Eastbourne: Londres, Seven Sisters e regreso! – 26/09, 28/09, 29/09

Benvidos á nosa última entrada desta incrible experiencia. Preparade clínex e psicólogos porque xa vos adiantamos que non estades listos para “oírmos” falar dos nosos últimos días en Inglaterra 💔

A finde comenzou con bo pé, aínda que tocou pegarse un madrugón, por Londres todo paga a pena. Encontrámonos ás 8 da mañá na estación con Nick, quen nos guiaría na ruta do día e nos axudaría a desprazarnos en metro, a nosa vía principal de transporte nesta segunda excursión a Londres. Despois de botar unha boa soneca no tren, chegamos á fin á estación de Victoria e collimos o metro para ir á primeira parada: o Museo de Historia Natural.

Bienvenidos a nuestra última entrada de esta increíble experiencia. Preparad clínex y psicólogos porque ya os adelantamos que no estáis listos para “oírnos” hablar de nuestros últimos días en Inglaterra 💔

El finde comenzó con buen pie, aunque tocó pegarse un madrugón, por Londres todo merece la pena. Nos encontramos a las 8 de la mañana en la estación con Nick, quien nos guiaría en nuestra ruta del día y nos ayudaría a desplazarnos en metro, nuestra principal vía de transporte en esta segunda excursión a Londres. Después de echarnos una buena siesta en el tren, llegamos por fin a la estación de Victoria y cogimos el metro para ir a la primera parada: el Museo de Historia Natural.

Este museo ten unha antigüidade de máis de 100 anos e conta cunhas 70 millóns de especies diferentes en exposición entre minerais, fósiles, plantas, animais e insectos. É un lugar xigante e cheo de réplicas de diversas formas de vida que nos gustou moito, ata tiñan unha que se movía dun Tiranosaurio Rex.

Este museo tiene una antigüedad de más de 100 años y cuenta con unas 70 millones de especies diferentes en exposición entre minerales, fósiles, plantas, animales e insectos. Es un lugar gigante y lleno de réplicas de diversas formas de vida que nos ha gustado mucho, hasta tenían una que se movía de un Tiranosaurio Rex. 

Despois de aproveitar o museo todo o que o tempo nos permitiu, puxemos rumbo ao metro outra vez, nesta ocasión para ir ver a famosa Torre de Londres e a ponte ao seu carón.

Después de aprovechar el museo todo lo que el tiempo nos permitió, pusimos rumbo al metro otra vez, en esta ocasión para ir a ver la famosa Torre de Londres y el puente a su lado. 

Parada en boxes para recargar as pilas. Parada en boxes para recargar las pilas.

A modo de resumen e en base ao que nos explicou Nick, a Torre de Londres é un castelo do siglo XI que durante moitos anos serviu como prisión de estado para figuras históricas importantes, como por exemplo Ana Bolena, unha das varias esposas do rei Henrique VIII. Actualmente aquí se poden ver as xoias da Coroa británica. Tras a breve lección de historia, achegámonos á Ponte da Torre para dar unha volta pola contorna e facernos unhas fotos. Pola zona tamén vimos de lonxe The Shard, un dos rañaceos máis altos de toda Europa.

A modo de resumen y en base a lo que nos explicó Nick, la Torre de Londres es un castillo del siglo XI que durante muchos años sirvió como prisión de estado para figuras históricas importantes, como por ejemplo Ana Bolena, una de las varias esposas del rey Enrique VIII. Actualmente aquí se pueden ver las joyas de la Corona británica. Tras la breve lección de historia, nos acercamos al Puente de la Torre para dar una vuelta por el entorno y hacernos unas fotos. Por la zona también vimos de lejos The Shard, uno de los rascacielos más altos de toda Europa. 

De novo no metro, chegamos rapidamente ao último punto importante do día: o barrio de Camden Town. Trátase dunha zona incrible e chea de vida na que o máis difícil é non mercar todo o que ves, xa que hai moitísimas tendas súper únicas e con artesanías.

De nuevo en el metro, llegamos rápidamente al último punto importante del día: el barrio de Camden Town. Se trata de una zona increíble y llena de vida en la que lo más difícil es no comprar todo lo que ves, ya que hay muchísimas tiendas súper únicas y con artesanías. 

Finalmente, deseguido dun par de horas de tempo libre nas que curioseamos as tendas e fixemos algunhas compras, collimos o último metro do día para regresa á estación de Victoria e poñer fin así, mal que nos pese, á última excursión do programa. Londres: isto é un deica logo, non adeus. Seguro que volveremos no futuro!

Finalmente, luego de un par de horas de tiempo libre en las que curioseamos las tiendas e hicimos algunas compras, cogimos el último metro del día para regresar a la estación de Victoria y poner fin así, muy a nuestro pesar, a la última excursión del programa. Londres: esto es un hasta luego, no un adiós. ¡Seguro que volvemos en el futuro!

Último metro do día. Último metro del día.

Camiño de Eastbourne. Camino de Eastbourne.

Despois de darnos un bo descanso o domingo, que aproveitamos para estar cas host families e reunirnos todo o grupo, chegou o luns cargado de moita emoción: o último día. Recuperando as vellas costumes, fomos ás clases de inglés do centro de estudos e Noelia nos fixo entrega dos diplomas do programa. Oficialmente estamos graduados do Pilivigo!

Después de darnos un buen descanso el domingo, que aprovechamos para estar con las host families y reunirnos todo el grupo, llegó el lunes cargado de mucha emoción: el último día. Recuperando las viejas costumbres, fuimos a las clases de inglés en el centro de estudios y Noelia nos hizo entrega de los diplomas del programa. ¡Oficialmente estamos graduados del Pilivigo!

Hora do lunch para ganar enerxía para a actividade. Hora del lunch para ganar energía para la actividad.

A actividade da tarde era unha visita a Seven Sisters, uns acantilados que son o orgullo de Eastbourne e o seu punto de interese que máis atrae a turistas. Nesta ocasión, Nick non puido acompañarnos, pero estivemos ben guiadas por Joe, que nos levou por unha ruta moi bonita pola natureza ata que chegamos á praia, onde nos entretivemos un bo anaco lanzando pedras á auga.

La actividad de la tarde era una visita a Seven Sisters, unos acantilados que son el orgullo de Eastbourne y su punto de interés que más atrae a turistas. En esta ocasión, Nick no pudo acompañarnos, pero estuvimos bien guiados por Joe, que nos llevó por una ruta muy bonita por la naturaleza hasta que llegamos a la playa, donde nos entretuvimos un buen rato lanzando piedras al agua. 

Cando cansamos de xogar cas pedras, continuamos a ruta ata subir a un dos acantilados para apreciar as vistas e respirar un pouco de aire fresco. Rápido comezaron a caer algunhas gotas, así que disfrutamos eses últimos momentos todo o que puidemos e puxemos rumbo ao bus de volta ao centro para, agora si, facer as compras de última hora.

Cuando nos cansamos de jugar con las piedras, continuamos la ruta hasta subir a uno de los acantilados para apreciar las vistas y respirar un poco de aire fresco. Rápido comenzaron a caer algunas gotas, así que disfrutamos esos últimos momentos todo lo que pudimos y pusimos rumbo al bus de vuelta al centro para, ahora sí, hacer las compras de última hora. 

E…finalmente…chegou o día familias, regresamos á casa. Quedamos no punto de encontro para a salida ás 6 da mañá, cunhas caras moi largas, polo cansancio do madrugón pero sobre todo pola tristeza 🥺. Despois dunhas dúas horas de bus que pasaron súper rápido porque as durmimos coma cepos, chegamos ao aeroporto e fixemos todos os controis sen prisa pero sen pausa.

Y…finalmente…llegó el día familias, regresamos a casa. Quedamos en el punto de encuentro para la salida a las 6 de la mañana, con unas caras muy largas, por el cansancio del madrugón pero sobre todo por la tristeza 🥺. Después de unas dos horas de bus que se pasaron súper rápido porque las dormimos como troncos, llegamos al aeropuerto e hicimos todos los controles sin prisa pero sin pausa. 

Como nos sobrou algo de tempo antes de que saíra o voo a Madrid, demos unha volta polas tendas que había preto da porta de embarque e ollamos por última vez os sitios de souvenirs para ver se nos esquecía comprar algún.

