Carlisle – 08, 09/10 – Mucha física, baile y yoga

¡Hola familias!

Estos dos últimos días los chicos han hecho cosas impresionantes en sus actividades de la tarde, pero solo lo sabréis si os quedáis en el blog👀.

Después de almuerzo del martes, las chicas echaron unas partidas de futbolín en la games room antes de irnos todas la clase de física de Mr. Littler.

Allí propuso un reto arquitectónico al grupo: montar una torre de espaguetis🍝 con las siguientes características:

  • Que se sujetara por si sola
  • Que tuviera una altura mínima de 40 cm
  • Si fuera posible, con el menor número de espaguetis
  • Un buen diseño
  • La más barata
  • Y que fuera capaz de sujetar una bola de golf⛳️.

¿A qué se refiere con “la más barata”? Pues además de tener que construir las torres por grupos de 4, debían “comprar” en las “tiendas” de 4 estudiantes del internado los materiales para montarla y estos eran: cola caliente (o mejor dicho, “las soldaduras”), espaguetis y celo. ¡Pero no os creáis que estos materiales eran baratos! Los espaguetis de por si ya costaban £100 LA UNIDAD🤑😱❗️.

Los 5 grupos se pusieron manos a la obra empezando a dar ideas de diseño para sus torres. Luego fueron comprando los materiales necesarios para montar a medida que lo iban necesitando. Todo esto les llevó 2 horas y 3 de los 5 grupos lograros que sus torres sujetara la bola golf en la cima (alguna necesitó un poco de blu tack pero esto no os lo conté yo🤐). De todas maneras, se esforzaron mucho y lo hicieron todos genial🤓.

Después de haber gastado energía mental, tuvimos una mini sesión de cine🎬 y vimos un poquito de Early Man, una película de los mismos creadores de Wallace and Gromit, los míticos dibujos ingleses de plastilina de un hombre y un perro que seguro que todos conocéis.

Las actividades de ayer fueron un mix de movimiento y relajación. Primero tuvieron clase de drama (lo que viene siendo artes escénicas) ¡y la profe los puso a todos a bailar!💃🏻🕺🏻

Primero calentaron para que nadie se lesionara, y luego la profe les enseñó unos pasos básicos para que se soltaran un poco. Al final los chicos acabaron bailando Thriller, una de las canciones más conocidas del rey del pop, Michael Jackson, delante del propio director del internado. He de decir que lo han hecho genial y dejo las palabras literales que dijo la profe “You’re the best group I’ve ever had!” ¡Enhorabuena chicos!👏🏼

La profesora también les propuso diseñar el vestuario en el caso de que tuvieran que ser los bailarines del propio Michael Jackson en el videoclip de esta canción y los chicos demostraron sus capacidades artísticas y creativas🎨.

La segunda actividad del día fue yoga🧘🏻, una clase de relajación y meditación antes de la cena. Cada uno tenía su propia esterilla y la profe les dirigió en unos ejercicios de estiramiento y flexibilidad antes de guiarlos en una meditación que hizo dormir a más de uno😴.

¡Y así estamos en Lime House School! Estoy segura que no os queréis perder nada de lo que están haciendo los chiquillos, ¡así que nos vemos en el próximo blog👩🏻‍💻!

Un abrazo,

Inara✨

 

Chatham – St. John Fisher (21 Sept. – 12 Oct.) Días 8 y 9

Hooooola hola!!!! 😁

Hoy de narradores tenemos a… 🥁🥁🥁🥁🥁🥁RUI Y DANI 👏🏻🥳🎉 (los últimos que quedaban por narrar!!!).

El martes 8 de octubre continuamos con nuestra segunda semana de clases 🙇🏼‍♂️. La mañana fue igual que todas, con clases suuuuuuuper interesantes🤭 en las que obviamente estamos atent@s en todas 😃. Por la tarde volvimos a participar en netball, una actividad extra escolar (aquí lo llaman “clubs”); nos lo pasamos muy bien🏀. Después fuimos andando🚶‍♀️ hasta el castillo🏰 de Rochester,  donde nos dieron tiempo libre hasta las seis. Nos vinieron a recoger nuestras familias y cada un@ se fue para su casa🏡. Nosotros cenamos y así acabó nuestro día😃.

El miércoles 9 fuimos al cole📚 como de costumbre, pero salimos a la 1 de la tarde en vez de a las 3.15, ya que tocaba peli🍿. Caminamos tod@s en grupo un ratito🚶‍♀️para ir hasta el shopping center🛍️ donde estaban los cines. Tuvimos un poco de tiempo libre antes de entrar para poder comprar algo de picar🍪🍭. Después ya entramos a ver la peli… BEETLEJUICE👻; una comedia fantástica. A algun@s les gustó más que a otr@s 😹, pero lo pasamos bien! Cuando acabó tuvimos otro ratito de tiempo libre hasta que vinieron a buscarnos las familias🧑‍🧑‍🧒.

Así acaba nuestro blog de hoy… el penúltimo ya 🤦🏼‍♀️🤦🏼‍♀️😪😪. Un beso a tod@s, ya no queda nada para veros! 

Como siempre, dejadnos algún comentario… 🙊 un beso !!!😘😘😘

 

Eastbourne – 9 Oct – Hastings half day trip

Hello everybody!!!

Mérecores 9

Today it’s not our day (hoxe non é o noso día).

Eva comezou o día queixándose de que non lle gustou a entrada do blog anterior, non  lle causou gracia, menos mal que a Laura si.

Martina Rodriguez e Diana parece ser que causan envexa na súa clase, con toda a razón “dicen que los mejores perfumes vienen en frasco pequeño, al igual que los más mortíferos venenos”, agora entendo o porque van rodeadas pola crème de la crème.

Celia está feliz na súa casa pero non quita que veña a queixarse que lle faltan prendas da súa colección de verán…(uns sí e outros non).

Debido á saída a Hastings rematamos as clases ás 12.30, unha hora antes, pero entre ir a recoller o bocata para a comida, e cambiarse o uniforme por roupa máis cómoda sairíamos ás 13h. Si sí, hoxe que saen antes estaban máis famelicos que outros días, malamente sairan pola porta e xa tiñan a metade os bocatas comidos e dixeridos.

Para a esta tarde e a de mañá temos monitora nova en ausencia de Nick, chámase Leila, ao igual que Nick ten un bo paso. pero o grupo está máis cortado por aquilo da confianza, e claro acaban acudindo a Marcos.

Sinceramente da visita a Hastings o máis salientable as viaxes de ida e volta.

A ida. Por protección da identidade de esta rapaza do grupo non podemos decir quen é, pero despois de dous días de clase ten definido que o seu crash é Barney. Para sorpresa doutra rapaza coñeceu o seu prototipo de rapaz ideal, iso sí non ten idea que como se chama, cree que Samuel, pero polo de agora o chama mi morenito.

Celia e Diego. Un amor imposible Diego ten a cabeza noutro lado.

A volta. Se ben tiñamos que coller o tren dás 17.30h tivemos que coller o seguinte ás 18.00h xa que o primeiro deunos un plantón, total para darnos máis cotilleos. A futura moza de Marcos por medio dun xogo (darlle ao anel da lata de refresco para diante e atrás ata que se rompa) vai a comezar por T.  Chegamos á conclusión que a pesar das poucas posibilidades de que o anel aguante tanto a romperse Sara, Tomé, Uxía e Xonxa aínda teñen posibilidades de ser o e as futuras de algunha persoa.

 

No viaxe de volta a pobre de Noa torturárona un pouco entre as compañeiras, ata tal punto que non se sabía se estaba a reír ou chorar.

Respecto a Hastings, a visita consistiu en ir á East Hill (outeiro), hoxe non estaban motivadas debe de ser que aunque o negan son capaces de seguir a Nick ata o infinito e máis alá. Na volta ao centro de Hastings destacamos esta superparada na que a gran maioría deixou os seus aforros na xeladería.

