LONDONDERRY/DERRY – Presentación monitora, octubre 2023

¡Hola familias! Soy Antía, la monitora que acompañará al grupo al destino Londonderry/Derry en este mes de octubre.

Aunque en las próximas 3 semanas tendremos tiempo de conocernos, os cuento un poquito sobre mí. Como yo también soy de Vigo, al igual que vosotros, pude disfrutar de mi edición de este mismo programa años atrás. Es por ello que si vais con ganas e ilusión, participáis positivamente en las actividades que se os proponen y seguís las indicaciones que se os pautan, os puedo garantizar, por experiencia propia, que esta aventura la recodaréis siempre con mucho cariño. Como podéis deducir, viajar y aprender idiomas son dos cosas que me encantan, por lo que ya os iré dando mis mejores consejos para que os podáis mover y comunicar lo mejor posible estando en el extranjero.

Como vuestra futura monitora solo os puedo decir que voy a pone todo lo que esté de mi mano para que esta experiencia sea de 10 y que cualquier duda o inquietud que tengáis me la podéis comunicar. ¡Y os aseguro que con una buena actitud lo podremos pasar genial!

A modo de recordatorio, por favor, antes de presentaros en el punto de encuentro este viernes revisad que lleváis toda la documentación y medicación (aquellos que la necesitéis). Es mejor evitar sustos de última hora.

No me quiero extender mucho más, solo deciros que dejéis los miedos en casa, que 3 semanas se pasan volando, y que vayáis con muchas ganas de aprender y disfrutar.

¡Nos vemos el viernes!

Antía.

Presentación monitor — SWORDS, OCT ’23

¡Muy buenas, familias!

Me presento: Soy Iago y voy a ser el monitor del grupo destinado a Castlefarm, Swords para esta edición de octubre. (De aquí en adelante: SWORDS OCT).

Para que me conozcáis mejor os dejo un breve párrafo a modo de presentación:

Tengo 25 años, soy profesor de inglés y hablo varios idiomas. Soy de Ourense pero he vivido en Vigo (primero cerca de Porta do Sol, luego en la zona de Povisa y también al lado de la avda. Castelao). Me encanta viajar y conocer otros lugares, también a través de la lectura, y soy muy fan de meterme por caminos desconocidos cuando voy a pasear por el monte. De vez en cuando, me gusta jugar a la diana con mis amigos. ¿Algún intrépido o intrépida por aquí que quiera retarme?

Aprovechando que escribo esta entrada os comento un par de cositas. Les recomiendo a los padres y a las madres que hagan una especie de botiquín de primeros auxilios para los chavales con medicamentos (también tiritas, cremas o lo que consideréis necesario). Si traéis de casa dos pastillas de ibuprofeno, dos de paracetamol, algunos probióticos, algunos relajantes musculares, pastillas para chupar y aliviar el dolor de garganta (tipo lizipaína), MEJOR QUE MEJOR. En verdad, cualquier cosa que penséis que les pueda hacer falta a vuestros/as hijos/as. Vosotros los conocéis mejor que nadie y ya os podéis imaginar cómo salvarlos de un apuro. Puede parecer una tontería, pero esas cosas igual no las consiguen en Irlanda por ser menores de edad, por no tener receta o no estar dados de alta en el sistema de salud, etc. Yo en mis viajes sigo este método, y por eso lo expongo aquí. Más vale prevenir que curar. De todas formas, no os sintáis forzados/as a hacerlo: es una recomendación.

Ahora bien, si vuestros/as hijos/as toman alguna medicación especial de modo recurrente o están con algún tipo de tratamiento, aseguraos de que lo lleven, y de que lleven suficiente cantidad, y de que lo coloquen en su mochila y nunca en la maleta facturada, no vaya a ser que se la pierdan en el aeropuerto. Esto si es una indicación de obligado cumplimiento.

Dejando de lado el tema de salud, vengo con consejos importantes en el tema legal. Para viajar a Irlanda, vuestros hijos necesitarán:

  • su DNI en vigor (o quizás hayáis puesto los datos del pasaporte, en tal caso, necesitarán el pasaporte en vigor)
  • una autorización de sus tutores legales firmada en la policía dando consentimiento para que abandonden el país

Si llevan copia de la documentación, mejor, o si no por lo menos aseguraos de que pueden acceder a una copia digital a través del teléfono (sea en el correo electrónico, en la nube o incluso una foto de Whatsapp).