Como nos sobró algo de tiempo antes de que saliera el vuelo a Madrid, dimos una vuelta por las tiendas que había cerca de la puerta de embarque y ojeamos por última vez los sitios de souvenirs para ver si se nos olvidaba comprar alguno. 

O voo Londres-Madrid foi xenial, non tivemos turbulencias e chegamos puntuais pese a ter saído con algo de retraso. Unha vez en Madrid, puxémonos cómodos para o xantar e pasar as varias horas de escala que había por diante. Por sorte, tiñamos o noso confiable amigo o xogo Photo Roulette para entreternos durante a espera.

El vuelo Londres-Madrid fue genial, no tuvimos turbulencias y llegamos puntuales pese a haber salido con un poco de retraso. Una vez en Madrid, nos pusimos cómodos para comer y pasar las varias horas de escala que había por delante. Por suerte, teníamos a nuestro confiable amigo el juego Photo Roulette para entreternos durante la espera.

Gustaríanos dicir que o voo a Vigo foi tan apacible como o foi o primeiro…pero non foi o caso. Polo menos non quedamos en Madrid, que xa é bastante, haino que considerar unha vitoria. Aínda que hai que admitir que había máis dun ao que lle gustaría ter repetido a noite hoteleira que vivimos ao principio da experiencia…

Nos gustaría decir que el vuelo a Vigo fue tan apacible como lo fue el primero…pero no fue el caso. Por lo menos, no nos quedamos en Madrid, que ya es bastante, así que considerémoslo una victoria. Aunque hay que admitir que había más de uno al que le hubiera gustado repetir la noche hotelera que vivimos al principio de la experiencia…

Nada máis tocar terra en Vigo, as bágoas empezaron a brotar porque agora si é real, xa estamos aquí e rematou esta increíble viaxe, na que aprendimos, rimos, compartimos momentos inolvidables e coñecimos xente fantástica. Foi unha experiencia que sempre recordaremos co máis grande agarimo ❤️.

Nada más tocar tierra en Vigo, las lágrimas empezaron a brotar porque ahora sí es real, ya estamos aquí y se ha acabado este increíble viaje, en el que hemos aprendido, hemos reído, hemos compartido momentos inolvidables y hemos conocido a gente fantástica. Ha sido una experiencia que siempre recordaremos con el más grande los cariños ❤️.

Nota de Noe: Familias, ha sido un placer compartir estas tres semanas con vuestros niños, se han portado todos muy bien y se han esforzado por vivir la experiencia al máximo. Como monitora da gusto encontrarse grupos así, de verdad. Muchas gracias por leer cada entrada y por vuestra paciencia siempre. Apertas para todos! 🤍💙🤍

Eastbourne: concello, patinaxe, recreativos e máis! – 23/09, 24/09, 25/09

Ei! Como vai todo por aí? En Eastbourne está facendo unha semana espectacular, tivemos sol todos os días, así da gusto! Nesta entrada imos compartir con vós un pouco do final da última semana de clases.

¡Hey! ¿Cómo va todo por ahí? En Eastbourne está haciendo una semana espectacular, tuvimos sol todos los días, ¡así da gusto! En esta entrada vamos a compartir con vosotros un poco del final de la última semana de clases. 

Clases de mates, inglés, xeografía, ciencias, español…e o que máis nos gusta: o tempo de descanso das 11 da mañá, porque podemos saír ao patio e interactuar cos amigos que fixemos no instituto. Despois do lunch, toca ir polo bus, hoxe é unha viaxe curta porque imos ao mismísimo centro da cidade, a visitar o concello.

Clases de mates, inglés, geografía, ciencias, español…y lo que más nos gusta: el tiempo de descanso de las 11 de la mañana, porque podemos salir al patio e interactuar con los amigos que hemos hecho en el instituto. Después del lunch, toca ir a por el bus, hoy es un viaje corto porque vamos al mismísimo centro de la ciudad, a visitar el ayuntamiento. 

Como xa sabedes, familias, non somos quen de mentir: non é a actividade que máis ilusión nos facía do programa. Porén, sorprendeunos máis do que esperabamos, pois o edificio do concello é moi bonito e está moi ben conservado (construise no 1886). Ademais, descubrimos que a función da alcaldía en Inglaterra non ten nada que ver ca nosa en España. Mentres que para nós o alcalde ten un papel activo na toma de decisións da cidade, aquí son máis ben unha figura simbólica que representa a cidade e que cambia cada ano.

Como ya sabéis, familias, no os vamos a mentir: no es la actividad que más ilusión nos hacía del programa. Sin embargo, nos ha sorprendido más de lo que esperábamos, pues el edificio del ayuntamiento es muy bonito y está muy bien conservado (se construyó en 1886). Además, hemos descubierto que la función de la alcaldía en Inglaterra no tiene nada que ver con la nuestra en España. Mientras que para nosotros el alcalde tiene un papel activo en la toma de decisiones de una ciudad, aquí son más bien una figura simbólica que representa a la ciudad y que cambia cada año.

Con la actual alcaldesa de Eastbourne, Margaret Bannister. Ca actual alcaldesa de Eastbourne, Margaret Bannister.

Tras un tour guiada polas zonas do Concello de Eastbourne: salón de plenos, sala de xuntas, despachos, oficinas e etcétera, presenciamos como a alcaldesa se vestía ca súa traxe cerimonial e xoias do cargo, entre as que había un cetro de ouro que nos deixou soster. Antes de irmos, asinamos o libro de visitas e fixemos unha foto con ela. Aquí tendes algúns instantes de toda a experiencia.

Tras un tour guiado por las zonas del Ayuntamiento de Eastbourne: salón de plenos, sala de juntas, despachos, oficinas y etcétera, presenciamos cómo la alcaldesa se vestía con su traje ceremonial y joyas del cargo, entre las que había un cetro de oro que nos dejó sostener. Antes de irnos, firmamos su libro de visitas y nos hicimos una foto con ella. Aquí tenéis algunos instantes de toda la experiencia:

Agora que xa deixamos atrás o Concello, chega a parte do día que máis agardabamos: hora de patinar! Collimos o bus no centro para ir a Skateworld, dispostos a deixalo todo na pista. Despois de escoller si queriamos patines en liña ou de catro, empezamos a rodar cara o noso obxectivo: o de algúns era acordarlles como se patinaba porque había moito que non o facían, o de outros era intentar manterse en pé e non facer unha visita ao médico con Noelia. Pero sobre todo e coma sempre, nunca perdimos de vista que o obxectivo principal é pasalo ben.

Ahora que ya dejamos atrás el Ayuntamiento, llega la parte del día que más estábamos esperando: ¡hora de patinar! Cogimos el bus en el centro para ir a Skateworld, dispuestos a dejarlo todo en la pista. Después de escoger si queríamos patines en línea o de cuatro, empezamos a rodar hacia nuestro objetivo: el de algunos era recordar cómo se patinaba porque hacía mucho que no lo hacíamos, el de otros era intentar mantenerse en pie y no hacer una visita al médico con Noelia. Pero sobre todo y como siempre, nunca perdimos de vista que el objetivo principal es pasarlo bien.

En xeral, houbo un pouco de todo. Hai quen sabe patinar cara atrás, quen non o fixera nunca pero que se lle da de luxo, quen descubriu que definitivamente pasar tanto tempo no chan significa que non é o seu deporte, e tamén quen é capaz de sincronizar patinar con facer o limbo. Botádelle un vistazo a este vídeo!

En general, hubo un poco de todo. Hay quien sabe patinar hacia atrás, quien no lo había hecho nunca pero que se le da de lujo, quien ha descubierto que definitivamente pasar tanto tiempo en el suelo significa que no es su deporte, y también quien es capaz de sincronizar patinar con hacer el limbo. ¡Echadle un vistazo a este vídeo!

Dúas das nosas patinadoras estrela despois de dalo todo. Dos de nuestras varias patinadoras estrella después de darlo todo. 

Antón tomou o de deixalo todo na pista de xeito un tanto literal. Antón se tomó lo de dejarlo todo en la pista de forma un tanto literal.

