Liverpool (Crosby, St. Michael’s), 20/10/2023. Presentación del monitor: Javi

GAL: Ola, familias! Chámome Javi, teño 35 anos, son orixinario de Tenerife, das Illas Canarias (mais resido no Concello de Bueu), e vou ser o monitor responsábel do grupo de rapazas e rapaces que viaxa a Liverpool (Crosby) este domingo, 22 de outubro. Son Licenciado en Arte Dramática pola Escola Superior de Arte Dramática de Galicia, vivín en dez países europeos ao longo destes oito últimos anos e teño experiencia previa como monitor, tanto como líder de grupos infantís e xuvenís como organizador e profesor de actividades de ocio e cultura. De feito, xa traballei con Newlink e o Concello de Vigo no programa Vigo en inglés anteriormente, facéndome cargo de dous grupos: un de 12 estudantes que viviu esta experiencia no verán do ano pasado, na localidade de Scarborough, ao nordés de Inglaterra, e outro de 21, na cidade de Norwich, ao leste do país, e ao que acompañei até fai apenas dúas semanas!; tamén prestei apoio a outro grupo que tivo como destino Kingston-upon-Thames, preto de Londres. Experiencias todas que, a xulgar polo que puiden ver nas enquisas e recensións, eu calificaría como moi positivas, tanto para @s moz@s que participaron nelas como para nós. Tanto é así que xa estou a facer a maleta outra vez!

Só me resta dicirvos que @s vos@s fill@s van estar en moi boas mans e que me comprometo a facer que esta sexa unha experiencia inesquecíbel para elas / eles, axudándolles a integrarse en Liverpool e poñendo o mellor da miña parte para que a súa estancia sexa o máis cómoda posíbel. E, por suposto, que vos manterei informad@s das súas aventuras nas sucesivas publicacións que faga neste blog.

Agárdovos o domingo pola mañá no aeroporto de Peinador. Até entón! 🙂

ESP: ¡Hola, familias! Me llamo Javi, tengo 35 años, soy originario de Tenerife, de las Islas Canarias (aunque resido en el Concello de Bueu), y voy a ser el monitor responsable del grupo de adolescentes que viaja a Liverpool (Crosby) este domingo, 22 de octubre. Soy Licenciado en Arte Dramático por la Escuela Superior de Arte Dramático de Galicia, he vivido en diez países europeos a lo largo de estos últimos ocho años y tengo experiencia previa como monitor, tanto como líder de grupos infantiles y juveniles como organizador y profesor de actividades de ocio y cultura. De hecho, ya he trabajado con Newlink y el Concello de Vigo en el programa Vigo en inglés anteriormente, haciéndome cargo de dos grupos: uno de 12 estudiantes que vivió esta experiencia en el verano del año pasado, en la localidad de Scarborough, al noreste de Inglaterra, y otro de 21, en la ciudad de Norwich, al este del país, ¡y al que acompañé hasta hace apenas dos semanas!; también presté apoyo a otro grupo que tuvo como destino Kingston-upon-Thames, cerca de Londres. Experiencias todas que, a juzgar por lo que he podido ver en las encuestas y reseñas, yo calificaría como muy positivas, tanto para l@s chic@s que participaron en ellas como para nosotr@s. ¡Tanto es así que ya estoy haciendo la maleta otra vez!

Sólo me queda deciros que vuestr@s hij@s van a estar en muy buenas manos y que me comprometo a hacer que esta sea una experiencia inolvidable para ell@s, ayudándoles a integrarse en Liverpool y poniendo lo mejor de mi parte para que su estancia sea lo más cómoda posible. Y, por supuesto, que os mantendré informad@s de sus aventuras en las sucesivas publicaciones que haga en este blog.

