Eastbourne: Londres, Seven Sisters e regreso! – 26/09, 28/09, 29/09

Benvidos á nosa última entrada desta incrible experiencia. Preparade clínex e psicólogos porque xa vos adiantamos que non estades listos para “oírmos” falar dos nosos últimos días en Inglaterra 💔

A finde comenzou con bo pé, aínda que tocou pegarse un madrugón, por Londres todo paga a pena. Encontrámonos ás 8 da mañá na estación con Nick, quen nos guiaría na ruta do día e nos axudaría a desprazarnos en metro, a nosa vía principal de transporte nesta segunda excursión a Londres. Despois de botar unha boa soneca no tren, chegamos á fin á estación de Victoria e collimos o metro para ir á primeira parada: o Museo de Historia Natural.

Bienvenidos a nuestra última entrada de esta increíble experiencia. Preparad clínex y psicólogos porque ya os adelantamos que no estáis listos para “oírnos” hablar de nuestros últimos días en Inglaterra 💔

El finde comenzó con buen pie, aunque tocó pegarse un madrugón, por Londres todo merece la pena. Nos encontramos a las 8 de la mañana en la estación con Nick, quien nos guiaría en nuestra ruta del día y nos ayudaría a desplazarnos en metro, nuestra principal vía de transporte en esta segunda excursión a Londres. Después de echarnos una buena siesta en el tren, llegamos por fin a la estación de Victoria y cogimos el metro para ir a la primera parada: el Museo de Historia Natural.

Este museo ten unha antigüidade de máis de 100 anos e conta cunhas 70 millóns de especies diferentes en exposición entre minerais, fósiles, plantas, animais e insectos. É un lugar xigante e cheo de réplicas de diversas formas de vida que nos gustou moito, ata tiñan unha que se movía dun Tiranosaurio Rex.

Este museo tiene una antigüedad de más de 100 años y cuenta con unas 70 millones de especies diferentes en exposición entre minerales, fósiles, plantas, animales e insectos. Es un lugar gigante y lleno de réplicas de diversas formas de vida que nos ha gustado mucho, hasta tenían una que se movía de un Tiranosaurio Rex. 

Despois de aproveitar o museo todo o que o tempo nos permitiu, puxemos rumbo ao metro outra vez, nesta ocasión para ir ver a famosa Torre de Londres e a ponte ao seu carón.

Después de aprovechar el museo todo lo que el tiempo nos permitió, pusimos rumbo al metro otra vez, en esta ocasión para ir a ver la famosa Torre de Londres y el puente a su lado. 

Parada en boxes para recargar as pilas. Parada en boxes para recargar las pilas.

A modo de resumen e en base ao que nos explicou Nick, a Torre de Londres é un castelo do siglo XI que durante moitos anos serviu como prisión de estado para figuras históricas importantes, como por exemplo Ana Bolena, unha das varias esposas do rei Henrique VIII. Actualmente aquí se poden ver as xoias da Coroa británica. Tras a breve lección de historia, achegámonos á Ponte da Torre para dar unha volta pola contorna e facernos unhas fotos. Pola zona tamén vimos de lonxe The Shard, un dos rañaceos máis altos de toda Europa.

A modo de resumen y en base a lo que nos explicó Nick, la Torre de Londres es un castillo del siglo XI que durante muchos años sirvió como prisión de estado para figuras históricas importantes, como por ejemplo Ana Bolena, una de las varias esposas del rey Enrique VIII. Actualmente aquí se pueden ver las joyas de la Corona británica. Tras la breve lección de historia, nos acercamos al Puente de la Torre para dar una vuelta por el entorno y hacernos unas fotos. Por la zona también vimos de lejos The Shard, uno de los rascacielos más altos de toda Europa. 

De novo no metro, chegamos rapidamente ao último punto importante do día: o barrio de Camden Town. Trátase dunha zona incrible e chea de vida na que o máis difícil é non mercar todo o que ves, xa que hai moitísimas tendas súper únicas e con artesanías.

De nuevo en el metro, llegamos rápidamente al último punto importante del día: el barrio de Camden Town. Se trata de una zona increíble y llena de vida en la que lo más difícil es no comprar todo lo que ves, ya que hay muchísimas tiendas súper únicas y con artesanías. 

Finalmente, deseguido dun par de horas de tempo libre nas que curioseamos as tendas e fixemos algunhas compras, collimos o último metro do día para regresa á estación de Victoria e poñer fin así, mal que nos pese, á última excursión do programa. Londres: isto é un deica logo, non adeus. Seguro que volveremos no futuro!

Finalmente, luego de un par de horas de tiempo libre en las que curioseamos las tiendas e hicimos algunas compras, cogimos el último metro del día para regresar a la estación de Victoria y poner fin así, muy a nuestro pesar, a la última excursión del programa. Londres: esto es un hasta luego, no un adiós. ¡Seguro que volvemos en el futuro!

Último metro do día. Último metro del día.

Camiño de Eastbourne. Camino de Eastbourne.

Despois de darnos un bo descanso o domingo, que aproveitamos para estar cas host families e reunirnos todo o grupo, chegou o luns cargado de moita emoción: o último día. Recuperando as vellas costumes, fomos ás clases de inglés do centro de estudos e Noelia nos fixo entrega dos diplomas do programa. Oficialmente estamos graduados do Pilivigo!

Después de darnos un buen descanso el domingo, que aprovechamos para estar con las host families y reunirnos todo el grupo, llegó el lunes cargado de mucha emoción: el último día. Recuperando las viejas costumbres, fuimos a las clases de inglés en el centro de estudios y Noelia nos hizo entrega de los diplomas del programa. ¡Oficialmente estamos graduados del Pilivigo!