Otros datos de interés: Recordad que en Irlanda os hará falta un adaptador de corriente y que el peso máximo permitido para las maletas con Ryanair es de 20 kgs. No os la juguéis.

Si tenéis cualquier duda, os podéis poner en contacto conmigo pero lo mejor es que os comuniquéis con el personal de Newlink en las oficinas, a través de cualquier dirección de correo electrónico o número de teléfono que os hayan proporcionado. Mi trabajo es acompañar al grupo, y en realidad muchas cuestiones las llevan los gestores.

Creo que no me olvido de nada. Así que nos vemos el viernes. Estaré en el punto de encuentro con un cartel que pone “SWORDS”.

¡Que no se os haga dura la espera!

¡Haaaaasta prontoooo!

Iago.

UCKFIELD. SEPTIEMBRE 2023. BRIGHTON Y LONDRES.

¡HOLA FAMILIAS!

El viernes fue un día un tanto especial, ya que el colegio organizaba la Wellbeing Walk, es decir, una caminata por senderos donde participaba todo el colegio. De 12.30 a 15.30 hicimos 8 kilómetros de camino por sitios muy bonitos al rededor de la ciudad. Pudimos ver vacas, patos, caballos y hacía muy buen día. El último tramo antes de entrar a la escuela fue el más duro, pero el general estuvo muy bien.

Como recompensa, hoy tocaba día libre por la ciudad de Uckfield, que es en donde se encuentra la escuela. Al final del día, como de costumbre, Mark nos recogió y nos llevó a casa. Gracias a la caminata, el cansancio hizo que durmiéramos pronto para tener energías para las excursiones de este finde.

El sábado fuimos a Brighton, una ciudad a apenas una hora tanto de Eastbourne como de Uckfield. Cada grupo cogía un bus con una ruta distinta e iba acompañado por una de las monitoras.

Al llegar, a eso de las 10 de la mañana, nos encontramos con nuestra activity leader del fin de semana, Hollie. (Otra Hollie). Ella nos llevó por las partes más importantes de la ciudad, y fuimos desde el centro con los mercadillos y las callejuelas de la ciudad hasta el muelle de la ciudad, donde había un mini parque de atracciones, pasando antes por uno de los edificios más importantes, The Royal Pavilion. 

Comimos el lunch todos juntos en un parque de la zona, aprovechando el buen tiempo y pudimos ver alguna que otra ardilla.

En el día de hoy contaron con bastante tiempo libre ya que no es una ciudad muy grande pero si que es bonita y acogedora. Todos quedaron satisfechos con la excursión.

A las 5 de la tarde, Hollie nos acompañó a nuestros respectivos buses y volvimos a casa.

Y por fin de vuelta a Londres, lo más deseado por muchos.

El domingo a las 9 de la mañana salía el tren de camino a Londres, Victoria Station.

De nuevo, con Hollie acompañándonos. Y ya que estábamos las tres y muchos ya habían visitado antes del Pili la ciudad, organizamos 3 posibles rutas dependiendo de los intereses de los niños: De 11 a 12.30 todos visitamos el museo de historia natural, además, al lado, para aquellos más científicos, estaba el museo de ciencias. A la salida comimos y organizamos los grupos.

  • Estadio del Arsenal y tiempo libre en Camden Town.
  • British Museum y tiempo libre en Camden Town.
  • Piccadilly Circus y National Gallery con tiempo libre en Camden Town.

Todos los grupos nos reunimos en Camden para coger el tren de vuelta a la estación de Londres que nos llevaba a Eastbourne. Allí, nos despedimos de Hollie y cada uno cogió su medio de transporte de vuelta a casa.

Fue un fin de semana muy largo y cansado pero todos estaban muy contentos cuando hablamos con ellos en el tren de vuelta.

Ahora toca dormir para coger energía para afrontar la tercera y última semana de nuestra aventura por las tierras inglesas.