Os espero el domingo por la mañana en el aeropuerto de Peinador. ¡Hasta entonces! 🙂

ENG: Hi there, dear families! My name is Javi, I am 35 years old, I am originally from Tenerife, Canary Islands (although I live in Bueu, Galicia), and I am the group leader in charge of the girls and boys who travel to Liverpool (Crosby) this Sunday, October 22nd. I have got a Bachelor’s in Dramatic Arts, I have lived in ten European countries over the last eight years and I have got prior experience as a leader of groups of kids and teens, but also as an instructor of culture and leisure activities for them. In fact, I have already worked with Newlink and the City Hall of Vigo in the Vigo en inglés programme previously, being responsible for two groups: one of them with 12 students that lived this experience in the summer, last year, in Scarborough, Northeastern England, and another one with 21, in the city of Norwich, and that I accompanied until just two weeks ago!; I also gave support to a group that had Kingston-upon-Thames as its destination, very close to London. After consulting surveys and reviews, I would say all these experiences have been really positive, both for the guys who participated in them and for us. So much so here I am packing all over again!

All that is left to be said is that your daughters and sons are in great hands and that I promise to make this experience unforgettable for them, helping them out to integrate in Liverpool and doing my best to make sure their stay goes as smoothly as possible. And, of course, that I will keep you updated about their adventures on the following posts I will publish on this blog.

See you all on Sunday at Peinador airport! 🙂

SWORDS — 17 y 18 oct

¡Buenos días desde Swords!

Dicen por ahí que lo bueno se hace esperar… Y como este blog es de los buenos, pues llega unas cuantas horas después de lo habitual. Pero no creáis que el retraso ha pasado desapercibido, ya me lo han dejado caer de distintos modos (recordándomelo en persona, por mensaje, con caritas de pena, etc). ¡¡¡Son más exigentes vuestros/as hijos/as con mi blog que mis propios jefes!!!

Día 17 – Rebasando el ecuador de nuestra aventura

Ya hemos pasado la mitad de nuestro tiempo aquí. En consecuencia, nos queda poquito para volver. ¡¡ALARMA, QUE YA MISMO ESTAMOS DE VUELTA!! Supongo que las mamás y papás se dividen en dos grupos: aquellos/as que estáis ya ansiosos/as por tenerlos/as de vuelta y darles muchos mimos, y aquellos/as que estáis viviendo un sueño lleno de paz y felicidad que pronto llegará a su fin jajajaja. (Quiero creer que existen personas del primer grupo, pero si estáis todos/as en el segundo, quiero que sepáis que yo no os juzgo, es más, os entiendo perfectamente… yo sólo me limito a describir la realidad). 🤣🤣🤣🤣🤣

Pues no sois los únicos. Aquí la chavalería también apunta en dos direcciones: aquellos/as que la primera semana pensaban que vivir aquí era lo peor y ahora están maravillados/as y se quedarían en Irlanda si les diésemos la oportunidad, y aquellos/as que sin pena ni gloria viven la rutina que les toca pero tienen la mente ya cruzando el mar y cerquita de Vigo. 🇮🇪 – 🇪🇸

Me imagino que ya conocéis muy bien a vuestra prole y que ya sabéis en qué grupo se encuadran. Aunque quizás haya alguna sorpresa…. Sea cuál sea la situación de vuestros/as peques, aún queda más de una semana que intentaremos aprovechar a tope: hacer amistades, practicar el idioma, descubrir el país. Recordad que para un adolescente un día es un mundo, imaginaos lo que puede dar de sí la próxima semana…

Día 18 – El día que Tayto y Ryanair se fijaron en nuestro grupo

El miércoles todos/as tenían los ánimos renovados. Bien llenos/as de energía. Mirad a Leire, por ejemplo, que a las 8 de la mañana estaba posando con una sonrisa de oreja a oreja delante de un camión de reparto de las patatas Tayto, sus favoritas. No me extrañaría nada que le pidiesen ser la imagen en su nueva campaña publicitaria jajaja

Por la tarde, tocaba taller de carpintería. El proyecto de hoy era hacer un avión de madera. Tocó usar la sierra de calar industrial y también una manual, la máquina de lijar, el martillo y los clavos (Y YO VIVIENDO EL MOMENTO EN TENSIÓN… ¿no podíamos hacer danzas regionales que son menos peligrosas?).