Laura: “¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?”

P.D. Calquer parecido con persoas reais ou con feitos reais é pura coincidencia.

 

Miércoles 9

Today it’s not our day (hoxe non é o noso día).

Eva comenzó el día quejándose de que no le gustó la entrada dle blog anterior, no le causó gracia, menos mal que a Laura sí.

 

Martina Rodríguez y Diana parece ser que causan envidia en su clase, con toda la razón “dicen que los mejores perfumes vienen en frasco pequeño, al igual que los más mortíferos venenos”, ahora entiendo el porque van rodeadas por la crème de la crème.

Celia está feliz en su casa pero no quita que venga a quejarse que le faltan prendas de su colección de verán…(unos sí y otros no).

Debido a la salida a Hastings acabamos las clases a las 12.30, una hora antes, pero entre ir a recoger el bocata para a comida, y cambiarse el uniforme por ropa más cómoda salimos a las 13h. Si sí, hoy que salen antes estaban más hambrientas que otros días, malamente salieron por la puerta y ya tenían la mitad de los bocadillos comidos y digeridos.

Para esta tarde y la de mañana tenemos monitora nueva en ausencia de Nick, se llama Leila, al igual que Nick tiene un buen paso. pero el grupo está más cortado por aquello de la confianza, y claro acaban acudiendo a Marcos.

Sinceramente de la visita a Hastings lo más salientable las viajes de ida y volta.

La ida. Por protección de la identidad de esta chica del grupo no podemos decir quien es, pero después de dos días de clase tiene definido que su crash es Barney. Para sorpresa de otra chica conoció a su prototipo de chico ideal, eso sí, no tiene idea de como se llama, cree que Samuel, pero por lo de ahora lo llama mi morenito.

La vuelta. Si bien teníamos que coger el tren de las 17.30h tuvimos que coger el siguiente a las 18.00h ya que el primero nos dio un plantón, total para darnos más cotilleos. La futura chica de Marcos por medio de un juego(darle al anillo de la lata de refresco para delate y atrás hasta que se rompa) va a comenzar por T.  Llegamos a la conclusión que a pesar de las pocas posibilidades de que el anillo aguante tanto a romperse Sara, Tomé, Uxía y Xonxa aún tienen posibilidades de ser el y las futuras de alguna persona.

En el viaje de vuelta la pobre de Noa la torturaron un poco entre las compañeras, hasta tal punto que non sabía se estaba a reír o llorar.

Respecto a Hastings, la visita consistió en ir á East Hill (colina), hoy no estaban motivadas debe de ser que aunque lo niegan son capaces de seguir a Nick hasta el infinito y más allá. En la vuelta al centro de Hastings destacamos esta superparada en la que la gran mayoría dejó sus ahorros en la heladería.

Laura: “¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?”

P.D. Cualquier parecido con personas reales o con hechos reales es pura coincidencia.

 

días 8 e 9 – St Joseph College Ipswich

Olaaaa familias 🙂 somos Laura e Lucía de novo polo blog para contarvos como van as cousas polo cole!

Recuperámonos da fin de semana e polo tanto volta aos horarios de clase… Aínda que o martes tivemos algunha que outra sorpresa durante á hora de comer xa que, Xabela, Nico e Martiño deron un pequeno concerto diante dos seus compañeiros, profesores e algún que outro alumno do cole

Martiño, Nico e Martín antes do concerto

concerto na chapell

Pola tarde redactaron con moito cariño un par de cousas que con suerte chegan a vigo sanas e salvas nun sobrecito dedicado… Letter writing non sonaba moi apetecible pero cando sexan maiores e podan ler o que escribiron estando no pili será un recordo bonito 🙂

Martiño pensante

Carlos pensante

sorpresa

Para acabar o día na cena anunciaron que para esta fin de semana habería un pequeno concurso de decoración de calabazas por halloween con premios para os e as gañadores e os segundo posto…xa vos iremos pasando as fotos…

Hoxe foi un día completito tamén, un día máis a clase e de uniforme que xa estamos afeitos e tan contentos.