O xoves foi o último día de clases, posto que o venres haberá unha camiñada benéfica no colexio que terá lugar toda a mañá. Rematar as clases significou un día diferente nun plano emocional porque comezamos a darnos de conta que esta experiencia está chegando á súa fin e danos moita pena ter que marchar. Non queremos volver!

El jueves fue el último día de clases, puesto que el viernes habrá una caminata benéfica en el colegio que tendrá lugar toda la mañana. Acabar las clases significó un día diferente en un plano emocional porque empezamos a darnos cuenta de que esta experiencia está llegando a su fin y nos da mucha pena tener que irnos. ¡No queremos volver!

Ao rematar o cole collemos por penúltima vez o bus que nos leva ao centro e entramos no centro comercial The Beacon para ir á sala de xogos Boom Battle. Alí, teñen moitos xogos diferentes: billares, shuffleboards, dardos virtuais, minigolf…

Al acabar el cole cogemos por penúltima vez el bus que nos lleva al centro y entramos en el centro comercial The Beacon para ir a la sala de juegos Boom Battle. Allí, tienen muchos juegos diferentes: billares, shuffleboards, dardos virtuales, minigolf…

Nick explicando cómo xogar ao shuffleboard, moi popular en Reino Unido. Nick explicando cómo jugar al shuffleboard, muy popular en Reino Unido.

Dividímonos en equipos e botamos varias partidas de billar, fixemos competicións de shuffleboard, que é un xogo de estratexia no que hai que deslizar discos metálicos por un taboleiro moi longo para anotar puntos e derribar os discos do opoñente, e tamén probamos varias modalidades de dardos. Habíaas de ir anotando puntos dende 0 e outras de, a partir dunha elevada cantidade de puntos, ter que ir acertando na diana para desfacerse deles.

Nos dividimos en equipos y echamos varias partidas de billar, hicimos competiciones de shuffleboard, que es un juego de estrategia en el que hay que deslizar discos metálicos por un tablero muy largo para anotar puntos y derribar los discos del oponente, y también probamos varias modalidades de dardos. Las había de ir anotando puntos desde 0 y otras de, a partir de una elevada cantidad de puntos, tener que ir acertando en la diana para deshacerse de ellos. 

O venres foi o último día no instituto e tocou decir adiós aos nosos buddies e aos amigos que fixemos 😢. A verdade é que cando nos contaron o da camiñada benéfica do colexio, a nosa primeira reacción foi “ah, pero que nós tamén a temos que facer?”, peeeeero ó final gustounos moito porque as vistas foron incribles e puidemos falar con moita xente polo camiño. Iso si, quedamos algo rebentadiños. Como non podía ser doutro xeito, desexámosllo feliz aniversario a Aitor aló na cima dunha montaña, xa é tradición consolidade avergoñar cantando aos membros do grupo 💕. Felices 15, Aitor!

El viernes fue el último día en el instituto y tocó decir adiós a nuestros buddies y a los amigos que hemos hecho 😢. La verdad es que cuando nos contaron lo de la caminata benéfica del colegio, nuestra primera reacción fue “¿ah, pero que nosotros también tenemos que hacerla?”, peeeeero al final nos gustó mucho porque las vistas fueron increíbles y pudimos hablar con mucha gente por el camino. Eso sí, quedamos algo reventados. Como no podía ser de otra manera, le deseamos feliz cumpleaños a Aitor allá en la cima de una montaña, ya es tradición consolidada avergonzar cantando a los miembros del grupo 💕. ¡Felices 15, Aitor!

Facendo amigas. Haciendo amigas.

Ó final do percorrido agardábanos unha barbacoa deliciosa e, aínda mellor, agardábanos a liberdade de toda unha tarde por diante explorando Eastbourne ao noso antollo. Tranquilos todos, obviamente aproveitamos para mercaros uns regaliños de últimos días. Qué mágoa marchar! Menos mal que as penas son menos penas cunhas excursións como as nosas: sábado Londres de novo! Na próxima entrada xa contámosvos o final da nosa aventura…deica entonces!

Al final del recorrido nos esperaba una barbacoa deliciosa y, aún mejor, nos esperaba la libertad de toda una tarde por delante explorando Eastbourne a nuestro antojo. Tranquilos todos, obviamente aprovechamos para compraros unos regalillos de últimos días. ¡Qué penita irse! Menos mal que las penas son menos penas con unas excursiones como las nuestras: ¡el sábado Londres de nuevo! En la próxima entrada ya os contamos el final de nuestra aventura…¡hasta entonces!

Eastbourne: bolos & excursión a Hastings – 21/09, 22/09

¡Hello, hello!

Aquí tendes as nosas aventuras un día máis para que vos sintades un pouco máis preto de nós. No episodio de hoxe rentransmitímosvos…bolos e excursión de medio día á cidade de Hastings!

O día comeza como de habitual, clases de 9 a 13 xunto cos buddies: música, teatro, relixión, matemáticas, español…Un pouco de todo, en definitiva. Unha vez terminado o último bocado do lunch, ás 14, chega o bo. Imos averiguar quen é o mellor xogador de bolos do grupo.

¡Hello, hello!

Aquí tenéis nuestras aventuras un día más para que os sintáis un poco más cerca de nosotros. En el episodio de hoy os retransmitimos…¡bolos y excursión de medio día a la ciudad de Hastings!

El día comienza como de habitual, clases de 9 a 13 junto a nuestros buddies: música, teatro, religión, matemáticas, español…Un poco de todo, en definitiva. Una vez terminado el último bocado del lunch, a las 14, llega lo bueno. Vamos a averiguar quién es el mejor jugador de bolos del grupo.

Tras un breve traxecto en bus e pequena camiñada, chegamos á bolera. Divididos en grupos, Dispuxemonos a introducir os nosos nomes na máquina de cada pista, cousa que nos divertiu moito porque podiamos facer fotos para o fondo da pantalla e outra para o noso nome de xogador. Despois dunha acalorada hora de mellorar a nosa direción, aprender a manexar nosa superforza e en algúns casos pedir que nos puxeran barreiras na pista, dámosvos o veredicto: Antón leva a palma á puntuación máis alta. 139 en total, guau!

Tras un breve trayecto en bus y pequeña caminata, llegamos a la bolera. Divididos en grupos, nos dispusimos a introducir nuestros nombres en la máquina de cada pista, cosa que nos divirtió mucho porque podíamos hacer fotos para el fondo de la pantalla y otra para nuestro nombre de jugador. Después de una acalorada hora de mejorar nuestra dirección, aprender a manejar nuestra superfuerza y en algunos casos pedir que nos pusieran barreras en la pista, os damos el veredicto: Antón se lleva la palma a la puntuación más alta. 139 en total, ¡guau!

Cando rematamos a partida, dirixímonos á zona de recreativos do centro, posto que había moitos xogos interactivos de eses que tamén ten o Pier e que tanto nos gustan.

Cuando acabamos la partida, nos dirigimos a la zona de recreativos del centro, puesto que había muchos juegos interactivos de esos que también tiene el Pier y que tanto nos gustan.

Como o luns foi día de diversión, martes tocou día de cultura. Unha de cal e outra de area, vaia. Deixamos atrás o colexio unha hora antes do habitual para dirixirnos á estación de tren de Eastbourne e coller aí a nosa limusina á cidade costera de Hastings. A viaxe eran uns 30 minutos así que nos veu de perlas para botar unha soneca despois do lunch.

Como lunes fue día de diversión, martes tocó día de cultura. Una de cal y otra de arena, vaya. Dejamos atrás el colegio una hora antes de lo habitual para dirigirnos a la estación de tren de Eastbourne y coger nuestra limusina a la ciudad costera de Hastings. El viaje eran unos 30 minutos así que nos vino de perlas para echar una siesta después del lunch. 

Xa na cidade, Nick nos fixo primeiro un breve percorrido polas súas rúas, nas que tivo lugar no ano 1066 a batalla por terra máis trascendental da historia de Inglaterra, dado que con ela se puxo fin á época anglosaxoa e comenzou a normanda. Deste xeito puidemos ver diversos puntos interesantes do lugar, como os seus graffitis ou, máis importante para nós, o seu Primark. Na praza principal, detivémonos para desexarlle un feliz aniversario a Alex, que cumpría 15!