Creo que algunos tienen dotes para la carpintería y si os van a poder ayudar a arreglar muebles… otros en cambio, como mucho os sirven para ayudar a cargar los trastos en el carro en alguna visita familiar a IKEA o a LEROY MERLIN. Porque no querríais verlos/as cerca de una máquina de este estilo.

  

Es una pena que nos tuviésemos que ir pitando, porque Sean se tenía que ir a pasar la revisión al coche… entonces, estábamos un poco apurados al final. Al salir por la puerta del colegio, llovía con intensidad, así que perdí la oportunidad de quitar una foto al grupo con sus aviones. Fue una concatenación de pequeños infortunios…. C’est la vie… pero no hay mal que por bien no venga, así que ahora podéis esperar con ganas para ver sus avioncitos de madera cuando regresen a España. O si lo preferís, les sacáis el tema cuándo habléis con ellos/as, a ver qué os cuentan y a ver si os muestran el resultado final.

Desde aquí, quiero destacar la destreza y rapidez de Joaquín y Carla T que terminaron pronto y consiguieron realizar unos aviones muy bien acabados. También mostraron disposición para ayudar a los/as demás compañeros/as.

Pero también tengo que echar un poco la bronca al grupo, porque a Jimena y a Leire les robaron sus alas y casi les da algo. A punto estuvieron de no terminar el proyecto y tenían un disgusto de tres pares de narices (imaginaos a Leire en acción, le faltó poco para montar un interrogatorio y una inspección con cacheo incluido ajajajaja; tiene más entrega y dedicación por la justicia y por hacer el bien que muchos coroneles). Al final, todo se resolvió, así que no hay motivo para que cunda el pánico.

¡Quien tuviera 15 años otra vez!

Iago.

Dublin Girls – Bray

¡Hola, familias!

¿Qué tal? Nosotras un poco cansadas, porque ya ha comenzado el tiempo irlandés, pero, muy contentas. El martes, el grupo de transition year, tuvimos un taller de barista, en el que aprendimos a preparar café y después lo degustamos y a la hora del lunch, tuvimos pizza day con los buddiesEl lunes fuimos de excursión a Bray, un pueblo costero situado a unos 12km del sur de Dublín, conocido como el “Portal hacia el jardín a Irlanda”, aprovechando que todavía hacía buen tiempo. Es el pueblo costero más largo de toda irlanda. Es verdad, mientras esperábamos al tren para llegar a nuestro destino, disfrutamos todas juntas del piano público que tienen en la estación – hay bastantes por la ciudad y eso nos encanta-. Al final del paseo se puede apreciar una gran colina conocida como Bray’s head, a la que no subimos porque se trata de una ruta bastante larga y pronunciada y después de todo un día de colegio, como que no nos apetece mucho algo así. De todos modos, la disfrutamos en la distancia y nos hicimos alguna foto con ella de fondo. Es un paisaje muy bonito. En su lugar, aprovechamos para pasear y jugar en la playa todas juntas. Echamos de menos el mar. Y para finalizar una tarde tranquila, nos invitaron a crêpes, helado o fish and chips. Cada una escogió lo que más le gustaba. Ese fue nuestro momento del día. Ah, es verdad, Laura y Jimena, como buenas aventureras que son, decidieron subir un poco más para apreciar el verde tan bonito y característico de Irlanda en el inicio de la colina. Aquí las tenéis. El martes fuimos al Museo Nacional de Irlanda de Historia Natural y al de Arqueología. Los dos museos son sede, junto al de Artes Decorativas, del Museo Nacional de Irlanda, que obviamente están en Dublín. La arquitectura de ambos museos es impresionante. Los dos museos están divididos en dos plantas.

El primero, que todavía mantiene su aire victoriano, muestra una gran colección de animales disecados y cuenta con especies originarias de Irlanda. Nos quedamos un poco tristes porque la segunda planta estaba cerrada por obras y es donde están los mamíferos. El lado bueno, ya tenemos una excusa para volver a Dublín. El Museo de Arqueología es el principal museo en Irlanda y ofrece exposiciones sobre la evolución de la civilización irlandesa desde antes de la llegada de los Vikingos hasta la Irlanda Medieval. Se centra en el arte, la cultura y la historia natural irlandesa. Algo que tampoco os habíamos dicho es que durante nuestras visitas nos acompañó el profe de historia de nuestro colegio irlandés y nos estuvo explicando y contando cosas muy interesantes. Aquí os enseñamos una maqueta de la ciudad de Dublín durante la época de los Vikingos.  Mañana os contaremos más sobre nuestras aventuras. Gracias por acompañarnos.