Hora do lunch para ganar enerxía para a actividade. Hora del lunch para ganar energía para la actividad.

A actividade da tarde era unha visita a Seven Sisters, uns acantilados que son o orgullo de Eastbourne e o seu punto de interese que máis atrae a turistas. Nesta ocasión, Nick non puido acompañarnos, pero estivemos ben guiadas por Joe, que nos levou por unha ruta moi bonita pola natureza ata que chegamos á praia, onde nos entretivemos un bo anaco lanzando pedras á auga.

La actividad de la tarde era una visita a Seven Sisters, unos acantilados que son el orgullo de Eastbourne y su punto de interés que más atrae a turistas. En esta ocasión, Nick no pudo acompañarnos, pero estuvimos bien guiados por Joe, que nos llevó por una ruta muy bonita por la naturaleza hasta que llegamos a la playa, donde nos entretuvimos un buen rato lanzando piedras al agua. 

Cando cansamos de xogar cas pedras, continuamos a ruta ata subir a un dos acantilados para apreciar as vistas e respirar un pouco de aire fresco. Rápido comezaron a caer algunhas gotas, así que disfrutamos eses últimos momentos todo o que puidemos e puxemos rumbo ao bus de volta ao centro para, agora si, facer as compras de última hora.

Cuando nos cansamos de jugar con las piedras, continuamos la ruta hasta subir a uno de los acantilados para apreciar las vistas y respirar un poco de aire fresco. Rápido comenzaron a caer algunas gotas, así que disfrutamos esos últimos momentos todo lo que pudimos y pusimos rumbo al bus de vuelta al centro para, ahora sí, hacer las compras de última hora. 

E…finalmente…chegou o día familias, regresamos á casa. Quedamos no punto de encontro para a salida ás 6 da mañá, cunhas caras moi largas, polo cansancio do madrugón pero sobre todo pola tristeza 🥺. Despois dunhas dúas horas de bus que pasaron súper rápido porque as durmimos coma cepos, chegamos ao aeroporto e fixemos todos os controis sen prisa pero sen pausa.

Y…finalmente…llegó el día familias, regresamos a casa. Quedamos en el punto de encuentro para la salida a las 6 de la mañana, con unas caras muy largas, por el cansancio del madrugón pero sobre todo por la tristeza 🥺. Después de unas dos horas de bus que se pasaron súper rápido porque las dormimos como troncos, llegamos al aeropuerto e hicimos todos los controles sin prisa pero sin pausa. 

Como nos sobrou algo de tempo antes de que saíra o voo a Madrid, demos unha volta polas tendas que había preto da porta de embarque e ollamos por última vez os sitios de souvenirs para ver se nos esquecía comprar algún.

Como nos sobró algo de tiempo antes de que saliera el vuelo a Madrid, dimos una vuelta por las tiendas que había cerca de la puerta de embarque y ojeamos por última vez los sitios de souvenirs para ver si se nos olvidaba comprar alguno. 

O voo Londres-Madrid foi xenial, non tivemos turbulencias e chegamos puntuais pese a ter saído con algo de retraso. Unha vez en Madrid, puxémonos cómodos para o xantar e pasar as varias horas de escala que había por diante. Por sorte, tiñamos o noso confiable amigo o xogo Photo Roulette para entreternos durante a espera.

El vuelo Londres-Madrid fue genial, no tuvimos turbulencias y llegamos puntuales pese a haber salido con un poco de retraso. Una vez en Madrid, nos pusimos cómodos para comer y pasar las varias horas de escala que había por delante. Por suerte, teníamos a nuestro confiable amigo el juego Photo Roulette para entreternos durante la espera.

Gustaríanos dicir que o voo a Vigo foi tan apacible como o foi o primeiro…pero non foi o caso. Polo menos non quedamos en Madrid, que xa é bastante, haino que considerar unha vitoria. Aínda que hai que admitir que había máis dun ao que lle gustaría ter repetido a noite hoteleira que vivimos ao principio da experiencia…

Nos gustaría decir que el vuelo a Vigo fue tan apacible como lo fue el primero…pero no fue el caso. Por lo menos, no nos quedamos en Madrid, que ya es bastante, así que considerémoslo una victoria. Aunque hay que admitir que había más de uno al que le hubiera gustado repetir la noche hotelera que vivimos al principio de la experiencia…

Nada máis tocar terra en Vigo, as bágoas empezaron a brotar porque agora si é real, xa estamos aquí e rematou esta increíble viaxe, na que aprendimos, rimos, compartimos momentos inolvidables e coñecimos xente fantástica. Foi unha experiencia que sempre recordaremos co máis grande agarimo ❤️.

Nada más tocar tierra en Vigo, las lágrimas empezaron a brotar porque ahora sí es real, ya estamos aquí y se ha acabado este increíble viaje, en el que hemos aprendido, hemos reído, hemos compartido momentos inolvidables y hemos conocido a gente fantástica. Ha sido una experiencia que siempre recordaremos con el más grande los cariños ❤️.

Nota de Noe: Familias, ha sido un placer compartir estas tres semanas con vuestros niños, se han portado todos muy bien y se han esforzado por vivir la experiencia al máximo. Como monitora da gusto encontrarse grupos así, de verdad. Muchas gracias por leer cada entrada y por vuestra paciencia siempre. Apertas para todos! 🤍💙🤍

avatar

Noelia García Mouriño

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *