cosas que más llamaban la atención era una estatua de una mano y un altar romano.

Violeta en el museo

Graciñas Lara <3

Una vez acabada la visita disfrutaron de un poco de tiempo libre antes de volver con sus host families.

See you soon y besitos

UCKFIELD. SEPTIEMBRE 2023. BRIGHTON Y LONDRES.

¡HOLA FAMILIAS!

El viernes fue un día un tanto especial, ya que el colegio organizaba la Wellbeing Walk, es decir, una caminata por senderos donde participaba todo el colegio. De 12.30 a 15.30 hicimos 8 kilómetros de camino por sitios muy bonitos al rededor de la ciudad. Pudimos ver vacas, patos, caballos y hacía muy buen día. El último tramo antes de entrar a la escuela fue el más duro, pero el general estuvo muy bien.

Como recompensa, hoy tocaba día libre por la ciudad de Uckfield, que es en donde se encuentra la escuela. Al final del día, como de costumbre, Mark nos recogió y nos llevó a casa. Gracias a la caminata, el cansancio hizo que durmiéramos pronto para tener energías para las excursiones de este finde.

El sábado fuimos a Brighton, una ciudad a apenas una hora tanto de Eastbourne como de Uckfield. Cada grupo cogía un bus con una ruta distinta e iba acompañado por una de las monitoras.

Al llegar, a eso de las 10 de la mañana, nos encontramos con nuestra activity leader del fin de semana, Hollie. (Otra Hollie). Ella nos llevó por las partes más importantes de la ciudad, y fuimos desde el centro con los mercadillos y las callejuelas de la ciudad hasta el muelle de la ciudad, donde había un mini parque de atracciones, pasando antes por uno de los edificios más importantes, The Royal Pavilion. 

Comimos el lunch todos juntos en un parque de la zona, aprovechando el buen tiempo y pudimos ver alguna que otra ardilla.

En el día de hoy contaron con bastante tiempo libre ya que no es una ciudad muy grande pero si que es bonita y acogedora. Todos quedaron satisfechos con la excursión.

A las 5 de la tarde, Hollie nos acompañó a nuestros respectivos buses y volvimos a casa.

Y por fin de vuelta a Londres, lo más deseado por muchos.

El domingo a las 9 de la mañana salía el tren de camino a Londres, Victoria Station.

De nuevo, con Hollie acompañándonos. Y ya que estábamos las tres y muchos ya habían visitado antes del Pili la ciudad, organizamos 3 posibles rutas dependiendo de los intereses de los niños: De 11 a 12.30 todos visitamos el museo de historia natural, además, al lado, para aquellos más científicos, estaba el museo de ciencias. A la salida comimos y organizamos los grupos.

  • Estadio del Arsenal y tiempo libre en Camden Town.
  • British Museum y tiempo libre en Camden Town.
  • Piccadilly Circus y National Gallery con tiempo libre en Camden Town.

Todos los grupos nos reunimos en Camden para coger el tren de vuelta a la estación de Londres que nos llevaba a Eastbourne. Allí, nos despedimos de Hollie y cada uno cogió su medio de transporte de vuelta a casa.

Fue un fin de semana muy largo y cansado pero todos estaban muy contentos cuando hablamos con ellos en el tren de vuelta.

Ahora toca dormir para coger energía para afrontar la tercera y última semana de nuestra aventura por las tierras inglesas.

DUBLÍN / 28-1 SEPTIEMBRE-OCTUBRE / TURISMO POR DUBLÍN Y GLENDALOUGH

Buenas familias :)) Ya terminada la segunda semana…

El jueves empezamos el día reunidos en el comedor, como siempre, y felices porque teníamos half day, aunque todavía no sabíamos que nos tocaba, ya que la tormenta Agnes no estaba de nuestra parte y es que justo a partir del mediodía era cuando más viento y lluvia iba a haber… Sobre las 11 de la mañana nos confirmaron que, efectivamente, el plan A, que consistía en ir a ver un pueblo de la costa y sus acantilados, se cancelaba, y dábamos paso al plan B: turismo por Dublín. Llegó la hora de la comida, pero nos tocaba correr a la parada de bus y coger el bus 83, destino College Green, justo delante de la puerta principal de Trinity College. Esta vez fue un trayecto en bus un tanto fuera de lo normal… pero no dejamos que eso nos estropease la excursión. Nada más bajar del bus ya nos estaban esperando Paul y Rodrigo, el que sería nuestro guía. Pusimos rumbo hacia EPIC The Irish Emigration Museum, aunque de camino paramos en la pastelería favorita de Rodrigo donde nos dimos un caprichito dulce. Al terminar, nos dirigimos a The Spire, donde dimos por terminado el día.

    

El viernes en principio nos tocaba un workshop de música irlandesa, donde aprenderíamos a tocar el recorder, pero al final hubo cambio de planes, y es que la profesora que nos iba a dar la clase, no pudo venir, ya que días antes se puso enferma y estaba en el hospital… En su lugar, nos dirigimos hacia el centro de Dublín donde nos esperaba Conor, que nos llevó a la parada del LUAS. Nos bajamos en la primera parada donde vimos el National Museum of Ireland-Decorative Arts & History, pero no entramos, ya que teníamos que dirigirnos rápidamente a Phoenix Park, un parque enorme a las afueras del centro, lleno de verde, donde algunos tuvieron la suerte de ver ciervos.

Foto de grupo en la fachada del Museo.

Sentados en el Monumento Wellington de Phoenix Park.

Algunos aprovecharon su tiempo libre para jugar al fútbol.

Los ciervos que algunos consiguieron ver muy de cerca.

Antía dándole una zanahoria al ciervo.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

El sábado, en nuestro día libre, decidimos ir a Dundrum Town Centre, el centro comercial más grande de Irlanda, el cual nos recomendaron mucho. Allí nos juntamos sobre las 13:00, comimos y nos estuvimos recorriendo el mall de arriba a abajo paseándonos de tienda en tienda.

Antía creando su peluche: Zero.

El domingo nos tocaba nuestra última gran excursión, esta vez a Glendalough, un pueblo de montaña. Nuestro bus salía sobre las 11:30 de la mañana, así que quedamos a las 11 en la parada. Cogimos el bus junto con Rodrigo, el mismo guía del jueves, listo para enseñarnos bien todo el pueblo, y una hora y media más tarde allí estábamos. Aprovechamos y caminamos por las montañas, visitando los dos lagos principales, que estaban llenos de patos. Pero no teníamos mucho tiempo, ya que a las 16:30 nos salía el bus de vuelta a Dublín.

Todos siguiendo a Rodrigo.

Empezamos la última semana de clases, con un poco de cansancio acumulado, pero con muchas ganas de todas las actividades que nos quedan esta semana!!!

Ya no queda nada!

Un abrazo, Olga <3

Norwich (Ormiston), 02/10/2023: London Calling!

GAL: Boa noite, familias! Xa entramos na recta final! Dúas semanas de experiencias inesquecíbeis que atesouraremos para o resto da nosa vida! Agora, o único que nos queda nesta maratón é marcarnos un sprint final. Para moit@s de nós, esta está a ser a nosa primeira oportunidade de vivir no estranxeiro e de xeito case independente… Mais vos prometemos unha publicación á altura dunha fin de semana tan especial e aquí está, recén saída do forno!

Do sábado temos pouco que vos contar, porque foi o noso día libre e cada unha / un decidiu aproveitalo ao seu gusto. Sabemos que algunhas rapazas do noso grupo querían facerse un pendente, aínda que avisaron ao monitor pola tarde e non lles deu a virada. Supoñemos que irán mañá, despois de pechar a xornada lectiva… Había que descansar para poder facer fronte á súper excursión que tiñamos ao día seguinte e se descansou.

Preparad@s para o prato forte?! … Onte fomos á capital!!! Cantas veces veriamos imaxes de Londres na tele ou en Internet e pensamos: “Algún día estarei eu alí, e todo o que estou a ver na pantalla farase realidade!” … Pois ben, ese día chegou! Chegou e comezou bastante cedo; sobre as 7:30 da mañá, para sermos exact@s. As nosas host families leváronnos até a estación de tren de Norwich e alí coñecimos a Camila, a activity leader encargada de guiarnos a través das diferentes localizacións da nosa ruta londinense. Ela é colombiana, e debeu pensar que, se nos falaba co seu inmaculado American English, iamos crer que non entendía nin papa de español, mais non conseguiu vendernos a moto

Tivemos que coller dous trens á ida e dous á volta, xa que había transbordo en Cambridge; tardamos coma unhas dúas horas e media por traxecto, máis ou menos. Arribamos en Liverpool Street contra as 10:45 e, acto seguido, subímonos á liña amarela do tube (do metro, vaia) en dirección a Westminster. Por certo, que calor facía alí dentro, mimadriña! … Se o nome da parada que vos acabamos de mencionar non vos di nada, cómpre facervos saber que fomos a un dos centros neurálxicos da cidade. Foi saír da estación e ver o Big Ben, as Houses of Parliament e a grande nora de Londres xusto diante dos nosos fociños! E claro, como non podía ser doutro xeito, tivemos unha longa sesión de fotos para asegurármonos de que tod@s @s nos@s seguidoras / seguidores de Instragram soubesen que estabamos alí e que saímos máis guap@s ca Victoria e David Beckham! …

Despois de probar todo tipo de perfís, ángulos, poses e backgrounds, Camila fíxonos ir a pé durante un bo rato, mentres nos explicaba algúns detalles da historia e a configuración administrativa actual da capital. Polo camiño, cadrou que ían facer un troco da garda real e quedamos para ver o momentazo! Queriamos facer parada en Trafalgar Square tamén, un dos recunchos londinenses máis coñecidos e emblemáticos; porén, o acceso estaba restrinxido ao público por mor da celebración dun evento cultural e non quedou máis remedio que vela dende lonxe e marchar… Así que, como xa deran as 13:00, fomos xantar (e descansar) directamente ao St. James Park, un parque de grande colorido e dimensións onde a xente vai a estar de chill…

A comida prestou. Tras estar corenta e cinco minutos de reloxo sentad@s naquela herbiña tan cozy, a dixestión ralentizounos e custou volver á carga. Aínda que nos faltaba un lugar sumamente importante por visitar: o Buckingham Palace; é dicir, a casa da monarquía británica. Tiramos a foto de rigor co suntuoso edificio de fondo, mais non quedamos alí moito tempo; desexabamos ter, como mínimo, unha hora libre para poder ir de compras, e para iso tiñamos que proseguir até o Picadilly Circus, o derradeiro stop do noso percorrido. Levounos un chisco; xa estabamos cans@s de tanto patear. Houbo que atravesar o Green Park enteiro e transitar por unha rúa que, con tanto turista, parecía non ter fin…

Apañamos uns souvenirs para a familia e, sobre as 16:15, iniciamos a viaxe de volta a casa. Entre metros, trens e coches, tardamos algo máis de catro horas en regresar aos nosos fogares. Iso sí, coas mans cheas de agasallos e a memoria ateigada de lembranzas marabillosas!

Hoxe foi un día un tanto anódino. Despois de semellante excursión, ir a clase deixounos un pouco aparvad@s, a dicir verdade. Poder ser que o tempo tamén influira; din que a choiva faite andar a outro ritmo. O caso é que Fabio, o profe portugués do que xa vos temos falado, fixo unha sesión grupal de relaxación e mindfulness con tod@s nós e, ao rematarmos, notabamos como os ollos se nos pechaban sos… Por sorte, a actividade da tarde foi ir xogar aos birlos e, aos poucos lanzamentos, conseguimos espabilar!

Esperamos que este resumo vos axudase a visualizar con palabras e imaxes o que vivimos nestes últimos días e agardámosvos na próxima edición do noso blog para relatarvos o que pase de aquí ao mércores. Xa non queda nada para nos reencontrar! Que teñades unha semana espectacular! 😀

ESP: ¡Buenas noches, familias! ¡Ya hemos entrado en la recta final! ¡Dos semanas de experiencias inolvidables que atesoraremos para el resto de nuestras vidas! Ahora, lo único que nos queda en esta maratón es marcarnos un sprint final. Para much@s de nosotr@s, esta está siendo nuestra primera oportunidad de vivir en el extranjero y casi de forma independiente… Pero os prometimos una publicación a la altura de un fin de semana tan especial y aquí la tenéis, ¡recién salida del horno!

Del sábado poco podemos contaros, porque era nuestro día libre y cada un@ decidió aprovecharlo a su gusto. Sabemos que algunas chicas de nuestro grupo querían hacerse un pendiente, aunque se lo dijeron al monitor por la tarde y no les dio tiempo. Suponemos que irán mañana, después de que acabe la jornada escolar… Tuvimos que descansar para poder afrontar la súper excursión que teníamos al día siguiente, ¡y vaya si lo hicimos!

¡¿Preparad@s para el plato fuerte?! … ¡¡¡Ayer fuimos a la capital!!! Cuántas veces veríamos imágenes de Londres en la televisión o en Internet y pensaríamos: “¡Un día estaré allí y todo lo que estoy viendo en la pantalla se hará realidad!” … Pues bien, ¡ese día llegó! Llegó y empezó bastante temprano; sobre las 7:30 de la mañana, para ser exactos. Nuestras host families nos llevaron a la estación de tren de Norwich y allí conocimos a Camila, la activity leader encargada de guiarnos por las diferentes localizaciones de nuestra ruta londinense. Ella es colombiana, y debió pensar que, si nos hablaba con su impecable American English, nos íbamos a creer que no entendía ni papa de español, pero no consiguió vendernos la moto

Tuvimos que coger dos trenes de ida y dos de vuelta, ya que hubo transbordo en Cambridge; cada trayecto nos llevó unas dos horas y media, más o menos. Llegamos a Liverpool Street sobre las 10:45 y, acto seguido, nos subimos a la línea amarilla del tube (del metro, vaya) en dirección a Westminster. Por cierto, ¡qué calor hacía allí dentro, madre mía! … Si el nombre de la parada que acabamos de mencionar no os dice nada, debéis saber que nos dirigimos a uno de los centros neurálgicos de la ciudad. ¡Fue salir de la estación y ver el Big Ben, las Houses of Parliament y la gran noria de Londres justo en frente de nuestras narices! Y por supuesto, como no podía ser de otra manera, ¡tuvimos una larga sesión de fotos para que tod@s nuestr@s seguidoras / seguidores de Instagram supieran que estábamos allí y que salimos más guap@s que Victoria y David Beckham! …

Después de haber probado todo tipo de perfiles, ángulos, poses y backgrounds, Camila nos hizo ir a pie durante un buen rato, mientras nos explicaba algunos detalles de la historia y la configuración administrativa actual de la capital. Por el camino, vimos que se iba a producir un cambio de guardia real, ¡y nos quedamos para ver el momentazo! Queríamos hacer parada en Trafalgar Square también, uno de los rincones más conocidos y emblemáticos de Londres; sin embargo, el acceso estaba restringido al público por la celebración de un evento cultural y no nos quedó más remedio que verlo desde lejos e irnos… Así que, como ya habían dado las 13:00, nos fuimos directos a almorzar (y a descansar) al St. James Park, un parque de gran colorido y dimensiones donde la gente va a estar de chill

La comida nos sentó muy bien. Después de cuarenta y cinco minutos de reloj sentad@s en esa hierba tan cozy, la digestión nos ralentizó y nos costó volver a la carga. Aunque nos faltaba un lugar sumamente importante por visitar: el Buckingham Palace; es decir, la residencia de la monarquía británica. Nos sacamos la foto de rigor con el suntuoso edificio al fondo, pero no nos quedamos allí mucho tiempo; deseábamos tener, como mínimo, una hora libre para ir de compras, y para ello teníamos que proseguir hasta Picadilly Circus, el último stop de nuestra ruta. Nos llevó lo suyo; ya estábamos cansad@s ​​de tanto patear. Tuvimos que atravesar todo el Green Park y transitar por una calle que, con tantos turistas, parecía no tener fin…

Nos hicimos con algunos souvenirs para la familia y, sobre las 16:15, emprendimos el camino de vuelta a casa. Entre metros, trenes y coches, tardamos algo más de cuatro horas en regresar a nuestros hogares. Eso sí, ¡con las manos llenas de regalos y la memoria abarrotada de recuerdos maravillosos!

Hoy ha sido un día un tanto anodino. Después de semejante excursión, ir a clase nos ha dejado un poco atontad@s, a decir verdad. Puede ser que el tiempo también influya; dicen que la lluvia te hace funcionar a otro ritmo. El caso es que Fabio, el profe portugués del que ya os hemos hablado, hizo una sesión grupal de relajación y mindfulness con tod@s nosotr@s y, al terminar, notábamos cómo nuestros ojos se cerraban solos… Por suerte, la actividad de la tarde ha sido ir a jugar a los bolos y, tras sólo unos tiros, ¡conseguimos despertar!