Ya en la ciudad, Nick nos hizo primero un breve recorrido por sus calles, en las que tuvo lugar en el año 1066 la batalla por tierra más trascendental de la historia de Inglaterra, dado que con ella se puso fin a la época anglosajona y comenzó la normanda. De esta manera pudimos ver diversos puntos interesantes del lugar, como sus grafittis o, más importante para nosotros, su Primark. En la plaza principal, nos detuvimos para desearle un feliz cumpleaños a Alex, ¡que cumplía 15!

Despois dunha breve parada na praia na que Nick nos deu unha curta lección de historia, levounos ata o punto máis alto da cidade, East Hill, dende onde había unhas vistas incribles. Como era o aniversario de Alex, aproveitamos para gravar o típico vídeo de “Eastbourne, baby!” co seu nome como protagonista.

Después de una breve parada en la playa en la que Nick nos dio una corta lección de historia, nos llevó hasta el punto más alto de la ciudad, East Hill, desde donde había unas vistas increíbles. Como era el cumple de Alex, aprovechamos para grabar nuestro típico vídeo de “Eastbourne, baby!” con su nombre como protagonista. 

Nada máis baixar de East Hill, desfrutamos dunha hora de tempo libre para nos pasear e descubrir as tendas do lugar. Despois de iso, reunímonos todos na praza principal, na que Alex recibiu uns dulces sorpresa polo seu cumple, e finalmente puxemos rumbo á estación para coller o tren de regreso.

Nada más bajar de East Hill, disfrutamos de una hora de tiempo libre para pasearnos y descubrir las tiendas del lugar. Después de eso, nos reunimos todos en la plaza principal, en la que Alex recibió unos dulces sorpresa por su cumple, y finalmente pusimos rumbo a la estación para coger el tren de regreso.

En conclusión, os últimos dous días tiveron un pouco de todo, contámosvos máis dentro de nada, apertas para todos!

En conclusión, los últimos dos días han tenido un poco de todo, os contamos más dentro de nada, ¡abrazos para todos! 

Eastbourne: excursión a Brighton & día libre – 19/09, 20/09

Moi boas unha vez máis! A excursión de hoxe é a Brighton, unha marabillosa cidade na costa, coñecida polas súas numerosas calellas cheas de tendas bohemias e independentes. Empezamos a aventura na estación de tren de Eastbourne á 08:30 da mañá e o traxecto duraba uns corenta minutos, tempo de sobra para ir espelindo mentres escoitabamos música e charlabamos.

Muy buenas una vez más! La excursión de hoy es a Brighton, una maravillosa ciudad en la costa, conocida por sus numerosas callejuelas llenas de tiendas bohemias e independientes. Empezamos la aventura en la estación de tren de Eastbourne a las 08:30 de la mañana y el trayecto duraba unos cuarenta minutos, tiempo de sobra para ir despejándonos mientras escuchábamos música y charlábamos.

En canto puxemos o pé na cidade, o noso querido Nick, guía nesta aventura, explicounos o percorrido que realizaríamos nas próximas horas: o mural de graffiti, a zona de The Lanes, o Royal Pavilion, o peirao e Churchill Square.

En cuanto pusimos el pie en la ciudad, nuestro querido Nick, guía en esta aventura, nos explicó el recorrido que realizaríamos en las próximas horas: el mural de graffiti, la zona de The Lanes, el Royal Pavilion, el muelle y Churchill Square. 

Ao pasar os graffiti, chégase á zona de The Lanes, un barrio no que non falta ningún tipo de tendas e que xa marcamos no Google Maps para volver cando teñamos tempo libre máis tarde. Non obstante, mentras se nos fai a boca agua pensando en todas esas compras que imos facer, Nick interrumpe as nosas fantasías para darnos unha lección de historia. Fronte ao Royal Pavilion, conta que se trata dunha ex-residencia real do 1800 do rei George IV, que a mandou construir para ter onde se aloxar nas súas frecuentes visitas a Brighton.

Al pasar los graffitis, se llega a la zona de The Lanes, un barrio en el que no falta ningún tipo de tiendas y que ya hemos marcado en nuestro Google Maps para volver cuando tengamos tiempo libre más tarde. Sin embargo, mientras se nos está haciendo la boca agua pensando en todas esas compras que vamos a hacer, Nick interrumpe nuestras fantasías para darnos una lección de historia. En frente del Royal Pavilion, nos cuenta que se trata de una ex-residencia real del 1800 del rey George IV, que la mandó construir para tener donde alojarse en sus frecuentes visitas a Brighton.

Deixando atrás o Royal Pavilion, puidemos empezar a cheirar a brisa mariña, ou máis ben o vendaval mariño, porque case saímos voando. De todos os xeitos, apañámosnos para gravar, a petición de Nick (que xa sabemos que lle encanta poñernos a facer cousas que nos dan vergoña), un bo “Brighton, baby!”

Dejando atrás el Royal Pavilion, pudimos empezar a oler la brisa marina, o más bien la ventolera marina, porque casi salimos volando. De todas formas, nos las ingeniamos para grabar, a petición de Nick (que ya sabemos que le encanta ponernos a hacer cosas que nos dan vergüenza), un buen “Brighton, baby!”.

Este Pier gustounos máis que o de Eastbourne porque, ademais de contar tamén con zonas de recreativos, ten un montón de atraccións de feria, e obviamente non podíamos desperdiciar a oportunidade de subir! Por aquí embaixo podedes ver varias fotos da nosa experiencia alí:

Este Pier nos gustó más que el de Eastbourne porque, además de contar también con zonas de recreativos, tiene un montón de atracciones de feria, ¡y obviamente no podíamos desperdiciar la oportunidad de subirnos! Por aquí abajo podéis ver varias fotos de nuestra experiencia allí:

Finalmente, rematamos o tour en Churchill Square, unha enorme praza onde se atopa un centro comercial e en el, había tendas ás que non tardamos en entrar posto que era súper novedosas para nós e ás que dende logo non poderíamos ir xamais en Vigo, como Zara ou Bershka. Pero bueno, tivemos unhas boas tres horas de tempo libre, así que soubemos repartir ben o noso tempo entre as tendas de sempre e tamén as especiais tendas locales de Brighton. Roupa, coleccionables, xogos e mesmo lámparas son algunhas das cousas que mercamos por alí, seguramente axudamos á cidade a aumentar o seu PIB nun 1%.

E á fin, porque non podía ser doutro xeito e porque sábado comeza con S de sono, pasamos a viaxe de volta en tren durmidos coma troncos.  O que diga que nos escoitou roncar minte. Agás algunhas excepcións que nos animamos a probar algunhas das cousas que adquirimos no tempo libre, como unha baralla de tarot ou un xadrez de Minecraft.

Finalmente, acabamos el tour en Churchill Square, una enorme plaza donde se encuentra un centro comercial y en él, había tiendas a las que no tardamos en entrar puesto que eran súper novedosas para nosotros y a las que desde luego no podríamos ir jamás en Vigo, como Zara o Bershka. Pero bueno, tuvimos unas buenas tres horas de tiempo libre, así que supimos repartir bien nuestro tiempo entre las tiendas de siempre y también las especiales tiendas locales de Brighton. Ropa, coleccionables, juegos e incluso lámparas son algunas de las cosas que compramos por allí, seguramente hemos ayudado a la ciudad a aumentar su PIB en un 1%. 

Y por fin, porque no podía ser de otra manera y porque sábado empieza con S de sueño, pasamos el viaje de vuelta en tren dormidos como troncos. El que diga que nos escuchó roncar miente. Salvo algunas excepciones que nos animamos a probar algunas de las cosas que adquirimos en el tiempo libre, como una baraja de tarot o una ajedrez de Minecraft. 

A clara definición de “shop til you drop” (mercar ata non poder máis). La clara definición de “shop til you drop” (comprar hasta no poder más).

Estreando o xadrez de Minecraft. Estrenando el ajedrez de Minecraft.

Jacobo o noso experto tarotista. Jacobo nuestro experto tarotista.

