Que empiece la cuenta atrás ⏰ 🇬🇧

¡¡¡¡Hola, hola a todas y a todos!!!! Si estáis leyendo esto es porque ya quedan poquitos días para marcharnos y porque os ha tocado la mejor monitora de todas (o eso voy a intentar ser). Mi nombre es Alejandra y como me llaméis así os estaré retirando la palabra, así que mejor llamadme Ale 😉 Aquí os dejo unas fotitos para que me pongáis cara:

Tengo 22 años y soy de Vigo. Estudié Traducción e Interpretación y este año hice el Máster de Profesorado. Os lo traduzco: básicamente sé un montón de cosas del verbo to be y puedo ser la teacher. Aunque esta vez no me toca ser la teacher, soy vuestra compañera en esta aventura así que os caeré mejor, o eso espero.

También me gusta mucho bailar y soy profesora de flamenco, un poco aleatorio pero sí, os tocó la monitora folclórica. Aquí tenéis pruebas:

Para las madres y padres podéis estar tranquilas/os de que vuestras/os hijas/os están en las mejores manos. Soy responsable y quiero pensar que también un poco divertida, así que todas/os llegaremos de una pieza después de haberlo pasado en grande. Estaremos en contacto en todo momento y os mandaré actualizaciones de todo lo que vamos haciendo para que estéis tranquilas/os. Además estoy a vuestra disposición siempre que tengáis alguna duda o comentario.

Estoy deseando conoceros y poneros cara. Sé que va a ser una experiencia genial, que disfrutaremos un montón y que aprenderemos mucho inglés😉👌.

Acordaos del pasaporte y la documentación que os pidieron y venid con energía que el martes nos toca trasnochar para llegar hasta allí.

¡Ya no queda nada!

Abrazos,

Ale🥰

Eastbourne: 1ª visita a Londres & día libre – 12/09, 13/09

Ola! Como vai todo pola Europa continental?

¡Hola! ¿Qué tal anda todo por la Europa continental?

Nós por aquí andamos súper emocionados, hoxe á fin coñeceremos Londres! O único inconveniente é que tivemos que dar un madrugón bastante grande, xa que nos agardaba unha hora e media de tren. Por sorte para nós, os asentos eran moi cómodos e puidemos descansar e ata durmir.

Nosotros por aquí estamos súper emocionados, ¡hoy por fin conoceremos Londres! El único inconveniente es que nos hemos tenido que pegar un madrugón bastante grande, ya que nos esperaba una hora y media de tren. Por suerte para nosotros, los asientos eran muy cómodos y pudimos descansar e incluso dormir.

En canto tocamos o chan londinense cara as 10 da mañá, concretamente na estación de Victoria, coñecimos á nosa guía Ella, que nos conduciu a pé ata o Buckingham Palace, fronte ao que quitamos unha foto de grupo, como non podía ser de outro xeito. Ogallá ter visto o cambio da garda, pero non se fai os sábados…

En cuanto tocamos suelo londinense sobre las 10 de la mañana, concretamente en la estación de Victoria, conocimos a nuestra guía Ella, que nos condujo a pie hasta el Buckingham Palace, frente al que nos sacamos una foto de grupo, como no podía ser de otra manera. Ojalá haber visto el cambio de la guardia, pero no se hace los sábados…

Continuamos o traxecto a través de St. James’s Park, onde puidemos ver esquíos e diversas aves terrestres, ademais de facernos fotos na ponte que atravesa o lago do parque, que ten unhas vistas preciosas ao London Eye. Ao salir de alí, chegamos á explanada de Westminster Abbey, onde Ella deixounes uns quince minutos para tomar un snack. Tamén pola zona coincidimos cos amigos da viaxe de ida, o grupo de Peterborough, e puidemos saudarnos un pouco mentres había quen se tomaba fotos xunto ás típicas cainas telefónicas inglesas.

Continuamos nuestro trayecto a través de St. James’s Park, donde pudimos ver ardillas y diversas aves terrestres, además de hacernos fotos en el puente que atraviesa el lago del parque, que tiene unas vistas preciosas al London Eye. Al salir de allí, llegamos a la explanada de Westminster Abbey, donde Ella nos dejó quince minutos para tomar un snack. También por la zona coincidimos con nuestros amigos del viaje de ida, el grupo de Peterborough, y pudimos saludarnos un poco mientras había quien se hacía fotos junto a las típicas cabinas telefónicas rojas.