Deseamos que este resumen os haya ayudado a visualizar con palabras e imágenes lo que hemos vivido en estos últimos días y os esperamos en la próxima edición de nuestro blog para contaros lo que pase de aquí al miércoles. ¡Ya no queda nada para reencontrarnos! ¡Que tengáis una semana espectacular! 😀

ENG: Good evening, dear families! We have already entered the final lap! Two weeks of unforgettable experiences we will treasure for the rest of our lives! Now, the only thing left to be done in this marathon is the last sprint. For many of us, this is being our first opportunity to live abroad and almost independently… But we promised you a post worthy of such a special weekend and here you have it!

We cannot tell you much about Saturday, because it was our day off and everyone decided to spend it as they desired. We know some girls in the group wanted to get an earring, although they asked our group leader in the afternoon and didn’t have time for it. We assume they will go tomorrow, after the school day ends… We had to rest to be able to face the super excursion we had the next day, and boy did we!

Are you ready for the main course?! …Yesterday we went to the capital!!! How many times would we see images of London on the telly or on the Internet and think: “One day I will be there and everything I am watching on the screen will come true!” …Well, that day came! It came and started quite early; by 7:30 in the morning, to be exact. Our host families took us to Norwich train station and there we met Camila, the activity leader in charge of guiding us through the different locations on our London route. She is Colombian, and she must have thought that, if she spoke to us with her impeccable American English, we would believe she did not understand a word of Spanish, but she could not fool us…

We had to take two trains out and two back, as there was a transfer in Cambridge; each trip took us about two and a half hours, more or less. We arrived at Liverpool Street by 10:45 and, immediately afterwards, we got on the yellow line of the tube heading to Westminster. By the way, it was so hot in there, my goodness! …If the name of the stop we just mentioned does not say anything to you, you should know that we went to the very core of the city. We just got out of the station and saw the Big Ben, the Houses of Parliament and the Big Wheel right before our eyes! And of course, we had a long photo shoot so that all of our Instagram followers knew that we were there and that we looked better than Victoria and David Beckham! (How could it be otherwise?!)…

After having tried all sorts of angles, poses and backgrounds, Camila made us walk for a long time, while she explained some details about the history and the current administrative state of the capital. Along the way, we saw that a change in the royal guard was going to take place, so we stayed to witness it! We also wanted to stop at Trafalgar Square, one of the best-known and most emblematic places in London; however, access was restricted to the public due to the celebration of a cultural event and we had no choice but to see it from afar and leave… So, as it was 13:00 already, we went straight to St. James Park in order to have lunch (and rest), a very colorful and large park where people go to chill…

The food was so satisfying. After forty-five minutes of sitting on that cozy grass, our digestion slowed us down and we had a hard time getting back in business. Although we were missing an extremely important spot: Buckingham Palace; that is, the house of the British monarchy. We took the must-take picture with the sumptuous building in the background, but we did not stay there for long; we wanted to have, at least, one hour to go shopping alone, and, in order to get so, we had to keep going to Picadilly Circus, the last stop on our itinerary. It took us a minute; we were already exhausted of walking so much. We had to cross the entire Green Park and get to the end of a street that was packed with tourists and seemed not to have an end…

We grabbed some souvenirs for our families and, by 16:15, we started our trip back home. Considering all the cars, trains and underground we used to go to London, it took us a little more than four hours to be back in town. Our hands were full of gifts and our minds full of wonderful memories though!

Today has been somewhat uneventful. After such an excursion, going to class has felt a bit out of place, truth be told. It may be that the weather has got an impact on us as well; they say rain makes you function at a different pace. The fact is that Fabio, the Portuguese teacher we have already told you about, did a mindfulness session with all of us and, by the end of it, we noticed how our eyes shut on their own… Luckily, the activity programmed for this afternoon was bowling and, after just a few strikes, we managed to wake up!

We hope this summary has helped you visualize with words and images what we have recently experienced and we look forward to seeing you in following editions of our blog to tell you about whatever happens from now on. The reunion is just around the corner! Have a spectacular week! 😀