Tiveron clase pola mañá pero tamén tiveron sorte e saltaron as últimas horas xa que o equipo de rugby do cole xogaba hoxe e alí estábamos todos de afición!

Por último tocaba visita ao súper para reponer a mercancía personal, que o de cenar ás 17:30  se nos complica e logo temos fame e non pode ser.

Saldrán no próximo vídeo de MrBeast

MrBeast employees pt2

Ate aquí o blog de hoxe ☺️ esperamos que estedes todos ben por casa, que sabemos das noticias do temporal… Bicos e abrazos para todos e pasarémonos por aquí o para seguir contando as nosas aventuras 🥰

Primeros días en Hazeley

¡¡Hola hola, familia!! <3 <3 <3 cómo está yendo esta semana por ahora? Espero que estéis disfrutando y descansando 🙂

Por aquí estamos a miércoles, ya por la tarde. Estamos ahora mismo en la clase de las afternoon activities (es decir, la actividad que empezamos una vez termina el horario escolar). Stephanie, nuestra estudiante local hoy, está con ellxs haciendo un juego de trivial con preguntas sobre Inglaterra y de cultura general. Nuestrxs pequeñxs seres de luz están muy alborotadxs hoy jajajajajajaj y no me extraña. Demasiadas horas metidxs en una clase, sentadxs en una silla. El ser humano no está hecho para la vida sedentaria que nos han dicho que tenemos que tener. Para reflexionar, ahí lo dejo.

Estamos teniendo algunos contratiempos en Hazeley. Lxs chavales del instituto aquí están en plena semana de exámenes, por lo que algunas de las clases a los que vuestrxs hijxs deberían estar asistiendo… pues se están quedando conmigo en el aula libre. El resto de clases están yendo bien, de aprobado. Ni sobresaliente ni notable, bien. Algunxs se aburren porque no entienden la asignatura, o se pierden con el idioma. Lo normal, al fin y al cabo. También se aburren que te cagas en la mayoría de sus clases del instituto en España. Yo les digo que, bueno, al final solo van a estar aquí dos semanas. No podemos pretender que sigan unas clases que no tienen normalmente. Que lo que sí pueden hacer es aprovechar esta experiencia para mejorar su oído con el inglés, e ir avanzando con su nivel de comprensión del idioma. Que de verdad hagan el esfuerzo de entender la lengua y preguntar lo que no entiendan, que le planten cara a su vergüenza, que nadie nace sabiendo. Son valientes ya solo por estar aquí, ojalá algún día puedan ver el valor que tiene eso y cómo no todo el mundo se atreve a hacer lo que están haciendo ellxs.

Y sobre su poco entusiasmo con las clases… solo puedo deciros que yo les entiendo. Les entiendo perfectamente. Deberían y podrían estar aprendiendo tantas cosas interesantes y útiles para la vida… en lugar de eso, el sistema es el que es. Les enseñamos cosas que no van a utilizar jamás, la mayoría del tiempo sacado de contexto y sin adaptarlo a sus tiempos. ¿Qué pretendemos? ¿Qué les pedimos que hagan exactamente? Había hoy un grupo que estudiaba a Shakespeare en la clase de Literatura. Igual que cuando nos meten a Cervantes con calzador, ¿qué vamos a entender cuando tenemos 15 años? ¿Qué vamos a entender, en castellano (o inglés) antiguo, y sin que nos cuenten el contexto social? ¿Si nos cuentan la teoría aburrida y nos obligan a memorizarla sin sentido? ¿Si no intentamos transmitir todo ese conocimiento haciéndolo interesante para ellxs? Me encantaría contaros que les están apasionando las clases pero os estaría mintiendo, y no lo voy a hacer. No está pasando, igual que no pasa con la gran mayoría de clases a las que tienen que asistir desde que tienen entre 3 y 6 años.