O domingo foi un día máis calmado, pero tamén nos animamos a achegarnos ao porto por segunda vez esta semana, a dar unha volta todos xuntos. Iso é todo por esta entrada, familias, xa nos lemos a próxima semana! Bicos!

El domingo fue un día más calmado, pero también nos animamos a acercarnos al puerto por segunda vez esta semana, a dar una vuelta todos juntos. Eso es todo por esta entrada, familias, ¡nos leemos la próxima semana! ¡Besos!

Eastbourne: porto, xogos de mesa & Pevensey Castle – 16/09, 17/09, 18/09

Bos días a todos! Aquí estamos para retransmitirvos un día máis a nosa aventura en inglés. Nesta ocasión, vimos a contaros que tal o noso mércores, xoves e venres.

Buenos días a todos! Aquí estamos para retransmitiros un día más nuestra aventura en inglés. En esta ocasión, venimos a contaros qué tal nuestro miércoles, jueves y viernes. 

Comezamos o mércores como foi habitual nos anteriores dous días: pegarse un madrugón para chegar ás 08:20 ao cole, onde sentamos no comedor a agardar a ser recollidos polos buddies, cos que xa moitos estamos collendo confianza :-). Tivemos unha mañá de clases que non detallaremos demasiado porque, aparte de que o itinerario é diferente para cada un, tampouco é o momento do día onde máis nos divertimos, non vos imos engañar.

Comenzamos el miércoles como ha sido lo habitual en los anteriores dos días: pegarse un madrugón para llegar a las 08:20 al cole, donde nos hemos sentado en el comedor a esperar a que nos recogieran nuestros buddies, con los que ya muchos estamos cogiendo confianza :-). Tras una mañana de clases que no detallaremos demasiado porque, aparte de que el itinerario es diferente para cada uno, tampoco es el momento del día donde más nos divertimos, no os vamos a engañar.

Onde si que nos divertimos foi na actividade da tarde, unha visita ao porto deportivo onde Nick, por suposto, tíñanos preparados…atención porque esta non vola esperades…tiña…un reto novo! Esa seguro que non a vistes vir, verdade?

Donde sí que nos divertimos fue en la actividad de la tarde, una visita al puerto deportivo en donde Nick, por supuesto, nos tenía preparados…atención porque esta no os la esperáis…nos tenía…¡un reto nuevo! Esa sí que no la visteis venir, ¿verdad?

Grazas ao percorrido que tiña planeado para nós, puidemos ir coñecendo os diversos puntos e lugares de interés da zona de forma dinámica, con pequenas tarefas nas que tiñamos que facer certas fotos ou gravar vídeos. Os ganadores do reto foron…GABRIELLA & MAKIRA. ¡Parabéns!

Gracias al recorrido que tenía planeado para nosotros, pudimos ir conociendo los diversos puntos y lugares de interés de la zona de forma dinámica, con pequeñas tareas en las que teníamos que hacer ciertas fotos o grabar vídeos. Las ganadores del reto fueron…GABRIELLA & MAKIRA. ¡Felicidades!

O xoves amencimos cuns ceos que non auguraban nada bo. Xusto sobre a hora na que faciamos o traxecto en bus ao instituto, apenas poallaba, enton chegamos sequiños. Bueno, casi todos. Antón e Xabi, que tiñan que camiñar máis e lles esquecera o paraugas, non puideron dicir o mesmo. 💧

El jueves amanecimos con unos cielos que no auguraban nada bueno. Justo sobre la hora en la que hacíamos el trayecto en bus al instituto, apenas poallaba, entonces llegamos sequitos. Bueno, casi todos. Antón y Xabi, que tenían que caminar más y se habían olvidado el paraguas, no pudieron decir lo mismo. 💧

A parte boa de que fixera un día pocho é que tras as clases tiñamos precisamente unha actividade de interior. Nick levounos a un sitio chamado The Dice Box, unha cafetaría de xogos de mesa na que había centos de opcións para escoller. Algúns dos que probamos foron o Uno (Edición Sen Piedade), Dixit, Monopoly, Catan, Game of Life… Divertímonos tanto, que moitos do grupo decidimos quedar unha vez rematou o tempo da actividade para asi seguir desfrutando. 

La parte buena de que hiciera un día pocho, es que tras las clases teníamos precisamente una actividad de interior. Nick nos llevó a un sitio llamado The Dice Box, una cafetería de juegos de mesa en la que había cientos de opciones para elegir. Algunos de los que probamos fueron el Uno (Edición Sin Piedad), Dixit, Monopoly, Catan, Game of Life… Nos divertimos tanto, que muchos del grupo decidimos quedarnos una vez acabó el tiempo de la actividad para así seguir disfrutando. 

 

E………….por fin venres! Último día de esta primeira semana de clases e de adaptación. De certo xeito, pasou voando, asi que nos estamos empezando a decatar do rápido que está avanzando toda a experiencia. Para rematar a semana con boa nota, tocou unha excursión de medio día. Ao finalizar as clases puxemos rumbo a Pevensey, unha vila cercana a Eastbourne, xa que tiñamos visita ó seu impresionante castelo medieval, unha fortaleza anglosaxoa construida hai máis de 1500 anos que serviu de punto de desembarco para Guillermo o Conquistador antes da famosa batalla de Hastings (lugar que visitaremos a próxima semana 😉).

Y………….¡por fin viernes! Último día de esta primera semana de clases y de adaptación. En cierto sentido, ha pasado volando, así que nos estamos empezando a dar cuenta de lo rápido que está avanzando toda la experiencia. Para acabar la semana con buena nota, tocó una excursión de medio día. Al finalizar las clases pusimos rumbo a Pevensey, una villa cercana a Eastbourne, ya que teníamos visita a su impresionante castillo medieval, una fortaleza anglosajona construida hace más de 1500 años que sirvió de punto de desembarco para Guillermo el Conquistador antes de la famosa batalla de Hastings (lugar que visitaremos la próxima semana 😉).

Tivemos que facer un transbordo e desta vez subimos á planta de enriba do bus. Tuvimos que hacer un transbordo y esta vez nos subimos a la planta de arriba del bus.

Aí estabamos nós, camiñando pola entrada do recinto, loitando contra vento e marea por chegar á porta de entrada do castelo antes de que Nick dixera esas palabras que tanto temiamos…pero a resistencia foi en balde: Nick tiña outro reto preparado.

Ahí nos encontrábamos, caminando por la entrada del recinto, luchando contra viento y marea por llegar a la puerta de entrada del castillo antes de que Nick dijera las palabras que tanto temíamos…pero nuestra resistencia fue en vano: Nick tenía otro reto preparado. 

A estas alturas, estamos un pouco cansos de tanto reto, pero Nick prometeunos que era o último, asi que deseguido se nos foi. E ímosvos contar unha cousa, pero non lla digades a el. Ao principio sempre dicimos que non nos apetece facer outro reto, pero é que no fondo acabámolo pasando súper ben. A tarefa en Pevensey Castle era reunir información sobre o castelo, quen o habitara e gravar un vídeo finxindo conquistalo. E os ganadores foron…CÍES, DANIELA, AROA, XABIER, XELA & ANTÓN, ¡parabéns! Como non podemos colgar o vídeo completo por aquí, deixámosvos só un breve fragmento de cando conseguiron conquistar o castelo. 

A estas alturas, estamos un poco cansados de tanto reto, pero Nick nos prometió que era el último, así que enseguida se nos pasó. Y os decimos una cosa, pero no se la digáis a él. Al principio siempre decimos que no nos apetece hacer otro reto, pero es que en el fondo nos lo acabamos pasando súper bien. La tarea en Pevensey Castle era reunir información sobre el castillo, quiénes lo habían habitado y grabar un vídeo fingiendo conquistarlo. Y los ganadores fueron…CÍES, DANIELA, AROA, XABIER, XELA & ANTÓN, ¡felicidades! Como no podemos colgar el vídeo completo por aquí, os dejamos solo un breve fragmento de cuando han conseguido conquistar el castillo.

En definitiva, foron uns días con tempo para moito, como vedes. Dentro de nadiña, máis e mellor, apertas!

En definitiva, han sido unos días con tiempo para mucho, como veis. Dentro de nada, más y mejor, ¡abrazos!

Eastbourne: quiz, towner museum & cine – 14/09, 15/09

Boas, familias!