DUBLÍN / 28-1 SEPTIEMBRE-OCTUBRE / TURISMO POR DUBLÍN Y GLENDALOUGH

Buenas familias :)) Ya terminada la segunda semana…

El jueves empezamos el día reunidos en el comedor, como siempre, y felices porque teníamos half day, aunque todavía no sabíamos que nos tocaba, ya que la tormenta Agnes no estaba de nuestra parte y es que justo a partir del mediodía era cuando más viento y lluvia iba a haber… Sobre las 11 de la mañana nos confirmaron que, efectivamente, el plan A, que consistía en ir a ver un pueblo de la costa y sus acantilados, se cancelaba, y dábamos paso al plan B: turismo por Dublín. Llegó la hora de la comida, pero nos tocaba correr a la parada de bus y coger el bus 83, destino College Green, justo delante de la puerta principal de Trinity College. Esta vez fue un trayecto en bus un tanto fuera de lo normal… pero no dejamos que eso nos estropease la excursión. Nada más bajar del bus ya nos estaban esperando Paul y Rodrigo, el que sería nuestro guía. Pusimos rumbo hacia EPIC The Irish Emigration Museum, aunque de camino paramos en la pastelería favorita de Rodrigo donde nos dimos un caprichito dulce. Al terminar, nos dirigimos a The Spire, donde dimos por terminado el día.

    

El viernes en principio nos tocaba un workshop de música irlandesa, donde aprenderíamos a tocar el recorder, pero al final hubo cambio de planes, y es que la profesora que nos iba a dar la clase, no pudo venir, ya que días antes se puso enferma y estaba en el hospital… En su lugar, nos dirigimos hacia el centro de Dublín donde nos esperaba Conor, que nos llevó a la parada del LUAS. Nos bajamos en la primera parada donde vimos el National Museum of Ireland-Decorative Arts & History, pero no entramos, ya que teníamos que dirigirnos rápidamente a Phoenix Park, un parque enorme a las afueras del centro, lleno de verde, donde algunos tuvieron la suerte de ver ciervos.

Foto de grupo en la fachada del Museo.

Sentados en el Monumento Wellington de Phoenix Park.

Algunos aprovecharon su tiempo libre para jugar al fútbol.

Los ciervos que algunos consiguieron ver muy de cerca.

Antía dándole una zanahoria al ciervo.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

El sábado, en nuestro día libre, decidimos ir a Dundrum Town Centre, el centro comercial más grande de Irlanda, el cual nos recomendaron mucho. Allí nos juntamos sobre las 13:00, comimos y nos estuvimos recorriendo el mall de arriba a abajo paseándonos de tienda en tienda.

Antía creando su peluche: Zero.

El domingo nos tocaba nuestra última gran excursión, esta vez a Glendalough, un pueblo de montaña. Nuestro bus salía sobre las 11:30 de la mañana, así que quedamos a las 11 en la parada. Cogimos el bus junto con Rodrigo, el mismo guía del jueves, listo para enseñarnos bien todo el pueblo, y una hora y media más tarde allí estábamos. Aprovechamos y caminamos por las montañas, visitando los dos lagos principales, que estaban llenos de patos. Pero no teníamos mucho tiempo, ya que a las 16:30 nos salía el bus de vuelta a Dublín.

Todos siguiendo a Rodrigo.

Empezamos la última semana de clases, con un poco de cansancio acumulado, pero con muchas ganas de todas las actividades que nos quedan esta semana!!!

Ya no queda nada!

Un abrazo, Olga <3

Norwich (Ormiston), 02/10/2023: London Calling!

GAL: Boa noite, familias! Xa entramos na recta final! Dúas semanas de experiencias inesquecíbeis que atesouraremos para o resto da nosa vida! Agora, o único que nos queda nesta maratón é marcarnos un sprint final. Para moit@s de nós, esta está a ser a nosa primeira oportunidade de vivir no estranxeiro e de xeito case independente… Mais vos prometemos unha publicación á altura dunha fin de semana tan especial e aquí está, recén saída do forno!

Do sábado temos pouco que vos contar, porque foi o noso día libre e cada unha / un decidiu aproveitalo ao seu gusto. Sabemos que algunhas rapazas do noso grupo querían facerse un pendente, aínda que avisaron ao monitor pola tarde e non lles deu a virada. Supoñemos que irán mañá, despois de pechar a xornada lectiva… Había que descansar para poder facer fronte á súper excursión que tiñamos ao día seguinte e se descansou.