Descanso en la explanada delante de Westminster Abbey.

Deixando atrás o Big Ben, cruzamos unha das moitas pontes do río Támesis para ir ao barrio de Waterloo, onde vimos o famoso Graffiti Tunnel, que xenerou opinións divididas entre os membros do grupo, ben gustou moito ou ben disgustou moito, claro exemplo de que nunca chove a gusto de todos. Despois vimos o London Eye pero de cerquiña e, por si tiñades algunha duda, confirmámovolo xa: pois si, é máis grande ca de Vigo do Nadal.

Dejando atrás el Big Ben, cruzamos uno de los muchos puentes del río Támesis para ir al barrio de Waterloo, donde vimos el famoso Graffiti Tunnel, que generó opiniones divididas entre los miembros del grupo, o gustó mucho o disgustó mucho, el claro ejemplo de que nunca llueve a gusto de todos. Luego vimos el London Eye pero de cerca y, por si teníais alguna duda, os lo confirmamos desde ya: pues sí, es más grande que la de Vigo de Navidad.

Para rematar o tour, cruzamos de volta o Támesis (esta vez pola ponte Golden Jubilee) en direción Trafalgar Square e Leicester Square, unhas prazas enormes e moi icónicas de Londres. Na segunda, comimos o packed lunch e Ella deixounos tempo libre para facer compras e ver cousas pola nosa conta. Hai unhas tendas xigantes de M&M e Lego ás que non puidemos resistir entrar. Finalmente, reunímonos todos para coller o metro de volta á estación de Victoria e regresar a Eastbourne, non sen antes, por suposto, cantarlle o parabéns para ti a Bruno, que sorte pasar un día tan especial nun sitio coma Londres!

Para acabar el tour, cruzamos de vuelta el Tamésis (esta vez por el puente Golden Jubilee) en dirección Trafalgar Square y Leicester Square, unas plazas enormes y muy icónicas de Londres. En la segunda, comimos el packed lunch y Ella nos dejó tiempo libre para hacer compras y ver cosas por nuestra cuenta. Hay unas tiendas gigantes de M&M y Lego a la que no pudimos resistirnos a entrar. Finalmente, nos reunimos todos para coger el metro de vuelta a la estación de Victoria y regresar a Eastbourne, no sin antes, por supuesto, cantarle el cumpleaños feliz a Bruno, ¡qué suerte pasar un día tan especial en un sitio como Londres!

 

Unha vez dentro do tren de regreso, algúns optamos por xogar a Undercover, que consiste en que todos menos unha persoa do grupo (o infiltrado) sabemos unha palabra inicial e temos que ir dicindo palabras relacionadas para averiguar quen é o que non a sabe. Outros optamos por descansar e botar unha soneca.

Una vez dentro del tren de regreso, algunos optamos por jugar a Undercover, que consiste en que todos menos una persona (el infiltrado) sabemos una palabra inicial y tenemos que ir diciendo palabras relacionadas para averiguar quién es el que no la sabe. Otros optamos por descansar y echar una siesta. 

O domingo transcurriu tranquilamente, con algo de tempo cas host families pero tamén non desperdiciamos a oportunidade de achegarnos ao centro para quedar cos compañeiros do grupo e desfrutar das tendas, que aquí abren o domingo, e restaurantes. Contámosvos máis en nadiña, ata a próxima! 😉

El domingo transcurrió tranquilamente, con algo de tiempo con las host families pero también no desperdiciamos la oportunidad de acercarnos al centro para quedar con los compañeros del grupo y disfrutar de las tiendas, que aquí abren los domingos, y restaurantes. Os contamos más en nadita, ¡hasta la próxima! 😉

Comenzamos a descubrir Londres 🇬🇧 💂🏛️

¡Hola de nuevo familias! 😁

Estos últimos dos días hemos comenzado a conocer más Londres y a nuestras host families. El sábado tuvimos una excursión de día completo al centro de Londres y para muchos esta fue la primera vez que pudieron ir en metro.