Lo que sí les está apasionando es la novedad, estar en un nuevo ambiente, conocer gente nueva tan distinta a ellxs. Muchxs me han hecho comentarios sobre lo impresionadxs que están con la diversidad cultural, racial y religiosa con la que se están encontrando. Creo que os lo contaba en uno de los blogs anteriores… qué importante salir de nuestra zona de confort y darnos cuenta de que lo que consideramos normal es únicamente normal para nosotrxs, porque nos hemos criado ahí. Pero el mundo es enorme, está lleno de todo tipo de personas en todos los sentidos. Somos muy diferentes, y a la vez no tanto. Sigue habiendo personas buenas que se acercan a ellxs con bondad, ofreciéndoles ayuda, guíandoles por los pasillos hasta sus clases e incluso aprendiendo algunas palabras en castellano. Por lo que he podido ver (que no es todo, porque no puedo estar con ellxs en sus clases), estas son la mayoría de las personas. Por lo que me cuentan, también hay otras que intentan vacilarles. Encontraremos estas personas allá a donde vayamos, por desgracia. Esas personas no son felices, y hacer de menos a otrxs es su única forma de hacerse valer. También hay algunos chicos haciéndoles comentarios inapropiados a nuestras chicas. Lo que tenemos que aguantar las mujeres, joder. Y, a la vez, cuánto lo siento por todas esas personas, qué horror ser ellxs. Estoy intentando darles herramientas a todxs nuestrxs mini seres de luz para que puedan poner sus límites sin entrar en el juego.

Y, por supuesto, con la edad que tienen, está habiendo mucho ligoteo. Muchas miraditas, mucho “me gusta el buddy de no sé quién” o “la chica de mi clase X es guapísima”, muchxs personas acercándose a conocerles por la amistad y lo que pueda surgir. Lo normal en la adolescencia, vaya. Me estoy riendo mucho y me está encantando tener conversaciones con ellxs sobre lo que me quieren ir contando. Yo también les cuento algunos de mis chismes, me parece lo justo. Como creo que os contaba en el blog anterior, las relaciones son una calle de doble sentido. Y, si al final conectamos y nos lo pasamos bien, es porque podemos compartir y mostrarnos vulnerables de alguna manera. Aprendo tanto con ellxs, de verdad… conforme crecemos nos alejamos de nuestra esencia, y tener la oportunidad de vivir esta experiencia y generar esta burbuja de confianza en la que ellxs me recuerdan lo que es vivir y yo les puedo aportar algo de cabeza desde mi experiencia… no tiene precio.

Como siempre, gracias una vez más por hacer que esto sea posible. Llegamos casi a la mitad de la experiencia (o ya la mitad, la verdad es que no lo sé y no lo voy a contar porque cuando vaya llegando el final me empezaré a poner triste) y solo puedo deciros que lo estamos disfrutando y estamos aprendiendo cada día lxs unxs de lxs otrxs. Lo que queda se va a pasar volando, igual que lo que ya hemos vivido. Esperemos que con algo más de orden en Hazeley y no tanto bello caos jajajajajaj ¡necesitamos el equilibrio de ambos para estar en paz! Vamos solventando las incidencias del día a día con éxito y seguimos vivxs y felices, ¡que no es poco!

Feliz, hoy algo cansada, y siempre muy orgullosa de todo nuestro grupo, me despido hasta el viernes <3 ¡os deseo un estupendo cierre de semana! Os sigo contando pronto. ¡Mucho mucho amor desde Milton Keynes!

08/10/2024 Full Integration & Arts and Crafts

Good morning families!

Vamos acostumbrándonos casi sin darnos cuenta a la rutina británica. Notamos ciertos detalles como que amanece más temprano (persianas 404 “Not Found” xD), cruzamos las calles fijándonos en el lado correcto y hasta algunos estamos probando té.

Destacaron weather forecast, biología con el funcionamiento del sistema nervioso así como essay con preguntas y análisis grupal; para terminar con fundamentos del rugby y practicarlo.

Estaríamos encantados de mostraros a nuestros nuevos amigos del cole aunque están sometidos a GDPR Safeguarding Rules.