Buenas, familias!

Nova semana por eiquí en Eastbourne e comeza dun xeito extremadamente inglés: erguemos cuns ceos nubrados que dan a entender que a choiva pode aparecer en calquera momento, así que vai un tempo algo regular. É a xogo cos nosos nervios por empezar hoxe o colexio.

Nueva semana por aquí en Eastbourne y comienza de forma extremadamente inglesa: nos hemos levantado con unos cielos nubosos que dan a entender que la lluvia puede aparecer en cualquier momento, así que hace un tiempo un poco regular. Va a juego con nuestros nervios por empezar hoy el colegio 😜

Preparadísimas cos uniformes. Preparadísimas con los uniformes.

Nada máis entrar no centro ás 08:30 da mañá, Nick deunos algunhas explicacións básicas sobre comportamento na escola, xa que aquí en Reino Unido teñen unhas normas más estrictas que en España. Despois, recibiunos a que é a coordinadora do programa no colexio, quen nos emparellou cos nosos buddies, os estudantes ingleses que nos acompañarán ao longo das dúas semanas e que nos ensinarán a manexarnos por aquí.

Nada más entrar en el centro a las 08:30 de la mañana, Nick nos dio algunas explicaciones básicas sobre comportamiento en la escuela, ya que aquí en Reino Unido tienen unas normas más estrictas que en España. Después, nos recibió la que es la coordinadora del programa en el colegio, que nos emparejó con nuestros buddies, los estudiantes ingleses que nos acompañarán a lo largo de estas dos semanas y nos enseñarán a manejarnos por aquí. 

Aquí podedes ver a Nick falando das normas no que será o noso punto de encontro habitual, o comedor. Aquí podéis ver a Nick hablando de las normas en el que será nuestro punto de encuentro habitual, el comedor.

Para que vos fagadas unha idea do noso horario, ao entrar, os buddies teñen media hora de titoría e despois nos recollen. A continuación, hai dúas horas de clase ata as 11, cando hai un descanso de media hora para tomar un snack. Tras outras dúas horas de clase, reunímonos todos á 13:30 no comedor para pedir a comida, da que nos ofrecen varian opcións. Unha vez xantamos, tiñamos un pouco de marxe para cambiar de roupa e estar máis cómodos antes de dirixirnos á parada do bus.

Para que os hagáis una idea de nuestro horario, al entrar, los buddies tienen media hora de tutoría y después nos recogen. A continuación, hay dos horas de clase hasta las 11, cuando hay un descanso de media hora para tomar un snack. Tras otras dos horas de clase, nos reunimos todos a la 13:30 en el comedor para pedir nuestra comida, de la que nos ofrecen varias opciones. Una vez comimos, teníamos un poco de margen para cambiamos de ropa y estar más cómodos antes de dirigirnos a la parada de bus. 

Os buses pola zona non adoitan pasar a miúdo, tocou agardar un pouco. Los buses por esta zona no suelen pasar a menudo, nos tocó esperar un rato. 

Cando chegamos ao centro, Nick deunos as instrucións para o Town Quiz, que consistía en facer pequenos retos de fotos polo entorno, en parellas. O equipo máis rápido e o que tivera as mellores fotos, terá premio a fin de semana. Anunciámosvos aquí en prmicia os ganadores………..redoble de tambores………..!!!

MÁIS RÁPIDOS: MATEO D. & BRUNO

MELLORES FOTOS: AROA & DANIELA

¡Parabéns!

Cuando llegamos al centro, Nick nos dio las instrucciones para el Town Quiz, que consistía en hacer pequeños retos de fotos por el entorno, en parejas. El equipo más rápido y el que tuviera las mejores fotos, tendrá premio el fin de semana. ¡¡¡Os anunciamos aquí en primicia los ganadores………..redoble de tambores………..!!!

MÁS RÁPIDOS: MATEO D. & BRUNO

MEJORES FOTOS: AROA & DANIELA

¡Enhorabuena!

 

Ao día seguinte, quedamos ás 08:20 na entrada do colexio para ir dentro todos xuntos. Agora xa sabemos como é a xornada escolar, estamos un pouco máis tranquilos e afeitos ao sistema.

Al día siguiente, quedamos a las 08:20 en la entrada del colegio para ir dentro todos juntos. Ahora que ya sabemos cómo es la jornada escolar, estamos un poco más tranquilos y acostumbrados al sistema. 

Tras o lunch, hoxe non tivemos tempo para cambiar xa que queríamos evitar esperar polo bus coma onte, así que fomos dereitiños á parada.

Tras el lunch, hoy no tuvimos tiempo para cambiarnos ya que queríamos evitar esperar por el bus como ayer, así que fuimos directitos a la parada. 

Baixamos do bus no centro da cidade, posto que había visita ao Towner Museum, unha galería de arte moderno e contemporáneo, para a que Nick tiña, como non, preparado outro reto por equipos. Mira que lle gusta a este home poñernos a facer tareas estrañas. Nesta ocasión, cada grupo tiña que escoller unha obra de arte e gravar un vídeo finxindo que alguén era un entrevistador e os demais uns expertos en arte que describían a obra o que lles transmitía (todo en inglés, claro!). O premio ao mellor vídeo foi para…VERA, ILDARA & CANDELA. ¡Parabéns!

Bajamos del bus en el centro de la ciudad, puesto que había visita al Towner Museum, una galería de arte moderno y contemporáneo, para la que Nick había, cómo no, preparado otro reto por equipos. Mira que le gusta a este hombre ponernos a hacer tareas extrañas. En esta ocasión, cada grupo tenía que escoger una obra de arte y grabar un vídeo fingiendo que alguien era un entrevistador y los demás unos expertos en arte que describían la obra y lo que les transmitía (¡todo en inglés, claro!). El premio al mejor vídeo fue para…VERA, ILDARA & CANDELA. ¡Felicidades!

Breve instante da reportaxe de Vera, Ildara e Candela. Breve instante del reportaje de Vera, Ildara y Candela. 

Cando rematamos o reto do Towner, dirixímonos ao Cineworld para ver a nova película de Spiderman, Brand New Day. Como era a cuarta na saga, algúns estabamos un pouco perdidos, pero cunhas cantas preguntas así en baixiño xa nos enteramos ben da historia e puidemos desfrutar. Gustounos moito!

Cuando acabamos el reto del Towner, nos dirigimos al Cineworld para ver la nueva película de Spiderman, Brand New Day. Como era la cuarta en la saga, algunos estábamos un poco perdidos, pero con unas cuantas preguntas así en bajito ya nos enteramos bien de la historia y pudimos disfrutar. ¡Nos gustó mucho!

Xa nos lemos proximamente con máis historias! Apertas para todos! 🤍💙🤍

¡Nos leemos próximamente con más historias! ¡Abrazos para todos! 🤍💙🤍

Eastbourne: 1ª visita a Londres & día libre – 12/09, 13/09

Ola! Como vai todo pola Europa continental?

¡Hola! ¿Qué tal anda todo por la Europa continental?

Nós por aquí andamos súper emocionados, hoxe á fin coñeceremos Londres! O único inconveniente é que tivemos que dar un madrugón bastante grande, xa que nos agardaba unha hora e media de tren. Por sorte para nós, os asentos eran moi cómodos e puidemos descansar e ata durmir.

Nosotros por aquí estamos súper emocionados, ¡hoy por fin conoceremos Londres! El único inconveniente es que nos hemos tenido que pegar un madrugón bastante grande, ya que nos esperaba una hora y media de tren. Por suerte para nosotros, los asientos eran muy cómodos y pudimos descansar e incluso dormir.