  

Cuando llegamos a Londres centro, nuestro guía nos hizo un tour en el que vimos algunos de los monumentos más emblemáticos de Inglaterra como el Big Ben, Westminster Abbey o la Casa del Parlamento. También aprendieron algunos datos curiosos sobre su historia. Y tampoco nos olvidamos de hacerle una visita a los guardias reales y a sus caballos.

            

 

Por la tarde, después de dos horas de tiempo libre para comer, hacernos fotos y comprar algunos souvenirs y recuerdos, fuimos a Covenant Market donde los chic@s estuvieron hablando con los encargados del mercado. Alguno de ellos incluso lograron regatear, en inglés, alguna libra.

 

 

Tras nuestra visita a este mercado teníamos reservada la entrada al Museo Británico donde todos pudieron aprender y ver las esculturas y elementos históricos de todas partes del mundo.

 

  

El Museo Británico fue la última parada en nuestra excursión del sábado, ya que después de ella todos los chic@s se dirigieron a casa y aprovecharon el domingo para pasar tiempo con sus host families y descubrir más sobre la cultura inglesa y también encontrarse con sus amigos para pasar el rato por la tarde.

¡Nos vemos pronto con el siguiente blog! 🤗

Continúa la aventura en Tipperary

¡Hola a todos y todas!

¿Qué tal estáis? Nosotros seguimos aprendiendo muchas cosas sobre la cultura y el estilo de vida en Irlanda, pero estamos todos genial 🙂

El jueves fuimos al high school, como de costumbre, para seguir perfeccionando nuestro nivel de inglés y conocer mejor a nuestros compañeros de clase.

Cuando acabamos las clases a las 15:00 fuimos con Joe a realizar la actividad de la tarde. Esta vez nos tocaban clases de teatro. Durante las clases hicieron diferentes representaciones por temáticas como puede ser una película de terror.

Se lo pasaron muy bien y descubrimos que tenemos muy buenos actores y actrices en el grupo como Iván Campos o Nicolás.

Una vez se acabó la actividad volvimos con nuestras host families para que nos llevaran a casa y nos dieran algo de cenar para descansar para ir al plan que teníamos el viernes.

El viernes fuimos al colegio, pero dejamos en casa los uniformes, porque nos invitaron a ir con sus alumnos del transition year a hacer una caminata por la montaña. Así que cuando llegamos al colegio, nos recogió un autobús, que nos dejó en el pie de la montaña, y empezó la aventura. Al principio parecía una caminata sencilla, un paseito por el monte, pero una vez acabada podemos decir que somos unos verdaderos escaladores.

Llegamos hasta un lago muy chulo que estaba en una de las cimas y algunos valientes (Diego, Mateo, Nico y Gael) se metieron en el agua. La mayoría del grupo decidimos quedarnos en la primera parada de la excursión, pero Alex, Iván Dementiev, Nico, Diego y Yago son unos verdaderos exploradores y subieron hasta lo más alto de la montaña con sus compañeros irlandeses.

La bajada se hizo mucho más amena: hablamos un montón y Carla, Lucía, Inés, Noa y Laila aprovecharon para preguntar por todos los cotilleos habidos y por haber.

Cuando por fin llegamos abajo, nos recogió el autobús y fuimos hasta el colegio. Este día tuvimos la oportunidad de tener tiempo libre antes de irnos a casa y aprovechamos para comprar agua y la merienda. Hubo un incidente con un chicle y un mechón de pelo, pero lo solucionamos rápidamente con una bolsa de hielo y esa misma bolsa de hielo sirvió como entretenimiento para algunos.

Después de un buen rato juntos, vino Joe para explicarnos como teníamos que hacer para volver cada uno a sus respectivas casas.

El sábado era el día más esperado de la semana, porque nos tocaba la excursión de Cork. No tuvimos que madrugar tanto como por la semana y nos recogió un autobús en varios puntos para llevarnos hasta el centro de la ciudad. El trayecto es corto, pero como buenos españoles decidieron amenizar el viaje con música, gracias al altavoz de Diego, y fueron cantando todo el viaje hasta llegar.

Cuando llegamos a Cork hicimos un mini tour para ver los sitios más importantes del centro y después tuvimos un montón de tiempo libre. Yo me junté con las chicas para ir a lo que a partir de ahora será conocido como el «templo»: el Urban Outfitters.

No solo fuimos al Urban Outfitters, también fuimos a otras tiendas como Victoria’s Secret. Después de una mañana de compras, fuimos a comer y nos encontramos con algunos de los chicos. Al acabar, pasamos por Krispy Kreme para coger unos dónuts y seguimos visitando tiendas.

A las 16:30 nos juntamos de nuevo para volver a coger el autobús que nos traería de vuelta a casa y una vez más hubo sesión de karaoke en la parte de atrás del bus. No solo sonaron temas de ahora, sino que incluso decidieron cantar viejas glorias como Caminando por la vida de Melendi.

Una vez de vuelta en Tipperary nos recogieron y nos llevaron a casa para descansar y cenar.

Hoy domingo es nuestro día libre, pero como fue el cumpleaños de Nico decidimos reunirnos en el McDonald’s para poder celebrarlo juntos y darle sus regalos. Pasamos una buena tarde todos juntos en la que nos hicimos fotos, Tiktoks y conocimos un poco más de la zona donde vivimos.

Mañana será un nuevo día de clase y nos esperan muchas actividades interesantes esta semana, pero ya sabéis que para poder enteraros de todo tendréis que leer la próxima entrada.

¡Un abrazo super grande para todos de parte de la teacher!

Inés 🤝🏻

Eastbourne: tarde de crazy golf – 11/09

Ola de novo, familias!

¡Hola de nuevo, familias!

Amencemos outra nova mañá na comodidade dos nosos queridos fogares británicos. Nesta ocasión, como Nick xa nos explicou o día anterior como funcionaba aquí a rede de buses, tocou aventurarse a facelo de forma independente. Houbo quen tardou máis en chegar, pero non vos preocupedes, aínda así saliu 100% exitoso.

Amenecemos una nueva mañana en la comodidad de nuestros queridos hogares británicos. En esta ocasión, como Nick ya nos explicó el día anterior cómo funcionaba aquí la red de buses, nos tocó aventurarnos a hacerlo de forma independiente. Hubo quién tardó más en llegar, pero no os preocupéis, aun así salió 100% exitoso. 

Tras as clases cos profes da academia de idiomas, xantamos os packed lunches e comezamos a caminata cara o centro, dado que dispoñíamos de algo de tempo libre antes da actividade e queríamos aproveitalo. Algúns fomos ao McDonald’s a coller outra cousiña a maiores para comer e outros quedamos a dar unha volta de relax.

Tras las clases con los profes de la academia de idiomas, comimos nuestros packed lunches y empezamos la caminata hacia el centro, dado que disponíamos de algo de tiempo libre antes de la actividad y queríamos aprovecharlo. Algunos fuimos al McDonald’s a coger otra cosa más para comer y otros nos quedamos a dar una vuelta de relax.

Aproveitando o bo tempo, fomos facer crazy golf. Este xogo é un tipo de minigolf que se caracteriza por ter pistas máis creativas e temáticas do habitual, o noso recorrido era sobre piratas. Podedes botar un vistazo ao ben que o pasamos nas seguintes imaxes:

Aprovechando el buen tiempo, fuimos a hacer crazy golf. Este juego es un tipo de minigolf que se caracteriza por tener pistas más creativas y temáticas de lo habitual, nuestro recorrido era sobre piratas. Podéis echar un vistazo a lo bien que lo pasamos en las siguientes imágenes:

Moitos de nós descubrimos que se nos da bastante ben, outros vimos que quizais non é o noso forte. Algún, máis que golpear a bola, ía varréndoa cara o buraco, pero iso tamén ten a súa gracia, non todo se pode facer segundo as regras!

Muchos de nosotros hemos descubierto que se nos da bastante bien esto, otros hemos visto que quizás no era nuestro fuerte. Alguno más que golpear la bola, la ha ido barriendo hacia el hoyo, pero eso también tiene su gracia, ¡no todo se puede hacer según las reglas!