Alcanzamos la actividad Arts & Crafts de la tarde como un premio tras otra larga jornada de aprendizaje en un ambiente multicultural. En esta ocasión, consistió en diseñar nuestras propias camisetas de fútbol en el aula de arte ya que el miércoles luciremos las equipaciones. Mirad que artistas!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

El miércoles en Carshalton Boys College transcurrió cargado de conocimientos y nuevas habilidades. Se está notando mejoras en English speaking skills. Congratulations guys!

Sobresalieron en un debate sobre la obra de William Shakespeare y mostraron interés en ciertos juegos tradicionales.

La actividad de la tarde fue la continuación del diseño de las camisetas (ejercicio de team building ó trabajo en equipo) para posteriormente formar dos equipos disfrutando de pedazo de equipaciones en el campo de fútbol de césped artificial del cole.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

It is raining cats and dogs!

 

Darío Corbacho

 

 

Lluvia, mejillones y búsqueda del tesoro

Lunes y martes estuvieron llenos de sorpresas, aunque el clima no siempre estuvo a nuestro favor. Ambos días comenzamos con las clases por la mañana en West Exe School, donde los chicos siguen adaptándose y aprovechando la dinámica educativa tan moderna y práctica. La rutina de asistir al colegio nos mantiene ocupados por la mañana, y aunque madrugar no siempre es fácil, ya estamos más que acostumbrados. Las clases siguen siendo increíblemente dinámicas, y la energía de los estudiantes es contagiosa.

El lunes por la tarde, el plan original era visitar la Costa Jurásica, uno de los tesoros naturales de la región de Devon. Esta costa es Patrimonio de la Humanidad por la UNESCO, famosa por sus espectaculares acantilados y playas, que guardan fósiles y vestigios de eras geológicas pasadas. Sin embargo, la lluvia nos jugó una mala pasada, y no pudimos llevar a cabo esta excursión.

En lugar de la excursión, nos dirigimos al bar The Grove, justo frente a la playa de Exmouth, para una degustación de mejillones. Esta fue una oportunidad perfecta para disfrutar de una de las especialidades locales de Devon. Los mejillones frescos, cocinados al estilo tradicional con un toque de mantequilla, ajo y vino blanco, son un manjar muy popular en la región – por supuesto acompañados de pan crujiente. The Grove es uno de esos lugares que combina lo mejor de la comida con vistas inigualables al mar, y aunque el clima no acompañaba del todo, la comida definitivamente lo compensó.

El martes por la tarde, las cosas se pusieron aún más interesantes con una divertida búsqueda del tesoro en el museo de Exmouth. El museo es pequeño pero encantador, lleno de historia local y objetos curiosos que cuentan la evolución de la ciudad y su conexión con el mar. La búsqueda fue una excelente manera de mantenernos activos, aprendiendo y compitiendo en equipo. Los ganadores fueron dos grandes detectives: Nicolás Albertos y Nicolás Vázquez, quienes demostraron que tienen ojo para los detalles y mucha astucia.

Nos seguimos leyendo, ya falta poco para reencontrarnos!

Rochester – Strood Academy (días 18 y 19)

Welcome back familias!!🌻

Hoy aparece mamá petit por aquí (yo vaya jajaja) para actualizaros sobre estos días. Como veréis, ya todos han pasado por el blog y han dejado su huella así que estos dos últimos ya solo tendrán mi versión🥲.

Ayer martes, tocó otra mañana rutinaria. Por la mañana estuvieron en el cole, fueron a clase y… tuve la gran suerte de que durante 1 hora me acompañasen en la oficina Adriana, Adrian, Jorge y Miguel!!!! 🤩 Pero podéis estar tranquilos, no fue por nada negativo jajajaja solo hubo un overbooking en una clase y me pidieron, por favor, si no me importaba tenerlos conmigo. Al acabar el cole, nos fuimos a Rochester para hacer la actividad del día. Aprovechando que dejó de llover, hicimos una jornada de deporte en equipo: atrapa la bandera y un pañuelito. Que como podréis ver por el grupo, a alguno le gustó el suelo demasiado 😂😂😂. Mención especial a nuestro petit Berto o “susiño”, que sin duda fue el MVP de la actividad 🥇🎖️. Al poco tiempo, apareció el grupo de María y ya les dimos su amado free time para que pudiesen jugar al futbol o comprar comida, actividades favoritas por excelencia 🤭🤭.