En canto tocamos o chan londinense cara as 10 da mañá, concretamente na estación de Victoria, coñecimos á nosa guía Ella, que nos conduciu a pé ata o Buckingham Palace, fronte ao que quitamos unha foto de grupo, como non podía ser de outro xeito. Ogallá ter visto o cambio da garda, pero non se fai os sábados…

En cuanto tocamos suelo londinense sobre las 10 de la mañana, concretamente en la estación de Victoria, conocimos a nuestra guía Ella, que nos condujo a pie hasta el Buckingham Palace, frente al que nos sacamos una foto de grupo, como no podía ser de otra manera. Ojalá haber visto el cambio de la guardia, pero no se hace los sábados…

Continuamos o traxecto a través de St. James’s Park, onde puidemos ver esquíos e diversas aves terrestres, ademais de facernos fotos na ponte que atravesa o lago do parque, que ten unhas vistas preciosas ao London Eye. Ao salir de alí, chegamos á explanada de Westminster Abbey, onde Ella deixounes uns quince minutos para tomar un snack. Tamén pola zona coincidimos cos amigos da viaxe de ida, o grupo de Peterborough, e puidemos saudarnos un pouco mentres había quen se tomaba fotos xunto ás típicas cainas telefónicas inglesas.

Continuamos nuestro trayecto a través de St. James’s Park, donde pudimos ver ardillas y diversas aves terrestres, además de hacernos fotos en el puente que atraviesa el lago del parque, que tiene unas vistas preciosas al London Eye. Al salir de allí, llegamos a la explanada de Westminster Abbey, donde Ella nos dejó quince minutos para tomar un snack. También por la zona coincidimos con nuestros amigos del viaje de ida, el grupo de Peterborough, y pudimos saludarnos un poco mientras había quien se hacía fotos junto a las típicas cabinas telefónicas rojas.

Descanso en la explanada delante de Westminster Abbey.

Deixando atrás o Big Ben, cruzamos unha das moitas pontes do río Támesis para ir ao barrio de Waterloo, onde vimos o famoso Graffiti Tunnel, que xenerou opinións divididas entre os membros do grupo, ben gustou moito ou ben disgustou moito, claro exemplo de que nunca chove a gusto de todos. Despois vimos o London Eye pero de cerquiña e, por si tiñades algunha duda, confirmámovolo xa: pois si, é máis grande ca de Vigo do Nadal.

Dejando atrás el Big Ben, cruzamos uno de los muchos puentes del río Támesis para ir al barrio de Waterloo, donde vimos el famoso Graffiti Tunnel, que generó opiniones divididas entre los miembros del grupo, o gustó mucho o disgustó mucho, el claro ejemplo de que nunca llueve a gusto de todos. Luego vimos el London Eye pero de cerca y, por si teníais alguna duda, os lo confirmamos desde ya: pues sí, es más grande que la de Vigo de Navidad.

Para rematar o tour, cruzamos de volta o Támesis (esta vez pola ponte Golden Jubilee) en direción Trafalgar Square e Leicester Square, unhas prazas enormes e moi icónicas de Londres. Na segunda, comimos o packed lunch e Ella deixounos tempo libre para facer compras e ver cousas pola nosa conta. Hai unhas tendas xigantes de M&M e Lego ás que non puidemos resistir entrar. Finalmente, reunímonos todos para coller o metro de volta á estación de Victoria e regresar a Eastbourne, non sen antes, por suposto, cantarlle o parabéns para ti a Bruno, que sorte pasar un día tan especial nun sitio coma Londres!

Para acabar el tour, cruzamos de vuelta el Tamésis (esta vez por el puente Golden Jubilee) en dirección Trafalgar Square y Leicester Square, unas plazas enormes y muy icónicas de Londres. En la segunda, comimos el packed lunch y Ella nos dejó tiempo libre para hacer compras y ver cosas por nuestra cuenta. Hay unas tiendas gigantes de M&M y Lego a la que no pudimos resistirnos a entrar. Finalmente, nos reunimos todos para coger el metro de vuelta a la estación de Victoria y regresar a Eastbourne, no sin antes, por supuesto, cantarle el cumpleaños feliz a Bruno, ¡qué suerte pasar un día tan especial en un sitio como Londres!

 

Unha vez dentro do tren de regreso, algúns optamos por xogar a Undercover, que consiste en que todos menos unha persoa do grupo (o infiltrado) sabemos unha palabra inicial e temos que ir dicindo palabras relacionadas para averiguar quen é o que non a sabe. Outros optamos por descansar e botar unha soneca.

Una vez dentro del tren de regreso, algunos optamos por jugar a Undercover, que consiste en que todos menos una persona (el infiltrado) sabemos una palabra inicial y tenemos que ir diciendo palabras relacionadas para averiguar quién es el que no la sabe. Otros optamos por descansar y echar una siesta. 

O domingo transcurriu tranquilamente, con algo de tempo cas host families pero tamén non desperdiciamos a oportunidade de achegarnos ao centro para quedar cos compañeiros do grupo e desfrutar das tendas, que aquí abren o domingo, e restaurantes. Contámosvos máis en nadiña, ata a próxima! 😉

El domingo transcurrió tranquilamente, con algo de tiempo con las host families pero también no desperdiciamos la oportunidad de acercarnos al centro para quedar con los compañeros del grupo y disfrutar de las tiendas, que aquí abren los domingos, y restaurantes. Os contamos más en nadita, ¡hasta la próxima! 😉

Eastbourne: tarde de crazy golf – 11/09

Ola de novo, familias!

¡Hola de nuevo, familias!

Amencemos outra nova mañá na comodidade dos nosos queridos fogares británicos. Nesta ocasión, como Nick xa nos explicou o día anterior como funcionaba aquí a rede de buses, tocou aventurarse a facelo de forma independente. Houbo quen tardou máis en chegar, pero non vos preocupedes, aínda así saliu 100% exitoso.

Amenecemos una nueva mañana en la comodidad de nuestros queridos hogares británicos. En esta ocasión, como Nick ya nos explicó el día anterior cómo funcionaba aquí la red de buses, nos tocó aventurarnos a hacerlo de forma independiente. Hubo quién tardó más en llegar, pero no os preocupéis, aun así salió 100% exitoso. 

Tras as clases cos profes da academia de idiomas, xantamos os packed lunches e comezamos a caminata cara o centro, dado que dispoñíamos de algo de tempo libre antes da actividade e queríamos aproveitalo. Algúns fomos ao McDonald’s a coller outra cousiña a maiores para comer e outros quedamos a dar unha volta de relax.

Tras las clases con los profes de la academia de idiomas, comimos nuestros packed lunches y empezamos la caminata hacia el centro, dado que disponíamos de algo de tiempo libre antes de la actividad y queríamos aprovecharlo. Algunos fuimos al McDonald’s a coger otra cosa más para comer y otros nos quedamos a dar una vuelta de relax.

Aproveitando o bo tempo, fomos facer crazy golf. Este xogo é un tipo de minigolf que se caracteriza por ter pistas máis creativas e temáticas do habitual, o noso recorrido era sobre piratas. Podedes botar un vistazo ao ben que o pasamos nas seguintes imaxes:

Aprovechando el buen tiempo, fuimos a hacer crazy golf. Este juego es un tipo de minigolf que se caracteriza por tener pistas más creativas y temáticas de lo habitual, nuestro recorrido era sobre piratas. Podéis echar un vistazo a lo bien que lo pasamos en las siguientes imágenes:

Moitos de nós descubrimos que se nos da bastante ben, outros vimos que quizais non é o noso forte. Algún, máis que golpear a bola, ía varréndoa cara o buraco, pero iso tamén ten a súa gracia, non todo se pode facer segundo as regras!

Muchos de nosotros hemos descubierto que se nos da bastante bien esto, otros hemos visto que quizás no era nuestro fuerte. Alguno más que golpear la bola, la ha ido barriendo hacia el hoyo, pero eso también tiene su gracia, ¡no todo se puede hacer según las reglas!

Contámosvos máis dentro de pouco 🙂

Os contamos más dentro de poco 🙂

Eastbourne: tour polo centro – 10/09

Como andades familias? 🙂

¿Cómo andáis familias? 🙂

Nós súper ben! Onte chegamos algo tarde ás casas das host families, sobre as 12 da noite, que aquí en Inglaterra ven sendo as 4 da mañá en España, xa que como moitos sabedes, en Reino Unido todo se fai máis cedo. Tocounos madrugar, pero non nos importou demasiado porque á fin comezaba a experiencia de verdade. Nada máis chegar ao centro de estudos onde nos impartirán as clases de inglés, Nick distribuíunos en dous grupos diferentes e explicounos o horario: inglés de 9 a 11, media hora de break e de novo inglés, de 11:30 a 13:30.

