Hello everybody!!!
Mérecores 9
Today it’s not our day (hoxe non é o noso día).
Eva comezou o día queixándose de que non lle gustou a entrada do blog anterior, non lle causou gracia, menos mal que a Laura si.
Martina Rodriguez e Diana parece ser que causan envexa na súa clase, con toda a razón “dicen que los mejores perfumes vienen en frasco pequeño, al igual que los más mortíferos venenos”, agora entendo o porque van rodeadas pola crème de la crème.
Celia está feliz na súa casa pero non quita que veña a queixarse que lle faltan prendas da súa colección de verán…(uns sí e outros non).
Debido á saída a Hastings rematamos as clases ás 12.30, unha hora antes, pero entre ir a recoller o bocata para a comida, e cambiarse o uniforme por roupa máis cómoda sairíamos ás 13h. Si sí, hoxe que saen antes estaban máis famelicos que outros días, malamente sairan pola porta e xa tiñan a metade os bocatas comidos e dixeridos.

Para a esta tarde e a de mañá temos monitora nova en ausencia de Nick, chámase Leila, ao igual que Nick ten un bo paso. pero o grupo está máis cortado por aquilo da confianza, e claro acaban acudindo a Marcos.
Sinceramente da visita a Hastings o máis salientable as viaxes de ida e volta.
A ida. Por protección da identidade de esta rapaza do grupo non podemos decir quen é, pero despois de dous días de clase ten definido que o seu crash é Barney. Para sorpresa doutra rapaza coñeceu o seu prototipo de rapaz ideal, iso sí non ten idea que como se chama, cree que Samuel, pero polo de agora o chama mi morenito.

Celia e Diego. Un amor imposible Diego ten a cabeza noutro lado.
A volta. Se ben tiñamos que coller o tren dás 17.30h tivemos que coller o seguinte ás 18.00h xa que o primeiro deunos un plantón, total para darnos máis cotilleos. A futura moza de Marcos por medio dun xogo (darlle ao anel da lata de refresco para diante e atrás ata que se rompa) vai a comezar por T. Chegamos á conclusión que a pesar das poucas posibilidades de que o anel aguante tanto a romperse Sara, Tomé, Uxía e Xonxa aínda teñen posibilidades de ser o e as futuras de algunha persoa.
No viaxe de volta a pobre de Noa torturárona un pouco entre as compañeiras, ata tal punto que non se sabía se estaba a reír ou chorar.
Respecto a Hastings, a visita consistiu en ir á East Hill (outeiro), hoxe non estaban motivadas debe de ser que aunque o negan son capaces de seguir a Nick ata o infinito e máis alá. Na volta ao centro de Hastings destacamos esta superparada na que a gran maioría deixou os seus aforros na xeladería.





Laura: “¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?”
P.D. Calquer parecido con persoas reais ou con feitos reais é pura coincidencia.
Miércoles 9
Today it’s not our day (hoxe non é o noso día).
Eva comenzó el día quejándose de que no le gustó la entrada dle blog anterior, no le causó gracia, menos mal que a Laura sí.
Martina Rodríguez y Diana parece ser que causan envidia en su clase, con toda la razón “dicen que los mejores perfumes vienen en frasco pequeño, al igual que los más mortíferos venenos”, ahora entiendo el porque van rodeadas por la crème de la crème.
Celia está feliz en su casa pero no quita que venga a quejarse que le faltan prendas de su colección de verán…(unos sí y otros no).
Debido a la salida a Hastings acabamos las clases a las 12.30, una hora antes, pero entre ir a recoger el bocata para a comida, y cambiarse el uniforme por ropa más cómoda salimos a las 13h. Si sí, hoy que salen antes estaban más hambrientas que otros días, malamente salieron por la puerta y ya tenían la mitad de los bocadillos comidos y digeridos.
Para esta tarde y la de mañana tenemos monitora nueva en ausencia de Nick, se llama Leila, al igual que Nick tiene un buen paso. pero el grupo está más cortado por aquello de la confianza, y claro acaban acudiendo a Marcos.
Sinceramente de la visita a Hastings lo más salientable las viajes de ida y volta.
La ida. Por protección de la identidad de esta chica del grupo no podemos decir quien es, pero después de dos días de clase tiene definido que su crash es Barney. Para sorpresa de otra chica conoció a su prototipo de chico ideal, eso sí, no tiene idea de como se llama, cree que Samuel, pero por lo de ahora lo llama mi morenito.
La vuelta. Si bien teníamos que coger el tren de las 17.30h tuvimos que coger el siguiente a las 18.00h ya que el primero nos dio un plantón, total para darnos más cotilleos. La futura chica de Marcos por medio de un juego(darle al anillo de la lata de refresco para delate y atrás hasta que se rompa) va a comenzar por T. Llegamos a la conclusión que a pesar de las pocas posibilidades de que el anillo aguante tanto a romperse Sara, Tomé, Uxía y Xonxa aún tienen posibilidades de ser el y las futuras de alguna persona.
En el viaje de vuelta la pobre de Noa la torturaron un poco entre las compañeras, hasta tal punto que non sabía se estaba a reír o llorar.
Respecto a Hastings, la visita consistió en ir á East Hill (colina), hoy no estaban motivadas debe de ser que aunque lo niegan son capaces de seguir a Nick hasta el infinito y más allá. En la vuelta al centro de Hastings destacamos esta superparada en la que la gran mayoría dejó sus ahorros en la heladería.
Laura: “¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?¿Marcos cuántos años tienes?”
P.D. Cualquier parecido con personas reales o con hechos reales es pura coincidencia.