Hoy por la mañana tocaba día corto, ya que Strood Academy acaba pronto los miércoles🥰. Como novedad, en el instituto nos pidieron un pequeño resumen sobre qué nos había llamado la atención del sistema del cole y/o educativo para subirlo a sus redes sociales. Asi que si estos petits se hacen famosos, ya sabeis por qué es⭐️.

Al acabar, nos fuimos los dos grupos al Dockside de Chatham porque hoy tocaba… 🎥CINE🎞️🍿. Vimos todos juntos la peli de “Beetlejuice” y, aunque en las fotos se nos ve muy abajo, tuvimos la suerte de tener toda la sala para nosotros y tardamos muuuuy poco en cambiarnos a las butacas de arriba 👀. No nos vamos a engañar, alguna persona aprovechó para retomar tradiciones españolas y se echó una buena siesta😴. Una vez finalizada la peli, tuvieron un ratito de su amado free time y a las 18:30 los recogieron las familias para ya cenar y descansar.

Bueno familias, esto se acaba!! El viernes volveré por aquí con, oficialmente, el último blog de esta gran aventura por tierras inglesas 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿Mientras tanto, me despido un día más y espero vuestros comentarios🥰.

Att: la moni(tora) favorita 🫶🏻

O noso momento máis “quirky” (Liverpool Life Sciences – UTC)

As clases continúan no Liverpool Life Sciences e cada día que pasa novas sorpresas acontecen.

Onte fumos de excursión ao Maritime museum de Liverpool, onde grazas ao noso guía, Daniel, fixemos unha competición de preguntas sobre o Lusitania e o Titanic. Os gañadores (Roi, Ana, Sara, Adela e Sofía) puideron disfrutar duns increíbles bombóns coma premio.

Hoxe tocou visita ao “Quirky Quarter”, sen dúbida a visita favorita do grupo ata o momento. Aquí, a través de ilusións ópticas e actividades interactivas, puidemos disfrutar dun bo rato todos xuntos e descansar das clases.

 

Versión en castellano:

Las clases continúan en el Liverpool Life Sciences y cada día que pasa nuevas sorpresas acontecen.

Ayer fuimos de excursión al Maritime Museum de Liverpool, donde gracias a nuestro guía, Daniel, hicimos una competición de preguntas sobre lo Lusitania y el Titanic. Los ganadores (Roi, Ana, Sara, Adela y Sofía) pudieron disfrutar de unos increíbles bombóns como premio.

Hoy tocó visita al “Quirky Quarter”, sin duda la visita favorita del grupo hasta el momento. Aquí, a través de ilusiones ópticas y actividades interactivas, pudimos disfrutar de un bueno ratón todos juntos y descansar de las clases.

Building Team games, burguer chips and english games!

Hola Familias!

El tiempo irlandés se está portando bastante bien, en algún momento del día siempre sale el sol pero es cierto que las temperaturas bajas se empiezan a notar pero llueve principalmente por las noches así que no nos quejamos.

El martes, así como el lunes, tuvimos las clases en el horario completo. Al salir tuvimos como actividad Bulding Team Games con John, la verdad es que se lo pasaron en grande y acabaron enseñándole algún que otro juego para John. Adrienne nos regaló por segunda veces patatillas típicas irlandesas (las hay incluso con sabor a burguer) y cajas de minichocolatinas.

El miércoles otro día rutinario más con las clases, de momento la que más llama la atención es irlandés porque no entienden absolutamente nada jajaja pero nos han comentado que esto mismo incluso les sucede a los propios/as irlandeses/as. Después del colegio tuvimos clase de inglés con Ciara basado en juegos!

And for now… That’s all Folks!