Preparad@s para o prato forte?! … Onte fomos á capital!!! Cantas veces veriamos imaxes de Londres na tele ou en Internet e pensamos: “Algún día estarei eu alí, e todo o que estou a ver na pantalla farase realidade!” … Pois ben, ese día chegou! Chegou e comezou bastante cedo; sobre as 7:30 da mañá, para sermos exact@s. As nosas host families leváronnos até a estación de tren de Norwich e alí coñecimos a Camila, a activity leader encargada de guiarnos a través das diferentes localizacións da nosa ruta londinense. Ela é colombiana, e debeu pensar que, se nos falaba co seu inmaculado American English, iamos crer que non entendía nin papa de español, mais non conseguiu vendernos a moto

Tivemos que coller dous trens á ida e dous á volta, xa que había transbordo en Cambridge; tardamos coma unhas dúas horas e media por traxecto, máis ou menos. Arribamos en Liverpool Street contra as 10:45 e, acto seguido, subímonos á liña amarela do tube (do metro, vaia) en dirección a Westminster. Por certo, que calor facía alí dentro, mimadriña! … Se o nome da parada que vos acabamos de mencionar non vos di nada, cómpre facervos saber que fomos a un dos centros neurálxicos da cidade. Foi saír da estación e ver o Big Ben, as Houses of Parliament e a grande nora de Londres xusto diante dos nosos fociños! E claro, como non podía ser doutro xeito, tivemos unha longa sesión de fotos para asegurármonos de que tod@s @s nos@s seguidoras / seguidores de Instragram soubesen que estabamos alí e que saímos máis guap@s ca Victoria e David Beckham! …

Despois de probar todo tipo de perfís, ángulos, poses e backgrounds, Camila fíxonos ir a pé durante un bo rato, mentres nos explicaba algúns detalles da historia e a configuración administrativa actual da capital. Polo camiño, cadrou que ían facer un troco da garda real e quedamos para ver o momentazo! Queriamos facer parada en Trafalgar Square tamén, un dos recunchos londinenses máis coñecidos e emblemáticos; porén, o acceso estaba restrinxido ao público por mor da celebración dun evento cultural e non quedou máis remedio que vela dende lonxe e marchar… Así que, como xa deran as 13:00, fomos xantar (e descansar) directamente ao St. James Park, un parque de grande colorido e dimensións onde a xente vai a estar de chill…

A comida prestou. Tras estar corenta e cinco minutos de reloxo sentad@s naquela herbiña tan cozy, a dixestión ralentizounos e custou volver á carga. Aínda que nos faltaba un lugar sumamente importante por visitar: o Buckingham Palace; é dicir, a casa da monarquía británica. Tiramos a foto de rigor co suntuoso edificio de fondo, mais non quedamos alí moito tempo; desexabamos ter, como mínimo, unha hora libre para poder ir de compras, e para iso tiñamos que proseguir até o Picadilly Circus, o derradeiro stop do noso percorrido. Levounos un chisco; xa estabamos cans@s de tanto patear. Houbo que atravesar o Green Park enteiro e transitar por unha rúa que, con tanto turista, parecía non ter fin…

Apañamos uns souvenirs para a familia e, sobre as 16:15, iniciamos a viaxe de volta a casa. Entre metros, trens e coches, tardamos algo máis de catro horas en regresar aos nosos fogares. Iso sí, coas mans cheas de agasallos e a memoria ateigada de lembranzas marabillosas!

Hoxe foi un día un tanto anódino. Despois de semellante excursión, ir a clase deixounos un pouco aparvad@s, a dicir verdade. Poder ser que o tempo tamén influira; din que a choiva faite andar a outro ritmo. O caso é que Fabio, o profe portugués do que xa vos temos falado, fixo unha sesión grupal de relaxación e mindfulness con tod@s nós e, ao rematarmos, notabamos como os ollos se nos pechaban sos… Por sorte, a actividade da tarde foi ir xogar aos birlos e, aos poucos lanzamentos, conseguimos espabilar!

Esperamos que este resumo vos axudase a visualizar con palabras e imaxes o que vivimos nestes últimos días e agardámosvos na próxima edición do noso blog para relatarvos o que pase de aquí ao mércores. Xa non queda nada para nos reencontrar! Que teñades unha semana espectacular! 😀

ESP: ¡Buenas noches, familias! ¡Ya hemos entrado en la recta final! ¡Dos semanas de experiencias inolvidables que atesoraremos para el resto de nuestras vidas! Ahora, lo único que nos queda en esta maratón es marcarnos un sprint final. Para much@s de nosotr@s, esta está siendo nuestra primera oportunidad de vivir en el extranjero y casi de forma independiente… Pero os prometimos una publicación a la altura de un fin de semana tan especial y aquí la tenéis, ¡recién salida del horno!