Contámosvos máis dentro de pouco 🙂

Os contamos más dentro de poco 🙂

Eastbourne: tour polo centro – 10/09

Como andades familias? 🙂

¿Cómo andáis familias? 🙂

Nós súper ben! Onte chegamos algo tarde ás casas das host families, sobre as 12 da noite, que aquí en Inglaterra ven sendo as 4 da mañá en España, xa que como moitos sabedes, en Reino Unido todo se fai máis cedo. Tocounos madrugar, pero non nos importou demasiado porque á fin comezaba a experiencia de verdade. Nada máis chegar ao centro de estudos onde nos impartirán as clases de inglés, Nick distribuíunos en dous grupos diferentes e explicounos o horario: inglés de 9 a 11, media hora de break e de novo inglés, de 11:30 a 13:30.

¡Nosotros súper bien! Ayer llegamos algo tarde a la casa de las host families, sobre las 12 de la noche, que aquí en Inglaterra viene a equivaler las 4 de la mañana en España, ya que como muchos sabéis, en Reino Unido todo se hace más pronto. Nos tocó madrugar, pero no nos importó demasiado porque por fin empezaba la experiencia de verdad. Nada más llegar al centro de estudios donde nos impartirán las clases de inglés, Nick nos distribuyó en dos grupos diferentes y nos explicó el horario: inglés de 9 a 11, media hora de break y de nuevo inglés, de 11:30 a 13:30.

Atendendo a Nick (menos Cíes atendendo á cámara). Atendiendo a Nick (menos Cíes atendiendo a la cámara).

Ao terminares as clases, tivemos tempo para desfrutar a comida que trouxo Nick, un packed lunch, que consiste nun bocadillo, unha bolsa de patacas fritas, un doce e unha bebida. En Inglaterra é habitual xantar pouco porque a comida contundente é a da cena. Cando rematamos, puxemos rumbo a pé cara o centro: hora de coñecer Eastbourne de verdade! Nick fixo de guía e ensinounos os puntos principais da cidade, pero tampouco foi un tour demasiado intenso, porque sabía que estabamos cansados dos últimos días. A rúa principal, Terminus Road, ten un centro comercial enorme chamado The Beacon que podedes ver de fondo nesta foto:

Al acabar las clases, tuvimos tiempo para disfrutar la comida que nos trae Nick, un packed lunch, que consiste en un bocadillo, una bolsa de patatas fritas, un dulce y una bebida. En Inglaterra, lo habitual es comer poco al mediodía, ya que la comida contundente es la de la cena. Cuando terminamos de comer, pusimos rumbo al centro a pie: ¡hora de conocer Eastbourne de verdad! Nick nos hizo de guía y nos enseñó los puntos principales de la ciudad, pero tampoco fue un tour demasiado intenso, porque sabía lo cansados que estábamos de los últimos días. La calle principal, Terminus Road, cuenta con un centro comercial enorme llamado The Beacon que podéis ver de fondo en esta foto:

Momento do lunch. Momento del lunch.

No final de Terminus Road pódese atopar a praia, onde Nick nos fixo correr ata a beira e volver, a modo de reto. Ó principio pensabamos que era broma, pero fixémolo e pasámolo moi ben. Aquí tendes o vídeo.

Al final de Terminus Road, se encuentra la playa, donde Nick nos hizo correr hasta la orilla y volver, a modo de reto. Al principio pensábamos que era broma, pero lo hicimos y nos lo pasamos muy bien. Aquí tenéis el vídeo.

 

O tour continuou polo embarcadoiro, o Eastbourne Pier, onde hai sitios para comer e realizar actividades, hai un centro de recreativos enorme ao que temos ganas de volver pero con máis tempo para xogar como ten que ser. Rematado o tour, Nick explicounos como funciona aquí a rede de transporte para poder manexarnos ben para ir e volver ás nosas casas. Aínda nos custa un pouco entendela, pero apañámonos para chegar á hora da cea.

El tour continuó por el muelle, el Eastbourne Pier, donde hay sitios para comer y realizar actividades, hay un centro de recreativos enorme al que tenemos ganas de volver pero con más tiempo para jugar como tiene que ser. Acabado el tour, Nick nos explicó cómo funciona aquí la red de transporte para poder manejarnos bien para ir y volver a nuestras casas. Aún nos cuesta un poco entenderla, pero nos las hemos apañado para llegar para la cena.