Os quieren,

Dublin Girls 💚

Feltham – Continuamos coas clases e imos aos bolos!

Good morning everyone!

Esta semana o clima non nos está dando tregua; ademais das baixas temperaturas, está volvendo a choiva. Pero eso non nos impide continuar coa nosa rutina de xeito normal.

Estes días non tivemos moitas actividades, así que pouco vos temos que contar. É difícil facer plans polas tardes posto que non temos demasiadas horas de luz, pero os nosos rapaces apáñanse para quedar polos alrededores do cole ou por Kingston, e non aburrirse. O mércores despois das clases tivemos tarde de bolos na zona de recreativos de Feltham, a uns dez minutos andando dende o colexio, pero que se fixeron eternos baixo a desagradable choiva que nos agardaba fóra.

De novo, o noso guía Zaryab acompañounos ata o lugar e fixemos catro grupos para comezar o xogo. Algúns tiveron mellores resultados ca outros, pero temos que destacar especialmente o talento de Martina, Marcos e Wubeneh.

Logo disto, aproveitaron o tempo para ir rotando entre os distintos xogos que había na sala. Xogaron a todo! Billar, realidade virtual, hockey de aire, etc. Non o contamos, mellor, observádeo vós mesmos.

Martina triste por non conseguir o pulpo de peluche despois de 25 intentos

Paula e Pedro cos seus catrocentos tickets

Wube e Guille nos bolos

Iván nos bolos

     

Dende logo tiveron unha tarde ben entretida. Logo disto algúns marcharon directos para a casa e outros decidiron ir ao Pizza Hut, que estaba de lado, a coller algo de comida.

E iso é todo por agora. Xoves temos día da cultura na Reach Academy e o venres temos a despedida, xa que a semana que vén imos comezar as clases de inglés en Kingston. Xa vos contaremos que tal. Un saúdo a todos e todas, bye!

Aida

ESCALADA, JUEGOS Y FISH AND CHIPS. Exmouth, Oct 2023.

¡Hola familias! Como dijimos en la entrada anterior, la lluvia ha llegado a Inglaterra y con fuerza, así que chubasqueros, paraguas y abrigos han sido muy necesitados.

A mitad de semana nos enfrentamos a un día muy completito: clases de 9 a 12.30, teniendo que comer el lunch en clase por la imparable lluvia, escalada en el Community Centre, hora de juegos y por último, cenamos fish and chips todos juntos.

A la 13.30, Lottie, nuestra activity leader del día de hoy, nos recoge y explica brevemente qué vamos a hacer hoy, resguardados de la lluvia en una parada de bus. Luego caminamos hasta el centro donde vamos a hacer escalada.

Una vez allí, nos dividimos en dos grupos y cada uno cuenta con media hora de escalada. Había un montón de opciones, algunas muy complicadas, otras de competición y otras que todos parecían subir sin problema. Al llegar arriba del todo, a algunos les dio miedo tener que saltar a pesar de tener el arnés y las cuerdas que nos bajan lentamente y querían “desescalar” la pared. Al final, le cogieron el gusto.

Aquellos que consiguieron subir la pared más difícil de frente (se suponía que era más fácil de espaldas) ¡se llevaron un Kit-Kat de recompensa!

   

Después, el plan original era ir a un parque y jugar un rato al fútbol, pero con este tiempo fue imposible, así que fuimos a una de las oficinas de la agencia y tuvimos un par de horas de juegos variados: futbolín, twister, dibujar, el pueblo duerme, heads down thumbs up y juegos varios de cartas.

De 16.30 a 17.00 tuvimos un rato de tiempo libre y luego caminamos hasta el local donde cenaríamos fish and chips acompañado de puré de guisantes.