Del sábado poco podemos contaros, porque era nuestro día libre y cada un@ decidió aprovecharlo a su gusto. Sabemos que algunas chicas de nuestro grupo querían hacerse un pendiente, aunque se lo dijeron al monitor por la tarde y no les dio tiempo. Suponemos que irán mañana, después de que acabe la jornada escolar… Tuvimos que descansar para poder afrontar la súper excursión que teníamos al día siguiente, ¡y vaya si lo hicimos!

¡¿Preparad@s para el plato fuerte?! … ¡¡¡Ayer fuimos a la capital!!! Cuántas veces veríamos imágenes de Londres en la televisión o en Internet y pensaríamos: “¡Un día estaré allí y todo lo que estoy viendo en la pantalla se hará realidad!” … Pues bien, ¡ese día llegó! Llegó y empezó bastante temprano; sobre las 7:30 de la mañana, para ser exactos. Nuestras host families nos llevaron a la estación de tren de Norwich y allí conocimos a Camila, la activity leader encargada de guiarnos por las diferentes localizaciones de nuestra ruta londinense. Ella es colombiana, y debió pensar que, si nos hablaba con su impecable American English, nos íbamos a creer que no entendía ni papa de español, pero no consiguió vendernos la moto

Tuvimos que coger dos trenes de ida y dos de vuelta, ya que hubo transbordo en Cambridge; cada trayecto nos llevó unas dos horas y media, más o menos. Llegamos a Liverpool Street sobre las 10:45 y, acto seguido, nos subimos a la línea amarilla del tube (del metro, vaya) en dirección a Westminster. Por cierto, ¡qué calor hacía allí dentro, madre mía! … Si el nombre de la parada que acabamos de mencionar no os dice nada, debéis saber que nos dirigimos a uno de los centros neurálgicos de la ciudad. ¡Fue salir de la estación y ver el Big Ben, las Houses of Parliament y la gran noria de Londres justo en frente de nuestras narices! Y por supuesto, como no podía ser de otra manera, ¡tuvimos una larga sesión de fotos para que tod@s nuestr@s seguidoras / seguidores de Instagram supieran que estábamos allí y que salimos más guap@s que Victoria y David Beckham! …

Después de haber probado todo tipo de perfiles, ángulos, poses y backgrounds, Camila nos hizo ir a pie durante un buen rato, mientras nos explicaba algunos detalles de la historia y la configuración administrativa actual de la capital. Por el camino, vimos que se iba a producir un cambio de guardia real, ¡y nos quedamos para ver el momentazo! Queríamos hacer parada en Trafalgar Square también, uno de los rincones más conocidos y emblemáticos de Londres; sin embargo, el acceso estaba restringido al público por la celebración de un evento cultural y no nos quedó más remedio que verlo desde lejos e irnos… Así que, como ya habían dado las 13:00, nos fuimos directos a almorzar (y a descansar) al St. James Park, un parque de gran colorido y dimensiones donde la gente va a estar de chill

La comida nos sentó muy bien. Después de cuarenta y cinco minutos de reloj sentad@s en esa hierba tan cozy, la digestión nos ralentizó y nos costó volver a la carga. Aunque nos faltaba un lugar sumamente importante por visitar: el Buckingham Palace; es decir, la residencia de la monarquía británica. Nos sacamos la foto de rigor con el suntuoso edificio al fondo, pero no nos quedamos allí mucho tiempo; deseábamos tener, como mínimo, una hora libre para ir de compras, y para ello teníamos que proseguir hasta Picadilly Circus, el último stop de nuestra ruta. Nos llevó lo suyo; ya estábamos cansad@s ​​de tanto patear. Tuvimos que atravesar todo el Green Park y transitar por una calle que, con tantos turistas, parecía no tener fin…

Nos hicimos con algunos souvenirs para la familia y, sobre las 16:15, emprendimos el camino de vuelta a casa. Entre metros, trenes y coches, tardamos algo más de cuatro horas en regresar a nuestros hogares. Eso sí, ¡con las manos llenas de regalos y la memoria abarrotada de recuerdos maravillosos!