Xa axiña vos contamos que tal nos foi no crazy golf ao día seguinte, deixámosvos aquí unha foto grupal e un vídeo con outro reto que nos animou Nick a facer, apertas! 😉

Pronto os contamos qué tal nos fue en el crazy golf al día siguiente, os dejamos por aquí una foto grupal y un vídeo con otro reto que nos animó a hacer Nick, ¡abrazos! 😉

DUBLIN – Primeros días

Hola a todos, continuamos con los primeros días aquí en Dublín.

El miércoles nos levantamos y preparamos para reunirnos en el centro comercial que nos sirve como punto de encuentro para coger nuestro bus hacia la actividad de hoy.

Una vez reunidos nos subimos al bus y unos pocos minutos después llegamos al recinto donde jugaremos a los bolos. Nos dividimos en cuatro grupos para así comenzar la partida. Unos con mejor puntería que otros, pero lo principal es pasar un buen rato juntos. De hecho alguna de las partidas resulta bastante reñida, dándole  más emoción si cabe.

Una vez terminamos, aprovechamos para comer nuestro packed lunch y así reponer fuerzas. Con esto terminamos la primera parte del día y nos dirigimos a la parada del bus para coger nuestro transporte hacia el cole, donde tendrán lugar las lecciones de inglés y cultura irlandesa durante esta semana.

Una vez allí conocemos a los profesores que impartirán las mismas y comenzamos con un pequeño ejercicio de calentamiento. Después nos dividimos en dos grupos, cada uno con su profesor y con ello comenzamos las lecciones.

Acabamos las mismas y nos despedimos hasta el día siguiente para así volver a nuestras casas para cenar y descansar un poco.

El jueves comienza un poco gris pero eso no nos frena evidentemente. Nos reunimos de nuevo en el centro comercial con Maxine, esta vez toca un poco de inmersión ya que vamos a ver una película en el cine. Una comedia es sin duda una buena forma de poner a prueba nuestras habilidades auditivas y de compresión.

Al terminar  comemos algo como es lógico y después nos vamos tranquilamente hacia el colegio para nuestro segundo día de lecciones. La tarde transcurre normalmente y una vez finalizadas las clases nos despedimos para así volver a nuestras casas hasta el día siguiente.

Y con esto terminamos este episodio del blog, nos vemos en la siguiente entrega.

Presentación monitora Londonderry

¡Hola familias!

Mi nombre es Ruth Vizcaya y voy a ser la monitora que acompañe a vuestros hijos e hijas en este viaje a Londonderry. El objetivo de esta primera entrada es que me pongáis cara y me conozcáis un poco más.

Tengo 23 años y el año pasado me gradué en Traducción e Interpretación en la Universidad de Vigo. Este año empezaré el máster de profesorado porque en un futuro quiero dedicarme a la enseñanza, me encantan los niños.

Sobre mí puedo deciros que me gusta leer, viajar y conocer gente. Como curiosidad, deciros que soy celíaca y tengo alergia al polvo, como muchos de vuestros hijos e hijas. ¡Siempre estoy con un pañuelo en la mano!

Un septiembre de hace 3 años yo también tuve la oportunidad de hacer un curso de inglés en Dublín y la verdad es que me encantó la experiencia; fui sola, pero acabé haciendo una familia con amistades que aún conservo a día de hoy. Mi recomendación es que llevéis ropa de abrigo, incluso guantes para los más frioleros.

Espero que con mi ayuda vosotros también disfrutéis de esta aventura y que en un futuro recordéis con cariño este viaje. Estoy aquí para lo que necesitéis.

A las familias, no os preocupéis, porque me convertiré en vuestra reportera dicharachera y os iré actualizando de todo con fotos para que veáis lo bien que lo estamos pasando.

Para el Lunes, por favor, ¡no os olvidéis el pasaporte, el DNI, el permiso paterno original, la ETA y la sudadera roja para reconoceros!

¡Qué ganas de conoceros, hasta el Lunes!

Ruth