Estuvimos allí hasta casi las 19.30, ya que, entre jugar al UNO antes de que llegara la comida y el billar después de comer, el tiempo se pasó volando.

Sí es verdad que para algunos el día se hizo largo y una vez con el estómago lleno, acabaron así:

Luego caminamos de nuevo a The Strand, para coger nuestros buses, pero como llovía, todo estaba ya cerrado y el bus aún tardaba unos minutos, nos refugiamos en Tesco y, por supuesto, hicimos sesión de fotos con las cámaras de seguridad.

Y este ha sido el resumen de nuestro día de hoy. ¡¡Nos vemos mañana!!

 

Últimos días de clase!!!

Boas noites familias!!

Xa queda menos para voltar a casa! Algúns din que non lles importaría quedar unha ou dúas semaniñas máis…  Outroa levan 3 días facendo e desfacendo a maleta e xa hai máis dun e dunha agobiados polo exceso de peso. Comezan os días de chanchullos entre maletas, de pensar cal é o outfit que máis pesa ou incluso de entrar en pánico e ver que roupa é prescindible 🤯.

Estes días a rapazada seguiu indo as clases de mañaná coma de costume e polas tardes fixemos diversas actividades:

LUNS

Despois das clases tocou xogar ao voleyball. Fíxose un mini campionato entre 4 equipos. Había moita xente desexosa de xogar para demostrar o seu nivelazo ( Carla, María, Sergio…😎)

Despois tiveron tempo libre ata a hora de entregar os móviles.

MARTES

A actividade da tarde do martes foi tunear as sudadeiras de Vigo en inglés para que o xoves todo o colexio poida firmar en tales obras de arte.

Os que non quixeron pintar as sudadeiras tiveron tempo libre para xogar ao billar, andar co móbil, estar nas salas de xogos…

MÉRCORES

Despois das clases os rapazes tiveron a final de España – Inglaterra e adiviñade quen ganou?

NÓS!!!! OLEE OLEEEEE CANTA CALIDADE NESTE EQUIPO!!

MENUDO PORTEIRO!!

MENUDOS XOGADORES!!

MENUDA AFICIÓN!!!!!!

Motivación pre partido

O Míster firmando as camisetas dos seus xogadores, neste caso do capitán.

Tras un pequeno problema técnico coa pintura a noite anterior (rápidamente foi solventado indo a mercar máis), as rapazas quixeron continuar decorando as súas prendas polo que máns á obra!

Desta vez ademáis de roupa pintáronse caras 🤡.

É un panda? Un gato? Un rato? Who knows

E non deu tempo a máis!

Un abrazo e vémonos pronto!!

Lara e Belén

(Algunhas fotiños aleatorias da rapazada)

Que non se diga que os nenos non son limpos. Menudo xeito coa aspiradora!

Aquí non se espera a comer o postre na mesa

Como nos queren os nosos nenos e nenas 😍. ( e nos tamén 😘)

Ogallá alguén nos mire coma Mael mira a Raúl.

 

18/10/2023 Rookwood High School Certificate’s Ceremony Day!

Good morning families!

El martes transcurrió con la adquisición de más y más conocimientos con examen de física, elaboración de cupcakes de chocolate y pasas en bakery y actuación en drama para después desconectar un poco con Indoor & Outdoor football en sports clubs así como House Meeting Taskmaster.

Y llegó el miércoles sin avisar, para decir adiós… Ó hasta pronto! Pues Rookwood High School tiene en mente la posibilidad de realizar su propia inmersión en Vigo. We will see…

Tuesday & Wesdneday Chef menu:

  • Cordero con curry+ arroz de chía+ bizcocho.
  • Tacos ó fajitas con pollo+gelatina.

 

Está siendo un día emotivo y nostálgico ya que nos hemos adaptado a la British life y echaremos de menos tanto a Andover, al staff (y a sus postres xD) como a nuestros nuev@s compañer@s. Además, tenemos muchas ganas de volver a estar con la familia y amig@s de Vigo.