¡Nosotros súper bien! Ayer llegamos algo tarde a la casa de las host families, sobre las 12 de la noche, que aquí en Inglaterra viene a equivaler las 4 de la mañana en España, ya que como muchos sabéis, en Reino Unido todo se hace más pronto. Nos tocó madrugar, pero no nos importó demasiado porque por fin empezaba la experiencia de verdad. Nada más llegar al centro de estudios donde nos impartirán las clases de inglés, Nick nos distribuyó en dos grupos diferentes y nos explicó el horario: inglés de 9 a 11, media hora de break y de nuevo inglés, de 11:30 a 13:30.

Atendendo a Nick (menos Cíes atendendo á cámara). Atendiendo a Nick (menos Cíes atendiendo a la cámara).

Ao terminares as clases, tivemos tempo para desfrutar a comida que trouxo Nick, un packed lunch, que consiste nun bocadillo, unha bolsa de patacas fritas, un doce e unha bebida. En Inglaterra é habitual xantar pouco porque a comida contundente é a da cena. Cando rematamos, puxemos rumbo a pé cara o centro: hora de coñecer Eastbourne de verdade! Nick fixo de guía e ensinounos os puntos principais da cidade, pero tampouco foi un tour demasiado intenso, porque sabía que estabamos cansados dos últimos días. A rúa principal, Terminus Road, ten un centro comercial enorme chamado The Beacon que podedes ver de fondo nesta foto:

Al acabar las clases, tuvimos tiempo para disfrutar la comida que nos trae Nick, un packed lunch, que consiste en un bocadillo, una bolsa de patatas fritas, un dulce y una bebida. En Inglaterra, lo habitual es comer poco al mediodía, ya que la comida contundente es la de la cena. Cuando terminamos de comer, pusimos rumbo al centro a pie: ¡hora de conocer Eastbourne de verdad! Nick nos hizo de guía y nos enseñó los puntos principales de la ciudad, pero tampoco fue un tour demasiado intenso, porque sabía lo cansados que estábamos de los últimos días. La calle principal, Terminus Road, cuenta con un centro comercial enorme llamado The Beacon que podéis ver de fondo en esta foto:

Momento do lunch. Momento del lunch.

No final de Terminus Road pódese atopar a praia, onde Nick nos fixo correr ata a beira e volver, a modo de reto. Ó principio pensabamos que era broma, pero fixémolo e pasámolo moi ben. Aquí tendes o vídeo.

Al final de Terminus Road, se encuentra la playa, donde Nick nos hizo correr hasta la orilla y volver, a modo de reto. Al principio pensábamos que era broma, pero lo hicimos y nos lo pasamos muy bien. Aquí tenéis el vídeo.

 

O tour continuou polo embarcadoiro, o Eastbourne Pier, onde hai sitios para comer e realizar actividades, hai un centro de recreativos enorme ao que temos ganas de volver pero con máis tempo para xogar como ten que ser. Rematado o tour, Nick explicounos como funciona aquí a rede de transporte para poder manexarnos ben para ir e volver ás nosas casas. Aínda nos custa un pouco entendela, pero apañámonos para chegar á hora da cea.

El tour continuó por el muelle, el Eastbourne Pier, donde hay sitios para comer y realizar actividades, hay un centro de recreativos enorme al que tenemos ganas de volver pero con más tiempo para jugar como tiene que ser. Acabado el tour, Nick nos explicó cómo funciona aquí la red de transporte para poder manejarnos bien para ir y volver a nuestras casas. Aún nos cuesta un poco entenderla, pero nos las hemos apañado para llegar para la cena.

Xa axiña vos contamos que tal nos foi no crazy golf ao día seguinte, deixámosvos aquí unha foto grupal e un vídeo con outro reto que nos animou Nick a facer, apertas! 😉

Pronto os contamos qué tal nos fue en el crazy golf al día siguiente, os dejamos por aquí una foto grupal y un vídeo con otro reto que nos animó a hacer Nick, ¡abrazos! 😉

Eastbourne: chegamos á fin! – 08/09, 09/09

Ola familias!

¡Hola familias!

Menuda viaxe de ida. Bueno, quizais definila así é quedar corto, ímola chamar unha viaxe de chegada única na especie. Tras dicirvos abur no aeroporto de Vigo, collimos con calma o voo a Madrid, que pasou con algo de turbulencias pero que aínda así á maioría flipounos porque había moito que algúns non volabamos en avión e había quen aínda nunca o fixera, foi unha experiencia interesante!

Menudo viajecito de ida. Bueno, quizás definirlo así es quedarse corto, así que lo llamaremos un viaje de llegada único en su especie. Tras deciros adiós en el aeropuerto de Vigo, cogimos con calma el vuelo a Madrid, que transcurrió con un poco de turbulencias pero que aún así a la mayoría nos flipó porque hacía mucho que algunos no volábamos en avión, e incluso había quien no lo había hecho nunca, ¡fue una experiencia interesante!

 

 

 

 

 

 

 

Unha vez chegamos a Madrid, contábamos cunhas dúas horas de marxe para coller o voo a Londres-Heathrow, polo que nos apresuramos a pasar o control de pasaportes. Peeeeero, o mundo tiña un plan diferente para nós esa tarde, porque como xa todos sabemos as cousas ás veces non acontecen segundo o previsto. O sistema aéreo de Heathrow cansou de tanto traballar a xornada completa e decidiu fallarnos nun día moi importante para nós, retrasando e cancelando o noso voo e o de moitas persoas pero…non pasa nada! Temos hotel gratis, comida gratis e habitacións compartidas nas que estivemos a falar ata as tantas da madrugada!

Una vez llegados a Madrid, contábamos con unas dos horas de margen para coger el vuelo a Londres-Heathrow, por lo que nos apresuramos a pasar el control de pasaportes. Peeeeero, el mundo tenía un plan diferente para nosotros esa tarde, porque como ya todos sabemos las cosas a veces no ocurren según lo previsto. El sistema aéreo de Heathrow se cansó de tanto trabajar a jornada completa y decidió fallarnos en un día muy importante para nosotros, retrasando y cancelando nuestro vuelo y el de muchas personas pero… ¡no pasa nada! ¡Tenemos hotel gratis, comida gratis y habitaciones compartidas en las que hablar hasta las tantas de la madrugada!

Agardando novidades do voo. Esperando novedades del vuelo.

Ceando algo antes de entrar no hotel. Cenando algo antes de entrar en el hotel.

Ao día seguinte, erguimos prontiño para almorzar no buffet do hotel e facer algunhas actividades cos amigos de Peterborough que fixemos durante a viaxe, houbo quen bañou na piscina do hotel e todo. Finalmente, tras o xantar fomos recoller a equipaxe para regresar ao aeroporto, onde á fin subimos ao avión con destino Londres.

Al día siguiente, nos levantamos prontito para desayunar en el buffet del hotel y hacer algunas actividades con los amigos de Peterborough que hicimos durante el viaje, hubo quién se bañó en la piscina del hotel y todo. Finalmente, tras la comida nos dirigimos a recoger nuestro equipaje para regresar al aeropuerto, donde por fin nos subimos al avión con destino Londres.

Buffet libre no xantar do mércores. Buffet libre en la comida del miércoles.

Tras aterrar en terras británicas e pasar os controis correspondentes, recolleunos na zona de chegadas unha representante do colexio, quen nos conduciu ata o bus que nos levaría a Eastbourne. Unha vez alí coñecimos a Nick, o noso coordinador principal aquí na cidade, que rapidamente nos fixo chegar onde as nosas host families. Agora si que empeza a aventura!

Tras aterrizar en tierras británicas y pasar los controles correspondientes, nos recogió en la zona de llegadas una representante del colegio, que nos condujo hasta el bus que nos llevaría a Eastbourne. Una vez allí conocimos a Nick, nuestro coordinador principal aquí en la ciudad, que rápidamente nos hizo llegar adonde nuestras host families. ¡Ahora sí que empieza la aventura!

Nick dándonos unhas breves explicacións ao chegar a Eastbourne. Nick dándonos unas breves explicaciones al llegar a Eastbourne.

Bicos e abrazos para todos 😊

Besos y abrazos para todos 😊