Hoy ha sido un día un tanto anodino. Después de semejante excursión, ir a clase nos ha dejado un poco atontad@s, a decir verdad. Puede ser que el tiempo también influya; dicen que la lluvia te hace funcionar a otro ritmo. El caso es que Fabio, el profe portugués del que ya os hemos hablado, hizo una sesión grupal de relajación y mindfulness con tod@s nosotr@s y, al terminar, notábamos cómo nuestros ojos se cerraban solos… Por suerte, la actividad de la tarde ha sido ir a jugar a los bolos y, tras sólo unos tiros, ¡conseguimos despertar!

Deseamos que este resumen os haya ayudado a visualizar con palabras e imágenes lo que hemos vivido en estos últimos días y os esperamos en la próxima edición de nuestro blog para contaros lo que pase de aquí al miércoles. ¡Ya no queda nada para reencontrarnos! ¡Que tengáis una semana espectacular! 😀

ENG: Good evening, dear families! We have already entered the final lap! Two weeks of unforgettable experiences we will treasure for the rest of our lives! Now, the only thing left to be done in this marathon is the last sprint. For many of us, this is being our first opportunity to live abroad and almost independently… But we promised you a post worthy of such a special weekend and here you have it!

We cannot tell you much about Saturday, because it was our day off and everyone decided to spend it as they desired. We know some girls in the group wanted to get an earring, although they asked our group leader in the afternoon and didn’t have time for it. We assume they will go tomorrow, after the school day ends… We had to rest to be able to face the super excursion we had the next day, and boy did we!

Are you ready for the main course?! …Yesterday we went to the capital!!! How many times would we see images of London on the telly or on the Internet and think: “One day I will be there and everything I am watching on the screen will come true!” …Well, that day came! It came and started quite early; by 7:30 in the morning, to be exact. Our host families took us to Norwich train station and there we met Camila, the activity leader in charge of guiding us through the different locations on our London route. She is Colombian, and she must have thought that, if she spoke to us with her impeccable American English, we would believe she did not understand a word of Spanish, but she could not fool us…

We had to take two trains out and two back, as there was a transfer in Cambridge; each trip took us about two and a half hours, more or less. We arrived at Liverpool Street by 10:45 and, immediately afterwards, we got on the yellow line of the tube heading to Westminster. By the way, it was so hot in there, my goodness! …If the name of the stop we just mentioned does not say anything to you, you should know that we went to the very core of the city. We just got out of the station and saw the Big Ben, the Houses of Parliament and the Big Wheel right before our eyes! And of course, we had a long photo shoot so that all of our Instagram followers knew that we were there and that we looked better than Victoria and David Beckham! (How could it be otherwise?!)…

After having tried all sorts of angles, poses and backgrounds, Camila made us walk for a long time, while she explained some details about the history and the current administrative state of the capital. Along the way, we saw that a change in the royal guard was going to take place, so we stayed to witness it! We also wanted to stop at Trafalgar Square, one of the best-known and most emblematic places in London; however, access was restricted to the public due to the celebration of a cultural event and we had no choice but to see it from afar and leave… So, as it was 13:00 already, we went straight to St. James Park in order to have lunch (and rest), a very colorful and large park where people go to chill…

The food was so satisfying. After forty-five minutes of sitting on that cozy grass, our digestion slowed us down and we had a hard time getting back in business. Although we were missing an extremely important spot: Buckingham Palace; that is, the house of the British monarchy. We took the must-take picture with the sumptuous building in the background, but we did not stay there for long; we wanted to have, at least, one hour to go shopping alone, and, in order to get so, we had to keep going to Picadilly Circus, the last stop on our itinerary. It took us a minute; we were already exhausted of walking so much. We had to cross the entire Green Park and get to the end of a street that was packed with tourists and seemed not to have an end…

We grabbed some souvenirs for our families and, by 16:15, we started our trip back home. Considering all the cars, trains and underground we used to go to London, it took us a little more than four hours to be back in town. Our hands were full of gifts and our minds full of wonderful memories though!

Today has been somewhat uneventful. After such an excursion, going to class has felt a bit out of place, truth be told. It may be that the weather has got an impact on us as well; they say rain makes you function at a different pace. The fact is that Fabio, the Portuguese teacher we have already told you about, did a mindfulness session with all of us and, by the end of it, we noticed how our eyes shut on their own… Luckily, the activity programmed for this afternoon was bowling and, after just a few strikes, we managed to wake up!

We hope this summary has helped you visualize with words and images what we have recently experienced and we look forward to seeing you in following editions of our blog to tell you about whatever happens from now on. The reunion is just around the corner! Have a spectacular week! 😀

 

 

Neath – 2 October – pum-pum-pum pum pum

Comeza a segunda semana desta experiencia, paradóxicamente é a primeira semana do horario xa que no centro alternan horario semana 1, horario semana 2.

A cuarta hora, debido a que algúnhas clases estaban con exámes, outros xa tiñan no horario “biblioteca” e aquelxs que non se atopan ben, máis cá unha biblioteca converteuse nunha gardería, uns que queren xogar e divertirse e outros que están desexosos de descansar, e todo elo nunha xerga propia.

Á tarde a actividade consistía nun paseo pola “Promenade walk”, debido ao mal tempo (choiva) adiantouse unha actividade, a da Láser zone. Resumido en poucas palabras, xogar as pistolítas. Dividíronse os grupos de Neath e o de Port Talbot a mitade., os asignados como número 1 e os asignados como número 2. Ben, despois dunhas pequenas indicacions comezan a xogar os asignados, có 1. Unha partida dura uns 15 minutos onde todxs xogan contra todxs, e o obxetivo esta claro acertar o máximo nxs demáis. Ao finalizar o primeiro grupo pasa o grupo número 2.

Aquí deixo os resultados.

Primeira partida grupo 1

1° Marcos

4° Pablo

5° Marina

9° Ana 14°

10 Carlota.

Primeira partida grupo 2

3° Almudema

8° Cristina

14° Betsy

16° Irene

Ámbolos grupos, o 1 e o. 2 puideron xogar outra rolda, nesta ocasión aproveitando a experiencia da rolda anterior. Os resultados foron parecidos.

Destacar os bos resultados de Marcos, 2° e de Almudema, 3°.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Agora

 

Liverpool: segundo finde de aventuras

Hello!

Como ya sabéis, el sábado fuimos de excursión al Lake District, un parque nacional enorme (2.362 km² concretamente) lleno de lagos, montañas y paisajes preciosos. Allí,  caminamos por un sendero durante más de 1 hora y después pudimos parar para comer, descansar y explorar la zona de Windemere.

Pese a las malas condiciones meteorológicas que nos acompañaron todos se portaron muuuy bien y disfrutaron de un día tranquilo alejados de la ciudad😊

Además, no os lo vais a creer, pero Pedro tuvo la grandísima valentía de bañarse en el lago!! A 10 ºC y lloviendo! 🥶🥶

Os dejo pruebas para que me creáis:

Finalmente, llegamos a Liverpool muy cansados sobre las 18:30 después de 2 horas y media de viaje, así que cada uno se fue directamente a su casa a descansar.

Ayer domingo algunas, como Sara y Gemma disfrutaron de un típico English Breakfast en familia, ya que era el cumpleaños de su host brother. Por otra parte, Miguel, Laura, Teresa y varios más quedaron con algunos compis ingleses del instituto. Otros aprovecharon el día libre para dormir hasta tarde (un descanso bien merecido) y después todos quedaron por la tarde en el centro de la ciudad

Hoy ha sido un lunes algo diferente (y mejor de lo habitual) porque los chicos pasaron la tercera hora de clases haciendo un workshop en el laboratorio, donde experimentaron con líquidos de colores y sus volúmenes y aprendieron a usar pipetas. Algunos incluso se pusieron creativos:

Las caritas sonrientes de María

La “G” de Gemma

La flor de Laura

La berenjena de Miguel y Lucía

    

Me despido hasta el miércoles, familias. Bye!

 

 

 

 

30 de septiembre, 1 y 2 de octubre – Más lugares por descubrir

¡Hola de nuevo!

Después de un buen finde y un lunes intenso de nuevos comienzos, volvemos a contaros qué hemos estado haciendo por esta isla.

El sábado tocó madrugar un poquito para irnos de paseo hasta Bristol, algo que no estaba inicialmente en nuestros planes pero que no podíamos perdernos. Una ciudad grande, preciosa y con un millón de cosas que hacer y mirar en todas las direcciones.

Después de dos horas de autobús (bien aprovechadas por muchos para dormir un poquito más), llegamos al Clifton Suspension Bridge, un puente colgante que recorrimos con unas vistas increíbles.

Un pequeño recorrido más y llegamos al corazón de la ciudad. Allí pudimos sumergirnos durante un rato en la historia y el arte, desde colecciones de tazas de té hasta dinosauros, pasando por todo tipo de arte. Media hora allí no nos llegó para mucho, pero sí para darnos una oportunidad de descubrir cosas nuevas y dejarnos con ganas de más.

Continuando el recorrido, llegamos a una pared donde pudimos ver un Banksy. Aunque muchos no estaban familiarizados con figuras como la de este artista, hemos venido a aprender, así que pudimos descubrir un poco más a este pintor nacido en Bristol.

Poco después hicimos una paradita para comer (me temo que costará acostumbrarlos de nuevo a comer en horarios españoles, a las once ya empiezan a rugir las tripas!). Después de otras vistas curiosas como la de una banda de piratas cantando sea shanties, tuvieron tiempo para explorar mercadillos locales y pasearse por la ciudad. Fue un viaje agotador, pero fantástico.

Al día siguiente tocó descansar, bien con las host families o reuniéndose por el pueblo para divertirse.

Y, finalmente, esta mañana tocó de nuevo un buen madrugón para llegar a The King’s School, el instituto en el que hemos terminado localizados tras algunos cambios en la planificación original. Aunque todavía están organizando los horarios, las chicas y chicos han podido conocer ya a los buddies que les acompañarán en lo que queda de estas dos semanas y tener alguna clase de lo más variado. Esperemos que la estancia en esta escuela nos traiga diversión y buenas amistades según se asienten los horarios.

Por la tarde, tocó ir en taxi (algunas afortunadas en taxi-discoteca) de nuevo a Exeter, donde conocimos más sobre la historia de la ciudad. A pesar de ser la hora de la siesta, creo que saldrán de aquí conociéndola de principio a fin. Un poquito más de tiempo libre, que siempre nos encanta, y de vuelta a casa!

¡Nos vemos muy pronto!

02/10/2023 Rookwood School Presentation

Good morning families!

Bienvenidos/as al blog de “Vigo en Inglés”. Me llamo Darío Corbacho y soy el profe de inglés que estará coordinando la estancia de vuestros hijos/as en Andover, Hampshire (U.K).

Durante el fin de semana ya tuvimos la oportunidad de tener un primer contacto con la localidad. Paseamos por River Anton, jugamos a los bolos y minigolf en Riverside Bowl para después continuar conociendo las pintorescas calles.

Primera jornada de cole en Rookwood School. Ya estábamos con expectación para comenzar. Tuvimos una gran presentación con los profes y nuevos compañeros/as en la que nos dieron un pequeño tour por el edificio y observamos clases de diseño tecnológico, cocina, artes textiles y moda como destacadas para unirnos a continuación. Son diferentes a las asignaturas habituales en Vigo!

Nos premiaron con algunos cambios de nivel en clase. Somos unos cracks en mates!

Vamos tratando de adaptarnos a las nuevas costumbres, horarios y al packed lunch aunque hoy comimos pasta con albóndigas mmm que rico!

Además, tenemos la opción de comer algo más si necesitamos fuera de hora para los más hambrientos jejeje.

La actividad de la tarde fue video blog en Boarding House  donde el reto consistía en contar en inglés de forma espontánea nuestras aventuras en Reino Unido.

Y tras esta actividad, dinner & homework & movie night!

See you all on Wednesday.

Darío

Primeros días en Stoke College – SUFFOLK

Hi Families!!

Tras un largo viaje, hemos llegado a destino, a pesar de que el monitor pensase en primera instancia haberse perdido por el Aeropuerto de Stansted, conseguimos llegar a los autobuses, en el que Barrie nos trasladó al Stoke College. A nuestra llegada nos recibieron las personas del Staff y nos dieron de cenar ya que llegábamos hambrientos.

Al día siguiente nos explicaron todas las normas del Boarding School y nos hicieron un tour por las inmensas instalaciones. Por la tarde estuvimos todxs juntos compartiendo momentos y anécdotas, mientras esperábamos para que Mr. Khan nos llevase al supermarket. Tras esto, nos fuimos a descansar para el primer día de cole.

A las 7:30am aparecieron los del Staff para despertarnos. Tras una breve introducción de como serían las clases, cada uno se fue a sus respectivas aulas a integrarse con sus nuevxs compañerxs nativos. Por la tarde, tocaba el momento de piscina en el cual, nos acompañó la lluvia. Después de pasar un buen rato nos fuimos a la ducha y a cenar.

Esperamos que os haya gustado el post, seguiremos informando próximamente!

Post redactado con ayuda por lxs alumnxs.