Durante las clases tuvimos Half Term assembly con los méritos alcanzados, medición de PH en biología e idiomas como alemán y francés.

Para nuestra sorpresa, nos prepararon una Certificate´s Ceremony en el que algun@ se le escapó alguna lagrimilla y nos despedimos de profes y alumn@s con una carta de agradecimiento y algún detalle que teníamos planeado.

Regresamos a Boarding House para cambiarnos, caminar por Andover con la habitual visita al super jejeje. Después de cenar, vimos una peli en English Film Club y nos apuntamos a Yoga para finalizar el día.

El jueves saldremos en tren hacia Basingostoke para pasar el day trip y realizar las últimas compras de souvenirs. Vosotros tuvisteis el festivo del día del Pilar, ahora nos toca a nosotr@s jejeje

Queda una entrada más del blog de las aventuras de vuestr@s hij@s así que tendréis noticias en los próximos días.

It’s raining cats and dogs!

Darío Corbacho

Derry – 18/10 – Vuelta al cole

¡Hola, familias!

Tras nuestras aventuras del fin de semana, este lunes tocó la vuelta al cole. Todos cogieron sus uniformes, que les recordó a su antigua rutina en Vigo, y se pusieron en marcha. Como era el primer día, tanto yo como las chicas de Foyle International, acompañamos a los niños en su primer día. Los niños de St. Columb’s College (Mateo, Diego, Adrián I., Adrián M. y Miguel) fueron acompañados por Ellie; las niñas de Thornhill (Rocío, Cayetana, Eva, Iris y Lía) fueron acompañadas por Aine; las niñas de Lumen Christi (Cecilia, Lucía, Noa T., Alejandra y Pili) fueron acompañadas por Heather; y las niñas de Foyle College (Andrea, Noa O., Sara, Iria y Karla) fueron acompañadas por mí. Como podéis comprobar, este último grupo fue el más afortunado…¡es broma! Las chicas de Foyle International también trabajan muy duro para asegurarse de que los niños están muy bien cuidados aquí. Al llegar a los coles, alguien del propio colegio (como profesores o encargados) recibieron a los niños con los brazos abiertos. Y tras presentarles a sus buddies, tocaba empezar las clases. Algunas estaban tan emocionadas que ni se despidieron de la monitora. No sé si porque estaban deseando conocer a sus nuevos compañeros o porque no podían aguantar las ganas de estar toda la mañana en el cole aprendido…yo creo que fue causa de la segunda opción. 

El lunes después de salir de clase, tenían tiempo libre. Me contaron qué tal ese primer día de clase en un colegio en el extranjero. Las primeras emociones parecían una mezcla de emoción, desconcierto, y un poco de miedo. Pero a ver, siendo realistas, ¿a quién no le asusta un poco una nueva experiencia? En este primer día hicieron un poco de todo. Que si presentaciones, que si montar circuitos, que si partidos de fútbol, que si adelantar deberes del cole en España (para que veías que aplicados son), que si dormir en clase (aunque hay quien dice que estuvo “aplicando”)…y bueno hay quien ya se lleva tan bien con sus nuevos compis que hasta tenemos en mente ir todos juntos de nuevo a la bolera. Como podéis ver, es un plan que les gustó muchísimo. 

Y ayer, martes, tocó actividad. En esta ocasión nos reunimos todos junto a Ellie para jugar a diferentes juegos de mesa. Había un trivial, unas cartas, el Jenga, el ajedrez…y muchos más que ya no puedo ni recordar (como le digo a los niños, “esto es lo que tiene hacerse mayor…”). Y tras esto, jugamos unas partidas al ‘Asesino’, donde más de uno, con tal de no morir, esquivaba las miradas de todos. Y para acabar, jugamos un ‘¿Quién soy?’ en el que Adrián M. tuvo la oportunidad de ser Kyle Jenner, y Alejandra fue Pablo Motos. 

Esta tarde tienen una actividad extraescolar. Tuvieron la oportunidad de elegir entre varias opciones como fútbol gaélico, canto, gimnasio, netball, etc. En la próxima entrada os contaré qué tal esta experiencia.

¡Hasta la próxima!

Antía.

 

 

COSTA JURÁSICA Y CREAM TEA. Exmouth. Oct 2023.

¡Hola familias! Empezamos la semana de clases en Exmouth. No sabemos en Vigo, pero aquí hace un frío que pela, ya hemos tenido que comprar guantes de emergencia, sobre todo, cuando tenemos que salir de casa antes de las 8 de la mañana.

Todos los días nos reunimos en The Strand, una plaza al lado de la escuela donde nos encontramos con la monitora para ir a clases o con los Activity Leaders para las actividades programadas.

Hoy Lunes, era nuestro primer día cogiendo el bus al centro en hora punto y, como era de esperar, hubo algún retraso. Aún así, a las 9, estábamos la mayoría en la academia de Hello! Exmouth para conocer al equipo, darnos información, libretas y explicarnos un poco como van a ir estas tres semanas aquí.

Por desgracia, no vamos a poder hacer la integración en The King’s School hasta la última semana y eso, desde luego, fue un chasco para mucho porque les hacía mucha ilusión vivir la experiencia y hacer amigos ingleses, pero ¡no pasa nada!, esta semana viene a las escuela más grupos de niños de diferentes países de Europa y algunos de América, así que vamos a tener oportunidades de practicar inglés, conocer gente y pasarlo genial.

Acabamos las clases a las 12.30 y tuvimos una hora de tiempo libre para comer el lunch antes de las actividades del día de hoy. A la 13.30 conocimos a Olivia, nuestra activity leader de hoy, que nos llevaría a recorrer parte de la costa jurásica de Exmouth y a conocer a Roger, el alcalde de Exmouth.

En Exmouth se encuentra el inicio del recorrido de la costa jurásica, kilómetros y kilómetros de acantilados mesozoicos donde se han encontrado fósiles que demuestran la existencia de dinosaurios y prueba que vivieron en donde estamos nosotros hoy.

Nosotros solo caminamos por la playa, haciendo pequeñas paradas, hasta llegar al primer acantilado, que es donde se encuentra el primer acantilado de las costa. La subida a este pequeño acantilado fue bastante sencilla, no llevó más de 15 minutos. En lo alto, encontramos el Orcombe Point Geoneedle, un pirámide en la que se pueden ver recogidas piedras que pertenecen a diferentes etapas de la era mesozoica.

Luego, bajamos por unas escaleras que se adentraban en los acantilados y las vistas eran chulísimas.

Al llegar a la playa y antes de hacer el camino de vuelta a la ciudad, nos encontramos con unos perros majísimos que querían saludar, unos mimos o jugar.

A medio camino, hicimos una parada rápida porque Olivia nos invitaba a chocolate caliente. La verdad se agradecía el calorcito porque a pesar de estar haciendo una actividad física, el aire que venía del mar calaba los huesos y hacía muchísimo frío.

Al final, volvimos a la ciudad casi una hora más tarde de lo previsto, así que tuvimos que posponer conocer al alcalde, pero es algo en nuestra lista.

A partir de ahí, tuvieron tiempo libre y libertad para ir por ahí, estando a tiempo en casa para cenar con la familia y cumplir con el toque de queda. Algunos, después de cenar, quedan para dar una vuelta con los que viven cerca. Desde luego, ¡aprovechan cada minuto!

___________

Hoy martes, nos volvimos a ver en The Strand pero ya con menos tiempo de margen ya que ya controlamos todos los buses. Como ya dijimos, vamos a pasar dos semanas en la academia, así que tenemos que caminar, literalmente, un minuto para llegar.

A las 9.00 estábamos todos en clase y a las 12.30 salimos, como siempre, a comer el lunch.

Nuestra activity leader Olivia, nos recoge a la 13.30 y caminamos unos 5 minutos hasta la estación de tren para ir a una ciudad a unos 15 minutos en tren, Topsham.

Topsham es un pueblito pequeño con u comunidad muy característica: personas jubiladas (especialmente con dinero). Es, además, una ciudad pesquera con el que, en su momento, fue uno de los puerto más importantes del sur de Inglaterra.

Llegamos allí en torno a las 14.00 de la tarde y turisteamos por la ciudad cerca de una hora, haciendo pequeñas paradas importantes para hacernos fotos con las famosas cabinas roja inglesas, ver el puerto o conocer a un gatito que nos acompañó en el resto del tour antes de ir a un Café a tomar un té inglés con sus famosísimos scones.

Cuando llegamos al Café, el dueño nos tenía reservada una parte  para nosotros donde ya nos estaban sirviendo el té caliente, además hacen los scones a mano.

Los scones son panecillos de forma redonda muy conocidos en Reino Unido y que acompañan al té. Para comerlo, se corta a la mitad y se unta con crema de nata y mermelada.

Al parecer, al igual que en España se puede discutir si la tortilla lleva cebolla o no, si es muy o poco hecha o si es mejor el Colacao o el Nesquick, aquí se discute si se unta antes la crema o la mermelada. Aquí, todos hemos llegado al acuerdo de que es igual que una tostada y que no pondrías las mantequilla por encima, ¿no?

Después caminamos de nuevo a la estación del tren y volvimos a Exmouth, juntándonos un rato todos juntos en The Strand.

Esta semana vamos a tener que sacar los paraguas, pero eso ya lo dejamos para el siguiente blog.

¡Hasta la próxima!

Bedstone- Comienzo de semana y clases

Buenos días familias,

Empezamos una semana nueva en Bedstone College y eso implica empezar las clases. En base al examen de inglés que han hechos nuestros chicos el domingo, los profesores los han dividido en dos clases y han empezado un proyecto por grupos diseñando su colegio ideal.

Su rutina a lo largo de esta semana va a ser desayuno a las 7:30 y comienzo de clase a las 9h. De 10:45 a 11:45 tienen un pequeño recreo donde se pueden acercar a la “tuck shop” una pequeña cabaña en el medio del campus que como sacada de Hansel y Grettel está repleta de un montón de chocolates y chucherías para endulzar la mañana.

A las 12:20 nos reunimos en la cantina de nuevo para el lunch. Os adjunto fotos de los menús de estas semanas.

Después de la comida tenemos un tiempito libre de “sobremesa” seguido de otra clase corta. El lunes los chicos se pudieron unir a los clubs que ofrece Bedstone college entre los que se encuentran fútbol, robótica, ajedrez, política, “walk and talk” que consiste en dar paseos por la naturaleza mientras se discuten temas actuales, gimnasio… Yo me uní al grupo del gimnasio y después de utilizar las máquinas e instalaciones del college, dimos una clase en el aula de baile.

El lunes terminamos el día con una sesión de Kahoot!, donde evaluamos nuestro conocimiento en logos, banderas, películas Dísney y equipos de fútbol inglés. La competición estuvo reñida pero los ganadores variaron entre Noa (logos), Alba e Iván (banderas), Nadia (Disney) y Antía (equipos de fútbol inglés).

El martes mantuvieron la misma rutina de clases pero éstas estaban basadas en la historia de Inglaterra, especialmente en relación con la Guerra Mundial.

Por la tarde nuestros chicos se unieron a los “games” que organiza Bedstone college y pudieron escoger entre Fútbol, Tenis y “Netball” ( el cual nos definieron como baloncesto pero sin pasos). Hacía bastante frío en las canchas pero ahí nos quedamos todos a disfrutar del partido España-Inglaterra. Supongo que no hace falta decirlo, pero a pesar del fastidio de los estudiantes ingleses, ganamos nosotros y nos encargamos de animar a nuestros jugadores y jugadoras con mucho entusiasmo.

Después de la cena, en vez de una actividad, tuvimos lo que en Bedstone College llaman “prep”. Nos repartimos entre la biblioteca y la sala de lectura para que nuestros chicos pudieran trabajar y estudiar ya que en su cole en España las clases continúan y también los deberes.

Esto es todo por hoy, como sabréis Bedstone College no va a ser nuestro único hogar en UK, así que vamos a aprovecharlo lo máximo posible antes de irnos y os iré contando más aventuras.

Hasta la próxima!

Aroa